Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten

Reisverhalen

17 mei varen we naar Brindisi

Na 2 dagen ankeren en genieten varen we weer verder. Na 42 mijl komen we in Brindisi, van oudsher een belangrijke havenstad. Na het vullen van de dieseltank leggen we aan bij l’approdo dell Indie, een afgebakend stuk aan de stadskade en dus vrijwel midden in de stad.

We blijven hier een paar dagen want er is veel te zien en de wind is tegen.

Het einde van de Via Appia is natuurlijk het meest bijzonder aan deze stad, waar de Romeinen scheep gingen naar Griekenland en verder.

1 kolom die het einde van de Via Appia markeert staat er nog steeds. De tweede is ingestort en opnieuw overeind gezet in Lecce

Ook hier was Frederik de Noorman en bouwde hij een duomo, die na een grote aardbeving in de 18e eeuw wel flink is herbouwd en veranderd. Heel mooi onderhouden nu.

Aan de overkant van de haven staat het monument voor de Italiaanse zeelui met de namen van allen die sneuvelden op zee in de oorlogen van de 20e eeuw. We zijn met het pontje erheen gevaren en naar boven gegaan om van het uitzicht te genieten.

Het monument
Het uitzicht op de stad vanaf het monument. Aurora staat hier niet op want de boot ligt aan het deel van de stadskade hier rechts van.

14 – 15 juni: van de teen om de hak van de laars heen

We varen van Crotone, waar we een dag bleven liggen o.a. om de was te doen, naar Gallipoli. 80 mijl de baai van Taranto oversteken en niemand tegenkomen, behalve een aantal dolfijnen en een coaster vlak voor Gallipoli. We zijn in Puglia!

We blijven maar 1 nachtje want we willen meer van Puglia zien en hier waren we al eerder. De volgende ochtend om 8 uur weg dus. We ronden de Capo di Santa Maria di Leuca, het zuidelijkste puntje van de hak van de laars dus. We varen nu de Adriatische zee in, eerste bestemming is Otranto. Oorspronkelijk ook een strategisch gelegen en met forten versterkte stad. Alweer de Grieken, de Romeinen, de Normandiërs en de vorsten van Aragon hebben hier gezeten. De laatsten zijn verpletterend verslagen door de Turken en daar is het stadje qua betekenis nooit van hersteld. Deze kleine geschiedenisles is bij gebrek aan spannende zeilverhalen. Er is namelijk nog steeds heel weinig wind…..

De vuurtoren van Santa Maria di Leuca, de zuidpunt van de hak

Nu is het een mooi gerestaureerd en heel schoon oud stadje in een mooie ankerbaai waar we lekker 2 dagen blijven. Het wordt nu echt mooi weer, strak blauw en warm. Alleen: geen wind! Dus voor anker en de wal op.

Otranto vanaf onze ankerplaats
Mozaïek vloer met Bijbelse vertellingen in de middeleeuwse kathedraal


Van Siracusa via de Etna naar Calabrië

Natuurlijk varen we niet letterlijk over de Etna, maar we leggen op 10 mei aan in de haven Porto dell Etna, in het stadje Riposto. Na een motortocht van 40 mijl vanuit Siracusa, waarbij het weer steeds verder opklaarde.

De volgende ochtend, 11 mei, vertrokken we om 06:00 uur voor de oversteek van de – hier al brede – straat van Messina. En ja hoor, de windvoorspelling van 10 knopen bleek weer eens niet uit te komen. Binnen een uurtje buiten de haven stond er 15 knopen en halverwege werd het ongeveer 20 knopen. Maar dat hadden we wel verwacht. Eerst een stuk bijna tegen de wind in, toen draaide de wind meer noordelijk en konden we prima zeilen met 1 rif en de genua ingerold tot genua 3. Max boatspeed 9,5kn. Eindelijk weer eens echt zeilen. De pret was echter niet van lange duur want onder het vasteland van Calabrië viel de wind bijn helemaal weg en kwam zelfs van het zuiden terug, maar te weinig om te kunnen zeilen. Wel zagen we meerdere zwaardvissen di lagen te slapen aan het oppervlak van het water! Om 17:15 kwamen we aan in de haven van Roccella Ionica, halverwege de teen van de laars. 80 mijl op de log. Vroeg naar bed want de volgende ochtend gaan we weer om 08:00 weg.

