Zeilersverhalen van Pigeaud

Archief voor augustus, 2016

Puglia, streek van de primitivo

Naast zeilen houden we ook van een lekkere wijn. Die wordt hier zeker gemaakt! In Puglia vinden de druiven “Primitivo” en “Negro Amaro” hun oorsprong. Daarnaast wordt ook nog rode wijn gemaakt van de “Malvasia” en witte wijn van de “Fiano” druif en sinds kort ook van “Sauvignon Blanc”.

Wij bezochten het wijnhuis van Guardini, dat al 900 jaar in de familie is en al die eeuwen wijn en olijfolie produceert. We kregen een rondleiding en proeverij van de jongste telg van de familie. Hij vertelde ons dat zij het liefst geen blends maken maar zuivere wijnen van 1 druivensoort. En liefst niet gerijpt op eiken maar in grote betonnen cuves, om de smaak zo zuiver mogelijk te houden.

Ook leuk om te weten is dat deze hele oude wijnproducent zijn eigen kelders bouwde in de 16e eeuw en daar eerst alleen olijfolie perste, later ook wijn bottelde, maar alleen voor eigen gebruik. De bulk ging in grote vaten naar handelaren. Pas sinds 1993 bottelen ze zelf en wordt de wijn onder eigen merk verkocht.

Wij konden het niet nalaten op wat in te slaan natuurlijk….DSC_0599 DSC_0600

wijnkelders van Guardini uit de 16e eeuw

wijnkelders van Guardini uit de 16e eeuw

na de wijnproeverij nog even naar Lecce, waar we weer een amfitheater aantroffen....

na de wijnproeverij nog even naar Lecce, waar we weer een amfitheater aantroffen….


Finis Terrae (2)

Leuca heette in de Romeinse tijd ook “finis terrae”. Wij kennen die term van Cap Finisterre in Noord Spanje, die we in 2013 rondden……,maar ook hier dus, en met recht. Bij de vuurtoren op de uiterste punt is een grote kerk en een klooster. Vanaf dat punt kijk je over de Ionische zee naar het oosten en noorden en de andere kant op over de Adriatische zee naar het westen. Indrukwekkend!

de vuurtoren van "finis terrae"

de vuurtoren van “finis terrae”

het waait hier nooit, toch staat alles scheef

het waait hier nooit?, toch staat alles scheef

uitzicht op de haven van bovenaf bij de vuurtoren

uitzicht op de haven van bovenaf bij de vuurtoren


Eos Rhododaktylos

We vertrekken de 27e augustus heel vroeg in de ochtend vanuit Othonoi. Zo vroeg dat we de rozevingerige Eos zien (in het Latijn “Aurora”). Het laatste puntje Griekenland laten we achter ons en 48 mijl later zeilen we Santa Maria di Leuca binnen, op het uiterste puntje van de hak van de laars van Italië.

de Eos bij Othonoi

de Eos bij Othonoi

dag Griekenland....

dag Griekenland….

 

 


Terug op Othonoi en de laatste blik op Griekenland

26 augustus zeilen en motoren we 30 mijl naar Othonoi, het Griekse eiland midden in de zee tussen Corfu en de hak van de laars van Italië. Op de heenweg overnachtten we hier ook in de zelfde ankerbaai en we liggen ca. 20 meter van ons oude plekje af. In de avond begint het weer flink te waaien, tot 22 knopen in vlagen, maar we liggen goed aan hogerwal. Om ca 22 uur valt de wind binnen een half uur bijna helemaal weg. Dit thermische effect heb je heel vaak als je achter een flinke hoge rots ligt en we zijn er inmiddels aan gewend.DSC_0590


Op 25 augustus varen we 6 mijl….

We verlaten Corfu stad en ankeren 6 mijl naar het noorden voor het dorpje Kalami in een leuke baai. Mooi strand met de bekende taverna’s als uitzicht; bij een ervan wordt een bruiloft gevierd en het bruidspaar en hun gasten komen bij zonsondergang met een motorboot aan, die net kan aanleggen bij een wrak steigertje voor de taverna. Leuk om naar te kijken, en te luisteren, want ze hadden een goede band. Maar minder leuk dat deze tot 04:00 uur in de ochtend doorspeelde op hoog volume. Weinig slaap dus.

vertrek van Corfu stad

vertrek van Corfu stad

DSC_0580

de baai bij Kalami

de baai bij Kalami; het bruiloftsfeest was bij het terras met de wit gedecoreerde palen


22 en 23 augustus: Corfu stad

Na een paar dagen op het vasteland zijn we weer terug op Corfu, waar we ons rondje Griekenland begonnen, nu bijna 7 weken geleden. We liggen weer in Port Mandraki, onder de oude burcht van de stad. Daar lig je mooi, je hebt wind in de kuip en toch redelijk beschut tegen de golven.

