Zeilersverhalen van Pigeaud

Laatste

Hallo zeilvrienden!

Volg ons nu ook in de Med waar we weer nieuwe bestemmingen opzoeken. Na onze zeilreis in 2013 en 2014 met als verste bestemming de Caribische eilanden. We geven je reisverslagen, maritieme recepten en voorbeelden van leuke businessmodellen die we tegenkomen. Ook  weer zoals in 2012, toen we de Oostzee rondzeilden.

9-12 januari: klusweek

We zijn er weer, omikron of niet! Met Ryanair een retourtje geboekt om erbij te zijn wanneer de mast eraf gaat. Aurora krijgt nieuwe verstaging na 30.000 mijl.

Paolo op weg naar de derde zaling met de strop voor het hijsen van de mast bekijk ook het filmpje hieronder door op de pijl te drukken
Video van de mastlift

Tegelijk laten we de antifouling opnieuw doen en krijgt de motor weer een servicebeurt.

Zelf maken we onder de vloer de bilge schoon en zetten het stalen frame in speciale primer. Ziet er nog goed uit allemaal.

Ook gaan we de mast eens echt goed schoonmaken, na al die jaren sinds de vorige strijk in 2012 kan dat wel weer eens gebeuren. Ook alle doorvoeren voor de vallen goed checken en smeren.

Marleen heeft de kussens van de kajuit en de gordijntjes gewassen, het wordt weer een frisse boel binnen.

Weer thuis

Op 7 oktober vlogen we weer naar Nederland, Aurora ligt er weer kaal bij voor de winter. Waarschijnlijk gaan we in januari 2022 weer naar haar toe voor een aantal werkzaamheden. Nieuwe verstaging, boot op de wel voor nieuwe antifouling, motorbeurt etc.

Dag boot, dag haven

Rustig zeilen naar onze ‘thuishaven’ Marina di Ragusa

28 september zeilend naar Sciacca, 27 mijl. We zijn er vroeg en de wind trekt net wat meer aan. Dwarswind bij aanleggen, geen hulp want het is siestatijd…. Alles gaat goed dankzij een lijn van middenbolder naar middenbolder aan lij van een groot jacht dat er al ligt. Later leggen Engelsen aan naast ons, die ook naar MdR gaan voor de winter.

Rustig zeilen

29 september 50 mijl zeilend van Sciacca naar Licata. Vroeg weg omdat de wind later boven de 20 knopen zal komen. We halen de Manana in, die kort voor ons vertrok. We zijn weer ruim op tijd in Licata, waar het gezellig wordt met de Manana en later ook de Flegma en de Tiramisu, allemaal Nederlanders op weg naar MdR. We nemen de haven daar straks nog over van de Engelsen, lijkt het!

De Manana

30 september wordt de laatste zeildag van het seizoen, weer een zwak tot matige westenwind, die bij Punta Secca, vlak voor de haven, helemaal wegvalt. We mogen direct naar binnen, wat een meevaller is omdat een baggerschip in de havenmond bezig is. Je kunt alleen in en uitvaren wanneer dit schip zijn lading moet dumpen op zee.

In totaal dit jaar ca 1200 mijl gevaren in 2 periodes (juni-juli en daarna september). Geen record maar het is wel een prima seizoen geweest

1 oktober begint het opruimen. Genua eraf ( hadden we op de 30e direct na aankomst al gedaan), vallen netjes opspannen tegen het klapperen, lijnen eraf en spoelen met zoetwater, binnen schoonmaken, logwieltje eruit halen, motor en saildrive check enz. enz. We zijn nog wel een paar dagen bezig want bovenstaande lijst is nog pas het begin.

