Zeilersverhalen van Pigeaud

Archief voor februari, 2014

Point a Pitre

 

Isle Gosier: lunchbaai aan boord van Starship

Isle Gosier: lunchbaai aan boord van Starship

P1040880 P1040878 P1040872 2014-03-05 15.38.59Ofwel: Pieters Punt! Ooit door een Nederlander (Pieter) zo genoemd en uitgegroeid tot een grote stad op Guadeloupe, met bijbehorende grote marina waar van alles te doen en te koop is voor ons bootjesmensen.

Gisteren vanaf Les Saintes heerlijk 20 mijl hierheen gezeild in de stralende zon. Pieter en Brigitte vertrekken vanaf hier naar huis en wij gaan misschien de boot op de wal zetten voor een nieuwe antifoulinglaag.

We hebben daarna de caranavalsweek (waarin alles dicht is hier) gebruikt om wat te klussen en een dag het eiland rond te rijden met een huurauto. We bezochten natuurlijk weer een waterval in het regenwoud (toeristischer dan op de andere eilanden, maar wel een heel mooie rivier en waterval) en liepen een korte hike door het regenwoud (wel bijna zonder andere toeristen). Daarna reden we langs de westkust en bezochten we de oudste nog werkende koffieplantage van de Carieb (La Griveliere) waar we een leuke rondleiding kregen. Om er te komen moet je een half uur over een heel klein steil bergweggetje een vallei inrijden, waar de koeien los op straat liepen (zie foto). De plantage is in 1786 opgezet door een Breton, vandaar de stijl van de huizen (zie foto). Alles wordt in oorspronkelijke staat hersteld en het geheel is dus een soort openluchtmuseum in wording. Leuk en interessant.

Daarna lunch aan het strand onder de palmbladeren (heerlijke vivanneau a la Creole).

Donderdag na carnaval ging de Aurora het water uit en 4 dagen sliepen we dus op 2,50m hoogte in de boot…. De aangroei werd te storend, niet alleen op de romp maar ook op de schroef. Scheelt met zeilen 0,5 knoop en op de motor meer den 1 knoop!

Op de werf zit Fred Marine, die ons een heel profi behandeling geeft: na de “Kercher” (hoge druk spuitbehandeling in het Frans) volgt schuren, 1 laag primocon en 3 lagen antifouling (op de kiel en bij de waterlijn zelfs 4 lagen). Goed giftig koperhoudend spul dat hier gewoon mag. Hiermee komen we wel schoon in Europa terug, lijkt ons.

In het weekend wordt er natuurlijk niet gewerkt. Dus zaterdag gaan we met Starship 9Beneteau 46 van Dietmar en Ushi met hun 3 kinderenm die ook de ARC deden) een dag zeilen voor Terre Haute, het lagere deel van Guadeloupe. We optimaliseerden de trim van Starship en ankerden achter Isle Gosier voor de lunch. Heerlijk dagje weer op het water!


Les Saintes: tropische en heel mooie eilandjes

Voor Guadeloupe liggen een paar eilanden, die Frans zijn zoals Martinique en Guadeloupe, maar een heel eigen caribische sfeer hebben. We waren op Terre Haute en ankerden in 2 baaien (Pain de Sucre en Islet de Cabrits). Vanaf daar met de dinghy naar het dorpje. Aardig toeristisch vanwege de vele cruiseschepen die hier ook ankeren, maar toch authentiek. Natuurlijk wel Frans stokbrood en echte croissants maar ook veel lokale spullen.

We hoopten hier Eric Faber te ontmoeten maar we lopen elkaar net mis vanwege ons beider zeilplannen maar ook gebrekkige communicatie door slechte emailverbindingen de laatste dagen. Jammer!

Foto’s volgen


Dominica: woestnatuureiland

voor Roseau

voor Roseau

op weg naar de falls

op weg naar de falls

P1040848 P1040847

3 foto's van de indian river roeitocht

3 foto’s van de indian river roeitocht

P1040836

oostkust van Dominica

oostkust van Dominica

dinghydock in Roseau met daarachter restaurantje en rumpunchbardinghydock in Roseau met daarachter restaurantje en rumpunchbar

dit spreekt voor zich....

dit spreekt voor zich….

