Archief beheerder
25 september: we vertrekken om 09:15 na afscheid van Maurits te hebben genomen; hij vliegt van Madeira naar huis. Wij hijsen de zeilen buiten de haven en varen in 40 uur naar Lanzarote. We komen om 01:15 aan en Frédérique is intussen jarig. We drinken er dus nog een biertje/wijntje op in de bar bij het havenkantoor. 280 mijl in 40 uur precies = 7 knopen gemiddeld met een wind tussen 10 en 16 knopen (van 50 graden tot 110 graden inkomend , alles over bakboord) ; stralend weer en fantastische sterrenhemel in de nacht!
28 september 2013 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
23 september: Gisterenavond kwamen we precies voor het donker werd om 19:45 aan in de haven van Quinto do Lordo, op de oostpunt van Madeira. Perfecte planning ondanks het vele motoren van de laatste 36 uur.
Frederique en Jeroen stonden na het ontbijt al op de steiger want zij gaan Maurits vanaf hier aflossen. We varen met hen in hun laatste week van het zorgeloze studentenbestaan verder naar de Canarische eilanden. Pieter blijft ook aan boord .
Eerst gaan we het eiland verkennen. morgen hebben we een auto gehuurd.
lavarotsen van Madeira
haven van Quinto do Lordo
Porto Santo, het eiland voor Madeira waar we langsvoeren
24 september 2013 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
ontmoeting met een “dozenboot”
middagduik in de oceaan
schipper of navigator?
Maurits geniet!
siëstatijd…
15 september: Na 3 weken thuis en allerlei leuke feestjes zijn we weer in Oeiras bij Lissabon. Na 2 dagen klusjes doen in het mooie weer en genieten van de haven, arriveren Pieter en Maurits op 18 september.
Op 19 september gaan we, na een laatste check van de tuigage. We vertrekken om 13:00 uur. Eerst weinig wind maar volgens de voorspelling neemt deze toe naar NO 4-5, later 6. Geheel volgens de voorspelling. We varen de eerste dag en nacht nog ruime wind, daarna wordt het pal voor de wind met een uitgeboomde genua 3. Later neemt de wind af en de tweede nacht varen we zonder reven tot in de ochtend de wind gewoon op is. De motor erbij en veel lezen en slapen dus. Voordeel: we kunnen midden op de oceaan dineren in de kuip want de zee is spiegelglad.
dineren in de kuip op zee
23 september 2013 | Categories: Reisverhalen | 3 reacties
feestjes
samen opvaren
trainingen, o.a. safety
De Atlantic Rally for Cruisers is ooit in 1986 opgezet door Jimmy Cornell, een ervaren Engelse zeezeiler. In zijn eigen woorden (zie http://www.worldcruising.com/arc/Rallygeneral.aspx):
“Rallies are about crossing oceans with friends; feeling confident and prepared on departure day; having support and friendship at sea; and providing a welcome to salute your achievement on arrival”
Zijn doelstelling was om een grotere groep zeilers met vertrouwen het avontuur te laten beleven van een grote oversteek. Daarvoor richtte hij de World Cruising Club op.
Als deelnemer aan de ARC (of één van de andere rallies die zij organiseren) betaal je:
– een deelnemersfee van enkele honderden euro’s
– een fee per deelnemend bemanningslid (de eerste 2 plekken meestal inbegrepen in de deelnemersfee)
Wat krijg je daarvoor? In hun woorden het volgende:
• a skipper’s handbook and regular newsletters
• discounted docking before the start and after the finish
• seminars and safety demonstrations before the start
• social activities in the start and finish ports
• rally flag
• intra-yacht SSB radio net during the rally
• automatic satellite tracking of yachts
• daily email weather forecast
• Online posting of yacht blogs and photographs
Dit zijn de “instrumentele voordelen” die je krijgt. Belangrijker is het gevoel van veiligheid en saamhorigheid doordat je met deze organisatie samen opvaart met meer dan 200 andere zeiljachten en eventuele hulp of morele ondersteuning altijd in de buurt is. Maar: je bent en blijft primair helemaal op jezelf aangewezen en mag niet rekenen op anderen, die na een dag of 2 al achter de horizon verdwenen zijn. Dit is dus vooral een emotionele waarde die kennelijk best wat waard mag zijn (getuige de 240 inschrijvingen).
Het lijkt op het eerste gezicht dus een simpel transactiemodel: je betaalt voor toegang tot een rally met een aantal voordelen. En de prijs is niet eens zo heel hoog als je ziet wat je ervoor krijgt.
