weer nieuwe recepten!
18 september: nog steeds in Cuxhaven vanwege te harde westenwind.
Daarom maar wat nieuwe recepten op de site gezet. Wie weet ze te vinden? Misschien mag de eerste melder wel een keer komen proeven.
Van de Oostzee naar de Noordzee door het Kieler kanaal
14 september: om half negen op weg naar de sluis in Holtenau. De oude sluizen (voor de jachten en kleinere schepen) zijn beide in restauratie dus we schutten met de grote scheepvaart mee. Het is alleen zo druk dat we 3 uur liggen te wachten voor er genoeg plek is naast 3 grote vrachtschepen voor de 12 “sportboote”. Lekker liggen wachten met wind van 20-25 knopen dwars op de sluisinvaart…
Om half één eindelijk in het kanaal. We zijn naar Gieselau gevaren, op ca 60% van de lengte van het kanaal. Daar is een zijkanaal waar je bij de sluis naar de Eider kunt liggen aan een prima steiger, zonder verdere voorzieningen. We waren hier voor het laatst met de Defender in 1987!
15 september van Gieselau naar Brunsbuttel gevaren, daar diesel volgetankt en boodschappen gedaan in de plaatselijke Edeka. Door de kleine sluis naar buiten en vervolgens recht tegen de wind in naar Cuxhaven, zoasl altijd als we hier zijn. Met stroom mee gaat dat lekker snel.
We zagen onderweg nog een heel groot containerschip (ook wel “dozenboot” genoemd in ons gezin). Voor het eerst zagen we op de AIS de lengte van een schip niet in Ft. uitgedrukt maar in Nm! 0,185 mijl lang is dit schip, zo”n 380 meter ongeveer.
We liggen nu in Cuxhaven onder de kade waar de reserveboeien worden bewaard (zie foto). Vreemd gezicht vanuit je kuip!
Kiel en de Kieler Yacht Club
Van Laboe voeren we op 12 september 4 mijl naar Kiel, de haven van de Kieler Yacht Club, ons welbekend van o.a. een bezoekje met de Slam in 2009 samen met de familie Daarnhouwer en de Savannah Blue. We voeren natuurlijk in de enige regenbui van de hele dag met 27 knopen wind!
We lagen in het “Millionaires bassin” voor de grotere schepen. Wij natuurlijk de kleinste daar. Naast ons o.a. de Highland Fling, een Swan 60, de Germania, een Abeking&Rasmussen ketch en twee oude 12meters. Voor ons een mooie Duitse Burmeister Yawl uit 1968, die ook naar Nederland op weg is. Er kwam ook een Grand Soleil 50 in de box naast ons liggen. Mooi gezicht.
13 september Kiel bekeken per fiets en op de Kieler Yacht Club in stijl gedineerd.
Avonturen langs de Duitse Oostzeekust…
10 september: we vertrokken om 9 uur uit Kühlungsborn nadat we bedacht hadden dat we vandaag in 1 keer naar de Kieler Bucht willen varen. Het is nu mooi weer met een zuidenwind, dus scheuren maar. Morgen wordt het slecht weer en draait de wind naar west.
Het eerste deel van 30 mijl naar Fehmarn gaat geweldig. Vaak boven de 8 knopen en lekker in shirt en korte broek (en zwemvest) genieten.
Bij de Fehmarnsund brug was het even spannend: zou de Aurora een mast hebben die lager is dan 22 meter? Volgens de berekeningen vanuit de meetbrief en wat schattingen (zoals over de lengte van de marifoonantenne) kwamen we uit op 20,5 tot 21 meter. Het bleek te kloppen want we hadden nog wel wat speling hoewel je van onderaf slecht kunt inschatte hoeveel… Wel even op de motor en zonder zeilen gedaan natuurlijk.
