Zeilersverhalen van Pigeaud

Laatste

Met Patricia en Jan Willem naar de Egadische eilanden en Palermo

2 juli . We vertrekken op de motor naar Trapani, waar Patricia en Jan Willem aan boord komen in de middag. We gaan de stad in en drinken onze eerste CS. Heerlijk weer!

Moonbeam of Fife lag er ook, tocht van klassiekers!

3 juli zeilen we halve wind naar Marettimo, we eten gebakken gamba’s we zwemmen onderweg voor de haven nog even en leggen dan aan in de wat rommelige maar gezellige haven. In de avond heerlijk gegeten op het mooiste plekje van het dorp.

Geen verdere uitleg nodig, gewoon genieten

4 juli. Wind uit Zuid-Oost dus recht de havenmond in. We moeten weg, dat is duidelijk. Dus vroeg op en lekker zeilen. We varen om Favignana heen tegen de klok in en leggen aan in de haven. Flink drukker dan Marettimo, veel toeristen die met de veerboot een dagje op het eiland komen. We bezoeken natuurlijk de tonnara ( museum van de traditionele tonijnvisserij). We huren de volgende dag fietsen en maken een toertje over de oostkant. Lunchen en zwemmen in een mooie baai. Later gaat Jan Willem ook nog de berg op aan de westkant, deels op de fiets en deels te voet. 300 meter hoogteverschil tot de burcht bovenop, petje af!

5 juli. We zeilen maar motorzeilen ook het grootste deel naar SAN Vito lo Capo. Stik in de wind natuurlijk weer…. leuk plaatsje met veel badgasten vanwege het mooie zandstrand. We eten de lokale specialiteit cous cous in een van de beste restaurants van het plaatsje, met een mooie binnentuin. De volgende dag huren we een auto en bezoeken het natuurreservaat Zingaaro ten zuiden van het dorp. We moeten wel 35 kilometer omrijden om bij de entree te komen…. rotsachtig daar!

7 juli. Vertrek uit SAN Vito na het voltanken van de dieseltank. We waren naar Palermo. Alweer grotendeels op de motor want de wind blijft tegen. We leggen aan bij Salpancore, aan de buitenste plek van de steiger met vrij uitzicht op de stad. Wel flink lawaaierig natuurlijk.

8 juli. Patricia en Jan Willem gaan van boord en wij gaan boodschappen doen, boot wat opruimen en siesta houden. Het is erg warm. We worden getrakteerd door Patricia en Jan Willem op een heerlijk diner in restaurant Locanda del Gusto, aanrader! Echt Siciliaanse ingrediënten met een eigen, verfijnde touch in bijzondere gerechten vertaald.

29 juni: we gaan!

Op maandag de 28e is de reparatie gedaan want de onderdelen komen die dag aan. Eindelijk tempo in de zaak. We komen laat in de middag terug en bespreken met de werkmannen wat er mis was. Nu is alles echt OK en kunnen we varen!

Op de 29e naar Licata, de 30e naar Sciacca, weinig te melden want hoofdzakelijk op de motor gevaren. Geen wind en warm.

1 juli varen we heel vroeg in de ochtend weg want dan is het nog rustig met de wind. Op weg naar Marsala vinden we de voorspelde wind: 20-25 knopen recht van voren. Kan de motor ook getest worden met een steunzeil erbij. Alles gaat prima hoewel we onder het zout zitten van het buiswater. Douchen en de boot grondig afspoelen dus.

Trouwdag in Savoca

Leuk plan: we gaan onze trouwdag op zondag niet in 40 graden op de boot vieren, maar rijden naar Savoca, waar we 2 dagen logeren in een mooi hotel, Rocco del Borgo. Tip van Maarten en Francoise. We genieten van de enorme gastvrijheid van Vittorio, de eigenaar, en zijn crew. Mooie locatie en heerlijk eten. Savoca ligt in de heuvels ten noordem van de Etna, een stukje koeler dan op de boot. Onderweg zien we 44 graden op een thermometer! Bij het hotel is ook een fijn zwembad met ligstoelen in de schaduw. Genieten dus!

Uitzicht vanaf het balkon van onze hotelkamer
Speciale taart als verrassing voor onze trouwdag
Marleen maakt de privé lunch met Vittorio

Klussen, wachten en puffen van de hitte

De week van wachten op de onderdelen kruipt voorbij. We monteren het nieuwe anker, de nieuwe buiskap, een nieuwe gasveer voor de ijskastklep en reviseren de WC pompen, die na een winter altijd uitgedroogde rubbers hebben. Paolo, de zeilmaker klimt de mast in om een rigcheck te doen (alles OK) en de nieuwe windmeter in de top te monteren. Die geeft ook geen signaal door, dus dan moet de kabel wel kapot zijn in de mast, grrr!