Maar, zoals al bleek in de eerdere berichtjes over de ARC, er zit iets slimmers achter. Volgende keer meer.
6 september 2013 | Categories: Nautische businessmodellen | Een reactie plaatsen
FEE FOR TRAFFIC:
We zijn nu even 3 weken in Nederland. De boot ligt in Oeiras, vlak buiten Lissabon. We lagen daar al een goede week te genieten van zee,strand en zwembad en gingen vandaar met trein en bus naar Lissabon, Cascais en Sintra.
Waarom hebben we voor deze haven gekozen:
– omdat het veilig is om je boot er achter te laten, denken we (24 uur bewaking)
– omdat het een heerlijke en goed verzorgde haven is, met gratis verse broodjes en entree naar het naastgelegen zeewaterzwembad met ligstoelen….
– omdat het handig is (vlakbij Lissabon, snel en eenvoudig naar en van het vliegveld)
– omdat het ook nog eens goedkoop is voor ons, dankzij de ARC!
De ARC organisatie regelt voor haar deelnemers kortingen bij verschillende jachthavens onderweg van NW-Europa naar de Canarische eilanden. Zo krijgen we in Oeiras 50% korting op hun normale tarief en liggen we hier voor 22 euro per nacht.
In de iets meer dan 3 weken die de boot hier zal liggen “besparen” we zo een paar honderd euro t.o.v. andere havens of wanneer we niet ARC-deelnemer waren. Voor je gevoel verdien je zo een stuk van je ARC-inschrijfgeld direct terug….en hebben we nog 1 van de mooiste haven van Lissabon en omstreken ook voor de dagen dat we er wel zijn!
De marina verdient ook want ze krijgt meer bezoekers die veelal langer blijven. Er liggen nog zeker 4 andere schepen met ARC vlag in de haven die waarvan de eigenaren ook even terug zijn gegaan. Endat is goed voor een business waar bezettingsgraad een sleutelfactor is!
De ARC organisatie zelf verdient er ook wat mee; ze krijgen voor elke boot met ARC-vlag een (onbekend…) percentage van het liggeld(dit lijkt op het Ryanair business model: we bring you traffic, you reward us…)
Zo is er in dit geval dus sprake van een win-win-win model, waarin wij als klanten natuurlijk gewoon alle wins van de anderen betalen. Maar laten we dat maar even vergeten….
25 augustus 2013 | Categories: Nautische businessmodellen | 1 reactie
23 augustus vlogen we naar Nederland voor een paar leuke feestjes. De boot ligt in Oeiras veilig bewaakt.
15 september vliegen we weer terug naar Lissabon en gaat de reis verder.
25 augustus 2013 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
18 augustus: Vandaag bezoeken Jeroen, Annieke, Roos, Suus en Benjamin ons. Zij zijn in Portugal met vakantie, waren eerder in Lissabon en aan de Algarve en zitten nu in een Quinta dichtbij Sintra.
Het is rustig weer dus we varen met zijn zevenen op de motor de Taag op, langs de Belem toren en het monument voor de ontdekkingsreizigers, onder de 24-april brug door en dan SB uit naar Seixal, waar we de ankerplek willen zien die in de pilot staat maar zeer wisselende beoordelingen op allerlei blogs krijgt. Wij vinden het wel aardig, maar niet uniek en bovendien in vies water. We draaien om en zeilen lekker
De 24 april brug en het Jezus beeld
ontdekkingsreigersmonument vanaf de Taag
Placa Commercial en op de achtergrond het kasteel
vader en dochter Kuper op het voordek
terug naar Oeiras.
Na een lekker ijsje vertrekt de familie Kuper weer en liggen wij op een andere plek dan tot nu toe, wel zo rustig in de luwte van de havengebouwtjes.
18 augustus 2013 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
de marina van Oeiras
cafe sport in Oeiras
Wij dachten altijd uit de verhalen van oceaanzeilers begrepen te hebben dat dit in Horta lag (Azoren). Maar wij hebben het hier in de haven van Oeiras toch echt ook…. en met een heel lekkere verse zeebaars van de grill.
En met schilderingen op de havenmuur van jachten die hier hebben gelegen!
zusterbedrijf van het echte Cafe Sport
Geen paniek; het is dezelfde eigenaar (Peter) en daardoor ook dezelfde naam en hetzelfde logo.
