Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten

Laatste

Nu te koop:

“Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten”

De prijs per boek bedraagt € 24,95 inclusief BTW

Je kunt het boek in de volgende winkels kopen: Joosten Watersport Enkhuizen; Vrolijk Watersport/Datema Scheveningen; George Kniest Boat Equipment Almere; Dekker Watersport Zaandam

Direct online bestellen en betalen kan door te klikken op 1 van de volgende links:

Neem je zintuigen mee op reis. Avonturen die je zelf kunt bereiden, dat zijn de recepten in dit boek. Ze vormen een parelketting aan herinneringen en zintuigelijke ervaringen van de prachtige zeilreis die Marleen Pigeaud en haar man maakten rond de Atlantische oceaan” Ben Rutte, Hoofdredacteur Zeilen Magazine

Dit staat op de achterkant van het boek: ‘Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten”. Een boek over ons “rondje” Atlantische oceaan met onze zeilboot de Aurora, een Grand Soleil 45.

Tijdens de tocht van anderhalf jaar zeilden we langs West Europa, via Madeira, naar de Canarische eilanden. Hierna staken we de Atlantische oceaan over naar het Caribisch gebied. Na een half jaar genieten van de oostelijke Caribische eilanden, zeilden we via Bermuda en de Azoren terug naar Europa, de Middellandse zee in.

Naast zeilen, is koken een hobby van mij. In al deze landen en eilanden verzamelde ik vele recepten van lokale gerechten, die zowel onderweg, aan boord, als thuis bereid kunnen worden.

Gedurende vier en een half jaar verschenen maandelijks in het tijdschrift “Zeilen” mijn reisverhalen met lokale recepten als rubriek “uit de kombuis”. Nu zijn ze gebundeld in dit boek vol mooie foto’s van de vele plekken waar we waren en foto’s van alle gerechten die ik kookte. Het boek is te lezen als een groot zeilavontuur en om een lekker recept uit te koken voor vrienden of familie.

Oftewel : “Neem je zintuigen mee op reis”.

Veel plezier met lezen en koken!

Marleen Pigeaud

Wil je liever het boek bij ons zelf bestellen: Stuur dan een email naar:

deauroraopreis@gmail.com

Vermeld daarin:

  • het aantal boeken dat je wilt bestellen
  • je naam
  • het verzendadres
  • je emailadres
  • je mobiele nummer

Dan sturen we je een tikkie voor de kosten. Na betaling wordt je bestelling per post direct verstuurd.

Hallo zeilvrienden!

Onze zeilreis met verhalen en recepten, nu gebundeld in een boek! Vanaf 10 maart hier te bestellen

Na ons rondje Atlantische oceaan waarin we in anderhalf jaar zo’n 22.000 zeemijl aflegden, schreef Marleen gedurende vier en een half jaar artikelen over onze bestemmingen en de recepten van lokale gerechten die we daar tegenkwamen.

“Neem je zintuigen mee op reis. Avonturen die je zelf kunt bereiden, dat zijn de recepten in dit boek. Ze vormen een parelketting aan herinneringen en zintuiglijke ervaringen van de prachtige zeilreis die Marleen Pigeaud en haar man maakten rond de Atlantische oceaan”

Ben Rutte, Hoofdredacteur Zeilen Magazine

Eindelijk zeilen!

25-6: Zo hadden we het bedoeld! We zeilen 35 mijl halve wind naar Trani en halen eindelijk weer eens een boatspeed van boven de 9 knopen met 14 – 17 knopen ware wind. Bij Trani is het wel weer ondiep in de ingang maar gelukkig is dat pas zo achter de pieren zodat we van de golfjes aan lager wal geen last hebben. In Trani is er een vuurwerkshow om half elf in de avond. We zitten eerste rang in onze kuip, nadat we eerst lekker gegeten hebben bij restaurant Portanova.

Zeilen!
En nog meer zeilen!
Lekker zo !