De Etna in de vroege ochtend bij het wegvaren, de sneeuw ligt nog op de top

12 mei tuffen we 60 mijl naar Crotone, waar we om 18:15 aankomen bij de Club Velico. Onderweg zien we een hele grote schildpad vlak naast de boot. Club Velico is een kleine gezellige jachthaven achterin, die leuker is dan de haven waar we eerder waren ( in 2016). Lekker gegeten bij het restaurant Porto Vecchio, direct aan de haven. Verfijnd! 13 mei hebben we een rustdag ingelast maar we doen toch best veel: boot binnen en buiten schoonmaken, naar de wasserette (30 minuten lopen want de dichterbij gelegen lavanderia had geen water) en boodschappen gedaan. Morgen gaan we weer verder richting de hak van de laars.

We komen voor Crotone zowaar een paar boeien tegen


3 mei: trossen los en naar Siracusa

We varen om 08:30 de haven uit voor de eerste tocht van het jaar. 60 mijl naar Siracusa, maar de wind laat het afweten, dus we kunnen de motor goed testen. Alles werkt prima en we komen om 17:30 bij Yacht Club Lakkios aan, in de oostelijke havenkom.

We blijven zeker 6 dagen hier want er is slecht weer voorspeld. Veel regen en wind uit de verkeerde hoek maar gelukkig niet echt koud. Niet echt het weer dat je verwacht in het voorjaar hier. We klussen wat aan de boot, wat begint met uitgebreid het dek schoonmaken. In MdR was namelijk bijna geen zoetwater beschikbaar en de sahararegens hadden afgelopen winter een mooi depot van zand over het hele schip achtergelaten. Hier in Siracusa is water genoeg en we hebben het teak schoongemaakt , al het RVS gepoetst en het polyester maar eens goed in de was gezet. En daarna regent het allemaal weer nat…. Mar nu met regen zonder zand gelukkig.

Aurora verstopt achter deze XP50, een GS 50, een Comet 50 en een GS56. Goed gezelschap
Fles wijn cadeau van de havenmeester!
Wandeling tussen de regenbuien door over het oude schiereiland van Ortigia


Het seizoen 2022 gaat van start: Een Week in Marina di Ragusa met het hele gezin

Van 24 april tot en met 1 mei waren we met al onze kinderen en hun aanhang en onze kleindochter in Marina di Ragusa. We vierden onze 40 jarige trouwdag (al 2 jaar uitgesteld vanwege COVID) en Marleen’s 65e verjaardag. Het was geweldig om dit met zijn allen bij de boot te vieren, zeker omdat geen van onze kinderen deze mooie plek ooit hadden gezien. super gezellige week in een mooi huis aan de Boulevard en op de boot, die we zelf met hulp van onze kinderen ook weer helemaal zeilklaar maakten. Maar ook genoeg tijd voor leuke uitstapjes en gezellig bij elkaar zijn


9-12 januari: klusweek

We zijn er weer, omikron of niet! Met Ryanair een retourtje geboekt om erbij te zijn wanneer de mast eraf gaat. Aurora krijgt nieuwe verstaging na 30.000 mijl.

Paolo op weg naar de derde zaling met de strop voor het hijsen van de mast bekijk ook het filmpje hieronder door op de pijl te drukken
Video van de mastlift

Tegelijk laten we de antifouling opnieuw doen en krijgt de motor weer een servicebeurt.

Zelf maken we onder de vloer de bilge schoon en zetten het stalen frame in speciale primer. Ziet er nog goed uit allemaal.

Ook gaan we de mast eens echt goed schoonmaken, na al die jaren sinds de vorige strijk in 2012 kan dat wel weer eens gebeuren. Ook alle doorvoeren voor de vallen goed checken en smeren.

Marleen heeft de kussens van de kajuit en de gordijntjes gewassen, het wordt weer een frisse boel binnen.


Weer thuis

Op 7 oktober vlogen we weer naar Nederland, Aurora ligt er weer kaal bij voor de winter. Waarschijnlijk gaan we in januari 2022 weer naar haar toe voor een aantal werkzaamheden. Nieuwe verstaging, boot op de wel voor nieuwe antifouling, motorbeurt etc.