Trafalgar falls in het binnenland

Trafalgar falls in het binnenland

zwemmen onder de falls

zwemmen onder de falls

We voeren op 21 feb naar Roseau, de hoofdstand van Dominica. Mooie tocht met flinke wind (ruim) en helaas veel regen.

Dominica(zondagseiland, door Columbus zo genoemd) is heel ruig en mooi. Regenwoud met 365 rivieren waarvan we er 4 gezien hebben. In een ravijntje gezwommen naar een waterval en heerlijk met goat-curry gelunched.

Op de Indian River met een roeiboot het land in met een gids, veel vogels en mooie natuur gezien.

In Portsmouth aan een mooring gelegen (met bewaking!) en een leuke yachties BBQ op het strand meegemaakt die 2 maal per week wordt georganiseerd door de gidsen in het dorp. Prima security en gezelligheid, heel anders dan in de zuidelijke eilanden maar wel met dezelfde soort leefomstandigheden van de mensen (weinig geld, afhankelijk van een paar wandelars en watersporters). Het kan dus wel!


Martinique verkend

nieuwe vaten in de rumkelders van Habitation "Clement" waar rum als cognac wordt opgevoed

nieuwe vaten in de rumkelders van Habitation “Clement” waar rum als cognac wordt opgevoed

 

stoommachines in de museumstokerij van Clement

stoommachines in de museumstokerij van Clement

 

de plantagewoning van le Clement, waar Bush sr. en Mitterand nog een onderonsje hadden

de plantagewoning van le Clement, waar Bush sr. en Mitterand nog een onderonsje hadden

 

suikerriet plantage op  Clement

suikerriet plantage op Clement

 

de gids en oprichter van de Savannah des esclaves in Trois Islets op het ZW deel van Martinique

de gids en oprichter van de Savannah des esclaves in Trois Islets op het ZW deel van Martinique

 

slavensavannah (museaal   park over het leven van de slaven en hun gebruik van kruiden en bomen om te bouwen en als medicijnen

slavensavannah (museaal park over het leven van de slaven en hun gebruik van kruiden en bomen om te bouwen en als medicijnen

 

slavenhut in de savannah

slavenhut in de savannah

 

Pieter en Brigitte zeilen 2 weken mee

Pieter en Brigitte zeilen 2 weken mee

 

ankerbaai Petit Anse d'Arlet met leuk dorpje

ankerbaai Anse Mitan

 

 

zeilers bezoeken tuinen...

zeilers bezoeken tuinen…

boom met luchtwortels verstaagd....

boom met luchtwortels verstaagd….

 

bijzondere palmen en planten in Balata

bijzondere palmen en planten in Balata

avontuurlijke wandeling door de tuin van Balata

avontuurlijke wandeling door de tuin van Balata

 

Bibliotheque Schoelcher in FdF

Bibliotheque Schoelcher in FdF

ankeren bij St Pierre, dat in 1902 door een orkaan is verwoest

ankeren bij St Pierre, dat in 1902 door een orkaan is verwoest

 

de ruines van de verwoeste schouwburg van St Pierre.

de ruines van de verwoeste schouwburg van St Pierre.

Fort de France, hoofdstad van Martinique, vanaf e zee

Fort de France, hoofdstad van Martinique, vanaf de zee

Eerste met ons 2 een auto gehuurd en naar een rumplantage (Clement) geweest. Ook de Savannah des esclaves bezocht. Daarna kwamen Pieter en Brigitte en zeilden we en ankerden met hen in Anse d’Arlet en Anse Mitan en we bezochten Fort de France en de Jardin de Balata vanaf de marina Pointe du Bout (met een veerbootje over de baai). Vandaag zeilen we verder. Foto’s volgen


Water aan boord als verdienmodel

Water is schaars op de kleine eilanden, hoeveel het soms ook kan regenen. Er is nl. ook een lange droge tijd (die nog niet is begonnen dit jaar trouwens, we hebben vaak een tropische bui of 2-3 per dag, maar die duren maar 10 minuten en daarna is alles snel weer droog).

Op Mayreau heeft Dennis (de zelfbenoemde “eilandkoning”) een grote watermakerplant gebouwd waar iedereen water van kan kopen. Yachties ook maar dan moeten ze wel bij de veerbootsteiger kunnen komen waar het voor ons te ondiep was. Watermaker aanzetten dus.

