Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten

Laatste

14 – 15 juni: van de teen om de hak van de laars heen

We varen van Crotone, waar we een dag bleven liggen o.a. om de was te doen, naar Gallipoli. 80 mijl de baai van Taranto oversteken en niemand tegenkomen, behalve een aantal dolfijnen en een coaster vlak voor Gallipoli. We zijn in Puglia!

We blijven maar 1 nachtje want we willen meer van Puglia zien en hier waren we al eerder. De volgende ochtend om 8 uur weg dus. We ronden de Capo di Santa Maria di Leuca, het zuidelijkste puntje van de hak van de laars dus. We varen nu de Adriatische zee in, eerste bestemming is Otranto. Oorspronkelijk ook een strategisch gelegen en met forten versterkte stad. Alweer de Grieken, de Romeinen, de Normandiërs en de vorsten van Aragon hebben hier gezeten. De laatsten zijn verpletterend verslagen door de Turken en daar is het stadje qua betekenis nooit van hersteld. Deze kleine geschiedenisles is bij gebrek aan spannende zeilverhalen. Er is namelijk nog steeds heel weinig wind…..

De vuurtoren van Santa Maria di Leuca, de zuidpunt van de hak

Nu is het een mooi gerestaureerd en heel schoon oud stadje in een mooie ankerbaai waar we lekker 2 dagen blijven. Het wordt nu echt mooi weer, strak blauw en warm. Alleen: geen wind! Dus voor anker en de wal op.

Otranto vanaf onze ankerplaats
Mozaïek vloer met Bijbelse vertellingen in de middeleeuwse kathedraal

Van Siracusa via de Etna naar Calabrië

Natuurlijk varen we niet letterlijk over de Etna, maar we leggen op 10 mei aan in de haven Porto dell Etna, in het stadje Riposto. Na een motortocht van 40 mijl vanuit Siracusa, waarbij het weer steeds verder opklaarde.

De volgende ochtend, 11 mei, vertrokken we om 06:00 uur voor de oversteek van de – hier al brede – straat van Messina. En ja hoor, de windvoorspelling van 10 knopen bleek weer eens niet uit te komen. Binnen een uurtje buiten de haven stond er 15 knopen en halverwege werd het ongeveer 20 knopen. Maar dat hadden we wel verwacht. Eerst een stuk bijna tegen de wind in, toen draaide de wind meer noordelijk en konden we prima zeilen met 1 rif en de genua ingerold tot genua 3. Max boatspeed 9,5kn. Eindelijk weer eens echt zeilen. De pret was echter niet van lange duur want onder het vasteland van Calabrië viel de wind bijn helemaal weg en kwam zelfs van het zuiden terug, maar te weinig om te kunnen zeilen. Wel zagen we meerdere zwaardvissen di lagen te slapen aan het oppervlak van het water! Om 17:15 kwamen we aan in de haven van Roccella Ionica, halverwege de teen van de laars. 80 mijl op de log. Vroeg naar bed want de volgende ochtend gaan we weer om 08:00 weg.

De Etna in de vroege ochtend bij het wegvaren, de sneeuw ligt nog op de top

12 mei tuffen we 60 mijl naar Crotone, waar we om 18:15 aankomen bij de Club Velico. Onderweg zien we een hele grote schildpad vlak naast de boot. Club Velico is een kleine gezellige jachthaven achterin, die leuker is dan de haven waar we eerder waren ( in 2016). Lekker gegeten bij het restaurant Porto Vecchio, direct aan de haven. Verfijnd! 13 mei hebben we een rustdag ingelast maar we doen toch best veel: boot binnen en buiten schoonmaken, naar de wasserette (30 minuten lopen want de dichterbij gelegen lavanderia had geen water) en boodschappen gedaan. Morgen gaan we weer verder richting de hak van de laars.

We komen voor Crotone zowaar een paar boeien tegen

3 mei: trossen los en naar Siracusa

We varen om 08:30 de haven uit voor de eerste tocht van het jaar. 60 mijl naar Siracusa, maar de wind laat het afweten, dus we kunnen de motor goed testen. Alles werkt prima en we komen om 17:30 bij Yacht Club Lakkios aan, in de oostelijke havenkom.

