Zeilersverhalen van Pigeaud

Archief voor augustus, 2017

Hoe mooi kan het zijn: Taormina en Castelmola

We blijven 3 nachten in de baai van Taormina. De eerste avond direct een prachtig uitzicht op een helemaal zichtbare Etna:

De tweede dag doen we niet veel. We zwemmen wat en varen met de dinghy naar het dorpje vlakbij, Giardini Naxos. Ooit was dit een Griekse nederzetting van het formaat van Syracuse, maar daar is niets van over. Wel een grappig Italiaans badplaatsje. We kopen weer wat verse spullen in.

zicht op onze baai vanaf Giardini Naxos

De derde dag nemen we de bus via Taormina naar Castelmola, dat 7,5 km en een paar honderd meter hoger ligt. Een indrukwekkend ritje en een mooi oud plaatsje bovenop een steile berg. De burcht hier dateert ook nog uit de Griekse tijd maar is later door de Normandiërs helemaal veranderd. Met Milazzo samen was dit 1 van de sterkste verdedigingspunten van hen.

met de bus omhoog….

Castelmola

uitzicht vanaf Castelmola op de Etna en onze baai

Terug op de boot zagen we blusvliegtuigen water innemen in de drijvers onder hun vleugels om daarmee een bosbrand op de helling van de Etna te blussen. Het lijkt gelukt, want we zien geen andere rook meer dan het pluimpje aan de top van de Etna zelf.

blusvliegtuig laadt water

en stijgt weer op

 


Tussen Skylla en Charibdis (voor de tweede maal)

Op 24 augustus verlaten we Milazzo weer. We hebben er ook genoten van lekker eten en we hebben mooie verse boodschappen gedaan bij plaatselijke kleine winkels. We vonden snel een goede slager, bakker en groentewinkel dus de supermarkt was eigenlijk niet meer nodig.

ingang van de straat van Messina. De toren op de voorgrond is Sicilië, achter de toren zie je het vasteland van Italië (Calabria)

De straat van Messina liet zich weer van haar vriendelijke kant zien. Toen we er in voeren was het bijna windstil, 3 mijl verderop kregen we wind mee en vanaf Messina zelf woei het 2o knopen van achteren. Met ook nog stroom mee ging dat dus lekker.

zwaarvissers met hun bijzondere tuigage. De schipper stuurt vanaf de masttop, de harpoenner staat op de boegspriet

traditioneel getuigd bootje in de straat

Na Messina kwamen er sterke stroomrafels en kregen we lichte tegenstroom, maar nog altijd goede wind van achteren. Lekker zeilen dus. 5 mijl voor Taormina viel de wind helemaal weg terwijl je achter je de schuimkoppen nog kon zien. Volledig thermische wind dus.

Het laatste stuk deden we daarom op de motor en  om de hoek van Taormina vonden we weer een goede mooring in het yacht hotel van George Rizzo, waar we inmiddels al voor de vierde keer zijn. Aan een boeitje, met uitzicht op de Etna en onder het amfitheater: wat wil je nog meer!

in deze baai liggen we (bovenin, in de Noordhoek)


Milazzo: weer naar het “vasteland” van Sicilië

Na de Eolische eilanden varen we weer eens naar de kust van Sicilië zelf. het voelt alsof we naar het vasteland gaan, hoewel je nog steeds naar een eiland vaart natuurlijk. 17 mijl, alweer zonder wind.

zicht op Milazzo-haven

kappertje hier voor 15 euro incl wassen….

zicht op de middeleeuwse burcht van Milazzo

zicht op Milazzo’s landpunt vanaf de burcht

Milazzo ligt op een heel smalle landpunt die een mijl of drie de zee in steekt en meer dan 100m hoog is. Alweer een strategische ligging dus.

de haard in de oude Normandische toren uit ca 1200. Alles van lavasteen

Zelfs in de oudheid waren hier al burchten (van de Grieken, die het Mylae noemden), de Romeinen, de Noormannen en de Swaben (von Honhenstauffen). De burcht die er nu nog te bezoeken is, stamt uit de middeleeuwen en is gebouwd in opdracht van Frederik von H. De totale oppervlakte binnen de intacte muren misschien wel 2/3 van Naarden vesting. Alleen staan er nog maar een paar gebouwen overeind. Het is een imposant geheel, Hier is in ca 1860 de beslissende slag om Sicilië gewonnen door onze vriend Garibaldi met zijn 1000 man en begon de eenwording van Italië.

de burcht, in gebruik als gevangenis tot 1960

toegangspoort tot de burcht, 100m boven de haven gelegen


de vulkaan van Vulcano

We varen op maandag 21 augustus van Lipari naar Vulcano. Een wereldreis van 3 mijl op de motor. Het alternatief was 20 mijl op de motor naar het eilandje Filicudi, maar dat vonden we niet echt een leuk ideetje, ondanks dat Filicudi wel mooi en rustig schijnt te zijn. Dit in tegenstelling tot de eilanden waar we tot nu toe waren.