Mooi nieuw anker op mooi schoon dek
Nieuwe buiskap met afsluitbaar tochtgat
Nieuwe stuurwielbekleding
Windmeter geeft nog steeds geen sjoege

Seizoen 2021: een trage start

Op 17 juni laat in de middag kwamen we aan na een autorit van 3 dagen via Piacenza, Bocca di Magra, Livorno, de veerboot naar Palermo en de pasweg dwars over Sicilië. De boot lag er goed bij. De volgende dag direct flink aam het poetsen, klussen en de lierdrum naar de lasser gebracht die Silvio voor ons vond. Ook het stuurwiel kwam terug van de zeilmaker met een prachtige nieuwe bekleding van grijs suède, zoals het was!

De buiskap komt de maandag erop en dan hebben we inmiddels door dat de motor weliswaar een mooie nieuwe saildrive seal heeft en prima loopt, maar een slechte ratel in de achteruit laat horen. Dat moet opnieuw. Diagnose van de werf en mij: de demperplaat zit niet goed. Voor de zekerheid een nieuwe demperplaat en motorsteunen besteld en dat duurt weer een week….

We gaan lekker uit eten bij de haven op de eerste avond

3 november: we gaan weer naar huis

Na nog een week met heerlijk weer, veel gezelligheid en ook veel opruimklusjes besluiten we onze terugreis met 2 dagen te vervroegen. Het virus besmet steeds meer mensen overal in Europa en de reismogelikheden worden al beperkt. Met de auto terug naar huis is gelukkig nog geen probleem.

We leveren het stuurwiel in bij de zeilmaker, er komt een nieuwe bekleding van de rand omheen. Daar hebben ze de hele winter de tijd voor…..

Is Paola nou kleiner dan ons wiel? Het is toch een grote man!

We borrelen gezellig met Petra en Michiel van de Pippin, die hier ook hun HR43 voor de winter laten liggen.

Toch nog buiten borrelen om 17:00, daarna wordt het snel donker en kouder

De boot in winterslaap conditie. Tot volgend jaar….

26 oktober: voorlopig de laatste zeildag

Vandaag is het prachtig weer met een lopend windje. De komende dagen gaat het hard waaien en regenen dus we gaan lekker een rondje zeilen. Om 11 uur de haven uit en om 16:30 weer terug, 21 mijl afgelegd. Geen topgemiddelde maar wel heerlijk rustig gezeild.

Onderweg komen we Silvio tegen met de Maybe. Hij is zelfs sneller dan wij, wat niet normaal is. Hij denkt dat het aan ons aangegroeide onderwaterschip moet liggen want zijn boot is helemaal schoon. Bescheiden man, misschien zeilt hij gewoon beter…

Maybe

24 oktober: klusdag, branden en hameren

We willen het nieuwe anker monteren maar krijgen de harp van het oude anker niet los. Er zit loctite tussen de schroefdraad en de de sleuf voor de schroevendraaier is zo beschadigd dat losdraaien niet lukt. Met de griptang op het mannetje ook niet.

We vragen advies van Wouter en Paula van de catamaran Safari en zij komen zelf de zaak oplossen. Met een gasbrandertje erbij gaat het inderdaad direct los.

Als het spannend wordt is afstand houden moeilijk….

Dat brengt ons op een idee! Het stuurwiel kan er niet meer af omdat de moer op de as vastgecorrodeerd is. Dus nog een werkje voor de brander. Maar dit gaat toch moeilijker. Met een zoutzuuroplossing als extra sterke kruipolie (wat Wouter en Paula natuurlijk ook gewoon aan boord hebben….) lukt het uiteindelijk na 4 pogingen waarin de moer millimeter voor millimeter los komt. Wat een opluchting! Nu kan het wiel naar de zeilmaker voor een nieuwe bekleding van de rand.

Naar Licata heen en weer

21 en 22 oktober gaan we weer varen. Het is schitterend weer maar met te weinig wind jammer genoeg. We zeilen maximaal 1/3 van de afstand en de rest neemt het dieselzeil voor zijn rekening. In Licata liggen we aan de kade voor het havenkantoor, wat wel handig is om direct het stadje in te lopen. We halen verse schelpen en brood en maken een lekker maaltje.

Langs Punta Secca op weg naar Licata

De volgende dag tuffen en zeilen we weer terug naar Marina di Ragusa. We zijn binnen voor het donker wordt en genieten van een lekkere avond.

Familiedagje met Ernest en Eslie

Op 20 oktober komen Eslie en Ernest langs voor een dagje. We lunchen aan boord, zeilen een rondje met een windje van 8 knopen ongeveer en we ankeren voor de haven. Het water is hier maar 21,5 graden, veel kouder dan aan de oostkust. Toch hebben we heerlijk gezwommen. Daarna een drankje in de kuip terwijl de zon steeds lager kwam. We halen herinneringen op aan de ARC en praten over mooie plannen voor de toekomst. Voor zonsondergang weer de haven in, opruimen, borrelen en een hapje gegeten bij Al Fresco op het plein van de haven. Heel gezellig!

Zwemmen!