We blijven zeker 6 dagen hier want er is slecht weer voorspeld. Veel regen en wind uit de verkeerde hoek maar gelukkig niet echt koud. Niet echt het weer dat je verwacht in het voorjaar hier. We klussen wat aan de boot, wat begint met uitgebreid het dek schoonmaken. In MdR was namelijk bijna geen zoetwater beschikbaar en de sahararegens hadden afgelopen winter een mooi depot van zand over het hele schip achtergelaten. Hier in Siracusa is water genoeg en we hebben het teak schoongemaakt , al het RVS gepoetst en het polyester maar eens goed in de was gezet. En daarna regent het allemaal weer nat…. Mar nu met regen zonder zand gelukkig.

Aurora verstopt achter deze XP50, een GS 50, een Comet 50 en een GS56. Goed gezelschap
Fles wijn cadeau van de havenmeester!
Wandeling tussen de regenbuien door over het oude schiereiland van Ortigia

Het seizoen 2022 gaat van start: Een Week in Marina di Ragusa met het hele gezin

Van 24 april tot en met 1 mei waren we met al onze kinderen en hun aanhang en onze kleindochter in Marina di Ragusa. We vierden onze 40 jarige trouwdag (al 2 jaar uitgesteld vanwege COVID) en Marleen’s 65e verjaardag. Het was geweldig om dit met zijn allen bij de boot te vieren, zeker omdat geen van onze kinderen deze mooie plek ooit hadden gezien. super gezellige week in een mooi huis aan de Boulevard en op de boot, die we zelf met hulp van onze kinderen ook weer helemaal zeilklaar maakten. Maar ook genoeg tijd voor leuke uitstapjes en gezellig bij elkaar zijn

Nu te koop:

“Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten”

De prijs per boek bedraagt € 24,95 inclusief BTW

Je kunt het boek in de volgende winkels kopen: Joosten Watersport Enkhuizen; Vrolijk Watersport/Datema Scheveningen; George Kniest Boat Equipment Almere; Dekker Watersport Zaandam

Direct online bestellen en betalen kan door te klikken op 1 van de volgende links:

Neem je zintuigen mee op reis. Avonturen die je zelf kunt bereiden, dat zijn de recepten in dit boek. Ze vormen een parelketting aan herinneringen en zintuigelijke ervaringen van de prachtige zeilreis die Marleen Pigeaud en haar man maakten rond de Atlantische oceaan” Ben Rutte, Hoofdredacteur Zeilen Magazine

Dit staat op de achterkant van het boek: ‘Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten”. Een boek over ons “rondje” Atlantische oceaan met onze zeilboot de Aurora, een Grand Soleil 45.

Tijdens de tocht van anderhalf jaar zeilden we langs West Europa, via Madeira, naar de Canarische eilanden. Hierna staken we de Atlantische oceaan over naar het Caribisch gebied. Na een half jaar genieten van de oostelijke Caribische eilanden, zeilden we via Bermuda en de Azoren terug naar Europa, de Middellandse zee in.

Naast zeilen, is koken een hobby van mij. In al deze landen en eilanden verzamelde ik vele recepten van lokale gerechten, die zowel onderweg, aan boord, als thuis bereid kunnen worden.

Gedurende vier en een half jaar verschenen maandelijks in het tijdschrift “Zeilen” mijn reisverhalen met lokale recepten als rubriek “uit de kombuis”. Nu zijn ze gebundeld in dit boek vol mooie foto’s van de vele plekken waar we waren en foto’s van alle gerechten die ik kookte. Het boek is te lezen als een groot zeilavontuur en om een lekker recept uit te koken voor vrienden of familie.

Oftewel : “Neem je zintuigen mee op reis”.

Veel plezier met lezen en koken!

Marleen Pigeaud

Wil je liever het boek bij ons zelf bestellen: Stuur dan een email naar:

deauroraopreis@gmail.com

Vermeld daarin:

  • het aantal boeken dat je wilt bestellen
  • je naam
  • het verzendadres
  • je emailadres
  • je mobiele nummer

Dan sturen we je een tikkie voor de kosten. Na betaling wordt je bestelling per post direct verstuurd.

9-12 januari: klusweek

We zijn er weer, omikron of niet! Met Ryanair een retourtje geboekt om erbij te zijn wanneer de mast eraf gaat. Aurora krijgt nieuwe verstaging na 30.000 mijl.

Paolo op weg naar de derde zaling met de strop voor het hijsen van de mast bekijk ook het filmpje hieronder door op de pijl te drukken
Video van de mastlift

Tegelijk laten we de antifouling opnieuw doen en krijgt de motor weer een servicebeurt.

Zelf maken we onder de vloer de bilge schoon en zetten het stalen frame in speciale primer. Ziet er nog goed uit allemaal.