Daarna probeerden we het schietgebied Howachter Bucht te trotseren (met de bekende en vreemde namen “Putlos” en “Todendorf” als schietplatforms). Maar dat ging niet door! We werden per marifoon gesommeerd om af te vallen en 3,5 mijl naar het noorden te varen alvorens 10 mijl pal west te varen en daarna pal zuidwest naar Kiel koers te zetten. Dat probeerden we nu juist te voorkomen omdat onze oorspronkelijke koers mooi bezeild zou zijn en de wind alleen maar verder tegen zou draaien. Maar gelukkig draaide de wind geheel tegen elke voorspelling lekker naar het noordwesten en konden we Kiel toch mooi aanzeilen, over BB ipv over SB!
Om 18:30 aangelegd na 60 mijl zeilen en 5 mijl motoren. Lekker gegeten op het terras van Laboe Baltic Yachtcentre met uitzicht op de boot, de Fjord en de ondergaande zon.
Der Darss entlang….
9 september: Na 4 dagen Stralsund bekijken zijn we vandaag weer op weg. De westenwind is gedraaid naar zuid tot zuidoost, het is stralend weer en we hebben onze korte broeken weer aan. Vanochtend om kwart voor acht losgegooid en vanmiddag om vijf uur voeren we de haven van Kühlungsborn binnen. Een oude Oostzeebadplaats die ook in de DDR tijd populair is gebleven en daardoor nog leuke oude huizen en straten kent, maar daarbuiten (waar de jachthaven ook ligt) in de afgelopen jaren sterk uitgebreid is met moderne appartementen, die wat minder stijlvol zijn maar toch goed bij de rest passen. Op een zondagmiddag lijkt het wel op een drukke badplaats als Domburg, maar dan een stuk groter.
Om hier te komen voeren we 67 mijl, waarvan 2/3 motorzeilend vanwege de zwakke wind. We voeren de eerste 10 mijl door de Bodden tussen Rügen en het vasteland, een soort wadden zonder stroom waarin je wel heel precies de geultjes moet volgen. Daarna de “zee” op en langs het natuurgebied “der Darss”. Daar mag je niet te dicht langsvaren en er liggen 2 politieboten te kijken of je wel buiten de gele betonning blijft die daarvoor is uitgelegd. Er is ook een vluchthaven, Darsser Ort, die de enige beschutting kan geven bij harde westenwind op het hele stuk van 60 mijl. Maar deze slibt steeds dicht en vogel- en natuurliefhebbers weten steeds tegen te houden dat de haven wordt uitgebaggerd. De reddingboot kan er ook niet meer in of uit
en is nu nooodgedwongen in Barhöft gestationeerd, 25 mijl naar het Oosten. Een permanente strijd tussen land- en zeenatuurliefhebbers, zo lijkt het.
Vanavond heerlijk buiten gegeten in het licht van de ondergaande zon.
Stralsund: de Hanze herleeft
Na een nacht in Wieck zijn we op 5 september naar Stralsund gevaren, de hoofdstad van dit gebied. Lijkt meer op Riga of Tallinn dan op een stad in Duitsland. Overal mooie oude huizen uit de Hanze tijd. En mooi gerestaureerd alles. We aten gisteren in het restaurant van hotel Scheele, dat 5 oude huizen uit de 14 e eeuw omvat. Prima gegeten in leuke omgeving en alleen duitse wijnen gedronken, een verrassende rose uit het Saargebied en een mooie rode blend uit Baden Wurttemberg.
Vandaag de boot van binnen en buiten gepoetst en boodschappen doen. Even een dag niet varen is ook wel lekker.
We hebben vandaag 7 september toch Wifi! We blijven hier een paar dagen vanwege harde westenwind maar dat is prima. Vandaag onszelf verwend, Marleen met nieuwe laarzen en Frans met een e-reader (de boeken raken namelijk uitgelezen…).