Dag boot, dag haven

Rustig zeilen naar onze ‘thuishaven’ Marina di Ragusa

28 september zeilend naar Sciacca, 27 mijl. We zijn er vroeg en de wind trekt net wat meer aan. Dwarswind bij aanleggen, geen hulp want het is siestatijd…. Alles gaat goed dankzij een lijn van middenbolder naar middenbolder aan lij van een groot jacht dat er al ligt. Later leggen Engelsen aan naast ons, die ook naar MdR gaan voor de winter.

Rustig zeilen

29 september 50 mijl zeilend van Sciacca naar Licata. Vroeg weg omdat de wind later boven de 20 knopen zal komen. We halen de Manana in, die kort voor ons vertrok. We zijn weer ruim op tijd in Licata, waar het gezellig wordt met de Manana en later ook de Flegma en de Tiramisu, allemaal Nederlanders op weg naar MdR. We nemen de haven daar straks nog over van de Engelsen, lijkt het!

De Manana

30 september wordt de laatste zeildag van het seizoen, weer een zwak tot matige westenwind, die bij Punta Secca, vlak voor de haven, helemaal wegvalt. We mogen direct naar binnen, wat een meevaller is omdat een baggerschip in de havenmond bezig is. Je kunt alleen in en uitvaren wanneer dit schip zijn lading moet dumpen op zee.

In totaal dit jaar ca 1200 mijl gevaren in 2 periodes (juni-juli en daarna september). Geen record maar het is wel een prima seizoen geweest

1 oktober begint het opruimen. Genua eraf ( hadden we op de 30e direct na aankomst al gedaan), vallen netjes opspannen tegen het klapperen, lijnen eraf en spoelen met zoetwater, binnen schoonmaken, logwieltje eruit halen, motor en saildrive check enz. enz. We zijn nog wel een paar dagen bezig want bovenstaande lijst is nog pas het begin.


20-28 september, zeilen om de westpunt van Sicilie in korte etappes

Met Brigitte en Pieter, die in Palermo aan boord komen, varen we op zeil de volgende etappes:

1. Palermo-san Vito, ruime wind tot 18 knopen; 2. San Vito-Favignana, ruime wind tot Max 12 knopen; 3. Favignana-Trapani op de motor met tussenstop aan de mooring bij Levanzo om te zwemmen; 4. Trapani-Marsala, een kruisraket met 18 knopen wind, 1 rif en 4 rollen in de genua 1 en mooie snelheid; 5. Marsala-Mazara del Vallo, na een half uurtje motoren aan de wind en later ruime wind, Max. 12 knopen maar aan het einde bijna windstail.

Vertrek uit Palermo, roeiers op de achtergrond

Al met al een mooie zeilweer met 2 dagen stil liggen in Trapani, deels om de verjaardag van Pieter te vieren, deels omdat de wind een paar dagen pal tegen was.

Veel campari spritzen, wijntjes en een enkele gin tonic op terrassen op alle bestemmingen gedronken en veel vis gegeten. Een week volop genieten dus. De laatste avond in Mazara del Vallo eten we heerlijk op een terras in het oude stadje om de week af te sluiten en drinken we een mooie Zibibo uit de streek.

Op het terras in Marsala

Op 28 september vertrekken Pieter en Brigitte vroeg met de bus naar Palermo en wij varen de haven uit me5 bestemming Sciacca


Laatste dag en de botanische tuin in Palermo

Op 17 september vertrekken eerst Aukje en Theo in de ochtend. Hun vlucht naar Nederland gaat al vroeg. Milou en Lennard hebben nog de hele dag om in Palermo door te brengen voordat zij ook vliegen.

We bezoeken de botanische tuin van de universiteit van Palermo, bijzonder! En we lunchen bij de antica foccaceria san Francesco, inmiddels een vast adresje.


Weer terug naar Palermo

16 september: we varen op de motor terug naar Palermo. 2 uur van de 10 konden we zeilen maar de wind daarna was helemaal op.

Even lekker zeilen

‘S avonds komen we om 17:30 aan en onze plek is weer vrij. Na een douche borrelen we in de kuip en gaan we uit dineren om de laatste avond samen extra leuk te maken.

We gaan naar Locanda del Gusto waar we eerder geweest zijn op uitnodiging van Jan Willem en Patricia. Het is weer heel goed, mooie en bijzondere gerechten met Siciliaanse ingredienten. En natuurlijk een mooie Etna wijn erbij! We worden weer getrakteerd, Theo en Aukje bieden ons deze avond aan! Wat een verwennerij!

