Zeilersverhalen van Pigeaud

Laatste

Hallo zeilvrienden!

Volg ons nu ook in de Med waar we weer nieuwe bestemmingen opzoeken. Na onze zeilreis in 2013 en 2014 met als verste bestemming de Caribische eilanden. We geven je reisverslagen, maritieme recepten en voorbeelden van leuke businessmodellen die we tegenkomen. Ook  weer zoals in 2012, toen we de Oostzee rondzeilden.

8 september: naar San Vito lo Capo

Dit is de noordkaap van West Sicilië. Het dorp is bekend van de couscous en de mooie stranden. Na 25 mijl ankeren we in de heel rustige baai ( wat golven betreft in ieder geval) voor de haven en zwemmen, lunchen en lezen wat. Om 15:00 gaan we de haven in en dat is maar goed ook. Na een uurtje neemt de wind en de deining in de baai flink toe, wat ook voorspeld was..

We lopen een stukje naar de vuurtoren maar jammer genoeg kan je er niet bij komen. Militair terrein. Er lijken wel nog mensen als vuurtorenwachter te werken….

De lange Jaap van Sicilia

Levanzo, het leukste plekje op de Egadi eilanden

7 mijl voor de kust van Trapani ligt het eiland Levanzo. Er is een klein dorpje aan de ene kant en een vuurtoren aan de andere kant. Ertussenin alleen een flinke bergkam en langs de kust een paar baaitjes. Wij gaan aan een mooring liggen van het natuurreservaat in de baai naast het dorpje.

We proberen de nieuwe rubberboot uit om naar het dorpje te varen. Mooi stabiel en met 1 plankje in de bodem, die verder opblaasbaar is, planeert hij net even beter. Het motortje draait ook weer licht dus Marleen kan weer sturen, wat vorig jaar niet ging.

We liggen aan een boei naast een andere Grand Soleil 45, wat de baai natuurlijk extra mooi maakt…..

Nette boot wel….

5 september : op naar Trapani

We vertrekken om 06:30, de zon is nog niet op! Dit omdat we de aantrekkende noordwestenwind voor willen zijn. Dat lukt prima en om 15:30 leggen we aan bij Columbus Marina in Trapani. 56 mijl op de motor, maar wel zonder hinderlijke golven want de deining was nog zuidoost van de oude wind van gisteren. En de voorspelde vlagen tot 18 knopen tegen bleven ook uit gelukkig.

Aurora om 06:42

Via Sciacca naar Trapani

Van Licata dobberen we naar Sciacca, ca. 50 mijl met ruime wind van Max. 9 knots. Deels zeilen dus. Op het laatst valt de wind weg en zwemmen we nog even voor we de motor weer starten voor de laatste paar mijl. In Sciacca blijven we 2 dagen vanwege harde wind en onweer, niet erg. Heerlijke verse tonijn gekocht bij de vishandel, alles komt zo van de boot daar.

31 augustus, we zeilen weer

Na 3 dagen van poetsen, gezelligheid met vrienden en de aanschaf en levering van een nieuwe rubberboot varen we op 31 augustus naar Licata. We kennen de route langzamerhand uit ons hoofd. Weinig wind maar toch nog een stuk lekker gezeild. Alles goed met de boot, ook de motor is helemaal OK na een laatste klusje aan de steun van de saildrive.

Negatieve test nodig om Sicilie weer in te komen
Nieuwe dinghy

28 augustus: weer terug op de boot

We zijn van 28 Juli precie een maand niet aan boord geweest. Eerst naar Monte Fiascone ten Noorden van Rome bij Carine langs om haar vakantiehuis te bewonderen en daarna 3 weken thuis. Best een goed idee om de drukte en warmte van augustus op Sicilie te mijden.

Homerun op zeil

19 juli zeilen we van Siracusa naar Marzamemi, 24 mijl. Eerst halve wind met 4-6 knopen wind, later hoog aan de wind die langzaam toeneemt tot 10 knopen. Helemaal vlak water en we halen op 31-32 graden aan de schijnbare wind de target “boatspeed = windspeed” tot de wind boven de 7 knopen komt. Dan kunnen we 1-3 graden hoger sturen en de maximale boatspeed wordt 7,3. Ook mooi, veel beter wordt het niet.

20 juli motoren we om Capo Passero met windstil weer. Na 2 uur komt er 6-10 knopen wind uit ZO, ruime wind halen we lagere snelheden dan gisteren. Halverwege de dag valt de wind weg en komt langzaam uit west terug. Tegen dus. We varen nog een mijl of 8 hoog aan de wind, weliswaar te laag om de haven te bezeilen maar wat geeft dat….

De laatste 3 mijl op de motor. In de haven diesel voltanken, de motor nog checken met de monteur bij de werf en dan naar onze vaste ligplaats op E22. Het voelt als thuiskomen langzamerhand. Ushi en Dietmar, ARC vrienden uit Oostenrijk die hun boot hier ook hebben liggen, komen direct aanlopen. We borrelen later bij ons aan boord en eten een pasta en een visje bij Calamanca, het restaurant aan het strand bij de haven. Het leven is weer goed!