Vandaag ook de Gorch Fock bezocht, een oude bark van de Duitsers, die in 1945 moedwillig tot zinken is gebracht, later door de Russen is gelicht en sinds 1993 weer in Duits bezit is en langzaam maar zeker weer wordt opgeknapt. Een monnikenwerk!
Trouwens veel in deze stad is opgeknapt maar er is ook nog heel veel te doen. Als je bijvoorbeeld de St. Nicolaskerk bekijkt dan zijn er heel mooie delen bij, o.a. het middenschip met heel rijke schilderingen en een heel bijzonder orgel (dat we eigenlijk niet mooi vonden) maar ook zijn er grote delen nog een enorme bende en het lijkt onbegonnen werk. Lekkende daken, losliggende stenen en zerken bijvoorbeeld. Toch zit er dan iemand in een hoekje met kleine gereedschappen onderzoek of restauratiewerk aan een muur te doen. Wat een doorzetters, deze mensen!
Rugen ontdekt!
We liggen nu in Lohme, een klein dorp aan de noordkust van Rügen. Vanuit zee zie je de 60 meter hoge heuvels en krijtrotsen oost van de haven al van verre, maar het haventje zelf zie je pas op 2 mijl afstand. Het is klein maar ligt ook onderaan de steile heuvel, waar het dorp 60m hoger bovenop ligt. Klimmen dus langs een trap naar boven.
Het haventje ligt erg mooi, met uitzicht op Kap Arkona en tussen de bomen. Wel moet je hier alleen heen als er geen kans op noordenwind is, denk ik. Dan kom je de haven niet meer uit namelijk…
Grappig om weer een heel nieuw deel van de Oostzeekust te bevaren.
Het is hier ook weer druk met passanten, alleen Duitsers.
Ystad revisited
2 september: Van Simrishamn naar Ystad gevaren. Het weer is precies hetzelfde als op de heenreis, die we met Jan Willem en Patricia voeren in dit stuk: strakblauwe lucht, ZW wind 16-22 kn. Alleen gingen we toen met de wind mee en nu ertegenin…grote golven bij Sandhammaren, de Kaap Hoorn van het Noorden (volgens de Zweden dan). Dus motor bij om wat sneller op te schieten.
Om acht uur weg zodat we om 13 uur in de haven waren. Lekkere tapas voor de lunch gegeten bij het havenrestaurant aan het strandje (welbekend bij vele van onze volgers).
Veel boten die nog vakantie vieren, vooral Duitsers. We zijn bijna bang dat weer iemand naast ons komt… maar dat gebeurt toch nog net niet want de haven is groot genoeg.
de Hano Bugt op een andere manier
1 september. De start van onze laatste maand. Dat gaat goed, want vandaag is het heerlijk zonnig en varen we zo’n 30 mijl met halve wind van 12 -15 knopen. Kan niet mooier als je lekker rustig onder de hoger wal kunt scheuren.
We varen vandaag naar het Zuiden, van Sölvesborg naar Simrisshamn; beide zijn kleine zweedse stadjes met mooie oude huizen.
Gisteren voeren we ook al een lekker halvewinds rak (toen de wind Noord was) van Sandhamn naar Sölvesborg, 55 mijl. In Sölvesborg lagen we zo’n beetje in het stadsparkje aan de haven/rivier en waren we met een Zweed de enige bewoonde boot. Heerlijk uit eten geweest bij de Trattoria, een echte Italiaan met veel aanloop; duidelijk de beste tent van het stadje. Hun lijfspreuk: Een dag zonder wijn is als een dag zonder zon. Klopt wel met ons, de Grand Soleil en onze nog steeds toereikende wijnvoorraad! Ze vroegen wat wij nu als buitenlanders daar deden want kennelijk is het geen toeristenbestemming.
Vandaag in Simrishamn veel leven in de haven. Er is een viswedstrijd aan de gang tussen Denen en Zweden met snelle speed/vissersbootjes met enorme hengels erop. Om zes uur wordt er gewogen wie de meeste kilo’s heeft binnengehaald. We gaan wel even kijken want misschien is er wel wat verse vis over?