In Locanda del Gusto met Aukje en Theo
Aan de andere tafel. Milou maakte de foto. Ging het nu om de steak tartare of om Lennard en Marleen?

Drie Eolische eilanden

We vertrekken de 13e om 07:30 richting Vulcano. De zak der winden van Odysseus lijkt verdwenen want we motoren 45 van de 64 mijl. Het laatste stuk zeilen we lekker en dat maakt de dag weer helemaal goed. 17:15 liggen we aan een boeitje in de Cala di Levante aan de oostkant. Zwemmen, de dinghy te water en op naar het dorpje, waar we alweer een goed terras vinden en een mini moke en een mehari huren voor de volgende ochtend. BBQ met de cobb op het achterdek.

Aan de boei bij Vulcano

De volgende ochtend rijden we naar het uitzichtpunt bij Capo Grillo en beklimmen we de vulkaan. Dat is 45 minuten lopen en goed te doen. Vulcano en Stromboli zijn de enige eilanden die nog actieve vulkanen hebben. De Grieken bedachten dat Hephaistos, de smid onder de goden en God van het vuur, op Vulcano woonde. De Romeinen noemden hem Vulcanus en het eiland Vulcano. Ziedaar de oorsprong van het woord vulkaan

Speelgoed 1: de nieuwe dinghy
Speelgoed 2: de mini moke
Bijna boven op de vulkaan
En uiteindelijk boven bij de krater

In de middag zeilen we 15 mijl naar Salina, waar we een plek in de haven hebben gereserveerd. We ankeren eerst nog even voor een duik, want het is goed warm! In de avond eten we heerlijk bij Portobello, O.a. Hun specialiteit spaghetti “il fuoco”, goed scherp dus!

Il fuoco

De volgende dag lopen we door het leuke dorpje; we kopen verse vis en nog wat andere lekkere zaken voor op de cobb vanavond. Na een koffietje gaan we op weg naar Filicudi, weer een mijl of 15, nu grotendeels op de motor. In de baai is geen boei vrij dus we ankeren in het hoekje aan lagerwal. Geen probleem met Max 10 knopen wind en zonder deining. Maar dan komt Massimo ons halen, er is toch 1 boei vrijgebleven en we verkassen dus. We borrelen aan de wal en barbecuen aan boord de heerlijke pesce pilota en zwaardvis die we op Salina kochten. Vroeg naar bed want morgen weer 64 mijl naar Palermo terug en dus weer vroeg op!

Pleintje bij de haven van Salina
Moorings bij Filicudi met Massimo in zijn oranje dinghy

In Palermo is het feest!

We varen op 9 september naar Palermo, waar we bij de Società Cannotiere di Palermo een plek krijgen naast 3 andere Grand Soleils. Nette club wel. We kenden deze plek, midden in het centrum van Palermo, van vorige bezoeken. Er is ook een clubhuis met douches en een zwembad.

10 september komen Lennard en Milou met Theo en Aukje aan boord. Volle boot wel, maar het past allemaal prima en het is heel gezellig. We vieren het “voorgenomen huwelijk” van Milou en Lennard met een fles Ferrari Rosato in de Kuip. Feestelijk en met mooie ideeën voor het huwelijk volgend jaar.

Het paar!

We varen op 12 september weg na een culturele en regenachtige dag in Palermo. Bij vertrek is er een windje van 10-12 knopen uit NW dus kan de spi eindelijk weer eens uit zijn hok. Dat is 3 jaar geleden voor het laatst gebeurd!

Op de spi!
In de bui gaan we harder dan daarvoor op de spi!
Een van de drie steigers van de Cannotieri

We worden nog overvallen door een harde regenbui met 30 knopen waarvoor we de spi weer op tijd naar beneden hadden. We wijken uit naar Termini Imerese, een rommelig oord waar niets te beleven is. Toch vinden we nog een terras waar het, na de bui, goed toeven is met een Spritz en wat goede hapjes.

Toch nog een goed einde van een verregende dag


8 september: naar San Vito lo Capo

Dit is de noordkaap van West Sicilië. Het dorp is bekend van de couscous en de mooie stranden. Na 25 mijl ankeren we in de heel rustige baai ( wat golven betreft in ieder geval) voor de haven en zwemmen, lunchen en lezen wat. Om 15:00 gaan we de haven in en dat is maar goed ook. Na een uurtje neemt de wind en de deining in de baai flink toe, wat ook voorspeld was..

