Zeilersverhalen van Pigeaud

  • DSC_0575
  • zonsondergang vanuit de haven van Palairos met Corfu aan de horizon
  • DSC_0558
  • screenshot van de plotter
  • vertrek van onze ankerbaai om 07:30
  • zonsondergang vanuit de kuip
  • de haven van Kalamos van boven gezien
  • terras van de taverna op Meganissi
  • zandverschuiving buiten Vathi op Ithaka
  • de haven van Vathi zonder wind....

Laatste

Hallo zeilvrienden!

Volg ons nu ook in de Med waar we weer nieuwe bestemmingen opzoeken. Na onze zeilreis in 2013 en 2014 met als verste bestemming de Caribische eilanden. We geven je reisverslagen, maritieme recepten en voorbeelden van leuke businessmodellen die we tegenkomen. Ook  weer zoals in 2012, toen we de Oostzee rondzeilden.

22 en 23 augustus: Corfu stad

Na een paar dagen op het vasteland zijn we weer terug op Corfu, waar we ons rondje Griekenland begonnen, nu bijna 7 weken geleden. We liggen weer in Port Mandraki, onder de oude burcht van de stad. Daar lig je mooi, je hebt wind in de kuip en toch redelijk beschut tegen de golven.

Maar de wind is vanmiddag na een onweersbui gedraaid van NW (de meest voorkomende richting) naar NO en dan loopt er toch wat swell de haven in. Maar het is wel prima te doen waar wij liggen. Het dammetje voor ons is zo laag dat de golfjes erover heen slaan maar de deining die we krijgen komt toch van de haveningang. Als je daar vlakbij ligt heb je er meer last van.

Aurora in Poort Mandraki, toen er nog geen wind was

Aurora in Port Mandraki, toen er nog geen wind was

Wij wachten hier even 2 dagen op beter weer en dan gaan we terug naar Puglia (Italië) waar Martijn aan boord komt voor een week. Geen straf want de stad is leuk an we liggen mooi.

uitzicht uit de kuip

uitzicht uit de kuip

20 augustus: Na een mooie tweede ervaring op Paxos varen we naar Plataria

19 juli waren we voor de tweede keer in de baai van Lakka op Paxos. We gingen weer naar de taverna van Alexandros, waar het  net zo lekker en gastvrij was als 5 weken geleden. Zelf kiezen we in de keuken uit meer gerechten dan je kunt onthouden. Alles is weer door ze zelf gemaakt. Ze herkenden ons, wezen zelf de tafel aan waar we al eerder hadden gezeten en we kregen van Opa Alexandros een fles olijfolie van zijn eigen boomgaard cadeau. Klasse!

Daarna naar Plataria, op het vasteland. Een leuke haven, mooi gelegen aan het eind van een baai waar een riviertje uitkomt in de zee. Mooie stranden ernaast, dus het lijkt allemaal “af”,

zonsondergang vanuit de haven van Palairos met Corfu aan de horizon

zonsondergang vanuit de haven van Plataria met Corfu aan de horizon

vissertje die de haven verlaat in de avond

vissertje die de haven verlaat in de avond

maar in het dorp zie je veel gesloten winkels en half afgemaakte huizen. Het gaat hier niet goed. De winkelier geeft de schuld aan de politiek: niemand houdt het meer vol.

Dit is dan nog een plaats waar een flottielje zijn thuisbasis heeft zodat er in ieder geval 1 maal per week (vanavond) leven in de brouwerij is.

Bijzondere en verrassende businessmodellen van havens in Griekenland

We hadden het al gehoord van andere zeilers: in Griekenland betaal je weinig of niets in de meeste havens, zelfs al zijn ze redelijk goed aangelegd. Hoe kan dit?

Er zijn eigenlijk 4 concepten te onderscheiden:

  1. de “marina” zoals wij die kennen: goede voorzieningen, maar ook gewoon duur. Gouvia op Corfu is er zo een, daar betaalden we gewoon 70 Euro per nacht. Het is niet eens de meest gezellige plek, maar wel inclusief water en elektra en een goede chandlery, naast veel middelmatige terrassen en taverna’s.
  2. de “Euro-haven”: ongeveer het meest bedroevende maar wel handig voor de zeiler: Iemand heeft ooit het idee gehad om een mooie haven aan te leggen, Europees geld geregeld en daarna de haven aangelegd. Meestal zie je dat het de bedoeling was om er ook water en elektra aan te leggen, maar dat is vooral duidelijk door de grote gaten in het beton, waar soms nog een verloren buis uitsteekt. Meestal weet niemand van wie deze havens zijn, laat staan dat er een havenmeester is. Kiparissi, Pylos en Trizonia zijn hiervan voorbeelden. Je ligt er prima beschut, betaalt niets maar hebt ook geen enkele voorziening. Een non-businessmodel dus.