In de haven liggen ook weer meer schepen die onderweg zijn, waaronder ook een Nederlander.
Naar het Zuiden….
Maar wel van de zon in de drup…
Vandaag 30 augustus met blauwe lucht en mooi ZO windje om 10 uur vertrokken vanuit Kalmar. Maar we wisten het al: later op de dag zou de regen komen. We hielden het droog tot een uur voor we in Sandhamn (Blekinge) aankwamen. Eerst was dit alleen een vissershaven maar er is dit jaar flink gebouwd aan een leuke jachtensteiger met leuke rode huisjes en goede faciliteiten. De haven ligt in een klein baaitje met wat bos eromheen; het dorpje Torhamn is 800 meter verder aan de andere kant van het schiereilandje waar beide havens op liggen. Dit is het meest zuidwestelijke puntje van het Zweedse vasteland.
Morgen op de gratis fietsen van de haven naar de bakker.
weer naar Kalmar!
28 augustus van Visby naar Byxelkrok gevaren, bijna geen wind dus motoren met de genua bij.
Byxelkrok heeft een leuke haven, weinig actie nu. We liepen er wel vast in de haven. Buiten ligt voor het strandje een sauna op een vlot die je kan afhuren inclusief roeiboot om erheen te komen.
29 augustus hetzelfde verhaal, nu naar Kalmar. Wel zonnig en warm!
Puur toevallig liggen we naast de Stag van Geleyn! Hij was niet aan boord maar laat de boot hier overwinteren, begrepen we al. De mast is er al af en kennelijk gaat hij binnenkort de loods in.
Een dagje Gotland
27 augustus: Vandaag met een bij de havenmeester gehuurde Volvo V70 een rondje over het eiland gereden, o.a. naar een bijzondere druipsteengrot die pas in 1955 ontdekt is door 3 schooljongens die dit jaren verborgen hielden. Daarna Frederique en Martijn op het vliegtuig gezet naar Stockholm-Amsterdam
van schoothond tot boothond
Ervaringen van de bijna 10 jaar oude teckel Pepper
Pepper is dit jaar voor het eerst mee voor een zeezeilreis in haar hondenleven.
Ze houdt altijd al van slapen en lekker eten, maar aan boord gaat dat soms toch wat anders en dat water is af en toe te dichtbij…..
Hier volgt een blik op het leven aan boord vanuit Pepper:
Als ik wakker word en vind dat ze op moeten staan loop ik naar de deur van de voorhut en laat horen dat ik ontbijt wens of……als het deurtje op een kier open staat dan neem ik een aanloop en duw de deur open en race naar binnen (wakker zijn ze dan in ieder geval)
Het nadeel van hoog aan de wind (schuin) varen is…. Ik kan mijn mand wel uit(glijden), maar ik kom er niet meer in.
Wandelen is leuk, maar dat zwemvest…. En ik loop niet langs het gangboord aan bakboord, dan loop ik liever om via het voordek en natuurlijk via stuurboord naar de kuip.
Als ik over het gangboord loop houd ik dat enge water natuurlijk heel goed in de gaten.
Ik heb een eigen kussen, maar als mijn baasjes opstaan van de bank in de kuip dan kan ik natuurlijk nog beter op hun kussen gaan zitten….
Het cornucopad: Achter het stuurwiel ligt ook weleens wat lekkers, maar toch ook wel weer spannend daar achter te lopen ,maar voor cornuco’s durf ik alles.
Koffietijd of te wel BOTjestijd… ruik ik koffie dan zet ik mijn voorpoten op het brugdek en kijk naar binnen of dat kastje al opengaat…..
Ga ik in de zon liggen of toch maar weer in de schaduw….