Nu nog zien dat we ook een keer op Horta het echte Cafe Sport bezoeken…
16 augustus 2013 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
broodjes als service , geen verdienmodel…
In Oeiras kregen we weer eens gratis verse broodjes als verrassing! Ze hingen in een zakje aan de railing toen we opstonden. Het lijkt hier wel Scandinavië wat dat betreft. Alleen zit er geen slim model achter om je naar een winkeltje te lokken zoals daar vaker het geval was. Geen echt verdienmodel dus… Wel charmante service natuurlijk!
12 augustus 2013 | Categories: Nautische businessmodellen | Een reactie plaatsen
G3 doet zijn werk
monument voor de ontdekkingsreizigers in de Taag
wereldkaart met alle Potugese ontdekkingsreizen vanaf het monument
de Belem toren in de Taag
dit is genieten!
topspeed 11,6 knots
man (of rots?) in de zee bij Peniche
Het grootste fort van Portugal bij Oeiras
dronken havenlicht? Bij Nazare aangetroffen…
de mannen
Van Porto (Leixos) voeren we eerst naar Nazare, 97 mijl voor de wind met 18-23 knopen en stralende zon. Heerlijk gewoon. De dag erna naar Peniche en vandaar met een huurauto Lennard en Martijn naar Lissabon gebracht. de dag met hen besteed aan het bekijken van de stad (het was 40gr!) en hen om 17:30 uur op het vliegveld afgezet.
De dag erna voeren we weer met zijn 2-en naar Oeiras, 50 mijl door de mist en alleen het laatste stuk gezeild. Toen klaarde het ook weer op.
Vandaag doen we de was en maken we de boot weer eens helemaal schoon. Vanmiddag rusten we daarvan uit op het strand of bij het zwembad dat bij deze haven hoort. Het lijkt wel de Med hier!
12 augustus 2013 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
Marleens mannen…
de oude stad van Porto vanaf de oever van de Douro
de brug over de Douro
de oude stad van Porto vanaf de oever van de Douro
6 augustus: we zeilen van Baiona naar Porto. Heerlijke zeildg van ca 60mijl. We krijgen in de loop van de dag steeds meer noordenwind (max 21 knopen)dus heerlijk voor de wind varen. Dat hadden we nog niet gedaan sinds een stukje van MVN naar Stellendam.
Vandaag Porto bezoeken. We gaan met de metro heen (eigenlijk meer een sneltram). We bekijken de verse markt, het oude centrum, de douro-oevers. En natuurlijk een goed Port-cave. We gingen naar Croft, waar we natuurlijk een proeverij en rondleiding kregen en ons hebben laten vertellen dat de Quinta Roeda (hun wijngoed) de diamant is in de ring van de Douro wijngaarden….. Heerlijke port geproefd en gekocht.
7 augustus 2013 | Categories: Reisverhalen | 5 reacties
ankerbaai voor Portonovo
Sada
1 augustus: we gaan per trein (en de vouwfiets naar Santiago de Compostella en bezoeken de kathedraal. In de avond komen Martijn en Lennard aan vanuit Nederland en eten we uitgebreid tapas in het oude centrum van A Coruna. De dag erna zeilen we een stuk, maar de wind is hard en pal tegen zoals verwacht. We varen dus naar Sada, net ten O van La Coruna.
3 augustus: Vandaag zijn we van Sada naar Camarinas gevaren, eerst zoals gebruikelijk op de motor (de wind op 30 graden van voren). Gelukkig zeilen we de laatste 10 mijl nog (een stukje kruisen en daarna afvallen). Lekker gebarbecued in een leuke kleine haven.
Van Camarinas varen we naar de Ria’s en eilanden voor Vigo. De eerste avond ankeren we in een heerlijk rustig baaitje bij het strand en het dorpje Portonovo. Daarna varen we een klein stukje naar Baiona, een mooie oude stad met een fraaie jachtclub. Wel even een stuk meer toeristen dan we gewend zijn. We eten heerlijke tapa’s ‘savonds in de stad.
3 augustus 2013 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
kaart van de Atlantic Rally for Cruisers
We hebben ons ingeschreven voor de ARC, the Atlantic Rally for Cruisers. Deze zeilrally (en wedstrijd voor wie wil) start in Las Palmas (Canarische Eilanden) en de finish is in Rodney Bay (Santa Lucia, Caribean). De tocht is ca 3000 mijl lang en trekt 240 deelnemers. Zie http://www.worldcruising.com/ARC .
