Zeilersverhalen van Pigeaud

Laatste

Hallo zeilvrienden!

Volg ons nu ook in de Med waar we weer nieuwe bestemmingen opzoeken. Na onze zeilreis in 2013 en 2014 met als verste bestemming de Caribische eilanden. We geven je reisverslagen, maritieme recepten en voorbeelden van leuke businessmodellen die we tegenkomen. Ook  weer zoals in 2012, toen we de Oostzee rondzeilden.

Van “dolce far niente” naar “la douce France”

21 juli verlaten we de Maddalena archipel en zeilen we met een loom zuidoosten windje van Italië naar Corsica. We doen er meer dan 6 uur over om 28 mijl af te leggen. Heerlijk relaxed. We timen de gijp exact goed zodat we weer met de juiste windhoek van 145 graden schijnbaar naar onze bestemming kunnen zeilen, maar nu over SB. We gaan naar de Golfe de Santa Giulia, wat nog steeds Italiaans klinkt.

In deze baai draait de wind naar het westen, puur landeffect. We krijgen een mooring, wat wel prettig is omdat de verwachting is dat de wind eerst weer terug draait naar het oosten en dan in de nacht hard uit het westen zal komen. Dat gedraai willen we liever niet achter een anker als het niet hoeft. De mooring service is prima, je kunt zelfs water tanken bij een speciale boei en ze brengen je gratis naar het strand als je op de marifoon daarom vraagt. Het kost minder dan de helft van een plek in een marina.

We blijven 2 dagen hier, ook omdat er in Porto Vecchio, 10 mijl verderop, geen plaats blijkt te zijn. Maar ook omdat het hier gewoon heel mooi is, zie het filmpje.

De Maddalena archipel opnieuw bekeken

Frederique en Jeroen stappen om 06:30 van boord op 16 juli. Na een vroeg ontbijt varen we naar de overkant waar je diesel kunt tanken. We varen daarna van Olbia naar de Maddalena eilanden, ca 20 mijl naar het noorden. Hier waren we in 2014 ook al.

We gaan in de haven van La Maddalena liggen want het gaat 2 dagen heel hard waaien. We zijn er vroeg en houden even siësta. Maar Marleen doet ook de was en Frans moet nog een paar assignments nakijken, wat echt wel tijd kost en waarvoor de 4G verbinding nodig is, die je niet in elk baaitje zo goed hebt. We doen inkopen, waaronder heel verse zeebaars. En we kopen een permit om een week in dit gebied te mogen varen en ankeren of een gratis mooring boei op te pakken.

Op 18 Juli spreken we af te ankeren met Starship samen in de Porto Liscia baai, een hele grote baai waar je, ondanks een flink aantal boten, toch heel rustig en ver van elkaar ligt. Ook Enterprise, Duitsers die we in de Carieb ontmoet hebben, hebben hier met Starship afgesproken. We blijven er 2 dagen voor anker liggen, gewoon omdat het mooi en gezellig is. Het anker is weer goed getest met 25 knopen wind en de ankerlier hebben we ook weer een smeerbeurt gegeven. Ook de WC afvoer moest weer eens ontstopt worden……

Aurora in de baai van Porto Liscia voor de harde wind kwam

Onze buurman in de baai

Op 20 juli voeren we weer weg, na afscheid van Starship te hebben genomen. Zij gaan terug naar Olbia, wij zetten koers richting Corsica in het noorden. We tuffen 2 uurtjes en laten dan het anker weer vallen in de volgende baai, Cala Portese, aan de oostkant van Isola Caprera. Hier is het ook wel druk, met mooring boeien waarvan we er 1 pakken. Glashelder water waar je het wier op 7 meter diepte sprietje voor sprietje kunt zien en: vissen! De kust van de Med. is dus toch niet leeg en doods.

2 foto’s van de baai Cala Portese in de middag

De campari spritz test (2)

Marettimo: een 8,5-9

De test gaat verder. We herhalen de eerdere tests nog even an het einde en de meest recente vind je direct hieronder

Marina Puntaldia: een 8,5. Goed op smaak en alcoholpercentage OK, mooie en lekkere hapjes maar wel prijzig. Marettimo blijft dus de winnaar!