Enne…… mijn mand hoort in een van de achterkajuiten en als die daar niet staat dan ga ik daar op een rugzak of zo zitten
Oh ja, één keer waren er zulke grote golven dat ik zelfs achter mijn mand moest schuilen, maar mijn baasjes kwamen me toen gelukkig halen
Het liefste lig ik de hele dag buiten…..
Oversteek naar Zweden
25 augustus: De wind is zuid-oost en we varen 90 mijl naar de overkant. Eerst onder een grijze lucht met de motor bij (we gaan om 6 uur in de ochtend weg) , later klaart het wat op. In de avond liggen we in Farosund (Noordoostpunt van het eiland Gotland) in de zon en barbecuen we op de steiger met mooi uitzicht over de Sund tussen Gotland en het eiland Faro. Mooie natuur en we zijn weer de enige boot in de haven.
26 augustus: mooie zeildag onder de hoge wal naar Visby, waar we al eerder waren op weg naar Stockholm. Nu hebben we meer tijd om dit mooie oude stadje te bekijken want morgen blijven we hier liggen. Lekker uit eten geweest in een heel goed restaurant. Wat een verschil in rijkdom met de Baltische staten!
In de haven liggen ook weer meer boten, de meeste zijn trouwens geen Zweden. Zelfs 2 Franse jachten!
Ventspils en Kuldiga: de verschillen zijn groot in Kurland (West-Letland)
In Ventspils zijn we 2 dagen gebleven vanwege de harde westenwind. Dag 1 met de bus naar het centrum en het middeleeuwse kasteel bekeken dat ook hier mooi gerestaureerd is en een collectie over de historie van Kurland heeft. Verder is het stadje mooi groen en schoon met prima onderhouden straten, maar zie je dat de mensen het over het algemeen niet makkelijk hebben. Vreselijke sovjet-flats in de buitenwijken, die soms op instorten lijken te staan maar wel bewoond zijn. Winkels zijn uiterst mager voorzien voor onze begrippen. Zoals gezegd is de jachthaven ook een onderdeel van deze uitzichtloosheid: vervallen kade en havengebouw, elke dag een andere havenmeester die allemaal 1 dag werken om hun staatspensioentje aan te vullen, maar wel erg vriendelijk zijn en je overal bij helpen. We gingen zelfs diesel halen in de stad met de auto en met jerrycans van een van hen.
De tweede dag met de bus naar Kuldiga, een oud stadje in het binnenland. De bus is prima geregeld, rijdt op tijd maar de wegen zijn nog slecht. Onderweg blijkt dat je de bus ook kan laten stoppen waar jij wilt, ook als daar geen halte is. We zien veel oudere mensen die onderweg instappen en in het bos grote zakken bosbessen en paddestoelen hebben geplukt, duidelijk als aanvulling op hun etensvoorraad. Veel van hen zien er armoedig uit.
Het plaatsje Kuldiga is mooi, heeft de breedste waterval van Europa (met weliswaar een klein verval) en een bijzondere oude bakstenen brug daar vlakbij. Oude huisjes, soms mooi en soms wat vervallen en ook hier zie je dat de investeringen primair door de overheid worden gedaan: mooie nieuwe straten en trottoirs. De mensen zelf zijn duidelijk nog meer bezig met overleven dan met vooruitkomen.
Letland heet ons moeizaam welkom…
22 augustus. Vandaag van Roomassaare (de haven van Kurassaare) naar Ventspils in Letland gevaren. Dit stadje ligt aan de Oostzeekust van Letland, dus buiten de golf van Riga. Vroeg weggegaan om 08:00 uur omdat de voorspelling was dat het in de middag en avond steeds harder zou gaan waaien en wel precies tegen onze koers in. Dat klopte wonderwel en jammer genoeg kwam de wind al wat eerder dan gedacht. We hebben de laatste 20 mijl dus tegen wind, regen en nare golven gemotored. Pepper was bang van de harde knallen die door het slaan van de boeg op de golven worden veroorzaakt!