26-6: van Trani zeilen we verder naar Bari. Een kruisrak van 29 mijl waar we de trim goed optimaliseren. De mast staat er echt goed op, hoewel nog te weinig prebend maar dat lossen we nog wel op. Over beide boegen even hoog en snel en we tacken binnen de 90 graden bij 9-11 knopen ware wind met de Genua 1 (door Rob “de Jumbo” genoemd, naar zijn Musto Jumbo genua op de FD vroeger). In Bari ontmoeten we Rob, Aleph vriend, die op zijn Amel aan het klussen is. We borrelen en eten gezellig samen en wisselen veel zeilverhalen uit.

27-6: weer een kruisrak, nu van 25 mijl. We zeilen naar Polignano, op suggestie van Rob. Op de heenweg hebben we deze haven van Camper&Nicholson BB laten liggen maar nu kunnen we de verleiding niet weerstaan. Dure haven maar zeer de moeite waard. Goed geregelde marina, met de driewieler-taxi (tuktuk) naar het stadje.

Op onze trouwdag!
In Polignano a Mare

Omdat we vandaag 42 jaar getrouwd zijn hebben we een feestje vanavond. We borrelen op een dakterras van een hotel, waar een mooie bar is. Goede spritz, negroni en witte wijn met hapjes. Een 9 zou ik denken….

Daarna eten we heerlijke visjes op een terras van een leuk restaurant in het stadje. We drinken er witte wijn uit Puglia bij, een blend van Fiano en Greco. Rob en Bianca trakteren ons op dit diner voor onze trouwdag, wat een verwennerij!

Met Rob en Bianca dobberen langs de kust van Molise en Garganico

Op 22 juni varen we naar Termoli. We verlaten de Abruzze en komen in Molise. Van zeilen is nog weinig sprake, de motor staat bijna de hele tocht bij. Prima weerzien met de haven, goede spritz op het terras daar en lekker in de stad gegeten bij Corallo Nero.

Mooi plaatje van een oude trabacchi, visnet uithouder. Langs de boulevard van Termoli

Op 23 juni doen we eerst boodschappen. Om 09:30 varen we de haven uit en we zeilen met een heel rustig windje naar Rodi Garganico, 15 mijl voor Vieste. Het schiereiland Garganico is ook het begin van Puglia. Een heel mooie nieuwe haven met winkeltjes en terrasjes naast het strand met uitzicht op het oude stadje tegen de heuvel.

Wegvaren bij Termoli

Op 24 juni varen we rond de punt van Garganico en dobberen naar Manfredonia. Onderweg zwemmen Rob en Frans nog om af te koelen terwijl de boot vrijwel stil ligt. Daarna zeilen we met 3 knoopjes naar de haven. Grote jachthaven, buiten de stad, niet heel vol ondanks het weekend. Wel weer een goede spritz bar gevonden gelukkig!

Terug naar Pescara, Rob en Bianca komen aan boord

Op 19 juni varen we de 46 mijl naar Pescara. Het lukt net om weg te komen met de diepte van 2,60 m bij laagwater in de havenmond! We zeilen heerlijk met een half windje van 7 knopen. In de haven wordt het wel bloedheet dus we doen niet veel meer. De volgende dag wat poetsen in de ochtend en naar de supermarkt, ook een ijsje gehaald.

Op 21 juni het dek spoelen en kajuitdak en Kuip in de shampoo want Rob en Bianca komen vandaag…

Dolfijnen onderweg!
Maar ook gas!

15 juni tot 18 juni: heen en weer naar Ancona

Na 5 dagen passagieren in Gubbio, waar Marleen een reünie had met haar klasgenoten van de internationale school, Pearson United World College, in Canada, zijn we weer op de boot. Wel even een omslag na al die gezelligheid en verwennerij in de agriturismo van Piero, Villa Fassia.

Villa Fassia

We varen de 15e naar Ancona, 37 mijl. Dat wordt onze noordelijkste bestemming van dit jaar. Rustig zeilen met een windje van opzij, maar ook een flink stuk op de motor. Ancona heeft een heel mooie jachthaven met een winkel en horecacentrumpje, maar wel wat ver van de stad. Geen nood want we pakken de fietsjes en er zijn veel aparte fietspaden zodat we het Italiaanse dollemansverkeer ontlopen.

