hoe een boot ook mooi kan zijn op de motor varend….
vulkaan met zwemvijver…op Sao Miguel (het eiland waarop Ponta Delgada ligt)
1 juni: De hele dag motoren…. 2 walvissen vlakbij gespot! Op Angra kregen we en rondleiding door de oude stad (Unesco World Heritage), mooi maar wat langdradig voor sommigen onder ons….
We vierden Mariettes verjaardag op Ponta Delgada, waar we in de nacht van 3 op 4 juni heenzeilden (deels motorzeilen), mooie sterrenhemel in de nacht. We aten in een leuk lokaal restaurantje (ze noemde het zelf een snackbar) maar erg lekker en vers.
kademuur met beroemde schilderingen van alle jachten die hier ooit kwamen. Moeten we ook bij!
onze plek op de kade voor de komende jaren (hopelijk)
onze plek op de kade van Horta (Marleen is de artieste)
zeilen met traditionele whaleboats van Horta
landfall in Cafe Sport!
29 mei: Voordat Dirk en later Pieter weer vertrokken zijn, hebben we natuurlijk wel Cafe Sport onveilig gemaakt. Hoewel, dat deden de Engelsen van Ballytrim en Webster eigenlijk wel echt. Ouderwets engels bezopen waren deze heren na een veilige aankomst. Hun commentaar de volgende dag: “we’ve been thrown out of better places than this, but never mind, we will go again tonight”. En zo gebeurde want gisteren zaten ze er weer, nu iets beheerster.
Pieter maakt nog een scootertochtje over het eiland waarvan deze foto van de haven. Meer nieuws en foto’s volgen.
Gisteren geborreld met de new arrivals, o.a. Starship en Morning Haze, die beiden een goede overtocht hadden.
Vandaag komen Marleen en Martijn aan. Hun piloot vergiste zich even in het eiland en landde zojuist op Pico (eiland naast Horta). Ze komen alsnog hierheen vliegen als de bewolking opgetrokken is en de man op zicht ook Horta weet te vinden kennelijk. Hij zou een GPS moeten kopen misschien?
We zeilden in traditionele whaleboats op zee voor de haven, met dank aan de plaatselijke vrijwilligers die ook races zeilen met deze boten. Erg labiel en snel, onvoorstelbaar dat ze hiermee achter een walvis aan durfden!
We maakten natuurlijk een wandschildering op de kade van Horta met de namen van de boot en onszelf. Vertrekken uit Horta, zonder dat te doen, brengt de zeeman ongeluk namelijk.
we vieren dat we 3 dagen achter elkaar > 180 mijl hebben gevaren
de schipper geniet
de eerste stuurman tevens hulpnavigator bestudeert de gribfiles
de bootsman heeft even vrij
Dag 12: 24 mei: In de ochtend zetten we de spi erop, de wind is genoeg gedraaid. Met 130 true lopen we 8 knopen (zelfs met 12 knopen wind) en staat de spi er mooi strak op, beter dan gisteren toe we 120 graden voeren.. Rustige dag met grootse voortgang. Fred heeft het niet te druk, de wind is mooi constant.Om 09:00 in de ochtend 187 mijl in 24 uur. Lunch met angus-beef worstenbroodjes en diner op zijn Hollands met gehaktballen, gekookte aardappelen en boontjes.
Dag 13: 25 mei: de spi blijft erop in de nacht. Geen golven, strakke wind. Ondanks dat er geen maan is, zie je genoeg want de hemel is helder. Niet echt rustig slapen als je van wacht bent want je weet dat je standby moet zijn als er met de spi iets moet gebeuren. Maar alles loopt prima en om 09:00 uur staat de dagafstand op 192 mijl. In de nacht dolfijnen om de boot, die je als een soort lichtgevende torpedo’s langs ziet vliegen (de zee lichtte namelijk mooi op). Ook in de late avond een paar walvissen zien spuiten en daarna wegduiken. Er is hier duidelijk meer leven in de oceaan dan aan de andere kant.