20-28 september, zeilen om de westpunt van Sicilie in korte etappes

Met Brigitte en Pieter, die in Palermo aan boord komen, varen we op zeil de volgende etappes:

1. Palermo-san Vito, ruime wind tot 18 knopen; 2. San Vito-Favignana, ruime wind tot Max 12 knopen; 3. Favignana-Trapani op de motor met tussenstop aan de mooring bij Levanzo om te zwemmen; 4. Trapani-Marsala, een kruisraket met 18 knopen wind, 1 rif en 4 rollen in de genua 1 en mooie snelheid; 5. Marsala-Mazara del Vallo, na een half uurtje motoren aan de wind en later ruime wind, Max. 12 knopen maar aan het einde bijna windstail.

Vertrek uit Palermo, roeiers op de achtergrond

Al met al een mooie zeilweer met 2 dagen stil liggen in Trapani, deels om de verjaardag van Pieter te vieren, deels omdat de wind een paar dagen pal tegen was.

Veel campari spritzen, wijntjes en een enkele gin tonic op terrassen op alle bestemmingen gedronken en veel vis gegeten. Een week volop genieten dus. De laatste avond in Mazara del Vallo eten we heerlijk op een terras in het oude stadje om de week af te sluiten en drinken we een mooie Zibibo uit de streek.

Op het terras in Marsala

Op 28 september vertrekken Pieter en Brigitte vroeg met de bus naar Palermo en wij varen de haven uit me5 bestemming Sciacca

Laatste dag en de botanische tuin in Palermo

Op 17 september vertrekken eerst Aukje en Theo in de ochtend. Hun vlucht naar Nederland gaat al vroeg. Milou en Lennard hebben nog de hele dag om in Palermo door te brengen voordat zij ook vliegen.

We bezoeken de botanische tuin van de universiteit van Palermo, bijzonder! En we lunchen bij de antica foccaceria san Francesco, inmiddels een vast adresje.

Weer terug naar Palermo

16 september: we varen op de motor terug naar Palermo. 2 uur van de 10 konden we zeilen maar de wind daarna was helemaal op.

Even lekker zeilen

‘S avonds komen we om 17:30 aan en onze plek is weer vrij. Na een douche borrelen we in de kuip en gaan we uit dineren om de laatste avond samen extra leuk te maken.

We gaan naar Locanda del Gusto waar we eerder geweest zijn op uitnodiging van Jan Willem en Patricia. Het is weer heel goed, mooie en bijzondere gerechten met Siciliaanse ingredienten. En natuurlijk een mooie Etna wijn erbij! We worden weer getrakteerd, Theo en Aukje bieden ons deze avond aan! Wat een verwennerij!

In Locanda del Gusto met Aukje en Theo
Aan de andere tafel. Milou maakte de foto. Ging het nu om de steak tartare of om Lennard en Marleen?

Drie Eolische eilanden

We vertrekken de 13e om 07:30 richting Vulcano. De zak der winden van Odysseus lijkt verdwenen want we motoren 45 van de 64 mijl. Het laatste stuk zeilen we lekker en dat maakt de dag weer helemaal goed. 17:15 liggen we aan een boeitje in de Cala di Levante aan de oostkant. Zwemmen, de dinghy te water en op naar het dorpje, waar we alweer een goed terras vinden en een mini moke en een mehari huren voor de volgende ochtend. BBQ met de cobb op het achterdek.

Aan de boei bij Vulcano

De volgende ochtend rijden we naar het uitzichtpunt bij Capo Grillo en beklimmen we de vulkaan. Dat is 45 minuten lopen en goed te doen. Vulcano en Stromboli zijn de enige eilanden die nog actieve vulkanen hebben. De Grieken bedachten dat Hephaistos, de smid onder de goden en God van het vuur, op Vulcano woonde. De Romeinen noemden hem Vulcanus en het eiland Vulcano. Ziedaar de oorsprong van het woord vulkaan

Speelgoed 1: de nieuwe dinghy
Speelgoed 2: de mini moke
Bijna boven op de vulkaan
En uiteindelijk boven bij de krater

In de middag zeilen we 15 mijl naar Salina, waar we een plek in de haven hebben gereserveerd. We ankeren eerst nog even voor een duik, want het is goed warm! In de avond eten we heerlijk bij Portobello, O.a. Hun specialiteit spaghetti “il fuoco”, goed scherp dus!

