Zeilersverhalen van Pigeaud

Reisverhalen

De Campari Spritz test (4, 5 en 6)

Met Lennard en later met Milou hebben we nog 3 keer die CS test gedaan.

Eerst in Alghero op het plein, dat was een 8. Lekker maar niet uitzonderlijk.

Later, met Milou erbij, in Villasimius, waar we vorig jaar met hen samen de eerste CS ooit dronken. Een 8,5, zeker ook door de goede hapjes en het prima campari- en alcoholgehalte. Wel in een gek glas…..

Nummer 6 van de test was in Pula, in de bar boven de baai. Mooie locatie, zeker een 8,5 ondanks de wat gewone hapjes. We raken verwend.


Kaartje van de oversteek

Hoewel het niet zo heel spannend was, hieronder toch een kaartje van de oversteek, zodat je kunt plaatsen waar we nu zijn. Het rode bootje rechtsonder.


Marettimo, Italiaans openluchttheater op de steiger

We komen om 08:30 bij de NW punt van Marettimo aan, te vroeg om het haventje in te duiken. In plaats daarvan pikken we een mooring in het AMP natuurgebied achter de eerste rots. In een klein baaitje liggen ca. 10 mooring, die je overdag mag gebruiken maar als je er wilt overnachten betaal je iets. Met een grote rubberboot komen ze langs om te checken wat je wilt. Wij willen even zwemmen, een paar uur bijslapen en dan naar de haven. Prima, zegt de parkwachter, en vaart weer weg.

Tegen het middaguur varen we naar de haven, 2 mijl verder. Het is er nog schietleeg, maar vanaf 17:00 uur is het filevaren van allerlei rubberboten, speedboten en een enkel zeiljacht, die allemaal aan 1 steiger worden geholpen. Een paar boten leggen zelfs aan op de plek van de veerboot, die kennelijk niet meer komt vandaag.

Op bovenstaande foto is het nog aardig leeg. Daarna werd het voller en volgde een mooi schouwspel op zijn Italiaans op de steiger: iedereen onder de buitendouche van hun boot(je) of onder de slang op de steiger, daarna de badjas aan en als handdoek gebruiken, de vrouwen poetsen eerst de boot, terwijl de mannen staan te kletsen en te roken op de steiger. Overal muziek uit de boxen natuurlijk. Als alles klaar is, verkleden de dames zich alsof ze naar een bal gaan, eventuele kinderen moeten ook hun nette kleertjes aan en als het donker is gaat iedereen de wal op. Hebben wij weer even rust om lekker van ons eigen restaurant Aurora te genieten, als enige buitenlander in de haven.

De volgende dag blijkt het dorpje echt veel drukker dan een goede maand geleden, het is duidelijk echt hoogseizoen. Maar het blijft gemoedelijk. Lekkere dingen kopen biij de bakker en de slager en dan lekker de hele dag nietsdoen.


Terug naar Sicilië, een saaie oversteek

Op 17 augustus om 09:15 vertrekken we uit Villasimius met bestemming Marettimo, het eilandje voor de kust van Sicilië waar we op de heenweg ook waren met Rob en Bianca.

Het wordt een saaie tocht, 145 mijl op de motor want er is echt nul knopen wind, met een maximum gemeten van 6 knopen in de vroege ochtend, maar dan wel recht van achteren.

We maken een mooie zonsondergang mee, waarbij wel duidelijk wordt dat de bewolking begint toe te nemen.

Gelukkig blijft het droog in de nacht, hoewel Frans tijdens de hondenwacht wel bliksem op verre afstand ziet.

In de ochtend brengt Aurora haar broer, de zon, weer boven de horizon in het oosten.

Marleen wordt begroet door een dolfijn, die dit ook even komt waarnemen. Welkom op Sicilië, je ziet de rots van Marettimo in de schemer op de achtegrond.


16 Augustus: we varen weer en t gaat onweren

Van Cagliari varen we naar Villasimius, een bekend stukje, nadat we eerst boodschappen hebben gedaan. We zeilen ongeveer de helft van de tijd, maar de motor moet in het begin en aan het eind ook aan.

5 mijl voor de haven gaat het regenen en er volgt ook wat bliksem en een onweersklap. De wind draait 180 graden zoals het hoort in een onweersbui….

De voorspelling is dat er meer onweer komt en dat de wind blijft draaien. Code geel op het land, dus we besluiten maar even om in de haven te gaan liggen en niet te ankeren.


11 augustus

We gaan terug naar Nederland. We denken aan thuis….


9-11 augustus varen we in de baai van Cagliari

Eerst boodschappen doen, dan kruisen naar Villasimius, waar we ankeren aan de westkant, inmiddels een bekende plek. Met de dinghy naar de wal voor een CS en een aperol spritz voor Milou en een biertje voor Lennard. Weer een 8,5.

Op weg terug naar de boot komen we Maybe tegen, die juist de haven invaart. Silvio en Antonella vragen of we de volgende ochtend met hen willen ontbijten op het plein in de haven. Dat willen we wel.

Op zijn Italiaans ontbijten we de volgende dag met een cornetto ( dat is een zoete croissant) en cappuccino. Heerlijk en gezellig om Silvio, Antonella en Sara weer te zien en kennis te laten maken met Lennard en Milou.

Daarna zeilen we naar Pula, waar we ook weer onder de ruïnes van Nora voor anker gaan op een bekend plekje. Ook hier weer een CS in de strandtent, die zeker ook een 8,5 verdient.


De baai van Cagliari met Milou aan boord

Op 8 augustus in de middag komt Milou. Maar eerst moeten er nog wat klussen gebeuren: de was, de boot poetsen van buiten en van binnen. Dat laatste pas nadat we de WC slang achter hebben vervangen, waarvoor we de intelligentie en kracht van ons 3-en samen nodig hadden. 5 uur werk!

Gelukkig kwam Milou pas om half vijf op het station aan, zodat we echt bijna klaar waren toen ze de steiger op liep.

In de avond heerlijk gegeten bij Lilicu, langzamerhand onze favoriet hier.


7 augustus: verrassing onderweg

We zeilen vandaag naar een andere baai, waar we van plan zijn weer te ankeren. Maar er hangt een dreigende lucht en de voorspelling is dat er weer onweer gaat komen, dus zeilen we door naar Cagliari, best een stuk.

Onderweg zien we de lucht loodgrijs worden. Net op tijd rollen we de genua in en dan waait het binnen 5 minuten 25-30 knopen en regent het zo hard dat je geen hand voor ogen ziet. Het tweede rif in het grootzeil zetten wordt al een hele klus. Daarna op de plotter letten en zorgen dat we van de lagerwal wegblijven.

Een half uur later is het weer droog en valt de wind ook helemaal weg. Op de motor dus voor de laatste 5 mijl.


Tussendoortje : de hond moet ook af en toe uit….

In de baai ten westen van Alghero zagen we dit gebeuren: hond per sup naar de wal om uitgelaten te worden….