Vulcano (naar de naam van het eiland is het woord vulkaan ontstaan!) heeft nog een echt werkende vulkaan ook. En modder/zwavelbaden. We vinden een mooring bij marina di Vulcanello, waar we 2 jaar geleden ook al waren. Nu is het wat beter georganiseerd, twee broers hebben de zaak overgenomen.

de baai van Vulcanello

zwart strand op Vulcano

De volgende dag huren we een mini Moke, een soort half-open jeepje op het onderstel van de oer-mini. Met originele 1098cc austin/morris motor erin natuurlijk. Het geluid is onmiskenbaar, tot en met de licht ratelende distributieketting.

de mini Moke

We rijden eerst naar de voet van de vulkaan en beklimmen deze te voet (ca 320m omhoog, 45 minuten stevig doorlopen over de lavastenen). Boven kijk he de rokende krater in en heb je mooi uitzicht op de eilanden rondom.

Marleen bij de rand van de krater

de vulkaan van beneden gezien

het uitzicht vanaf de krater. Onder in beeld de baai waar de boot ligt

bij Capo Grillo

Na de afdaling tuffen we in de Moke het eiland verder over, o.a. naar Gelso, een leuke kleine baai in het zuiden. Daar willen we wel ankeren morgen! Vooral omdat er een leuke trattoria zit in 1 van de 2 huizen die hier aan het water staan.

veerboot met humor

We rijdenook nog naar Capo Grillo, waar je weer een ander mooi uitzichtpunt hebt. Daarna rijden we terug naar het dorp aan de baai en leveren de Moke weer in. Op de boot even lekker zwemmen en daarna uitrusten.


Lipari: drukke toeristische plaats

We blijven 2 nachten hier. We laten de was doen (20 euro, opgehaald en thuisgebracht voor een grote lading).

uitzicht vanuit de kuip op Lipari (vanaf de haven waar we lagen) met de burcht aan de linkerkant

Met de bus ben je ook zo in het plaatsje zelf, waar het wel erg vol is met landtoeristen. We wandelen de oude burcht op, waar het direct een stuk rustiger is.

naar de oude burcht (met alweer een Normandische kerktoren uit 1131)

de kathedraal van binnen. Geen Pantocrator deze keer, maar de kathedraal is dan ook helemaal opnieuw opgebouwd ver na de Normandische tijd

oude kloostertuin uit 1131 die pas onlangs teruggevonden is. Voor de zuilen zijn oude Romeinse zuilen gebruikt, ook toen al duurzaam hergebruik

de oude vissershaven aan de zuidkant van de burcht (geen jachten hier)


19 augustus varen we een toeristisch rondje

We gaan na het ontbijt op de motor naar de rotsen die in de oude krater liggen ten oosten van Panarea. Het is bladstil (geen wind, geen golven) en we kunnen de mooie rotsen goed bewonderen.

de waterboot op Panarea

rotsen bij de oude krater

daar lag nog iets moois verstopt…

 

We varen daarna 10 mijl naar Lipari (terug naar het westen) en dobberen midden overdag een uurte of 2 rond, omdat we anders zo vroeg in de haven zijn (en dan is het nog erg warm, denken we).

zicht op Lipari

We komen om 16:45 aan in de haven Pignatoro, waar we aan de steiger van EOLmare een plekje hadden gereserveerd. Alles klopt en we worden door 3 man sterk geholpen m: et aanleggen. Met wat zijwind is dat ook wel handig. We ontdekken ook direct waarom er tussen de zeiljachten veel ruimte wordt gelaten: de deinig van snelle motorboten en ferries loopt onder de drijvende steigers door en veroorzaakt een wild geslinger van alle jachten aan de steiger. Met alle risico’s van masten en zalingen die elkaar kunnen raken wanneer je niet genoeg afstand hebt tot elkaar. Maar dat gaat hier allemaal prima.

Later op de avond wordt het rustig als alle snelle boten verdwenen zijn en we slapen prima


Panarea: het jetset eilandje van de Eolische eilanden

We varen op 17 augustus weer weg uit Cefalu. We vertrekken om 08:00 uur want het is meer dan 50 mijl naar Salina, waar we willen ankeren. De hele dag zeilen we 2 uurtjes en de rest moet op de motor want de wind is weer heel weinig.

Bij Salina aangekomen blijkt het zo vol dat we besluiten om door te varen naar Panarea, nog 10 mijl verder. Daar is het ook wel vol, maar kun je nog wel een plekje vinden. We besluiten een mooring te pakken (eigenlijk 2, want je wordt allemaal in rijtje gelegd met achter en voor een mooring, zodat je niet tegen elkaar kunt draaien. Dit systeem kennen we nog van Corsica en Vulcano uit 2015 en het werkt prima als je maar beschut ligt). We hebben mooi uitzicht op de Stromboli in de verte, maar zien alleen wat rookpluimpjes en geen vonkenregen.