De kust bij Numana is plotseling rotsachtig. Achter deze rots ligt Ancona

Ancona heeft een levendig en mooi historisch centrum, waar we een groot deel van de dag doorbrengen inclusief een kleine lunch in een zaakje met “natuur” wijn. We drinken een karafje verdicchio.

De wijn

De 18e varen we weer naar Porto San Giorgio terug, waar we dezelfde plek krijgen als ervoor, de was weer kunnen doen en naar de supermarkt gaan om goed inkopen te doen.

Zonsondergang in de haven van Ancona
Tongewelf in drie bogen in de kathedraal van Ancona

Naar Porto San Giorgio, voorlopige eindbestemming

Op 4 juni gooien we los om 10 uur met het plan om naar Giulianova te varen, 25 mijl. Maar onderweg besluiten we door te varen want deze haven is niet goed gedocumenteeerd qua diepgang en de 2 steigers waar je kunt liggen geven onduidelijke boodschappen via de telefoon over de maximale diepgang. Ook gaat het de komende dagen meer waaien uit het noorden en dan hebben we wind tegen. Dus varen we 49 mijl naar Porto San Giorgio waarvan we de helft nog kunnen zeilen. Zoals we eerder meemaakten draait de wind in de loop van de dag steeds meer van NO naar Z door het zeewindeffect. Een groot deel van de middag heb je dan mooie halve wind.

Lekker zo met 8-10 knopen wind op 90 graden

De laatste 2 uur valt de wind weer bijna weg dus moet de motor aan. We varen langs veel fishfarms en als we in Porto San Giorgio aankomen zien we waarom: er zijn hier veel vissersboten die speciaal zijn uitgerust om de netten in deze farms naar boven te halen met een soort metalen schep voorop. Er moet hier dus verse vis te krijgen zijn!

We worden gastvrij opgevangen door een ormettagiore met een bootje in de haveningang die ons netjes naar binnen begeleidt en een prima plek geeft aan het einde van de gastensteiger waar we mooi vrij liggen.

Hier laten we de boot straks een aantal dagen achter om naar Gubbio te gaan waar een reünie is van de eerste 2 jaren van de internationale school, UWC Pearson College van Marleen in Canada. Er komen meer dan 50 mensen van over de hele wereld.

Maar eerst zijn we hier nog een paar dagen en dat is ook geen straf. Porto San Giorgio is een typische badplaats met een lungomare en “chalets” (strandtenten) langs het hele strand voor het kilometerslange stadje. Het is duidelijk al heel lang een geliefde badplaats want er staan in het centrum ook veel mooie oude villa’s.

We kunnen de fietsjes goed gebruiken om daar te komen want het is hier mooi vlak, zo langs de kust. We drinken natuurlijk ook een goede capuchino op een leuk terrasje

In 2 etappes naar Pescara

We beginnen in de buurt te komen van Ancona. In een haven ten zuiden daarvan laten we de Aurora straks een kleine week achter en gaan we het binnenland in, naar Gubbio. Daarover later meer.

Omdat we weinig haast hebben, varen we eerst 10 mijl naar Marina di Sveva, een moderne jachthaven waar het doodstil is.

De oude stad van Termoli bij ons vertrek
Vissershutjes, trabocchi,zoals je ze hier veel ziet, ook op de stranden, om verder in zee te komen met je netten zonder boot

We blijven er toch een dagje en krijgen nog aanspraak. Een oude Duitse Contest 36 komt naast ons liggen en we delibereren uitgebreid over hun motor koelingsprobleem en drinken samen een borrel.

We gaan 1 juni samen een hapje eten en vinden een heel grappig klein restaurant met google maps en tripadvisor. Die blijken gelijk te krijgen want we eten hier de heerlijke lokale vissoep, brodetto genaamd. Veel verse vis en schaaldieren erin. Als we die er allemaal uitgevist hebben, drinken we wat soep. Maar dan komt de dame die ons bedient de grote pan weghalen en komt later terug, net opnieuw de dampende pan, waar nu pasta in de soep drijft. Heerlijk ziltig en wel bijzonder dat in dit geval de pasta na het hoofdgerecht komt. We drinken er de lokale rosato bij van de Anglianoco druif. Nooit van gehoord.

