Zeilersverhalen van Pigeaud

Archief voor januari, 2014

filmpje Whisper Cove


Grenada’s zuidkust: mooie en rustige baaien achter ruige riffen

We voeren op 28 januari van St. George naar Whisper Cove, een aanrader van George!. Deze cove ligt heel beschut in de Clarke’s bay tussen Hog Island en Salivigny Island. Op zee eerst kruisen (een mijl of 8) met flinke golven, dan zie je bij de kust een gaatje tussen de brekers en plotseling is daar het groene boeitje van de geul. Oppassen want de boeien schijnen hier af en toe ook verkeerd te liggen (afgedreven bijvoorbeeld). Maar alles gaat goed en we varen de mooie en diepe beschutte baai in. Whisper Cove is een kleine inhan achterin deze baai waar Gilles en Mary (een Frans Canadees echtpaar) zijn neergestreken. Zij kwamen hier 5 jaar geleden met hun zeiljacht, zagen het destijds wat verlopen haventje en kochten het. Nu is het hier een heel gezellige kleine marina (16 plaatsen) waar zeker 3 andere Frans-Canadese jachten ook permanent hun ligplaats lijken te hebben gevonden. Frans praten op de steiger dus! Er ligt ook nog een Argentijn met een mooie, zelfontworpen 38 voeter die naar de Caribean 500 gaat (race in Antigua).

We lunchen bij Gilles en Mary en eten zelfgeprepareerd vlees. Gilles is nl. de enige echte slager van Grenada (en van de hele Carieb als je hem mag geloven). Hij koopt selectief vee van lokale boeren, slacht zelf en laat het vlees zorgvuldig rijpen. Geweldige selectie heerlijkheden, waaruit 2014-01-29 11.40.52 restaurantje Aurora 2014-01-28 14.21.25we nog een keus moeten maken voor in onze ijskast. Daarom gisterenavond alleen een salade in restaurant Aurora, wel met verse ham van Gilles. Vanavond is er Jam Session Pizza. Het restaurant is eigenlijk gesloten, maar Gilles heeft zin in pizza en komt op de steiger vragen wie er mee-eet. Je kunt je eigen pizza samenstellen met alle ingrediënten van Gilles eigen keuken,inclusief kaasjes uit Trinidad, zelfgemaakte salami, ham en worstjes. We gaan het meemaken!

We hebben dit weer verdiend door vanochten een flinke wandeling te maken in de heuvels achter de haven. Je overziet niet goed hoe ver allesis dus liepen we uiteindelijk een uur naar Woburn, het dichtsbijzijnde dorpje en weer terug.


Grenada: Spice Island en heel mooie natuur

Concord Waterval

Concord Waterval

Halifax Bay: Mooie baai maar jammer genoeg achterin de vuilnisbelt....

Halifax Bay: Mooie baai maar jammer genoeg achterin de vuilnisbelt….

Grenada heeft een bewogen geschiedenis: De Caribs werden er in de 17e eeuw door de Fransen uiteindelijk “ondergewerkt” na een veel sterkere tegenstand dan op de meeste andere eilanden. De laatste 40 kozen voor zelfmoord door -in het nauw gedreven op de uiterste noordpunt van het eiland- zich te pletter te storten vanaf deze tientallen meters hoge rots. Het dorp daar heet nu “Sauteurs” en de plek zelf “Caribs Leap”. Ook hebben daarna (veel later, toen het eiland Engels bezit was geworden) de slaven succesvol een coup gepleegd en waren zij enige dagen de baas op het eiland. Dat was echter snel over toen de Engelse militairen van elders kwamen. Het land werd in 1974 onafhankelijk maar bleef wel lid van de Commonwealth. De gouverneur erkent dus de Engelse koningin als wettig staatshoofd. In 1979 werd er een coup gepleegd door mensen die vonden dat de eerste (democratisch gekozen) gouverneur niet goed genoeg voor het volk opkwam. Nieuwe gouverneur dus. Op socialistische grondslag gebaseerde nieuwe beleidslijnen leidden tot wegtrekken van veel buitenlandse investeerders en toeristen, waarop het eiland juist goed draaide. Veel aandacht voor de lokale produktie van o.a. nootmuskaat (1/3 van de wereldproduktie), cacao en veel andere specerijen (en natuurlijk bananen, suikerriet en rum zoals op elk eiland hier) deed echter ook veel goed voor de economie. In 1983 zette de vice-gouverneur de gouverneur af en deze werd ge-executeerd met 40 getrouwen in het Fort George (lijkt wel wat op Suriname tragedie?). Deze man koos voor een echt marxistisch-militaire lijn.  De USA greep na 8 dagen in en herstelde met hulp van de legertjes van andere Caraïbische eilanden de democratische lijnen. Nu is Grenada het meest welvarende land van de windward

nootmuakaat ligt te drogen
nootmuskaat ligt te drogen
de Nutmeg-station van buiten.

de Nutmeg-station van buiten.

de rumfabriek op waterkracht

de rumfabriek op waterkracht

koperen destillatie-installatie anno 1794om rum te maken

koperen destillatie-installatie (design anno 1794) om rum te maken

cacaobonen liggen tedrogen - in een kas....

cacaobonen liggen te drogen – in een kas….