Dag 11: 23 mei. In de nacht woei het flink, we liepen steeds boven de 8 knopen. Wel donker want de maan kwam pas heel laat op en zat ook nog achter de wolken. In de ochtend pannenkoeken gebakken met appel (nog goed!), spek en van Gilse schenkstroop. Heerijk in de zon in de kuip opgegeten. Weer zoutwaterdouche genomen, maar het zeewater is hier maar 18,5 graden…. In de loop van de dag werd het steeds lekkerder van temperatuur en de wind bleef ook goed (10-13 knopen, eerst 90 graden over SB, later draaiend naar 120 graden), dus de spinnaker kon erbij. Scheuren op het randje van invallende spi en boatspeed continu boven de 8,5 knopen (bij 11 knopen ware wind). De wind nam toe tot 15 knopen en dat werd te kritisch. Dus na 3 uur de spi er weer af en lekker makkkelijk op de G-1 , toch nog steeds weer rond de 8 knopen. In de avond vlak voor de Babi Pangang valt de wind wat terug naar 11 knopen en lopen we weer rond de 7,5. Weer vers brood gebakken voor morgenochtend. We gokken op een ruimende wind morgen en dan de spi er weer bij. Nog 380 mijl, Horta here we come!
Dag 9: 21 mei. Na een saaie nacht op de motor gaat om 06:00 de wind aan. Hij draait ook naar SE dus we kunnen weer zeilen! De hele dag meer dan 7 knopen over de grond langs de grootcirkel richting Horta dus. Mooi weer maar in de avond wordt het bewolkt. We zetten een rif voor de nacht en rollen G-1 een paar slagen in.
Dag 10: 22 mei: Meer van hetzelfde. We beginnen de dag met minder wind dus rif eruit en vol genua erbij. We douchen met de zoutwaterdouche in de kuip en dan gaat het toch weer harder waaien, tot 18 knopen. Weer reven en G-1 wat inrollen dus. Nog steeds SE maar soms ruimt de wind iets naar SSE en we lopen meestal dik over de 8 knopen. We halen een driemaster in die op de motor vaart naar Horta en we hebben een containerschip op tegenkoers met 2 mijl afstand tussen ons. Het wordt nog druk! Ook nog een losgeslagen vissersvlag met boei gepasseerd, waar zou die vandaan gedreven zijn?. Water gemaakt terwijl de motor een haf uur draaide om warm water te maken. De duogen is continu uit en levert genoeg voor navigatie en ijskast, zelfs in de nacht als de zonnepanelen niet werken
Aurora Atlantis in de windstilte na het spinnakeren
spi erbij na de storm
Dag 6: 18 mei: ruige nacht met veel buien en wind tot 39 knopen. En we zitten toch 300 mijl Z van de kern van de depressie. Top speed 17 knopen op de log (Fred, de autopilot, stuurde). Met 2 reven in het grootzeil en een puntje genua uitgerold voor de koersstabiliteit. We worden er wel moe van. In de ochtend langdurige regen. 206 mijl in 24 uur!. Overdag neemt de wind langzaam af en wordt ZW. Wij varen koers 40-45 graden, N van de koerslijn naar Horta maar kunnen niet dieper varen. Niet erg want de wind blijft links van de rhumbline beter. Mooi weer afgewisseld met flinke buien waar geen extra wind in zit. We eten hollandse pot: hamburgers met gebakken aardappeltjes en boontjes. Dirk ontpopt zich als de chef aan boord, heerlijk!. Borrel met tunel voor Dirk (5,5 vragen goed) en bier voor Pieter en Frans, mede om de dagafstand te vieren en omdat de barometer weer oploopt (we zijn om de depressie heen).
