Zeilersverhalen van Pigeaud

Laatste

Hallo zeilvrienden!

Volg ons nu ook in de Med waar we weer nieuwe bestemmingen opzoeken. Na onze zeilreis in 2013 en 2014 met als verste bestemming de Caribische eilanden. We geven je reisverslagen, maritieme recepten en voorbeelden van leuke businessmodellen die we tegenkomen. Ook  weer zoals in 2012, toen we de Oostzee rondzeilden.

3 november: we gaan weer naar huis

Na nog een week met heerlijk weer, veel gezelligheid en ook veel opruimklusjes besluiten we onze terugreis met 2 dagen te vervroegen. Het virus besmet steeds meer mensen overal in Europa en de reismogelikheden worden al beperkt. Met de auto terug naar huis is gelukkig nog geen probleem.

We leveren het stuurwiel in bij de zeilmaker, er komt een nieuwe bekleding van de rand omheen. Daar hebben ze de hele winter de tijd voor…..

Is Paola nou kleiner dan ons wiel? Het is toch een grote man!

We borrelen gezellig met Petra en Michiel van de Pippin, die hier ook hun HR43 voor de winter laten liggen.

Toch nog buiten borrelen om 17:00, daarna wordt het snel donker en kouder

De boot in winterslaap conditie. Tot volgend jaar….

26 oktober: voorlopig de laatste zeildag

Vandaag is het prachtig weer met een lopend windje. De komende dagen gaat het hard waaien en regenen dus we gaan lekker een rondje zeilen. Om 11 uur de haven uit en om 16:30 weer terug, 21 mijl afgelegd. Geen topgemiddelde maar wel heerlijk rustig gezeild.

Onderweg komen we Silvio tegen met de Maybe. Hij is zelfs sneller dan wij, wat niet normaal is. Hij denkt dat het aan ons aangegroeide onderwaterschip moet liggen want zijn boot is helemaal schoon. Bescheiden man, misschien zeilt hij gewoon beter…

Maybe

24 oktober: klusdag, branden en hameren

We willen het nieuwe anker monteren maar krijgen de harp van het oude anker niet los. Er zit loctite tussen de schroefdraad en de de sleuf voor de schroevendraaier is zo beschadigd dat losdraaien niet lukt. Met de griptang op het mannetje ook niet.

We vragen advies van Wouter en Paula van de catamaran Safari en zij komen zelf de zaak oplossen. Met een gasbrandertje erbij gaat het inderdaad direct los.

Als het spannend wordt is afstand houden moeilijk….

Dat brengt ons op een idee! Het stuurwiel kan er niet meer af omdat de moer op de as vastgecorrodeerd is. Dus nog een werkje voor de brander. Maar dit gaat toch moeilijker. Met een zoutzuuroplossing als extra sterke kruipolie (wat Wouter en Paula natuurlijk ook gewoon aan boord hebben….) lukt het uiteindelijk na 4 pogingen waarin de moer millimeter voor millimeter los komt. Wat een opluchting! Nu kan het wiel naar de zeilmaker voor een nieuwe bekleding van de rand.

Naar Licata heen en weer

21 en 22 oktober gaan we weer varen. Het is schitterend weer maar met te weinig wind jammer genoeg. We zeilen maximaal 1/3 van de afstand en de rest neemt het dieselzeil voor zijn rekening. In Licata liggen we aan de kade voor het havenkantoor, wat wel handig is om direct het stadje in te lopen. We halen verse schelpen en brood en maken een lekker maaltje.

Langs Punta Secca op weg naar Licata

De volgende dag tuffen en zeilen we weer terug naar Marina di Ragusa. We zijn binnen voor het donker wordt en genieten van een lekkere avond.

Familiedagje met Ernest en Eslie

Op 20 oktober komen Eslie en Ernest langs voor een dagje. We lunchen aan boord, zeilen een rondje met een windje van 8 knopen ongeveer en we ankeren voor de haven. Het water is hier maar 21,5 graden, veel kouder dan aan de oostkust. Toch hebben we heerlijk gezwommen. Daarna een drankje in de kuip terwijl de zon steeds lager kwam. We halen herinneringen op aan de ARC en praten over mooie plannen voor de toekomst. Voor zonsondergang weer de haven in, opruimen, borrelen en een hapje gegeten bij Al Fresco op het plein van de haven. Heel gezellig!

Zwemmen!

Terug naar Marina di Ragusa

De volgende dag varen we om 09:00 weg, noordoosten wind! We ronden Capo Passero met een modelgijp en zeilen nog zo’n 15 mijl voor de wind inzakt. Later draait hij via zuid naar zuidwest en kunnen we nog een stuk zeilen. Een paar mijl voor de haven valt de wind weer weg, jammer genoeg. Maar het was gewoon een lekkere zeildag. Achter ons is het zwaar bewolkt geworden, we horen later van Michiel en Petra dat zij achter ons in de regen zaten ( maar wel steady wind hielden). We leggen aan en gaan direct naar de wasmachines, het borreltarras bij Frangipani en daarna een pizza halen. Geslaagde dag dus!

Het fort bij Capo Passero voor de gijp
Het fort bij Capo Passero
We hebben de G3 er maar weer eens opgezet, nog prima!

2 dagen, 2 ankerplekken, 10 mijl varen….

Het weer is rustig geworden vanaf vrijdag de 16e. We besluiten te ankeren in de baai, 1,5 mijl varen…. heerlijk rustig met een stuk of 6 jachten op flinke afstand van elkaar . Sailing Yacht A was er ook weer…..