Duidelijk is direct dat deze organisatie helemaal geen club is, maar een echte business, die je optimaal helpt te genieten van een -voor ons in ieder geval- spannende ervaring van een oceaanoversteek en daarmee geld verdient.
De World Cruising Club gedraagt zich echter naar de deelnemers als een echte club, die veel voor je regelt en bijzonder attent en adequaat werkt. En bovendien het contact tussen de deelnemers stimuleert zelfs voor je op de Canarische eilanden aankomt. Je krijgt bijvoorbeeld een grote vlag, die je, als clubstandaard, in je BB want kunt hijsen in dehavens die je onderweg aandoet. Zo zie je direct of er andere deelnemers in de haven liggen en heb je snel contact. Dat overkwam ons al eens in Camaret (bij Brest) en nu natuurlijk in la Coruna, wat echt een tussenstop is voor bijna iedereen die zuidwaarts vaart. We liggen nu aan de steiger met een Noor en tegenover ons ligt een Zweed die beide ook meedoen. Overigens: Onze echte clubstandaard hijsen we er natuurlijk wel boven!
Al snel ga je denken hoe deze WCC-organisatie haar geld dan verdient. De deelname kost je namelijk best een aardig bedrag, maar is ook goedkoop in vergelijking met een grote zeilwedstrijd, zeker als je ziet wat ze ervoor doen. In de komende tijd zal ik daarover meer vertellen. In ieder geval is duidelijk dat hier een mooi fijngeslepen verdienmodel is ontwikkeld voor de WCC organisatie maar ook voor veel andere stakeholders: iedereen lijkt te winnen. Kan dat? Let maar eens op!
31 juli 2013 | Categories: Nautische businessmodellen | Een reactie plaatsen
Zo staat het in de folder, die we bij het havenkantoor kregen.
We kwamen om half zeven aan na een vermoeiend dagje tegen de wind in met veel kapen te ronden en steeds wisselende golven. Eigenlijk de vermoeiendste van de 4 kapen die we tot nu toe rondden dus (de Grijze Neus, Cap de la Hague, Raz de Sein en nu dus Cap Ortegal. Hierna nog Cap Finsterre en dan varen we eindelijk zuidwaarts zonder kapen te ronden. Alleen Cabo de Sao Vicente in Zuid Portugal maar daar vaar je gewoon voor de wind omheen als het goed is. En koop je natuurlijk nog even de “letzte Bratwurst vor America” bij de Duiste kraam die daar staat.
Wij hebben nu champagne verdiend die we van George, Melanie, Ruud en Ineke kregen (als we de Golf van Biskaje over zijn). Gaan we overmorgen doen als Lennard en Martijn hier geland zijn.
30 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
Van Gijon voeren we naar Ria de Ribadero en vandaar naar Ria de Viveiro. Nog 55 mijl naar de Ria de Coruna waar we Lennard en Martijn volgende week ontmoeten. Rustig aan dus, we gaan de komende dagen lekker fietsen en passagieren hier, want het gaat ook even 3 dagen hard waaien. En dan spookt het hier om de kapen van noord-west Spanje.
zicht op de vissershaven bij Viveiro; roeiwedstrijden in lokale mini-gigs
straatje in het oude centrum van Viveiro
26 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
het stadstrand van Gijon
Thon fraiche a la Gascogne
Google Afbeeldingen resultaat voor http://www.gijon.eu/imagenes/departamentos/FMC/museos/Museos%2520Arqueologicos/Termas.jpg.
De Romeinde baden hier uit de 1e eeuw na Christus zijn fantastisch opgegraven en authentiek gerestaureerd, onder een plein dat eerst opengelegd moest worden en daarna er weer overheen gelegd is ter bescherming van de oude stenen.
Indrukwekkend wat de Romeinen allemaal konden met waterleidingen, hete luchtvoorziening en de verschillende temperaturen in het frigidarium, tepidarium en caldarium. Op het Gymnasium alleen nooit geleerd dat er ook bij de Romeinen een sauna was: het Sudarium….
Verder vandaag lekker rondgelopen, wat gekletst met andere zeilers op de steiger en gelezen. Rustdag want mooi weer en geen wind.
Van onze buurman kregen we (omdat hij vond dat hij ons had gestoord met zijn HD-spuit) een grote moot tonijn die hij gisteren had gevangen tussen La Rochelle en hier. Wat is dat lekker, zeg! Recept volgt. Het wordt tijd dat we onze viskoffer ook uitproberen, dat is nu wel duidelijk. Van de gulle gever nog een paar goede vistips gekregen.