 

 

 

 

 

 

 

Het verhaal achter deze test: In Favignana zijn we gestart met het drinken van Campari Spritz, met Bianca en Rob. Dat beviel zo goed oor ons allemaal dat we ermee doorgingen en e een test van maakten. Elke keer aan de wal drinken we een CS bij een bar o.i.d. Tot nu toe wint Marettimo met een 8,5-9 dankzij de perfecte sterkte ( voor sommigen iets te sterk), de hapjes, de entourage en de bediening. We geven geen deelscores maar alleen een totaaloordeel.

Pula Bay: een 7,5 Favignana: een 8

Porto Giunco: een 8,5

 

 

 

 

Naar Olbia en Isola Tavolara

Nadat Jeroen nog even 2 km gezwommen heeft in de baai, varen we weg van Capo Comino richting Olbia. Mooi zeilweer met steeds meer wind uit ZO, dus een ruime koers. We varen naar Isola Tavolara, maar daar is het ankeren niet geschikt met deze wind. Dus zoeken we een baai op aan hoger wal bij Capo Cavallo voor een lunchdip. Daarna de haven in, want de wind zou 180 graden draaien en toenemen en dan lig je hier weer verkeerd midden in de nacht.

In de haven liggen we heel mooi aan het einde van de pier met uitzicht op Isola Tavolara; we drinken weer een CS op het terras, een 8,5 met goede hapjes, maar wel een dure….

De volgende dag varen we alweer met mooie wind naar Olbia, nu ankeren we onderweg wel onder Tavolara voor een lunchdipje. Het varen tussen de eilanden hier doet ons weer denken aan 2015, toen we hier ook rondvoeren met Lennard en Martijn. Net zo mooi!

Het laatste stuk naar Olbia zeilen we heerlijk. We leggen weer aan bij de zeilclub waar we 3 jaar geleden ook waren en gaan de stad in. Het blijkt een zondagavond met een straatfeest te zijn, dus het is gezellig druk overal. Ter afsluiting van de vakantieweek van Frédérique en Jeroen eten we pizza en een echt Italiaans ijsje en drinken we op de boot nog een glaasje limoncello.

12 juli naar Santa Maria Navarrese, 13 juli, ankeren achter Capo Camino

We varen van Cagliari naar Santa Maria Navarrese. Op de motor, jammer maar er is gewoon nul wind.

In de haven liggen we mooi en gaan we uit eten bij het restaurant Toma, met uitzicht over de baai. Frederique en Jeroen tracteren en het is heerlijk, 4 gangen en weer nieuwe wijntjes geprobeerd.

De volgende ochtend gaan we boodschappen doen terwijl Jeroen even 10 km gaat rennen naar het uitzichtpunt boven de haven en zelfs nog verder. Wat een conditie!

Daarna varen we verder naar het noorden langs de indrukwekkende rotskust met grotten. We gaan na 34 mijl voor anker achter Capo Comino, waar het beter beschut is dan we dachten met ZO wind. De zandgrond is erg hard dus moeten we wel 3 keer ankeren voor we goed liggen.

11 juli: zeilen met Frédérique en Jeroen

We varen Cagliari uit en kunnen direct zeilen. Heerlijk 22 mijl halve wind naar Capo Carbonara, waar we omheen gijpen om te ankeren voor het strand van Porto Giunco, aan de andere kant van Villasimius dan we vorige keer lagen. Ikiro volgt en Starship ligt er al. Diva X, vrienden van Ikiro, ankeren ook achter ons. Het waait 18-20 knopen dus het anker graaft direct goed in. Toch nog maar even zwemmen om dat te checken. Na een lui middagje gaan we weer met alle dinghies naar het strand voor de volgende CS test in de beach bar. Een 8,5 deze keer, Marettimo blijft ongeslagen vooralsnog. Ook vergeleken we Aperol Spritz met CS, maar de laatste wint het voor ons allemaal.

met alle dinghies naar het strand

de CS hier krijgt een 8,5

uitzicht van de beach bar

Jeroen zwemt 1,5 km rond de baai

 

De campari spritz test

Marettimo: een 8,5-9

Vanaf Favignana zijn we gestart met deze test. Elke keer aan de wal drinken we een CS bij een bar o.i.d. Tot nu toe wint Marettimo met een 8,5-9 dankzij de perfecte sterkte ( voor sommigen iets te sterk), de hapjes, de entourage en de bediening. We geven geen deelscores maar alleen een totaaloordeel.