Maar de wind is vanmiddag na een onweersbui gedraaid van NW (de meest voorkomende richting) naar NO en dan loopt er toch wat swell de haven in. Maar het is wel prima te doen waar wij liggen. Het dammetje voor ons is zo laag dat de golfjes erover heen slaan maar de deining die we krijgen komt toch van de haveningang. Als je daar vlakbij ligt heb je er meer last van.

Aurora in Poort Mandraki, toen er nog geen wind was

Aurora in Port Mandraki, toen er nog geen wind was

Wij wachten hier even 2 dagen op beter weer en dan gaan we terug naar Puglia (Italië) waar Martijn aan boord komt voor een week. Geen straf want de stad is leuk en we liggen mooi.

uitzicht uit de kuip

uitzicht uit de kuip


20 augustus: Na een mooie tweede ervaring op Paxos varen we naar Plataria

19 juli waren we voor de tweede keer in de baai van Lakka op Paxos. We gingen weer naar de taverna van Alexandros, waar het  net zo lekker en gastvrij was als 5 weken geleden. Zelf kiezen we in de keuken uit meer gerechten dan je kunt onthouden. Alles is weer door ze zelf gemaakt. Ze herkenden ons, wezen zelf de tafel aan waar we al eerder hadden gezeten en we kregen van Opa Alexandros een fles olijfolie van zijn eigen boomgaard cadeau. Klasse!

Daarna naar Plataria, op het vasteland. Een leuke haven, mooi gelegen aan het eind van een baai waar een riviertje uitkomt in de zee. Mooie stranden ernaast, dus het lijkt allemaal “af”,

zonsondergang vanuit de haven van Palairos met Corfu aan de horizon

zonsondergang vanuit de haven van Plataria met Corfu aan de horizon

vissertje die de haven verlaat in de avond

vissertje die de haven verlaat in de avond

maar in het dorp zie je veel gesloten winkels en half afgemaakte huizen. Het gaat hier niet goed. De winkelier geeft de schuld aan de politiek: niemand houdt het meer vol.

Dit is dan nog een plaats waar een flottielje zijn thuisbasis heeft zodat er in ieder geval 1 maal per week (vanavond) leven in de brouwerij is.


Bijzondere en verrassende businessmodellen van havens in Griekenland

We hadden het al gehoord van andere zeilers: in Griekenland betaal je weinig of niets in de meeste havens, zelfs al zijn ze redelijk goed aangelegd. Hoe kan dit?

Er zijn eigenlijk 4 concepten te onderscheiden:

  1. de “marina” zoals wij die kennen: goede voorzieningen, maar ook gewoon duur. Gouvia op Corfu is er zo een, daar betaalden we gewoon 70 Euro per nacht. Het is niet eens de meest gezellige plek, maar wel inclusief water en elektra en een goede chandlery, naast veel middelmatige terrassen en taverna’s.
  2. de “Euro-haven”: ongeveer het meest bedroevende maar wel handig voor de zeiler: Iemand heeft ooit het idee gehad om een mooie haven aan te leggen, Europees geld geregeld en daarna de haven aangelegd. Meestal zie je dat het de bedoeling was om er ook water en elektra aan te leggen, maar dat is vooral duidelijk door de grote gaten in het beton, waar soms nog een verloren buis uitsteekt. Meestal weet niemand van wie deze havens zijn, laat staan dat er een havenmeester is. Kiparissi, Pylos en Trizonia zijn hiervan voorbeelden. Je ligt er prima beschut, betaalt niets maar hebt ook geen enkele voorziening. Een non-businessmodel dus.