24 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
21 juli: We vertrekken om 07:30 uur uit Royan met bestemming Gijon, 245 mijl verderop, ongeveer in het midden van de Spaanse noordkust. Na een paar uren ZO wind van 10-11 knopen (lekker halve wind) valt de wind weg en komt daarna met dezelfde kracht terug uit NW! Ook dit houdt na een tijdje op en wordt in de avond te weinig om te zeilen. Motor bij dus. Wel 3 maal grote scholen dolfijnen gezien.
oude stad van Gijon
uitzicht op Gijon
haven van Gijon, zoek de Aurora…
In de nacht valt de wind bijna helemaal weg en tuffen we onder een soms heldere hemel (volle maan) , soms helemaal bewolkte donkere lucht, verder. Om 12 uur de volgende dag draait de wind naar ZW (pal tegen) en besluiten we dan maar even op de motor door te zetten. Er is nog nauwelijks deining en we komen toch steeds meer onder de wal. Om 18:00 uur leggen we aan in Gijon en worden opgevangen door een heel behulpzame hulp-havenmeester. Van de omgeving met veel bergen zien we niets door het slechte zicht.
Gijon is een grote stad met een mooi oud stadje als basis. Dat oude deel ligt op een schiereiland en de jachthaven is ernaast. We gaan dus meteen tapas eten met een goed glas Rueda erbij. Echt helemaal Spaans en heel anders dan de afgelopen weken in Frankrijk.
23 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
bij de haven van Royan
Na Port Medoc zijn we de Gironde overgestoken naar Royan (4 mijl…). Daar kwamen Marjan en Tara, onze overburen uit Naarden, bij ons lunchen met een Fruits de mer. We zijn met hen naar La Préze gegaan waar we 2 dagen in hun fraaie vakantiehuis mochten logeren. Even lekker genieten van het Franse landleven, zwemmen en lekker eten en drinken natuurlijk. Nog geweldig bedankt voor jullie gastvrijheid! We aten in een pas geopend restaurant “le moulin de la Tardoire) in een oude watermolen. Echt heel goed. De volgende dag bezochten we een lokale wijnboer die een prachtige chardonnay maakt die we de avond ervoor in la Tardoire dronken. Toch maar een flesje meegenomen…
Daarna met de trein terug naar Royan, wat prompt 3 uur duurde i.p.v. de beloofde 1 uur en 38 minuten. De SNCF is niet veel beter dan de NS kennelijk…
Terug in Royan nog even de laatste Franse boodschappen gedaan, stokbrood en heerlijke macarons. Morgen vroeg op weg naar Spanje!
le moulin de la Tardoire, pas geopend restaurant
Fruits de mer in Royan; Marjan en Tara waren er heus ook, hoor…
la Préze: genieten!
23 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | 3 reacties
15 juli voeren we 12 mijl van Ile de Re naar La Rochelle waar we vanwege het tij niet in de binnenhaven meer terecht konden. We kwamen onderweg Benno en zijn familie tegen met de Belle Mare, we hebben hard gezwaaid en geroepen naar elkaar!
In La Rochelle lagen we in de grootste jachthaven van Europa (4000 ligplaatsen en je doet er meer dan 10 minuten over om eromheen te fietsen). De stad bekeken en lekker gelunched op een terrasje met een salade en een echte Tartare Boeuf die Frans zelf op smaak kon maken.
In de late middag kwam Sjoerd en zijn zeilvriend Thijs met de Sylfide naast ons liggen dus de club is weer goed aanwezig in dit gebied!
Vandaag de 16e naar de Gironde gevaren, jammer genoeg geen wind tot 15 mijl voor de haven. De monding van de Gironde is een milde versie van de Elbe: Lekkerder weer, iets minder harde stroom maar toch goed het tij uitrekenen en veel minder scheepvaart natuurlijk. Je vaart wel een uur of 3 vanaf de uiterton naar de echte riviermonding.
We liggen nu in Port Medoc, beter kan het eigenlijk niet. De mooiste boot en de mooiste wijn op 1 plek!
Morgen gaan we maar weer eens een rondje fietsen en misschien varen we later nog naar Pauillac, waar ook een jachthaven is.
La Rochelle: de 2 torens waarmee de haven et een ketting kon worden afgesloten
La Rochelle: l’Horloge
16 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
14 Juillet: voorbereidingen voor het vuurwerk
We blijven 3 dagen op Ile de Re; het eiland is een soort frans Vlieland met veel stranden, fietspaden en ook campings. Je merkt dat de vakantie begonnen is in Frankrijk en dat het 14 Juillet wordt , want het is goed druk overal.