    Trizonia: de Eurohaven met half gezonken tweemaster

    Trizonia: de Eurohaven met half gezonken tweemaster

  3. De “goede bedoelingen-haven”: Meestal een oude kade of vissershaven, die door enthousiaste ondernemers wordt omgekat tot jachthaven. Improvisatie en gastvrijheid op zijn Grieks, met vaak goede elektra en watervoorzieningen, mar soms zijn er ook vreemde verrassingen. Eufimia op Kefalonia is het mooiste voorbeeld, waar je prima bediend wordt, weinig betaalt maar ook niet helemaal zeker bent of de “havenmeesters” echt zijn of gewoon een handeltje ervan maken voor eigen rekening. Ook Plataria, waar we op 20 juli liggen, is er zo een met verrassing: in de middag blijkt door het minieme tijverschil van 15-20 cm een deel van de kade, inclusies bolders en elektrakasten, onder water te komen. Niemand die het erg vindt…

    hoogwater in Palarias

    hoogwater in Plataria

  4. De haven (of steiger) als traffic generator. Taverna’s aan het strand bouwen een (vaak wrak) steigertje voor 10-20 boten. Er staat dan en groot bord “free mooring” aan het begin van deze steiger. Als je hebt aangelegd (waarbij je vaak hulp krijgt van een van de taverna-eigenaars) zie je een kleiner bordje waarop iets staat in de trant van “crews of boats moored here are expected to have dinner in our taverna”. Dat snap je natuurlijk al als je aan komt varen. Mooi voorbeeld van kleine ondernemers die een eigen markt creëren. Taverna Karnayo op Kalamos was het mooiste voorbeeld.

    de taverna met aanlegsteiger in Kalamos

    de taverna met aanlegsteiger op Kalamos

De plotter communiceert!

17 augustus. We tuffen 12 mijl naar Sivota Mourtos, een plaats met 4 baaien ervoor die allemaal wisselende beschutting bieden aan allerlei ankerplekjes. Wij liggen in de Middle Bay, aan de oostkant van het eilandje Nisos Ay Nikolaos.

Inmiddels hebben we de nieuwe plotter, die Frans voor zijn zestigste verjaardag cadeau kreeg van iedereen, weer een stukje beter door. Je kunt er screenshots mee maken die je op de Ipad als foto bewaart en daarmee kunnen we eindelijk gewoon laten zien waar we varen. Zie bijgaande eerste poging van een plaatje van vandaag. Het zwarte bootje is de Aurora, wij voeren toen 6 knopen op een koers van 330 graden true. Links zie je Kerkira (het eiland Corfu) en rechts het vasteland van Griekenland. De verzameling rode kruisjes bovenin zijn waypoints vlakbij onze bestemming Mourtos.

screenshot van de plotter

screenshot van de plotter

de Aurora in de baai bij Sivota - Mourtos

de Aurora in de baai bij Sivota – Mourtos

 

16 augustus: op naar Parga!

We staan om 7 uur op en halen de brug van 9 uur in het Lefkas kanaal. Deze brug is inmiddels hersteld, maar nog steeds een voorbeeld van improvisatie-engineering op zijn Grieks. Hij tilt zijn 2 kleppen op en draait als een schip opzij om de doorvaart mogelijk te maken op elk heel uur van de dag.

vertrek van onze ankerbaai om 07:30

vertrek van onze ankerbaai om 07:30

DSC_0526

kanaal van Lefkas

kanaal van Lefkas

wonder der techniek: de nieuwe brug bij Lefkas

wonder der techniek: de nieuwe brug bij Lefkas die opzij vaart

 

Daarna varen we naar Parga (30 mijl naar het NNW) en kunnen de helft van dit tochtje zeilen, hoog aan de wind. Bij 13 knopen wind zeilen we eindelijk weer eens op 1 oor en met een mooie boatspeed van 7,45 kn.

Parga is een mooie oude plaats met een Citadel (fort/vestingstad) in een mooi beschutte baai. Jammer genoeg heeft aan de wal het massatoerisme toegeslagen. Het dorpje is helemaal niks meer! Maar wij liggen met ca 30 andere jachten in de baai ernaast, waar wel veel strandtenten zijn, die overdag vol zijn en waterscooters op ons loslaten. Maar in de avond is het heel kalm en wij liggen mooi vrij met alweer uitzicht op zee en vollen maan!

de Aurora voor anker in de baai van Parga voor de citadel

de Aurora voor anker in de baai van Parga voor de citadel

Afscheid van de Sam Sing; op naar het noorden.