We liggen er weer, op E22

Zeilen naar en sightseeing in Siracusa

We zeilen weg bij George op 16 juli om 07:45. De wind lijkt NO te blijven tot het middaguur, daarna zou hij wegvallen en uit ZO moeten terugkomen wanneer we bij Siracusa in de buurt komen. Dat komt ook uit. Om 15:00 strijken we het zeil bij de ingang van de baai, waar we van plan zijn bij de wat gammele jachthaven van Marina Yachting aan te leggen. We worden gepraaid door een RIB van de haven aan de andere kant, waarvan we altijd dachten dat er geen bezoekersplaatsen waren. Hij overtuigt ons dat die er wel zijn en dat we dat een keer moeten ontdekken. We keren om, varen achter hem aan en komen terecht in een gezellig haventje met veel Italianen die het weekend op hun boot doorbrengen. Leuk!

Uitzicht vanuit de sunset bar

Wij blijven ook het hele weekend omdat er ten zuiden van ons harde wind wordt voorspeld tot en met zondag, zelfs een bui is niet onmogelijk….

Siracusa is altijd leuk, dus dat is geen straf. We drinken een spritz en een wijntje bij de Sunset bar, gaan de volgende dag naar de markt om verse zwaardvis te halen en veel andere proviand in te slaan. Ook naar de watersportwinkel om een gasfles te wisselen. In de middag poetsen we de boot met veeeel water om de asresten van de Etna weg te spoelen. Bijna gelukt, er komt nog steeds af en toe wat tevoorschijn maar dat spoelt wel een keer weg.

18 Juli bezoeken we de archeologische site buiten de stad, waar we nooit waren geweest maar dit bleek niet terecht! We gaan op de fiets, lekker makkelijk. Een groot en mooi Grieks amphitheater, grote grotten waar salpeter werd gewonnen, het oor van Dyonisios, het grootste altaar uit de Griekse oudheid, een Romeins amphitheater, alles op een uitgestrekt terrein met mooie wandelpaden die je overal langs leiden. Daarna lunch met zeezicht bij il Jonico e Zen, een restaurant waar we vorig jaar ook waren. Nog net zo lekker! We zaten binnen en het begon prompt te regenen. Gelukkig maar een buitje. Daarna siësta gehouden, zoals alle Italianen op de boten om ons heen….

In het oor van Dionysios
Salpeter mijn uit de Griekse tijd
Bij het Romeins amfitheater
En het Griekse amfitheater

Van Salina naar Taormina

13 juli varen we 29 mijl naar Milazzo. Grotendeels zeilend met een zwak windje , dobberen dus. Stromboli blaast nog wat na. in Milazzo komen we pas laat aan, dat is expres omdat het aan wal erg warm is. We eten een ijsje in het stadje en gaan vroeg slapen.

Il Moro di Venezia uit 1976 in Milazzo

14 juli varen we om 07:20 weg. Eindelijk een goede wind, eerst halve wind naar de ingang van de straat van Messina onder vol tuig. De voorspellingen zeggen vlagen tot 30 knopen in de straat, dus 2 reven in het grootzeil en de genua alvast half ingerold. Zwemvesten aan en harnassen klaar. De voorspelling komt uit en we scheuren zeker 25 mijl op hoge snelheid naar Taormina. Topsneheid 10,3 Kn, zonder genua zelfs. We varen uiteindelijk 54 mijl in 8 uur.

Hardzeildag in de straat van Messina

In dit stuk zijn ook veel stroomrafelingen doordat het water van de Tyrrheense zee , ten noorden , het water van de Ionische zee , ten zuiden, hier ontmoet. Andere getijdentiming en watertemperatuur maken dit spannend.

Ook de Etna doet een duit in het zakje met een flinke asregen, die zeker 2 uur duurt en de boot in een zwarte laag bedekt. Fijne hagelsteentjes lijken het. Veel gedoe om dat weer allemaal weg te krijgen, liefst droog met een bezempje en afwasborstel. Als we in de baai van Taormina liggen is dat onze eerste klus. Daarna zwemmen en afdouchen. Het water is hier flink kouder! de Etna is inmiddels weer rustig

De asregen / hagel van de Etna

15 juli blijven we liggen aan de boei bij George, te veel wind vandaag. Lekker uitslapen en niks doen. De windmeter gerepareerd, het bleek een losgecorrodeerd draadje te zijn bij de aansluiting op het instrument.

Etna in rust
Hij doet het weer!

Naar de Eolische eilanden

11 juli vertrekken we uit Palermo. We zijn weer Met ons 2-en, weer ff wennen maar dat gaat snel. We zeilen en motorzeilen naar Cefalu, 35 mijl. Mooie ankerbaai waar het niet zo druk is dus we genieten van een heerlijke avond in de Kuip.

Uitzicht op de rotsen van Cefalu vanuit de Kuip

12 juli staan we vroeg op want we willen naar Saline, 1 van de Eolische eilanden waar we nog niet geweest zijn omdat het altijd te druk was. 51 mijl op de motor want de wind liet het helemaal afweten jammer genoeg. Nu konden we er terecht in de haven , wel tevoren gereserveerd en dat was wel nodig want de haven liep bijna helemaal vol. Om 16:30 waren we in de haven. Leuke plaatsje met toeristen en daarop ingestelde winkeltjes maar ook een goede viswinkel en een supermarktketen waar we de befaamde kappertjes van Salina kochten. In de haven ligt een Wally met een tender van ca 40 voet die in een eigen box moet worden gelegd. Mooie, goed geoutilleerde haven me5 heel goede service maar daar betaal je ook wel voor, 110 euro in het hoogseizoen. We vinden dat ze dit wel waarmaken vergeleken met andere havens die we kennen. Genieten op de boot in de avond.

Salina bestaat uit 2 oude vulkanen, niet meer actief . Stromboli op afstand te zien nog wel

Het haventje van Cefalu vanuit onze kuip
De haven van Salina
Stromboli puft….