Salina van zee gezien: een tweelingvulkaan die niet meer actief is

Op 18 augustus laten we ons door de beheerder van de moorings met zijn dinghy naar de wal brengen en we lopen door het mooi opgeknapte witte dorp. Mooie huizen en dure winkels, een soort Mustique met Ibiza door elkaar… Af en toe landen er ook helikopters en we zien dure schepen, o.a. de schoener Adela.

uitzicht vanaf de boot op Panarea dorp

Aurora aan de moorings

Adela komt ook langs en ankert bij Panarea

Stromboli in de verte


Naar Cefalu

15 augustus tuffen we de haven van Palermo uit om 10:30. Eerst bezoeken we om 09:00 uur nog het Palazzo Mirto, dat tot 1983 nog bewoond is geweest door de prinsen van Mirto (meer dan vierhonderd jaar familiehistorie in het huis te zien).

Het is maar 35 mijl naar Cefalu, dus we doen rustig aan, op de motor zonder wind! De haven blijkt een rommelig geheel en koste wel 110 euro per nacht dus we besluiten in het baaitje te ankeren. Prima plek en leuke baai.

Cefalu van zee gezien (de rots lijkt op een hoofddeksel; de Griekse naam was dan ook Kephalos)

kloostertuin

 

De volgende dag blijven we en we pakken de dinghy naar de wal om Cefalu te bekijken. Erg toeristisch en vol, maar we hebben wel heel lekkere bakker en slager gevonden! En een heerlijk ijsje (Marleen ijskoffie) genomen. Ook hier is weer een oude Normandische kathedraal met een Christus Pantocrator (de originele waarvan die in Palermo en Monreale kopieën zijn) en die bezoeken we ook. Driemaal is scheepsrecht.

kathedraal van Cefalu

de originele Pantocrator

de ark van Noach op een pilaar van de kloostertuin (anno 1121)

 

Terug op de boot zwemmen we wel een paar keer, want het is erg warm. Gelukkig is er wel een beetje wind.

We draaien alle kanten op door de steeds draaiende, maar heel lichte wind. Gelukkig blijft het anker goed liggen.

het strand van Cefalu, lekker vol. Hapimag ligt hier een stuk vandaan, dus zal wel rustiger zijn


Palermo (2) en Monreale

We blijven nog een dagje. Er is buiten toch geen wind en wel nog deining. Dus we nemen de bus naar Monreale (8 km de heuvels in) waar nog een Normandische kathedraal staat, die door Willem de tweede (de goede) is gebouwd op die plek omdat Maria hem in zijn slaap had ingefluisterd dat hier de schat van zijn vader (Willem de slechte) begraven lag. In ieder geval is het een schitterende plek met een mooi uitzicht en een prachtige kathedraal met klooster, die van binnen wel veel lijkt op die van Palermo. Ook een schitterende mozaiek van Christus Pantocrator.

We lopen in het oude dorpje rond, drinken een goede koffie en gaan dan weer terug. Siesta op de boot.

kathedraal van Monreale

uitzicht op Palermo vanaf Monreale

straatje in Monreale achter de kathedraal

de roeiclub, waar we in Palermo een plek hebben


Palermo! 

11 augustus is de mistral uitgewoed. Er staan naar verwachting nog wel golven van 1-1,5 meter uit het NW maar de wind zal max 17 knopen zijn, misschien 20 bij de volgende kaap. We gaan.

Dit wordt de beste zeildag tot nu toe, heerlijk ruime wind met best lange golven voor Mediterrane begrippen. Zie het onderstaande filmpje

Na de kaap gijpen we en doorbreken we zowaar de 10 knopen grens in boatspeed. Met een conservatief aanwijzend log ook nog. Lennard is blij…..kijk maar naar het filmpje

Palermo is een bijzondere stad. De haven is eigenlijk wel prima, midden in de stad maar redelijk schoon. We liggen bij de roeiclub, die ook steiges heeft voor een flink aantal jachten. Douches in de kleedkamer achter de roeimachines en een zwembad op het dak van het clubhuis. Het kan slechter…. We gaan borrelen bij het cafe naast de roeiclub en ’s avonds pizza eten op het Piazza Marina als afsluiting van de week met Milou en Lennard.

De volgende dag vertrekken Milou en Lennard weer naar NL en gaan wij cultureel passagieren. We bekijken het paleis van de Noormannen en de kathedraal. We lopen langs de mooie fonteinen en lunchen met een heerlijke pasta. Nog even bij de Carrefour naar binnen en dan zijn we wel even aan een siesta toe, die tot half acht duurt…..

gewelf van de kapel

bijzondere combinatie van Islamitische, Byzantijnse en Europese kunst

Christus Pantocrator

de vergaderzaal van het Siciliaanse parlement, vroeger deel van de koninklijke vertrekken

de kathedraal van Palermo