We lopen een stukje naar de vuurtoren maar jammer genoeg kan je er niet bij komen. Militair terrein. Er lijken wel nog mensen als vuurtorenwachter te werken….

De lange Jaap van Sicilia

Levanzo, het leukste plekje op de Egadi eilanden

7 mijl voor de kust van Trapani ligt het eiland Levanzo. Er is een klein dorpje aan de ene kant en een vuurtoren aan de andere kant. Ertussenin alleen een flinke bergkam en langs de kust een paar baaitjes. Wij gaan aan een mooring liggen van het natuurreservaat in de baai naast het dorpje.

We proberen de nieuwe rubberboot uit om naar het dorpje te varen. Mooi stabiel en met 1 plankje in de bodem, die verder opblaasbaar is, planeert hij net even beter. Het motortje draait ook weer licht dus Marleen kan weer sturen, wat vorig jaar niet ging.

We liggen aan een boei naast een andere Grand Soleil 45, wat de baai natuurlijk extra mooi maakt…..

Nette boot wel….

5 september : op naar Trapani

We vertrekken om 06:30, de zon is nog niet op! Dit omdat we de aantrekkende noordwestenwind voor willen zijn. Dat lukt prima en om 15:30 leggen we aan bij Columbus Marina in Trapani. 56 mijl op de motor, maar wel zonder hinderlijke golven want de deining was nog zuidoost van de oude wind van gisteren. En de voorspelde vlagen tot 18 knopen tegen bleven ook uit gelukkig.

Aurora om 06:42

Via Sciacca naar Trapani

Van Licata dobberen we naar Sciacca, ca. 50 mijl met ruime wind van Max. 9 knots. Deels zeilen dus. Op het laatst valt de wind weg en zwemmen we nog even voor we de motor weer starten voor de laatste paar mijl. In Sciacca blijven we 2 dagen vanwege harde wind en onweer, niet erg. Heerlijke verse tonijn gekocht bij de vishandel, alles komt zo van de boot daar.


31 augustus, we zeilen weer

Na 3 dagen van poetsen, gezelligheid met vrienden en de aanschaf en levering van een nieuwe rubberboot varen we op 31 augustus naar Licata. We kennen de route langzamerhand uit ons hoofd. Weinig wind maar toch nog een stuk lekker gezeild. Alles goed met de boot, ook de motor is helemaal OK na een laatste klusje aan de steun van de saildrive.

Negatieve test nodig om Sicilie weer in te komen
Nieuwe dinghy

28 augustus: weer terug op de boot

We zijn van 28 Juli precie een maand niet aan boord geweest. Eerst naar Monte Fiascone ten Noorden van Rome bij Carine langs om haar vakantiehuis te bewonderen en daarna 3 weken thuis. Best een goed idee om de drukte en warmte van augustus op Sicilie te mijden.


Homerun op zeil

19 juli zeilen we van Siracusa naar Marzamemi, 24 mijl. Eerst halve wind met 4-6 knopen wind, later hoog aan de wind die langzaam toeneemt tot 10 knopen. Helemaal vlak water en we halen op 31-32 graden aan de schijnbare wind de target “boatspeed = windspeed” tot de wind boven de 7 knopen komt. Dan kunnen we 1-3 graden hoger sturen en de maximale boatspeed wordt 7,3. Ook mooi, veel beter wordt het niet.

20 juli motoren we om Capo Passero met windstil weer. Na 2 uur komt er 6-10 knopen wind uit ZO, ruime wind halen we lagere snelheden dan gisteren. Halverwege de dag valt de wind weg en komt langzaam uit west terug. Tegen dus. We varen nog een mijl of 8 hoog aan de wind, weliswaar te laag om de haven te bezeilen maar wat geeft dat….

De laatste 3 mijl op de motor. In de haven diesel voltanken, de motor nog checken met de monteur bij de werf en dan naar onze vaste ligplaats op E22. Het voelt als thuiskomen langzamerhand. Ushi en Dietmar, ARC vrienden uit Oostenrijk die hun boot hier ook hebben liggen, komen direct aanlopen. We borrelen later bij ons aan boord en eten een pasta en een visje bij Calamanca, het restaurant aan het strand bij de haven. Het leven is weer goed!