Ook gaan we de mast eens echt goed schoonmaken, na al die jaren sinds de vorige strijk in 2012 kan dat wel weer eens gebeuren. Ook alle doorvoeren voor de vallen goed checken en smeren.

Marleen heeft de kussens van de kajuit en de gordijntjes gewassen, het wordt weer een frisse boel binnen.

Weer thuis

Op 7 oktober vlogen we weer naar Nederland, Aurora ligt er weer kaal bij voor de winter. Waarschijnlijk gaan we in januari 2022 weer naar haar toe voor een aantal werkzaamheden. Nieuwe verstaging, boot op de wel voor nieuwe antifouling, motorbeurt etc.

Dag boot, dag haven

Rustig zeilen naar onze ‘thuishaven’ Marina di Ragusa

28 september zeilend naar Sciacca, 27 mijl. We zijn er vroeg en de wind trekt net wat meer aan. Dwarswind bij aanleggen, geen hulp want het is siestatijd…. Alles gaat goed dankzij een lijn van middenbolder naar middenbolder aan lij van een groot jacht dat er al ligt. Later leggen Engelsen aan naast ons, die ook naar MdR gaan voor de winter.

Rustig zeilen

29 september 50 mijl zeilend van Sciacca naar Licata. Vroeg weg omdat de wind later boven de 20 knopen zal komen. We halen de Manana in, die kort voor ons vertrok. We zijn weer ruim op tijd in Licata, waar het gezellig wordt met de Manana en later ook de Flegma en de Tiramisu, allemaal Nederlanders op weg naar MdR. We nemen de haven daar straks nog over van de Engelsen, lijkt het!

De Manana

30 september wordt de laatste zeildag van het seizoen, weer een zwak tot matige westenwind, die bij Punta Secca, vlak voor de haven, helemaal wegvalt. We mogen direct naar binnen, wat een meevaller is omdat een baggerschip in de havenmond bezig is. Je kunt alleen in en uitvaren wanneer dit schip zijn lading moet dumpen op zee.

In totaal dit jaar ca 1200 mijl gevaren in 2 periodes (juni-juli en daarna september). Geen record maar het is wel een prima seizoen geweest

1 oktober begint het opruimen. Genua eraf ( hadden we op de 30e direct na aankomst al gedaan), vallen netjes opspannen tegen het klapperen, lijnen eraf en spoelen met zoetwater, binnen schoonmaken, logwieltje eruit halen, motor en saildrive check enz. enz. We zijn nog wel een paar dagen bezig want bovenstaande lijst is nog pas het begin.

20-28 september, zeilen om de westpunt van Sicilie in korte etappes

Met Brigitte en Pieter, die in Palermo aan boord komen, varen we op zeil de volgende etappes:

1. Palermo-san Vito, ruime wind tot 18 knopen; 2. San Vito-Favignana, ruime wind tot Max 12 knopen; 3. Favignana-Trapani op de motor met tussenstop aan de mooring bij Levanzo om te zwemmen; 4. Trapani-Marsala, een kruisraket met 18 knopen wind, 1 rif en 4 rollen in de genua 1 en mooie snelheid; 5. Marsala-Mazara del Vallo, na een half uurtje motoren aan de wind en later ruime wind, Max. 12 knopen maar aan het einde bijna windstail.

Vertrek uit Palermo, roeiers op de achtergrond

Al met al een mooie zeilweer met 2 dagen stil liggen in Trapani, deels om de verjaardag van Pieter te vieren, deels omdat de wind een paar dagen pal tegen was.

Veel campari spritzen, wijntjes en een enkele gin tonic op terrassen op alle bestemmingen gedronken en veel vis gegeten. Een week volop genieten dus. De laatste avond in Mazara del Vallo eten we heerlijk op een terras in het oude stadje om de week af te sluiten en drinken we een mooie Zibibo uit de streek.

Op het terras in Marsala

Op 28 september vertrekken Pieter en Brigitte vroeg met de bus naar Palermo en wij varen de haven uit me5 bestemming Sciacca

Laatste dag en de botanische tuin in Palermo

Op 17 september vertrekken eerst Aukje en Theo in de ochtend. Hun vlucht naar Nederland gaat al vroeg. Milou en Lennard hebben nog de hele dag om in Palermo door te brengen voordat zij ook vliegen.

We bezoeken de botanische tuin van de universiteit van Palermo, bijzonder! En we lunchen bij de antica foccaceria san Francesco, inmiddels een vast adresje.