Brodetto, klik op de pijl
Pasta na de vissoep, ook heerlijk

De dag erop lopen we vast in de vaargeul bij het uitvaren. Toen we aankwamen ging het wel goed maar er is toch nog bijna een halve meter tijdverschil hier. Even wat naar BB proberen en toen kwamen we over de drempel. Tijd voor de baggeraar!

Opletten bij het wegvaren nadat we heel zachtjes vastliepen

Op 2 juni varen we naar Pescara, 38 mijl, tussen veel visboeitjes en afgebakende visgebieden door. Goed opletten. Zeilen is er alleen de laatste 2 uur bij en dan nog is het meer dobberen.

We doen er een hele dag over om deze berg van BB voor naar BB achter te krijgen….

De ingang van Pescara is ook weer ondiep maar er liggen boeitjes en er komt een ormettagiore in een rubberboot om ons te begeleiden. Hier is het overal minstens 3 meter in de geul dus geen paniek.

Pescara is een wat anonieme grote marina maar er zijn wel leuke terrasjes en 2 goede chandlers aan de haven. We drinken een heerlijke Crema di café.

3 juni gaan we de stad in, over een recent gebouwde fiets- en voetgangersbrug ove de rivier naast de haven. Deze moet zo hoog zijn om de vissersboten de rivier op te kunnen laten varen naar de kades vlakbij de stad. De stad is modern, na de tweede Wereldoorlog grotendeels opnieuw opgebouwd. Wel levendig en veel winkels in een loopgebied. We gaan er weer eens naar een wat grotere supermarkt en vullen onze voorraden weer aan.

Bovenop de fietsbrug
Duur project voor alleen fietsers en Piedoni….

Zeildag en rustdagen naar en in Termoli

We varen op 28 mei om 07:00 uur weg uit Vieste. Een beetje vroeg maar we werden wakker van wat onweer in de verte. Dat trok gelukkig snel weg en dus gingen we op stap. Oostenwind die later aantrekt tot 15-19 knopen. Na 56 mijl komt Termoli in zicht, lekker aan lager wal met een verzandende ingang waarvan niet zeker is of de kaart klopt. We zien op de AIS een grote veerboot uitvaren die dieper steekt dan wij. Dat paadje moeten wij dus ook lopen in tegengestelde richting want daar is het diep genoeg. Als we er zijn blijkt er geen vuiltje aan de lucht, meer dan 5 meter water staat er. Ook met de golven is het dus veilig om binnen te varen. De vrij nieuwe jachthaven direct aan BB ligt prima beschut. Vriendelijke en goede ontvangst.

Termoli is een grotere plaats, met een klein echt oud stadsdeel en een veel moderner, op zaterdagavond bruisend winkeldeel. We hebben afgesproken met Arnold en Aukje, die hier in de buurt een huis hebben. We borrelen op de Aurora en gaan daarna uit eten in “de hut”, een echt Italiaans familierestaurantje in Campo a Mare, net buiten Termoli. We eten er heerlijk en praten gezellig bij. Daarna wandelen we samen de oude stad door en eten een heel lekker ijsje (Aukje en Frans).

De volgende dag is het zondag en doen we weinig. Maandag doen we de was, heel ver lopen naar de enige wasserette die open was. Daarna siesta. Om zes uur lopen we de oude stad in, kopen wat groente en heerlijke verse vongole bij de vissershaven.

Afsluitend nog een aperitief op het terras van de haven voor we naar de boot gaan om te koken.

Spritz test op het terras van Termoli

Tijdens het eten zien we de plaatselijke roeiploeg oefenen in een voor ons onbekend soort roeiploeg. Wie het herkent mag het zeggen:

De beste zeildag van het seizoen!

We varen om 09:00 de haven van Trani uit en kunnen direct zeil zetten. Aan de wind over SB is het net niet bezeild naar Vieste maar wel prima zeilen met 8-10 knopen wind.