Een heel andere kust trouwens dan Estland: zandstranden en duinen doen aan de Nederlandse kust denken. En de haveningang lijkt op die van Ijmuiden, met in de plaats van de Hoogovens een grote olieterminal
Eenmaal aangemomen in Ventspils werden we in de stromende regen nog welkom geheten door de havenmeester die nauwelijks een woord Engels of Duits spreekt. Het is hier een wat troosteloze bende in een uithoek van de vissershaven waar we met een Pool, een Rus en een Let de enige boten zijn. Achter ons braakt de visrokerij zijn rook uit, gelukkig liggen we bovenwinds daarvan en dat blijft wel zo….
Morgen maar eens het plaatse verkennen, dat best leuk schijnt te zijn.
Estland is “leeg water”
21 augustus: Sinds Tallinn via Dirhami naar Roomassaare gevaren, op de zuidpunt van Estland in de golf van Riga. 3 jachten en 1 vrachtschip gezien over een afstand van 150 mijl!
Tallinn is echt een mooie oude stad die perfect is gerestaureerd. Helemaal ommuurd net zoals Visby en met echte vestingkenmerken. Gezellige stad met veel toeristen en veel te zien. We bekeken hier liefst 3 kerken maar gingen ook lekker lunchen en dineren, het laatste in een nieuw deel van de stad bij de haven.
Vandaag een dag in Kuressaari doorgebracht. Na lekker uitslapen op de fiets (gehuurd en onze eigen vouwfietsen) naar het stadje. Langs de Arcona werf. Het stadje is een soort Domburg maar dan rustiger en er is 1 bezienswaardigheid, het middeleews kasteel dat vlakbij de zee staat. Een mooi staaltje restauratie met geld van de EU en binnen is er een museum dat je alles over de geschiedenis van Estland vertelt, van de prehistorie tot en met alle oorlogen en de bevrijding 21 jaar geleden toen het land eindelijk onafhankelijk werd van Rusland. Alles wat ze op dit grote eiland gevonden hadden hebben ze bijeen geraapt in dit museum…
Lekker gelunched in het stadje (traktatie van Frédérique en Martijn) en daarna terug naar de haven.
Naar Estland
17 augustus: Na aankomst van Frederique gisteren uitgebreid Helsinki bekeken en ’s avonds in de zeilerskroeg op de Nylandska Sejl Klubben gegeten met Lia en Bert Winkelman, die zojuist waren teruggekomen van een avontuurlijke tocht over de Finse meren en een kanaal door Rusland. Heel gezellig. We hebben ook even gecontroleerd of onze clubstandaard nog in het clubhuis hing en dat is natuurlijk zo.
Vandaag naar Estland overgestoken, geen wind dus 45 mijl op de motor. Voor de verandering veel scheepvaart en veerboten, dus goed uitkijken hoewel er geen scheren en rotsen meer zijn zodra je Helsinki uit bent.
Tallinn heeft een mooie nieuwe jachthaven vlakbij de oude binnenstad, waar je gastvrij ontvangen wordt en de voorzieningen uitstekend zijn. Naast de haven grote winkels met veel drank in de schappen voor alle Finnen die hier per veerboot komen inslaan. Maar daarnaast ook een prima en zelfs upmarket assortiment (verse) levensmiddelen
Suomi: land van tegenstellingen
Suomi is het Finse woord voor Finland en betekent “land van 1.000 meren”. Voor ons is het de laatste 2 dagen vooral het land van tegenstellingen: Van uiterste rust in de scheren met bijna geen boot om je heen en een heel mooie overnachtingsplek in Porkkala, komen we vandaag aan in Helsinki bij de NJK. De oudste jachtclub van Finland met een heel mooi clubhuis uit 1884 op het eilandje Blekholmen op 2 minuten varen met de veerboot naar het stadscentrum van Helsinki. We vallen met onze neus in de boter want vandaag is het de laatste dag van de WK X-41 dus is het gezellig en druk op de steigers en bij de club. Negen deelnemers uitsluitend uit Scandinavische landen.