Belmont Estate waar cacaobonen worden verbouwd, gedroogd en geleverd aan de Organic Chocolate Factory

Belmont Estate waar cacaobonen worden verbouwd, gedroogd en geleverd aan de Organic Chocolate Factory

nootmuskaat wordt gepeld 9100% handmatig!)nootmuskaat wordt gepeld (100% handmatig!)

, lijkt ons, dankzij nieuw vertrouwen van investeerders en toeristen. Het eiland is bovendien qua natuur het mooiste en ook “wildste” wat we tot nu toe gezien hebben. We reden rond in een busje voor ons 2 en leerden dit verhaal van onze chauffeur.

We bezochten o.a. Belmont Estate, een oude cacaoplantage waar alle bonen worden geleverd aan de lokale chocoladefabriek (Grenada Organic Chocolate), die geen chocola met minder dan 60% cacao produceert (helemaal handmatig). Leuke rondleiding gehad. Ook gingen we langs een nootmuskaat- verwerkingsstation en de historische rumfabriek, waar met een watermolen het suikerriet wordt geperst en met een houtvuur de koperen destillatiekolommen worden verwarmd. Technologie anno 1794 en er komt rum uit van ma. 92% alcohol!. Wel geproefd maar niets gekocht, we hebben nog genoeg “Chairmans Reserve” uit St. Lucia.

Terug via het regenwoud en de oude krater, die nu peilloos diep zoetwater-reservoir is geworden, vanwaaruit get eiland met meer dan 40 rivieren wordt besproeid. Al het drinkwater komt daarvandaan.


Recept uit BB’s Crabback: Callaloo and Okra Soup

Cabaloo and Okra Soup

Callaloo and Okra Soup


Grenada: St George

Nederlandse J-Classer: de Rainbow (H2) ligt ook in Port Louis

Nederlandse J-Classer: de Rainbow (H2) ligt ook in Port Louis

St George, de hoofdstad van Grenada, heeft een mooi waterfront. Deels oud, deels in oude stijl weer opgebouwd na een grote brand.Het ziet er echt Engels koloniaal uit met een fort en een mooi oud regeringsgebouw maar als je erdoorheen loopt is het duidelijk toch een Caraïbisch dorp: een vismarkt, een opn foodmarket waar per dag de stalletjes aan anderen worden verhuurd, veel winkels met spulletjes voor toeristen (er is hier een cruiseterminal). Maar wel rijker en voor je gevoel veiliger dan bijvoorbeeld Castries op st. Lucia. We konden de verleiding niet bedwingen om te gaan lunchen bij BB’s Crabback, aan het water en met BB als kok en animator in het restaurant. Met uitzicht op de jachthaven en de carenage (oude haven) en heerlijke krabgerechtjes natuurlijk.

St. George waterfront

St. George waterfront

St. George waterfront - oude deel

St. George waterfront – oude deel (deel opnieuw opgebouwd)

Zicht op Port Louis vanaf Fort George

Zicht op Port Louis vanaf Fort George


ARC businessmodel deel 4: de finale

Zoals al een paar keer eerder beloofd: Het verrassende van het businessmodel van WCC (World Cruising Club) , het bedrijf dat de ARC organiseert en exploiteert, zit in de staart.

We hebben al 3 modellen gezien in eerdere berichten op deze site (kijk nog maar eens terug onder de categorie “nautische businessmodellen”). Allemaal gericht op verschillende doelgroepen met een eigen belofte, diensten en verdienmodel. En allemaal binnen 1 bedrijfje met 11 man personeel.

Het laatste model is de integratie van deze proposities en biedt voor elke doelgroep iets. WCC is hier een uitgever en webshop-exploitant die gebruik maakt van zijn database met deelnemers en alumni van hun zeilrallies. Zij geeft een goed leesbaar blad uit voor hen onder de naam “Latitudes”, dat 4 maal per jaar verschijnt en waarin de bestemmingen en leveranciers weer kunnen adverteren. Daarnaast is er op de website van WCC door deze adverteerders met banners extra aandacht te krijgen en zijn de sponsors ook welkom om hier hun naam tegen betaling (waarschijnlijk) te vermelden. Op de site kunnen zeilers ook online boeken en kaarten bestellen. Dat is geen eigen webshop van WCC maar de exploitatie wordt onder WCC naam uitgevoerd door een goede Engelse nautische boekhandel/webshop. Schoenmaker, blijf bij je leest is het credo van Andrew Bishop en dat is heel goed doordacht, denk ik.