Na Kalamos varen we tussen de eilanden door naar onze oude ankerbaai vlak ten oosten van de ingang van het kanaal van Lefkas. We ankeren op 100m afstand van de plek waar we 5 weken geleden ook ankerden. En weer waait het 20 knopen en weer liggen we zo vast als een huis achter ons anker dat je gewoon in het zand kunt zien liggen op 11 meter diepte. We hebben mooi uitzicht op de bergen en de volle maan.

zonsondergang vanuit de kuip

zonsondergang vanuit de kuip; uitzicht op het vasteland

volle maan over de "inland sea" tussen Lefkans en het vasteland

(bijna) volle maan over de “inland sea” tussen Lefkas en het vasteland. Op de achtergrond ligt Meganisi

Kalamos, een mooi avontuur met George, zelfbenoemde havenmeester

De dag erna zeilen we met de Sam Sing van Rene samen op naar Kalamos. Een tochtje van 12 mijl, maar wel heel mooi! In de haven van Kalamos stelt George, alweer een plaatselijke taverna-eigenaar, er een eer in om de haven zo vol mogelijk te krijgen. Voor iedereen is plek! Hij sleept je gewoon naar de plek die hij voor je bedacht heeft; ook al had je je anker al laten zakken! De volgende ochtend blijkt de helft van alle jachten verstrikt in elkaars anker. Maar ook dat lossen we allemaal wel weer op. Ons anker lag gelukkig vrij.

de haven van Kalamos van boven gezien

de haven van Kalamos van boven gezien

We  eten natuurlijk bij George en hij vertelt vol trots dat hij die avond 2 terrassen vol heeft met 150 man elk. En dat met een heel klein keukentje. En het was echt goed!

eten bij de taverna van George met de Sam Sing bemanning

eten bij de taverna van George met de Sam Sing bemanning

eindelijk weer eens naast een clublid in de haven. Maar wat is er met zijn vlag?

eindelijk weer eens naast een clublid in de haven, maar wat is er met zijn vlag?

Naar Meganisi: we ontmoeten voor het eerst sinds 2013 een clublid op… het water!

We spraken met René en zijn bemannig af elkaar te ontmoeten op Meganisi. De taverna in de Vathi baai (ja, deze heet alweer zo; overal kom je deze naam tegen. Het betekent gewoon “diep”) heeft een eigen aanlegsteiger en daar lig je gratis als je maar bij hen wat consumeert. We hebben stroom en water, we doen de was en eten op het terras met Rene, Juliaan en zijn 2 vrienden. Gezellig!

terras van de taverna op Meganissi

terras van de taverna op Meganisi

de taverna met aanlegsteiger: het lijkt wel de Carieb hier!

de taverna met aanlegsteiger: het lijkt wel de Carieb hier!

Na Vathi zoeken we beschutting in Eufimia

We weten dat er nog meer wind gaat komen. En dan lig je hier niet lekker rustig. We varen naar Eufimia, waar we al op de heenweg waren. De eerste haven die we een tweede keer aandoen. Super beschut en gezellig. We blijven er 2 dagen. Nu is het rustiger dan de vorige keer, toen ze hier hun jaarlijkse feestdag vierden. Desondanks veel lawaai door de wind en de taverna’s.

zandverschuiving buiten Vathi op Ithaka

zandverschuiving buiten Vathi op Ithaka

de havenko van Eufimia

de havenkom van Eufimia aan de overkant van de jachtensteiger

harde wind in de kuip, dus voor het eerst een vestje aan bij de borrel!

harde wind in de kuip, dus voor het eerst een vestje aan bij de borrel!

9 augustus: Het eiland van Pelops gerond

We varen vandaag terug naar Ithaca en kruisen onze koers van 30 dagen geleden. We zijn de Peleponnesos dus rondgevaren. 562 mijl om precies te zijn.

Vanmiddag komen we na een kalm zeildagje (max. 12 knopen wind) aan in Vathi, de “hoofdstad” van Ithaka met misschien 8000 inwoners of zo. Niets herinnert hier aan Odysseus. Vathi is een leuk plaatsje, na de aardbeving van 1953 tegen de heuvels om de baai in een smaakvolle stijl herbouwd.

de haven van Vathi zonder wind....

de haven van Vathi zonder wind….

Het is een echt tochtgat hier. Na onze aankomst met weinig wind steekt de middagbries uit het westen op en deze wakkert aan tot een goede 25 knopen (windkracht 6) die flinke golfslag in de grote baai veroorzaakt tot diep in de nacht. Jachten die aan lagerwal liggen zijn niet gelukkig en hebben problemen met krabbende ankers. Gelukkig konden we nog een beschutte plek vinden toen wij aankwamen en ligt ons anker er goed in want zelfs bij ons trekt en giert het behoorlijk in de vlagen.

We moeten zelfs havengeld betalen: 12 euro per nacht! Maar het is hier leuk dus we klagen niet.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 50 andere volgers