Op Bequia is Daffo een slim businessmodel gestart met haar Daffodil Yacht Services. Deze onderneemster heeft 2 gele boten rondvaren door de baai die je kunt oproepen per VHF. Zij hebben grote diesel- (niet echt betrouwbaar) en drinkwatertanks aan boord en pompen de door jou gevraagde hoeveelheid graag tegen betaling over in jouw tank.

Het water blijkt zij in te kopen van de lokale bewoners, die allemaal een regenopslagtank hebben om de droge tijd te kunnen overbruggen. Soms hebben ze teveel (als het veel regent bijv) en dan komt Daffo dat graag halen. De marge die ze maakt ken ik niet maar dat zal wel goed zitten….We hebben het water niet gedronken toen we dit wisten, maar voor douchen en afwassen was het natuurlijk prima,

Haar boatboys die de tankbootjes besturen verdienen in ieder geval niet veel. Ze lopen in kleren vol gaten en de man die ons hielp met watertanken  zat tijdens het pompen te vissen. Hij ving gewoon even 3 vissen voor het avondeten met zijn moeder, zo vertelde hij.

Daffo's waterboot naast de Winsurf van Marianne

Daffo’s waterboot naast de Windsurf van Marianne en Peter


Mooring als verdienmodel

Een mooring (in het Frans “Corps mort”….) is een interessant bezit in the Grenadines. Misschien elders ook, maar in Bequia hebben we het het best gezien. Verschillende particulieren of bedrijfjes hebben er moorings (boeien waaraan je je boot kunt vastmaken zodat je niet hoeft te ankeren. Daar betaal je wel voor natuurlijk, ca 50-80 EC per nacht (15-20 euro). Eerst komt er een bootje (of twee, drie) naar je toe als je de baai binnenvaart; zij bieden je allemaal aan te helpen bij het vinden en vastmaken aan een mooring die zij “beheren” voor de eigenaar. Als je hun diensten gebruikt, verwachten ze wel een fooi (5EC minimaal = 1,3 euro) voor de hulp. Later komen ze dan terug of komt de eigenaar om echt af te rekenen. Van de opbrengst gaat 20 EC naar de “aanbrenger” in het bootje, zo hebben we begrepen. Leuke manier om je geld te verdienen, want met 60 EC per dag komen deze mensen wel ongeveer rond, schat ik.

De eigenaar van de mooring doet helemaal niets voor zijn geld, behalve de eenmalige investering in de boei, een lijn of ketting en een blok beton op de bodem. Vaak roesten de kettingen en harpen door of schavielen de lijnen waardoor zo’n mooring niet altijd even betrouwbaar is. Onderhoud gebeurt niet. Als een mooring op drift raakt (met jouw boot eraan ) is dat jouw probleem. Daarna beslissen ze wel weer of ze op dat moment geld hebben om in een nieuwe te investeren.

We hebben de eerste keer op Bequia meegemaakt dat de aanbrenger ons aan een andere mooring wou hebben dan wij wilden. Uiteindelijk hielp hij ons toch, inde het geld voor de nacht en later bleek dat hij helemaal niet het recht had dat te doen. Degene die op de mooring paste kwam ook nog een keer geld halen namelijk…. We hebben toen gezegd dat ze maar samen moesten terugkomen om het uit te leggen. Dat gebeurde natuurlijk niet, maar de volgende dag hebben we de echte eigenaar gesproken die bevestigde dat het eerste mannetje dat niet had mogen doen; geld heeft hij van hem nooit gezien maar hij nam het ons niet kwalijk.


We zijn in Frankrijk!

le Marin: thuishaven van 200 huurcatamarans

le Marin: thuishaven van 200 huurcatamarans

 

hypermodern maar wat onpersoonlijk haven- en winkelcentrum in le Marin

hypermodern maar wat onpersoonlijk haven- en winkelcentrum in le Marin

9 februari: in 3,5 uur zeilen (25 mijl) ben je vanuit de echte Carieb in een Frans-mediterrane omgeving beland. Martinique dus. Het is even wennen: Frans spreken, luxe duidelijk zichtbaar overal, aanleggen met een mooring van voren en een drijfsteiger achter, geen boat boys en de prijzen (in euro’s) zijn weer hoger. Ook voordelen: inklaren gaat gewoon simpel met self-service op een PC, je kunt weer camping gaz krijgen, uitgebreide watersportwinkels etc.