Dag 7: 19 mei: We varen de nacht in met de G-3 op de boom, stagzeil aan lij en 1 rif. In de vroege ochtend valt de wind terug. Rif eruit en gijpen, terug naar de rhumb line.Spi erop om 09:00 uur en we varen precies koers boei (Horta). Prachtig zonnig weer en de golven doven langzaam uit.Heerlijke tonijnsalade met toast als lunch, na een zoutwaterdouche op de spiegel. Binnen weer de vloer gesopt, voorste ijskastje schoongemaakt en de zeekooi aan BB opgeruimd. Kajuit weer op orde. De control unit van de stuurautomaat houdt ermee op, gelukkig hebben we de afstandsbediening als tweede bedieningsunit, dus Fred gaat gewoon door met zijn werk
Dag 8: 20 mei: De hele nacht en dag erna op de motor nadat we in de avond ervoor om 22:00 de spi streken omdat de wind volgens voorspelling helemaal wegviel. In de ochtend de mooiste Aurora Oceanis ooit gezien en op de foto gezet. Overdag body dip in de oceaan, water gemaakt (200 liter), brood gebakken, G-3 verwisseld voor G-1 en boot weer gepoetst incl. de ijskast in de kombuis en douche/WC. Ook nog gelezen en geslapen. En het dieselzeil doet zijn werk op 1400 toeren.. Vandaag ook 2 keer een school dolfijnen om de boot gehad.
16-05: In de ochtend de grootzeilval geklaard. Bij het reven gisteren merkten we dat het zeil niet verder omhoog wilde toen er spanning op de val kwam. Ook strijken lukte niet gemakkeijk. Het bleek de kraanlijn te zijn, die om de val gedraaid zat (bij opruimen van de loopplank gebeurd). Opluchting! We zeilen nog steeds koers 108 naar ons waypoint 30N en 55W, opdracht van Mads…De wind neemt wat toe tot 20-22 knopen en draait langzaam N (was NO), dus beter bezeilde koers. Vervelende swell van O dus het is maar goed dat we niet hoog aan de wind hoeven te varen nu. In de nacht gaat de wind naar NNW
17-05: We scheuren er vandoor!. De wind draait langzaam NW en verder W en neemt toe tot 25 knopen. De boom erin en G3 aan BB uitzetten. De stagfok aan SB erbij en 2 reven in het grootzeil en we maken steeds meer dan 9 knopen op de log. Vervelende swell van opzij (N) dus niet te surfen, jammer. In de avond strijken we de stagfok om voorbereid te zijn op een nacht met meer wind. De voorspelling is 25-30 knopen en buien. Gelukkig is het niet koud. We eten heerlijke pasta met reepjes minute steak en tomatensuas met verse champignons; als goede Italiaanse gewoonte een mooie verse sla vooraf.Pieter kookt voortreffelijk op een rollend schip.
Dirk en Pieter beloven dat de schipper niet hoeft te koken….
Hallo allemaal,
We zitten nu in de kajuit; het regent pijpenstelen en we varen de depressie uit; even bijkomen na 2 dagen alert zijn. Vannacht was het de hardste wind (tot 38 knopen). Nieuw record: 17 knopen boatspeed (eigenlijk iets te hard…. daarna G3 bijna ingerold).
Een terugblik op de eerste dagen van de oversteek:
13-05: Dag 1. We besluiten na de skippersmeeting en de douane-uitklaring los te gooien. 17 uur eerder dan de echte start maar dat voorkomt dat we tegenwind krijgen. We zeilen rustig de nacht in met 8-10 knopen van schuin achter, G1 op de boom. Geen golven dus goed inslingeren. We eten een kant en klaar maaltijd die Dirk had samengesteld bij de supermarkt. Erg goed.
14-05: Dag 2: In de nacht neemt de bewolking toe, de wind blijft constant. In de ochtend de spi erop totdat een bui de wind tegen ons laat draaien. Met G1 aan de wind verder (was voorspeld). Motor 1 uur bij daarna zeilen we weer.