We liggen er weer, op E22

Zeilen naar en sightseeing in Siracusa

We zeilen weg bij George op 16 juli om 07:45. De wind lijkt NO te blijven tot het middaguur, daarna zou hij wegvallen en uit ZO moeten terugkomen wanneer we bij Siracusa in de buurt komen. Dat komt ook uit. Om 15:00 strijken we het zeil bij de ingang van de baai, waar we van plan zijn bij de wat gammele jachthaven van Marina Yachting aan te leggen. We worden gepraaid door een RIB van de haven aan de andere kant, waarvan we altijd dachten dat er geen bezoekersplaatsen waren. Hij overtuigt ons dat die er wel zijn en dat we dat een keer moeten ontdekken. We keren om, varen achter hem aan en komen terecht in een gezellig haventje met veel Italianen die het weekend op hun boot doorbrengen. Leuk!

Uitzicht vanuit de sunset bar

Wij blijven ook het hele weekend omdat er ten zuiden van ons harde wind wordt voorspeld tot en met zondag, zelfs een bui is niet onmogelijk….

Siracusa is altijd leuk, dus dat is geen straf. We drinken een spritz en een wijntje bij de Sunset bar, gaan de volgende dag naar de markt om verse zwaardvis te halen en veel andere proviand in te slaan. Ook naar de watersportwinkel om een gasfles te wisselen. In de middag poetsen we de boot met veeeel water om de asresten van de Etna weg te spoelen. Bijna gelukt, er komt nog steeds af en toe wat tevoorschijn maar dat spoelt wel een keer weg.

18 Juli bezoeken we de archeologische site buiten de stad, waar we nooit waren geweest maar dit bleek niet terecht! We gaan op de fiets, lekker makkelijk. Een groot en mooi Grieks amphitheater, grote grotten waar salpeter werd gewonnen, het oor van Dyonisios, het grootste altaar uit de Griekse oudheid, een Romeins amphitheater, alles op een uitgestrekt terrein met mooie wandelpaden die je overal langs leiden. Daarna lunch met zeezicht bij il Jonico e Zen, een restaurant waar we vorig jaar ook waren. Nog net zo lekker! We zaten binnen en het begon prompt te regenen. Gelukkig maar een buitje. Daarna siësta gehouden, zoals alle Italianen op de boten om ons heen….

In het oor van Dionysios
Salpeter mijn uit de Griekse tijd
Bij het Romeins amfitheater
En het Griekse amfitheater

Van Salina naar Taormina

13 juli varen we 29 mijl naar Milazzo. Grotendeels zeilend met een zwak windje , dobberen dus. Stromboli blaast nog wat na. in Milazzo komen we pas laat aan, dat is expres omdat het aan wal erg warm is. We eten een ijsje in het stadje en gaan vroeg slapen.

Il Moro di Venezia uit 1976 in Milazzo

14 juli varen we om 07:20 weg. Eindelijk een goede wind, eerst halve wind naar de ingang van de straat van Messina onder vol tuig. De voorspellingen zeggen vlagen tot 30 knopen in de straat, dus 2 reven in het grootzeil en de genua alvast half ingerold. Zwemvesten aan en harnassen klaar. De voorspelling komt uit en we scheuren zeker 25 mijl op hoge snelheid naar Taormina. Topsneheid 10,3 Kn, zonder genua zelfs. We varen uiteindelijk 54 mijl in 8 uur.

Hardzeildag in de straat van Messina

In dit stuk zijn ook veel stroomrafelingen doordat het water van de Tyrrheense zee , ten noorden , het water van de Ionische zee , ten zuiden, hier ontmoet. Andere getijdentiming en watertemperatuur maken dit spannend.

Ook de Etna doet een duit in het zakje met een flinke asregen, die zeker 2 uur duurt en de boot in een zwarte laag bedekt. Fijne hagelsteentjes lijken het. Veel gedoe om dat weer allemaal weg te krijgen, liefst droog met een bezempje en afwasborstel. Als we in de baai van Taormina liggen is dat onze eerste klus. Daarna zwemmen en afdouchen. Het water is hier flink kouder! de Etna is inmiddels weer rustig

De asregen / hagel van de Etna

15 juli blijven we liggen aan de boei bij George, te veel wind vandaag. Lekker uitslapen en niks doen. De windmeter gerepareerd, het bleek een losgecorrodeerd draadje te zijn bij de aansluiting op het instrument.