Pula Bay: een 7,5 Favignana: een 8

Porto Giunco: een 8,5

Kris kras door de baai van Cagliari

We zeilen op 7 juli naar de baai van Pula, waar we ankeren voor een lunchdip in het prachtig heldere water. Daarna 12 mijl op de motor naar Cagliari. Daar gaan we de stad in. We drinken een Campari Spritz meer heerlijke hapje, score 8-8,5. Daarna heerlijk eten op het straatterras waar Marleen vorig jaar al had willen eten, maar toen was het vol. Heerlijke vis gegeten en bij de koffie 2 likeurtjes van het huis, waaronder een glas Mirto uit de diepvries. Heerlijke laatste avond met Bianca en Rob.

De dag erna voeren we met ons 2-en weer terug naar Pula, waar we afgesproken hadden met Ushi, Dietmar en hun kinderen van Starship, die we van de ARC en de Carieb tijd kennen. Groot was onze verbazing toen we 10 minuten later ook Ikiro de baai zagen invaren, met Christel en Andy, die we ook in 2014 voor het laatst gezien hebben, ook Cariebgangers. Ze hadden ons toevallig op de AIS gespot. Pula is de beste baai om leuke mensen te ontmoeten. Vorig jaar ook al toen we hier samen waren met onze Italiaanse vrienden van de Maybe.

We dronken samen een Campari Spritz op het strand, score 7,5 door het ontbreken van hapjes, maar de sterkte en smaak was dik in orde.

zoals in de Carieb: wij op het strand met sundowners, de boten in de baai

De volgende dag bezochten we met elkaar de ruïnes van de oude stad Nora, op een landtong aan het einde van de baai. Interessante combinatie van een oude Phoenisische stad en de latere Romeinse stad. Beiden waren in hun tijd het handelscentrum voor Sardinië met Afrika, mede door de gunstige ligging van de baaien waar met elke wind beschutting te vinden is.

 

De crews van Starship, Ikiro an Aurora, voor een reünie op het strand nu met sundowners met Campari Spritz

Mozaïek vloer in Nora, met originele steen uit de buurt zodat deze niet kan verkleurenOp 10 juli gingen we weer anker op en voeren we alweer naar Cagliari, waar we de hele dag bezig waren met poetsen, de wasserette bezoeken en boodschappen doen. In de avond kwamen Frederique en Jeroen aan boord voor een weekje zeilplezier.

De nieuwe training basis voor Luna Rossa in de Americas Cup in aanbouw? In de haven van Cagliari zagen we dit gebouw met meer dan dertig grote containers met Luna Rossa er op.

6 juli: waldag

Het waait de hele dag meer dan 25 knopen dus we blijven liggen. We maken een flinke wandeling naar een strandje bij de kaap, ten zuiden van de haven. Van daaruit heb je mooi uitzicht over zee en de kaap met de vuurtoren. Een heel ander landschap dan Sicilië.

We drinken iets bij de haven, lunchen en gaan daarna, hoe kan het anders, siësta houden. Hopelijk morgen weer verder.

Capo Carbonara, nu vanaf het land gezien dus, met 2 welbekenden op de tweede foto…..

Oversteek naar Sardegna 4 en 5 juli

We varen om 09:00 weg uit de nog slaperige haven van Marettimo. Na een uurtje motoren omdat de wind nog zachtjes tegen is vanuit het noordwesten, komen we ten westen van het eiland langzaam in de beloofde oostenwind.

Na een paar uur met de genua op de boom pal west gevaren te hebben, loeven we op tot ‘koers boei’, ofwel Capo Carbonara, 140 mijl verderop.

We zeilen dagen nacht door, gijpen nog 2 keer en komen om 09:30 uur aan in de baai van Villasimius. 160 mijl afgelegd door de kleine omwegen door het afkruisen in de nacht. We gaan voor anker en direct zwemmen. Daarna een vroege siësta om de misgelopen nachtrust in te halen.

In de middag draait de wind zoals voorspeld naar het westen en we duiken de haven van Villasimius in, want de voorspelling is west tot noordwest tot 25 knopen in de nacht en dan lig je precies aan lager wal achter het anker.

Een deel van onze koerslijn van Marettimo naar Sardinië

Antipasto
1 van onze 3 gedeelde antipasto

Lekker uit eten in het havenrstaurant, met de eerste fles Sardijnse wijn erbij natuurlijk.

Daarna om elf uur te kooi voor een echte boerennacht.