Zonsondergang in De Baai

Frans zwemt een rondje boot, ook al is het water niet heel helder. We eten in de kuip en genieten van de zonsondergang en het uitzicht op Ortigia, de oude stad

Ortigia

De volgende ochtend, zaterdag 17 oktober, is het windstil. We tuffen de baai uit en merken dat er toch nog swell staat uit het oosten. We ronden de zuidelijke punt van het schiereiland ten zuiden van Siracusa en zien dan mooring boeien net om de hoek. We pikken er een op en besluiten hier te blijven. In de avond zijn we de enige boot in deze baai. Een kleine vissersboot komt informeren of we hier overnachten en legt ons uit waar hij zijn netten gaat uitzetten zodat we die kunnen omzeilen als het moet.

We genieten van een heerlijk rustige avond met alweer een mooie zonsondergang . De volgende ochtend neemt Frans een morning dip in plaats van een douche: het zeewater is met 22 graden warmer dan de buitenlucht op dit tijdstip, heerlijk dus

We varen weg om 10:30 en ankeren 8 mijl verderop weer in het baaitje van Fontane Bianchi. Even zwemmen, lekker lunchen en wat lezen en om 15:00 weer anker op. Na 14 mijl zeilen met de motor bij leggen we om half zes aan in Marzamemi waar de havenmeester ons “welkom terug” wenst. Inmiddels is het zwaar bewolkt en na een drankje in de kuip wordt het al donker. In de kajuit eten dus!

Lunchbaai Fontane Bianchi
Avondrood in Marzamemi

4 dagen Siracusa

We liggen 4 dagen en 5 nachten in de haven van Siracusa, bij de oude stad (Ortigia). 2 daarvan zijn regenachtig, soms met onweer en de 2 andere dagen waait het echt hard ondanks stralende zon. Lui zijn, beetje klussen, een terrasje pikken voor een negroni sbagliato ( een soort turbospritz met campari, vermouth en prosecco) ;naar de vismarkt om verse zwaardvis en reuze gamba’s te scoren….we komen onze tijd wel door!

Opgelegd cruiseschip, ligt eerst in de baai en later vlak achter ons in de haven
Het waait hard, de golven slaan over de steiger
Duiker checkt de kettingen en ankers van de drijfsteigers. En passant vangt hij een flinke inktvis
Bij restaurant Zen en Jonico, aan de oostkant van Siracusa bovenop een klif, zitten we in de luwte. Heerlijke lunch van tartare di ricciola en chicce met zwaardvis. Even onszelf verwennen…..

Dag 2: naar ons vertrouwde Siracusa, via een mooi baaitje

We varen om 9 uur de haven uit op zondag 11 oktober. Het is weer stralend weer, nog zonder wind. Maar die komt langzaam opzetten. Dus na een half uur zeilen we weer, nu weer halve wind over SB. De wind draait wel naar Zuidoost later dus ons ankerbaaitje Fontane Bianchi ligt aan lagerwal. Maar er is nog niet veel wind dus we ankeren om even lekker te zwemmen. Het water is nog 23,5 graden, dus heerlijk. We zien dat de aangroei verder meevalt. Kiel en roer zijn bijna aangroeivrij, maar die hadden we ook een extra laag antifouling gegeven in mei 2019.

Na een uurtje trekt de wind toch wel aan, dus we gaan weer anker op. We lunchen wel zeilend. Om de kaap van Siracusa heen en de baai in, langs ons bekende terrasje in Ortigia waar iedereen komt om de zonsondergang te zien. We leggen aan bij Marina Yachting om 15:30 en lezen lekker lui in de warme middagzon in de kuip. We lopen op tijd de oude stad in maar de zonsondergang op het terras wordt niks. Te vol, geen tafels vrij. We lopen dus verder en belanden op het grote plein van de dom op een prima terras, waar we een wijntje (Marleen) en een Negroni sbagliato (Frans) drinken, dat laatste is een cocktail van campari, rode vermouth en prosecco, een soort turbo spritz dus. Erg lekker. Van Ilja Pfeiffer geleerd uit zijn boek Grand Hotel Europa. Met de hapjes erbij en de omgeving zeker een 9 waard.

We hebben al bijna genoeg gegeten! We lopen terug naar de boot, langs het superyacht “Spectre“ , ja inderdaad, naar de James Bond film genoemd.

Op de boot eten we nog een cracker en een kaasje bij een glaasje wijn. Heerlijk warm tot laat in de avond in de Kuip. Dat wordt morgen en de dag erna wel anders als het gaat waaien en regenen.

Zomers zeilen in oktober

We zeilen eindelijk weer, nu echt. Nadat Domenica, de duiker, de schroef heeft schoongemaakt en we het overdrukventiel van de boiler hebben vervangen, vertrekken we dan echt op de kop af een week nadat we weer op de boot terug waren.

We tuffen de haven uit zonder wind en passeren na 6 mijl het monsterlijke sailing yacht A, dat we vorig jaar ook al hadden gezien.

“Sailing Yacht A”, geregistreerd op Bermuda en van een Rus

Daarna komt er wat wind en kunnen we zeilen, halve wind dus met 8-10 knopen prima te doen, zelfs met de G3. Na Capo Passero gijpen we en varen we naar Marzamemi, waar we om 17 uur aankomen en heerlijk in de kuip borrelen.