Via Uto en de buitenscheren naar het vasteland van Finland
11, 12 en 13 augustus:
We varen 11 augustus eerst met nul wind van Sottunga naar Uto, het meest zuidelijke bewoonde eilandje van Finland. Er is een vuurtoren, een paar huizen, een marinebasis met kanonnen, 1 winkel en een steiger, waar we met 8 boten de zaak vol hebben. En een sauna waar mensen naakt uitkomen en het ijskoude water inspringen op 30 meter van onze boot. Mooi en verlaten eilandje, in de avond helemaal doodstil.
Op 12 augustus een mooie zeildag van 57 mijl met matig westenwindje van achteren door de ruime scheren naar Hanko, op het vasteland. We komen er in de avond pas aan. Hamburgers gegeten in één van de plaatselijke kroegen in een oud pakhuiscomplex aan de haven.
13 augustus: in de ochtend boodschappen gedaan en om half twee vertrokken door de mooie scheren langs het vasteland. Eerst wind recht tegen (12 knopen), later voeren we halve wind de scheren in tot diep landinwaarts naar Tammisaare, een lieflijk oud dorpje dat tussen de rietkragen ligt. Mooie oude huizen van hout en een gezellige haven met alleen maar Finnen. We hebben hier de inspiratie gekregen om de rubberboot en het motortje weer eens uit te proberen; beiden werken perfect.
Finland is tot nu toe wat eenvoudiger dan Zweden, de huizen zijn minder fraai en vaak verstopt tussen de bossage op de rotsen. De winkels zijn ook eenvoudiger, de mensen zijn wel net zo vriendelijk en spreken allemaal goed engels, ook in de kleinde uithoeken waar wij nu zijn
Sottunga, het groene eiland
Op 37 mijl van Mariehamn kigt dit kleine eilandje met 120 inwoners die alleen lijken te leven van wat landbouw. In het haventje aan de zuidpunt van het eiland liggen vanavond 9 boten, Het havenkantoortje leent je gratis fietsen om het eiland te verkennen en levert ook gratis wifi zonder enige vorm van beveiliging. Lekker ongecompliceerd. Je ligt intussen tussen onbewoonde scheren (begroeide rotseilandjes) uit te kijken over een spiegelgladde zee en strakblauwe lucht. Dit is zomer op 60 graden noorderbreedte!
We kwamen vandaag weinig, maar wel heel verschillend scheepvaartverkeer tegen, van grote veerboten die ook tussen de rotsen d
oor moeten manoevreren tot een heel mooi groot engels zeiljacht.
Rara waar zijn we?
Bij welk 
land hoort deze vlag? Die hangt nu na
melijk bij ons in het stuurboordwant.
Wie het eerst het goede antwoord weet, mag bij ons langskomen; het bier en de wijn staan koud…
We liggen in de Westhaven van Mariehamn waar ik alleen van oude foto’s een vage herinnering van heb. Erg mooi gelegen, naast de Pommern en natuurlijk met een prima restaurant in het clubgebouw (zie foto’s). Na 1 augustus is het hier laagseizoen en is de haven heel rustig.
Finland bereikt!
7 augustus. Vandaag zijn we naar de Aland eilanden overgestoken vanaf Furusund, aan het einde van de Zweedse scheren.
We liggen in een kleine baai voor Mariehamn die Rödhamn heet. Geen echte haven maar meer een natuurlijke baai waarin je kan ankeren en ook 1 steiger is gemaakt, oorspronkelijk voor de loodsen die hier gestationeerd waren. Idyllisch en stil plekje. Wel veel muggen….
8 augustus: vanochtend verse broodjes in de kuip die we gisternavond besteld hadden, met op de zak een geschreven goedemorgen en het weerbericht in het fins
De Aurora op reis 