Morgen gaan we pas zien wat de Carrefour supermarkt allemaal heeft (franse kazen en wijnen en pate’s bijv….) en natuurlijk verse baguettes en croissants.

We zijn nu in le Marin (voor wie het nog niet had geraden uit het bovenstaande) en blijven hier een paar dagen. Auto gehuurd voor donderdag en vrijdag.Dan komen Pieter en Brigitte en varen we met hen langs het eiland (en langs ankerbaaien en veel leuke plekjes natuurlijk)


kaartje van onze tocht in januari

bijgaand kaartje toont op een wat amateuristische wijze hoe we gevaren zijn. Dat kan handig zijn voor degenen die de namen van alle Caribische eilanden niet direct geografisch thuis kunnen brengen.

De blauwe lijn is de heenreis, de oranje lijn is de terugreis.

 

trip Grenadines en Grenada

trip Grenadines en Grenada januari 2014


72 mijl aan/bij de wind in 9,5 uur

Vandaag voeren we van Bequia naar Saint Lucia (Rodney Bay). Omdat je hier niet graag met donker vertrekt of aankomt, is je actieradius beperkt tot de 12 uur daglicht die je hier hebt.

De wind zou ONO 15-20 knopen zijn dus wij om half zes opgestaan en om 10 over zes (net genoeg daglicht) weg. Tussen de vele geankerde jachten in Admirality Bay wegkomen moet je echt niet doen met minder daglicht. Daarna eerst 12 mijl net iets hoger dan halve wind naar de zuidpunt van Saint Vincent met precies de beloofde wind. Daar viel de wind toch teveel weg om tempo te maken en moest de motor 3 uur bij. Bij de Noordpunt van het eiland woei het >25 knopen en gingen we 23 mijl hoog aan de wind gaan varen, want Sint Lucia ligt oostelijker van Saint Vincent. Heerlijk gezeild behalve een paar massieve golven die over de hele boot heensloegen (schuifluik onder de buiskap stond natuurlijk open en daardoor werd het zelfs tussen de randen van de buiskap door goed nat binnen). De wind nam na een mijl of 6 af tot ca 18 knopen. Het laatste stuk onder de lij van Saint Lucia weer minder wind en moest helaas de motor er weer bij, omdat we voor donker binnen wilden zijn. Om kwart voor vijf voeren we de haven in. We lagen om 17 uur vast. Net te laat om in te klaren maar dat komt morgen wel. De dockmaster sloot ons wel direct aan op water en electriciteit en gaf ons een wifi code.

Op Swan Valhalla was activiteit, we liggen aan dezelfde steiger dus misschien zien we Sam nog later deze week.


Bequia als vanouds

IMG_1507

in de kuip van de Anna op de dag van onze aankomst

in de kuip van de Anna op de dag van onze aankomst

IMG_1532 IMG_1521

tonijn zo uit de zee in de pan

tonijn zo uit de zee in de pan

Gezellig een paar dagen in Admirality Bay, veel opgetrokken met Mieke en Eric van de Anna, een Belgisch stel die ook met de ARC meededen met hun nieuwe Southerly 47.

Gisteren zaten we aan de borrel met hen op de Aurora toen een visser een tonijn kwam afleveren die Eric “besteld” had. Gevangen in het ruime vaarwater tussen Bequia en Saint Vincent, ter plekke gefileerd door de visser en bij ons in de pan. Heerlijk!

Vanmiddag naar het strand bij Jacks Bar en morgen gaan we hoogstwaarschijnlijk naar Saint Lucia terug. We hebben al uitgechecked bij de douane en immigration hier. Dat zijn 2 verschillende diensten, die allebei je paspoort willen zien en stempelen, formulieren in 3-voud invullen met carbonnetjes ertussen en vervolgens ook “duties” innen waar je dan weer een handgeschreven receipt voor krijgt. In hun mission statement staat dat zij streven naar een naadloos proces door alle afdelingen in 1 gebouw te combineren en vooral werken om de human resources (werkgelegenheid) en de financiële positie van de staat te helpen…..ben je nog steeds een kwartier bezig zelfs als er geen wachtenden voor je zijn, maar alles gaat met een vriendelijke lach. Live slow, sail fast.