Er is ook een “marktplaats” voor tweedehands spullen en apparatuur voor oceaanzeilers. Daar kun je als geregisteerde deelnemer gratis je advertentie plaatsen en bereik je direct een relevante doelgroep voor jouw overbodig geworden spullen als je oversteek voltooid is en je stopt met grote tochten bijvoorbeeld.

Een andere website die WCC exploiteert is http://www.noonsite.com . Dat is een heel mooi staaltje van crowdsourcing. Je vindt er o.a.beschrijvingen van havens en zeilgebieden en nieuws over veiligheid, waarin actuele ervaringen van zeilers de hoofdrol spelen. De site draait weer op advertising (bescheiden) van ARC sponsors en adverteerders.

Leuk is vooral dat dit “uitgeversmodel” helemaal dienstbaar is aan het primaire doel van WCC: de zeiler helpen zijn droom te realiseren. Chapeau voor de man die dit bedacht eb grootgemaakt heeft. Ik had het zelf wel willen zijn….

Businessmodel 4: de integratie van de modellen 1 t/m 3

Businessmodel 4: de integratie van de modellen 1 t/m 3


Kick em Jenny, Les Tantes en London Bridge

zo voeren wij er ongeveer overheen

zo voeren wij er ongeveer overheen

dit gebeurde gelukkig niet....

dit gebeurde gelukkig niet….

Daar zijn we vandaag (23 januari) allemaal langsgevaren. Kijk maar op Marinetraffic.c om te zien waar dat ongeveer is.

Kick em Jenny is een onderwatervulkaan tussen Cariacou en Grenada waar je overheen vaart als je de directe route volgt. Meestal is de vulkaan slapend maar toch hebben we maar even de 1,5 km(!) exclusion zone aangehouden die de coastguard adviseert.

Nu in St. George, de hoofdstad van Grenada. Morgen maar eens kijken, het ziet er vanaf het water erg mooi uit (oud koloniaal engelse stijl).


filmpje: uitzicht vanaf het fort bovenop Union Island


Clifton – Union Island, weer aan een steiger!

uitzicht vanaf het Fort op Union Island

uitzicht vanaf het Fort op Union Island

21 januari: Wakker worden voor Mayreau met een mooie strak blauwe lucht. Ontbijten in de kuip en een beetje klussen; we motoren naar Union Island (6 mijl, net genoeg om de accu’s weer vol te laden). We leggen aan bij Bougainville aan een ‘echte’ steiger! Na 2 weken aan moorings en voor anker moeten we toch even echt water tanken en het is ook wel weer eens leuk om direct van de boot het dorp in te lopen zonder dinghy te gebruiken.

Union Island gaan we morgen echt bezoeken. Het dorpje Clifton is klein maar wel heel leuk. Het ligt gek genoeg aan de Oostkant waar de wind direct op staat. Maar een rif voor de kust zorgt voor een rustige baai waar je kunt ankeren of zelfs, zoals wij, aan een steiger kunt aanleggen.


Tobago Cays en Mayreau: mooier kan het niet worden…..

even checken of het anker wel is ingegraven

even checken of het anker wel is ingegraven

 

P1040738 P1040739 P1040740We varen van Mustique naar de Tobago Cays, 21 mijl in 3 uurtjes. De Cays zijn 3 kleine onbewoonde maar heel mooie eilandjes achter het Horseshoe Reef, waarop de oceaandeining stukslaat. Je kunt ankeren net achter het rif en aan de loefzijde van de eilanden in ca 11 meter diep water waar je de bodem gewoon ziet. In de volle wind dus en toch geen golven. Achter je hagelwitte strandjes met palmbomen, onder je azuurblauw water (door de zandbodem licht van kleur en glashelder) en voor je het bulderen van de brekers op het rif. Het woei 20-25 knopen in de nacht. Met volle maan en heldere hemel bijna geen zin om te gaan slapen…..Voor het donker werd nog naar schildpadden gekeken met de snorkel (2 gezien).

De volgende dag naar Mayreau.2014-01-20 14.23.17

strand in saline bay

strand in saline bay

(8 mijl verder), ook weer een plaatje van een eiland. Het kleinste bewoonde eiland van de Grenadines. We liggen in Saline Bay voor een lng zandstrand en onder een klein dorpje waar Dennis de scepter zwaait. Niet alleen in zijn restaurant “Dennis Hideaway” maar ook omdat het halve eiland failie van hem is en voor hem schijnt te werken (hij heeft ook de watermaker op het eiland in bezit bijvoorbeeld…)