    Trizonia: de Eurohaven met half gezonken tweemaster

    Trizonia: de Eurohaven met half gezonken tweemaster

  3. De “goede bedoelingen-haven”: Meestal een oude kade of vissershaven, die door enthousiaste ondernemers wordt omgekat tot jachthaven. Improvisatie en gastvrijheid op zijn Grieks, met vaak goede elektra en watervoorzieningen, mar soms zijn er ook vreemde verrassingen. Eufimia op Kefalonia is het mooiste voorbeeld, waar je prima bediend wordt, weinig betaalt maar ook niet helemaal zeker bent of de “havenmeesters” echt zijn of gewoon een handeltje ervan maken voor eigen rekening. Ook Plataria, waar we op 20 juli liggen, is er zo een met verrassing: in de middag blijkt door het minieme tijverschil van 15-20 cm een deel van de kade, inclusies bolders en elektrakasten, onder water te komen. Niemand die het erg vindt…

    hoogwater in Palarias

    hoogwater in Plataria

  4. De haven (of steiger) als traffic generator. Taverna’s aan het strand bouwen een (vaak wrak) steigertje voor 10-20 boten. Er staat dan en groot bord “free mooring” aan het begin van deze steiger. Als je hebt aangelegd (waarbij je vaak hulp krijgt van een van de taverna-eigenaars) zie je een kleiner bordje waarop iets staat in de trant van “crews of boats moored here are expected to have dinner in our taverna”. Dat snap je natuurlijk al als je aan komt varen. Mooi voorbeeld van kleine ondernemers die een eigen markt creëren. Taverna Karnayo op Kalamos was het mooiste voorbeeld.

    de taverna met aanlegsteiger in Kalamos

    de taverna met aanlegsteiger op Kalamos


De plotter communiceert!

17 augustus. We tuffen 12 mijl naar Sivota Mourtos, een plaats met 4 baaien ervoor die allemaal wisselende beschutting bieden aan allerlei ankerplekjes. Wij liggen in de Middle Bay, aan de oostkant van het eilandje Nisos Ay Nikolaos.

Inmiddels hebben we de nieuwe plotter, die Frans voor zijn zestigste verjaardag cadeau kreeg van iedereen, weer een stukje beter door. Je kunt er screenshots mee maken die je op de Ipad als foto bewaart en daarmee kunnen we eindelijk gewoon laten zien waar we varen. Zie bijgaande eerste poging van een plaatje van vandaag. Het zwarte bootje is de Aurora, wij voeren toen 6 knopen op een koers van 330 graden true. Links zie je Kerkira (het eiland Corfu) en rechts het vasteland van Griekenland. De verzameling rode kruisjes bovenin zijn waypoints vlakbij onze bestemming Mourtos.

screenshot van de plotter

screenshot van de plotter

de Aurora in de baai bij Sivota - Mourtos

de Aurora in de baai bij Sivota – Mourtos

 


16 augustus: op naar Parga!

We staan om 7 uur op en halen de brug van 9 uur in het Lefkas kanaal. Deze brug is inmiddels hersteld, maar nog steeds een voorbeeld van improvisatie-engineering op zijn Grieks. Hij tilt zijn 2 kleppen op en draait als een schip opzij om de doorvaart mogelijk te maken op elk heel uur van de dag.

vertrek van onze ankerbaai om 07:30

vertrek van onze ankerbaai om 07:30

DSC_0526

kanaal van Lefkas

kanaal van Lefkas

wonder der techniek: de nieuwe brug bij Lefkas

wonder der techniek: de nieuwe brug bij Lefkas die opzij vaart

 

Daarna varen we naar Parga (30 mijl naar het NNW) en kunnen de helft van dit tochtje zeilen, hoog aan de wind. Bij 13 knopen wind zeilen we eindelijk weer eens op 1 oor en met een mooie boatspeed van 7,45 kn.

Parga is een mooie oude plaats met een Citadel (fort/vestingstad) in een mooi beschutte baai. Jammer genoeg heeft aan de wal het massatoerisme toegeslagen. Het dorpje is helemaal niks meer! Maar wij liggen met ca 30 andere jachten in de baai ernaast, waar wel veel strandtenten zijn, die overdag vol zijn en waterscooters op ons loslaten. Maar in de avond is het heel kalm en wij liggen mooi vrij met alweer uitzicht op zee en vollen maan!

de Aurora voor anker in de baai van Parga voor de citadel

de Aurora voor anker in de baai van Parga voor de citadel