Etna in rust
Hij doet het weer!

Naar de Eolische eilanden

11 juli vertrekken we uit Palermo. We zijn weer Met ons 2-en, weer ff wennen maar dat gaat snel. We zeilen en motorzeilen naar Cefalu, 35 mijl. Mooie ankerbaai waar het niet zo druk is dus we genieten van een heerlijke avond in de Kuip.

Uitzicht op de rotsen van Cefalu vanuit de Kuip

12 juli staan we vroeg op want we willen naar Saline, 1 van de Eolische eilanden waar we nog niet geweest zijn omdat het altijd te druk was. 51 mijl op de motor want de wind liet het helemaal afweten jammer genoeg. Nu konden we er terecht in de haven , wel tevoren gereserveerd en dat was wel nodig want de haven liep bijna helemaal vol. Om 16:30 waren we in de haven. Leuke plaatsje met toeristen en daarop ingestelde winkeltjes maar ook een goede viswinkel en een supermarktketen waar we de befaamde kappertjes van Salina kochten. In de haven ligt een Wally met een tender van ca 40 voet die in een eigen box moet worden gelegd. Mooie, goed geoutilleerde haven me5 heel goede service maar daar betaal je ook wel voor, 110 euro in het hoogseizoen. We vinden dat ze dit wel waarmaken vergeleken met andere havens die we kennen. Genieten op de boot in de avond.

Salina bestaat uit 2 oude vulkanen, niet meer actief . Stromboli op afstand te zien nog wel

Het haventje van Cefalu vanuit onze kuip
De haven van Salina
Stromboli puft….

Met Patricia en Jan Willem naar de Egadische eilanden en Palermo

2 juli . We vertrekken op de motor naar Trapani, waar Patricia en Jan Willem aan boord komen in de middag. We gaan de stad in en drinken onze eerste CS. Heerlijk weer!

Moonbeam of Fife lag er ook, tocht van klassiekers!

3 juli zeilen we halve wind naar Marettimo, we eten gebakken gamba’s we zwemmen onderweg voor de haven nog even en leggen dan aan in de wat rommelige maar gezellige haven. In de avond heerlijk gegeten op het mooiste plekje van het dorp.

Geen verdere uitleg nodig, gewoon genieten

4 juli. Wind uit Zuid-Oost dus recht de havenmond in. We moeten weg, dat is duidelijk. Dus vroeg op en lekker zeilen. We varen om Favignana heen tegen de klok in en leggen aan in de haven. Flink drukker dan Marettimo, veel toeristen die met de veerboot een dagje op het eiland komen. We bezoeken natuurlijk de tonnara ( museum van de traditionele tonijnvisserij). We huren de volgende dag fietsen en maken een toertje over de oostkant. Lunchen en zwemmen in een mooie baai. Later gaat Jan Willem ook nog de berg op aan de westkant, deels op de fiets en deels te voet. 300 meter hoogteverschil tot de burcht bovenop, petje af!

5 juli. We zeilen maar motorzeilen ook het grootste deel naar SAN Vito lo Capo. Stik in de wind natuurlijk weer…. leuk plaatsje met veel badgasten vanwege het mooie zandstrand. We eten de lokale specialiteit cous cous in een van de beste restaurants van het plaatsje, met een mooie binnentuin. De volgende dag huren we een auto en bezoeken het natuurreservaat Zingaaro ten zuiden van het dorp. We moeten wel 35 kilometer omrijden om bij de entree te komen…. rotsachtig daar!

7 juli. Vertrek uit SAN Vito na het voltanken van de dieseltank. We waren naar Palermo. Alweer grotendeels op de motor want de wind blijft tegen. We leggen aan bij Salpancore, aan de buitenste plek van de steiger met vrij uitzicht op de stad. Wel flink lawaaierig natuurlijk.

8 juli. Patricia en Jan Willem gaan van boord en wij gaan boodschappen doen, boot wat opruimen en siesta houden. Het is erg warm. We worden getrakteerd door Patricia en Jan Willem op een heerlijk diner in restaurant Locanda del Gusto, aanrader! Echt Siciliaanse ingrediënten met een eigen, verfijnde touch in bijzondere gerechten vertaald.