15-05: Dag 3. De hele nacht ZO gevaren, hoog aan de wind, naar het waypoint dat Mads (onze Noorse weerrouteerder) ons had opgegeven om de depressie voor ons te omzeilen.. Overdag neemt de wind iets toe maar blijft O, dus hoog aan de wind. De swell wordt vervelender. Dirk en Pieter voelen zich niet jofel maar gelukkig niet echt zeeziek. Hoewel: Dirk moet een paar keer aan lij blaffen….. (We repareren 2 karren van de zeillatten van het grootzeil, die waren losgegaan van het zeil. Dat was op de heenreis ook bij 1 gebeurd dus we wisten direct wat en hoe dit te verhelpen. De duogen werkt de hele dag door en de accu’s raken helemaal vol.
Dit is het eerste verslag van de terugreis, wordt vervolgd….
Vanmiddag skippersbriefing en uitchecken, daarna gaan we weg. De officiële start is morgenochtend om 11:00 local time maar we vertrekken dus eerder (planning bemanning die krap is en tevens meer kans om snel uit de verwachte oostenwind (tegen) te geraken, die er vanaf morgenmiddag komt.
Koers naar verwachting eerst O en morgen ZO om onder de depressie door te varen die midden op onze route stationair ligt.
12 mei: we liggen eerste rang in een toneelstukje waarin een vrouw beticht wordt van overspel en haar man haar een bekentenis probeert te ontfutselen (alles in 17e eeuwse kledij). Als ze niet bekent wordt ze met veel misbaar te
nog droog
na 1 keer te water geweest te zijn
water gelaten. Dit is het nieuwe voorbeeld voor wat er gebeurt als je minder dan 5 vragen goed hebt in onze vragenlijst. Dirk zal het eerste slachtoffer kunnen worden….
12 mei. Gisteren prijsuitreiking tijdens het “sitting diner” in de dinghyclub. Weer veel grappige prijzen, o.a. voor de beste blog op de WCC site, die gewonnen werd door Jan en Annelies van de Anna Sophia.
Wij wonnen de derde prijs in onze klasse, dus beide Nederlandse deelnemers op het podium! We mogen tevreden zijn.
Ballytrim (Swan 46) werd tweede en Sparta (Centurion 40) won onze klasse. Dankzij het lichte weer leek het ratingsysteem eindelijk ongeveer te kloppen voor ons.
De Goslings rum en bijbehorende cocktails die werden aangeboden door Goslings rum (Bermuda) smaakte dus extra goed!
03 mei: startdag. we varen met 15 knopen O de lijn over samen met 30 andere boten. Zonnig en warm. Na Jost van Dyke oploeven tot halve wind en we varen met alle boten in elkaars zicht de avond in. Een flinke squall met niet teveel wind en daarna weer helder. We eten heerlijke mie met kruiden en kip. dankzij Marleen!
04 mei: eerste dagafstand 188,5 mijl. niet slecht, mede dankzij de spi die er in de ochtend opging. Nog steeds oostenwind en warm.. Om 18:00 valt de wind weg en we starten de motor. Pasta met verse saus als diner. We raken de laatste ARC- boten uit zicht. Op de AIS zien we er nog 3.
05 mei: Om middernacht gaat de motor weer uit en zeilen we de nacht door met 10-11 knopen van achteren en de melkweg boven ons. Orion is verdwenen! jammer. Overdag weer 3 uur motoren en daarna draait de wind naar zuidwest en wordt 16-18 knopen. Spi erop en scheuren! Er komt een front over dat deze wind brengt en later ook regen. Eten biefstuk met aardappelen en boontjes , hollandser kan het niet met dit weer!
06 mei: in de nacht veel regen en de wind draait weer NO dus hoog aan de wind varen. Genua 1 inrollen voor een stuk en 1 rif en flink stampen. Overdag klaart het langzaam op en wordt het duidelijk koeler. We zijn de tropen uit (boven de kreeftskeerkring gekomen). In de avond prachtige zonsondergang en we eten weer onze heerlijke mie met kip, die nog bijna bevroren was in de ochtend ondanks dat de ijskast voorin al meer dan een dag uit was.