De voorspelling is dat de wind in de loop van de ochtend zeker 50 graden gaat ruimen. Dat gebeurt langzaam maar zeker ook, alleen iets later dan voorspeld. We varen 2 uur de header in, gaan dan overstag en binnen 10 minuten draait de wind nog iets verder zodat Vieste bezeild is. de wind draait later nog verder zodat we de laatste 16 mijl halve wind in 2 uurtjes varen. Inmiddels waait het ook iets meer, 10-12 knopen.

Om 16 uur leggen we aan in Vieste, 43 mijl gezeild. Even de wal op om een visje te kopen en dan rust. Morgen Vieste verder bekijken

Onze track op Marinetraffic.com
Laatste stuk halve wind
Aanloop van Vieste
Aurora ligt helemaal vrij, het seizoen moet hier nog beginnen

Langs de kust van Puglia naar het noorden

Na 4 dagen Brindisi varen we in heel rustig weer naar buiten en gaan op weg naar Monopoli. Het wordt weer tuffen want de wind is maximaal 5 knopen. Bij Monopoli ankeren we uiteindelijk want in de haven is geen plek. We hadden gereserveerd bij een werfje maar de plek die ze daar voor ons improviseerden was onmogelijk. Aan de stadskade mochten we niet liggen want we staken te diep. Dus gingen we voor anker buiten de haven en dat was eigenlijk de beste oplossing. Heerlijk rustig en mooi uitzicht.

Monopoli vanuit onze kuip

De volgende dag naar Bari, we konden zowaar zeilen! Wel 26 mijl met halve wind, weliswaar heel zwak maar toch genoeg om deze wereldafstand te overbruggen en op tijd in Bari aan te komen. We hadden een plekje gevonden bij de marina di Levante waar we 2 nachten bleven. We wilden namelijk een volle dag in de oude stad kunnen doorbrengen en dat bleek de moeite waard! Leuke oude straatjes en veel echt oude gebouwen, waaronder alweer een kathedraal en een basiliek en een kasteel uit de tijd van Frederik de Noorman. Heel mooi gerestaureerd allemaal, inclusief de graftombe van Sint Nicolaas. Stoere zeelui uit Bari hebben eeuwen geleden zijn stoffelijke resten uit Myra (Turkije) weten te halen en nu rust hij hier. Hij is dus niet uit Spanje afkomstig en bovendien in mei jarig. Onze Sinterklaas is dus pure fantasie, of wist je dat al…..

In Bari liggen we zowaar langszij, dat is lang geleden!
Kathedraal waar Sinterklaas in de crypte ligt
Sinterklaas achter een hek

Na Bari zeilen we op dinsdag 24 mei naar Trani, de parel van de Adriatische zee. We liggen hier midden in de stad met schitterende oude huizen en kerken om ons heen. Een soort Italiaans Honfleur.

Trani by night
Aurora verstopt achter dit superjacht

17 mei varen we naar Brindisi

Na 2 dagen ankeren en genieten varen we weer verder. Na 42 mijl komen we in Brindisi, van oudsher een belangrijke havenstad. Na het vullen van de dieseltank leggen we aan bij l’approdo dell Indie, een afgebakend stuk aan de stadskade en dus vrijwel midden in de stad.

We blijven hier een paar dagen want er is veel te zien en de wind is tegen.

Het einde van de Via Appia is natuurlijk het meest bijzonder aan deze stad, waar de Romeinen scheep gingen naar Griekenland en verder.

1 kolom die het einde van de Via Appia markeert staat er nog steeds. De tweede is ingestort en opnieuw overeind gezet in Lecce

Ook hier was Frederik de Noorman en bouwde hij een duomo, die na een grote aardbeving in de 18e eeuw wel flink is herbouwd en veranderd. Heel mooi onderhouden nu.

Aan de overkant van de haven staat het monument voor de Italiaanse zeelui met de namen van allen die sneuvelden op zee in de oorlogen van de 20e eeuw. We zijn met het pontje erheen gevaren en naar boven gegaan om van het uitzicht te genieten.

Het monument
Het uitzicht op de stad vanaf het monument. Aurora staat hier niet op want de boot ligt aan het deel van de stadskade hier rechts van.