In St. Martin kopen we van allerlei lekkernijen op de overdekte versmarkt, waar je je ogen uitkijkt: Verse schaaldieren en vis , prachtige slager , heerlijke patissier en natuurlijk verkopen ze ook wijn van het eiland.
In Denemarken kreeg elke haven vroeger van Frans een cijfer voor zijn hindbaersnit, hier geven we cijfers voor de oesters en de macarons. Ile de Re spant de kroon voor beiden voorlopig.
Marleen kiest oesters: nr. 2 en plattes (pleine mer natuurlijk) van het eiland
uitzicht vanaf de kerktoren
straatje op Ile de Re
16 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
de vestingstad St. Martin de Ré; kennen we dit concept niet ergens van?
12 juli: vandaag maar een kort dagje. 32 mijl van les Sables naar St. Martin de Re. Kruisen met een wind die varieert tussen 12 en 19 knopen, heerlijk in de zon. We gingen om half 10 weg vanwege het tij en kwamen geheel volgens schema veel te vroeg bij St. Martin aan, dus lagen we een uurtje of twee aan een wachtboei voor het diep genoeg was om binnen te varen en het sluisje open ging naar het bassin a flot. Dat ligt prachtig binnen de vestingwallen (Vauban was here…) en het stadje is echt een plaatje. De haven ligt om een eilandje heen en bestaat voornamelijk uit terrassen van restaurants en creperies met hier en daar een verdwaalde winkel. Morgen gaan we op de fiets het eiland verder
zo had de schipper het bedoeld….
St. Martin de Re vanaf onze wachtboei
haven van St. Martin de Re
de Aurora op Ile de Re
verkennen
12 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | 3 reacties
11 juli: Van Belle Ile naar les Sables d’Olonnes gezeild. We moesten vroeg op (07:00 uur!) want anders kwamen we de haven niet meer uit vanwege het tij. Het woei 22-25 knopen en we gingen zo hard dat we besloten naar Les Sables te varen, waar we om half zeven aankwamen. Gemiddeld 8 knopen inclusief haven uit/in en op/aftuigen.
Les Sables is niet echt interessant: een mega grote jachthaven met daarin wel de thuisbasis van de Vendee Globe en dus lagen er ook een aantal open 50’s naast ons, maar geen bereomdheden dus geen foto’s gemaakt.
Grappig contrast: ertegenover liggen leuke oude bootjes van een zeilschool.
zeilschool in les Sables
Gebarbecued met de Cobb op de steiger.
de Cobb doet zijn werk
12 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
We zijn vandaag van Lorient naar Belle Ile gezeild: 25 mijl halve wind met 14-17 knopen. Jammer dat het zo kort was, maar dit eiland is wel heel mooi. De haven van le Palais valt droog maar achter de sluisdeur kun je prima liggen. Een drukte van belang als deze 2 uur voor HW opengaat en iedereen naar binnen wil.
We liggen ongeveer zoals in Honfleur aan de kade met live muziek voor de deur en de bakker ernaast (voor morgenochtend).
Bijzonder is wel dat er ook 2 kleine coasters in deze binnenhaven liggen waarvan er 1 na ons binnenkwam, achteruitvarend op de millimeter door de brug en aanleggen.
De dag erna (1o juli) de zaak maar eens verkend op de fiets. Warm! En veel heuvel-op-heuvel-af. Monne kan tevreden zijn over onze conditie! We fietsten naar le grand phare en de vreemde naaldvormige rotsformaties aan de westkust, die Monet inspireerden. Via het dorpje Bangor terug naar de haven waar we de oude Vauban-vesting nog bekeken (na een korte siësta).
aan de westkust van Belle Ile
9 juli 2013 | Categories: Reisverhalen | 4 reacties
25 september: we vertrekken om 09:15 na afscheid van Maurits te hebben genomen; hij vliegt van Madeira naar huis. Wij hijsen de zeilen buiten de haven en varen in 40 uur naar Lanzarote. We komen om 01:15 aan en Frédérique is intussen jarig. We drinken er dus nog een biertje/wijntje op in de bar bij het havenkantoor. 280 mijl in 40 uur precies = 7 knopen gemiddeld met een wind tussen 10 en 16 knopen (van 50 graden tot 110 graden inkomend , alles over bakboord) ; stralend weer en fantastische sterrenhemel in de nacht!
De Aurora op reis 