07 mei: mooi zeilen weer met de spi erop overdag want de wind is weer ZW geworden door een nieuw front in aantocht. In de middag draait de wind weer en valt weg en dus gaan we weer motoren. Later NNO wind en we varen weer hoog aan de wind en halen Bermuda niet. Goed dat we meer oost hebben aangehouden om hierop te anticiperen. In de nacht is het erg bonkig zeilen met 15-22 knopen wind en korte steile golven. We varen op de stagfok en 1 rif en moeten bijna afremmen. Met 7-7,5 knopen klap je gewoon te hard op de golven. Dus af en toe maar wat hoger sturen dan optimaal. We eten hachee en rijst; makkelijk en erg lekker van onze slager uit Twente.
08 mei: de hele dag nog steeds NO wind en we varen nu weer met de genua want wind en golven zijn afgenomen; nog steeds 10 graden te laag voor Bermuda maar dat zal goed komen in de nacht. We eten weer de mie met kip zoals dag 1 en dat is heerlijk.
09 mei: afgelopen nacht draaide de wind weer naar ZW maar we moesten toch een aantal uren op de motor varen voordat de sterkte voldoende was om te zeilen. Vanaf 06 uur zeilden we weer en de wind nam steeds verder toe tot ca 15 knopen bij de finish om 11:13 local time (10:13 BVI time). We hebben er dus 5 dagen en 22 uur en 13 minuten over gedaan om 895 mijl door het water af te leggen. Goed gemiddelde met zo weinig wind.
We lopen 3 uurs wachten in de nacht en 4 uur overdag waardoor het schema elke dag wisselt. Favoriet is natuurijk de late nachtwacht met de zonsopgang om ca 05:30 en een uur ervoor al schemer.
In Bermuda inklaren gaat snel en we liggen in de town dock. Maf dorp is het hier: mannen maar ook vrouwen met bermudas aan en kniekousen erboven zijn nog steeds de nationale gewone kledij!
marina van Nanny Cay met mangrove op de achtergrond
en strand op de voorgrond
met weer een leuke beachbar en zwembad voor de sundowners met ARC deelnemers
Farewell party and dinner
We komen op 25 april in Nanny Cay marina aan. Mooi aangelegde haven met strand en beachbar, winkeltjes incl. een Budget Marine chandlery. De ARC organisatie start vandaag (28 april). We hebben ingecheckt, de safety check ook al gedaan en de eerste sundowner in de beachbar al achter de rug. Er zijn nu 22 boten van de 30 aanwezig en we leren direct een aantal nieuwe zeilers kennen maar komen ook oude bekenden van de ARC tegen. Kortom: het is gezellig en druk.
Vandaag duiken Kees en Nadia op het wrak van de Rhone en krijgt Frans duikinstructie en een eerste duik naar 12 meter bij het koraal van The Pelicans. Een ervaring om te herhalen!
We varen op 23 april weer een wereldafstand: 8 mijl. Langs Peter Island en Salt Island naar Cooper Island door het Sir Francis Drake Channel. Samen heten ze hier echt de Channel Islands (net als in het English Channel, alleen dichter bij elkaar).
Cooper Island ligt heel rustig en er is eigenljk alleen een beach club met restaurant en 4 hotelvilla’s. Mooie snorkelplek ook net om de hoek waar je de oceaandeining al ziet (maar die is heel rustig nu).
We eten lekker in de beach club en relaxen heerlijk in de zon.
happy hour en samen met de anderen pasta eten op het strand
avond in Benures Bay
happy hour rond de dinghies
vertrek uit Benures Bay
We liggen 21 en 22 april heerlijk rustig in deze baai op Norman Island.
Dit eiland is een piratennest geweest en er is een heuse schat begraven en 200 jaar later teruggevonden. Deadman Chest is hier ook in de buurt. The Pirates of the Caribean is dus realiteit geweest hier!.