Il fuoco

De volgende dag lopen we door het leuke dorpje; we kopen verse vis en nog wat andere lekkere zaken voor op de cobb vanavond. Na een koffietje gaan we op weg naar Filicudi, weer een mijl of 15, nu grotendeels op de motor. In de baai is geen boei vrij dus we ankeren in het hoekje aan lagerwal. Geen probleem met Max 10 knopen wind en zonder deining. Maar dan komt Massimo ons halen, er is toch 1 boei vrijgebleven en we verkassen dus. We borrelen aan de wal en barbecuen aan boord de heerlijke pesce pilota en zwaardvis die we op Salina kochten. Vroeg naar bed want morgen weer 64 mijl naar Palermo terug en dus weer vroeg op!

Pleintje bij de haven van Salina
Moorings bij Filicudi met Massimo in zijn oranje dinghy

In Palermo is het feest!

We varen op 9 september naar Palermo, waar we bij de Società Cannotiere di Palermo een plek krijgen naast 3 andere Grand Soleils. Nette club wel. We kenden deze plek, midden in het centrum van Palermo, van vorige bezoeken. Er is ook een clubhuis met douches en een zwembad.

10 september komen Lennard en Milou met Theo en Aukje aan boord. Volle boot wel, maar het past allemaal prima en het is heel gezellig. We vieren het “voorgenomen huwelijk” van Milou en Lennard met een fles Ferrari Rosato in de Kuip. Feestelijk en met mooie ideeën voor het huwelijk volgend jaar.

Het paar!

We varen op 12 september weg na een culturele en regenachtige dag in Palermo. Bij vertrek is er een windje van 10-12 knopen uit NW dus kan de spi eindelijk weer eens uit zijn hok. Dat is 3 jaar geleden voor het laatst gebeurd!

Op de spi!
In de bui gaan we harder dan daarvoor op de spi!
Een van de drie steigers van de Cannotieri

We worden nog overvallen door een harde regenbui met 30 knopen waarvoor we de spi weer op tijd naar beneden hadden. We wijken uit naar Termini Imerese, een rommelig oord waar niets te beleven is. Toch vinden we nog een terras waar het, na de bui, goed toeven is met een Spritz en wat goede hapjes.

Toch nog een goed einde van een verregende dag

8 september: naar San Vito lo Capo

Dit is de noordkaap van West Sicilië. Het dorp is bekend van de couscous en de mooie stranden. Na 25 mijl ankeren we in de heel rustige baai ( wat golven betreft in ieder geval) voor de haven en zwemmen, lunchen en lezen wat. Om 15:00 gaan we de haven in en dat is maar goed ook. Na een uurtje neemt de wind en de deining in de baai flink toe, wat ook voorspeld was..

We lopen een stukje naar de vuurtoren maar jammer genoeg kan je er niet bij komen. Militair terrein. Er lijken wel nog mensen als vuurtorenwachter te werken….

De lange Jaap van Sicilia

Levanzo, het leukste plekje op de Egadi eilanden

7 mijl voor de kust van Trapani ligt het eiland Levanzo. Er is een klein dorpje aan de ene kant en een vuurtoren aan de andere kant. Ertussenin alleen een flinke bergkam en langs de kust een paar baaitjes. Wij gaan aan een mooring liggen van het natuurreservaat in de baai naast het dorpje.

We proberen de nieuwe rubberboot uit om naar het dorpje te varen. Mooi stabiel en met 1 plankje in de bodem, die verder opblaasbaar is, planeert hij net even beter. Het motortje draait ook weer licht dus Marleen kan weer sturen, wat vorig jaar niet ging.

We liggen aan een boei naast een andere Grand Soleil 45, wat de baai natuurlijk extra mooi maakt…..

Nette boot wel….