Met Heckogecko, Maris, Ikiro, Maranne en Cassandra liggen we hier samen. Verder nog 2 andere boten en een leeg strand. We maken een mooie wandeling en snorkelen veel. Samen sundowner en eten op het strand want we nemen afscheid van elkaar ( de meesten zien we niet meer voor de Azoren of misschien daar ook niet).
Een gek idee na al die vanzelfsprekende dagen vol plezier en met elkaar optrekken. We gaan een reünie organiseren in Muiden of Naarden, hebben we beloofd!
The Bight gezien van boven (tijdens de paaswandeling)
in de bar op Norman Island: gratis snelle wifi!
beach bar op Norman Island vanaf de boot
19 april: we zeilden vanaf de westpunt van Tortola naar Norman Island, beiden BVI. Onderweg zeilden we langs de kust van St Johns, een US Virgin Island. Volgens de kaart waren we dus even in de USA! Er stond een heuse wachttoren maar we zijn niet opgeroepen of aangehouden….
Vandaag, 20 april is het Pasen. We wandelen met een groot aantal crews de heuvel van Norman Island op en de kinderen zoeken paaseieren van chocolade…. de meeste zijn gesmolten toen we weer beneden waren, maar OK.
Lekker gelunched in de Pirates Bight beach bar. Straks misschien nog snorkelen bij de Caves.
De Channel Islands van de BVI zijn beroemd om hun baaien waar vroeger schatten begraven lagen en piraten hun thuisbasis hadden, Deadmans Chest is hier ook om de hoek, gaan we misschien nog even kijken.
Cane Garden Bay vanuit de weg erboven gezien. In de baai lagen we 2 dagen
We varen van Marina Cay 3 mijl naar Trellis Bay op Beef Island. Dat is een eiland dat met een brug verbonden is met Tortola en waarop het vliegveld is aangelegd. Trellis Bay heeft ook een eigen verhaal: de eerste bewoners na WO2 waren 2 armlastige hippie-yachties, die er een werfje en beach bar maakten voor andere yachties, de meesten ook zonder geld. Nu is het nog steeds een beetje in de hippietijd blijven hangen maar wordt er aan de toeristen wel een en ander verdiend door verschillende beach bars, een winkel, een heuse espressobar en een craftshop annex biologische groenteman.
Elke maand is er full moon party en daarom zijn we hier op 15 april met veel bevriende boten en bemanningen. Eten voor $12,50 p.p. een prima bbq met ribs en grilled mahimahi en kijken dan onze ogen uit naar vuren in het water en naar steltlopende dansers. We zijn pas om 23:30 terug op de boot die aan een mooring ligt in een overvolle baai.
De dag erna (zonder kater) varen we 4 mijl naar White Bay op Guana Island, dat prive-bezit is. Je mag er alleen ankeren of aan een mooring liggen en op het strand komen want er is 1 luxe resort met een paar villa’s en een beach-bar die afgesloten is voor yachties. Mooi strand en mooi snorkelen in de baai met veel koraal en vissen.
17 april varen we weer een wereldafstand (7 mijl) naar Cane Garden Bay op Tortola aan de noordkant. Weer een plaatje van een baai met palmen en zandstand, dit keer met een dorpje waar we weer boodschappen kunnen doen en een sundownder aan het strand kunnen drinken straks. Vanavond hopelijk een mooie zonsondergang achter ons in het westen, maar het is vandaag wel erg bewolkt (en zelfs regenachtig).
19 april gaan we langs Sopers Hole (westpunt van Tortola) heen
Met Ushi, Dietmar en hun zoon Florian gingen we snorkelen bij het rif naast ons rotseilandje, dat ons ook beschermt tegen de swell vanuit het oosten. Mooi helder water met de zon er nog goed op. Kleine tot middelgrote visjes met mooie kleuren en veel koraal.
Met de duikbril met onderwatercamera wat uitgeprobeerd, waarvan hier het resultaat. Je blijkt ook te kunnen filmen met dat ding, maar dat ging nog meer per ongeluk. De mooiste vissen stonden er niet op (verkeerde knopje gedrukt waarschijnlijk?)