10 september: we vertrokken om 9 uur uit Kühlungsborn nadat we bedacht hadden dat we vandaag in 1 keer naar de Kieler Bucht willen varen. Het is nu mooi weer met een zuidenwind, dus scheuren maar. Morgen wordt het slecht weer en draait de wind naar west.

Het eerste deel van 30 mijl naar Fehmarn gaat geweldig.  Vaak boven de 8 knopen en lekker in shirt en korte broek (en zwemvest) genieten.

Bij de Fehmarnsund brug was het even spannend: zou de Aurora een mast hebben die lager is dan 22 meter? Volgens de berekeningen vanuit de meetbrief en wat schattingen (zoals over de lengte van de marifoonantenne) kwamen we uit op 20,5 tot 21 meter. Het bleek te kloppen want we hadden nog wel wat speling hoewel je van onderaf slecht kunt inschatte hoeveel… Wel even op de motor en zonder zeilen gedaan natuurlijk.

Daarna probeerden we het schietgebied Howachter Bucht te trotseren (met de bekende en vreemde namen “Putlos” en “Todendorf” als schietplatforms). Maar dat ging niet door! We werden per marifoon gesommeerd om af te vallen en 3,5 mijl naar het noorden te varen alvorens 10 mijl pal west te varen en daarna pal zuidwest naar Kiel koers te zetten. Dat probeerden we nu juist te voorkomen omdat onze oorspronkelijke koers mooi bezeild zou zijn en de wind alleen maar verder tegen zou draaien. Maar gelukkig draaide de wind geheel tegen elke voorspelling lekker naar het noordwesten en konden we Kiel toch mooi aanzeilen, over BB ipv over SB!

Om 18:30 aangelegd na 60 mijl zeilen en 5 mijl motoren. Lekker gegeten op het terras van Laboe Baltic Yachtcentre met uitzicht op de boot, de Fjord en de ondergaande zon.

9 september: Na 4 dagen Stralsund bekijken zijn we vandaag weer op weg. De westenwind is gedraaid naar zuid tot zuidoost, het is stralend weer en we hebben onze korte broeken weer aan. Vanochtend om kwart voor acht losgegooid en vanmiddag om vijf uur voeren we de haven van Kühlungsborn binnen. Een oude Oostzeebadplaats die ook in de DDR tijd populair is gebleven en daardoor nog leuke oude huizen en straten kent, maar daarbuiten (waar de jachthaven ook ligt) in de afgelopen jaren sterk uitgebreid is met moderne appartementen, die wat minder stijlvol zijn maar toch goed bij de rest passen. Op een zondagmiddag lijkt het wel op een drukke badplaats als Domburg, maar dan een stuk groter.

Om hier te komen voeren we 67 mijl, waarvan 2/3 motorzeilend vanwege de zwakke wind. We voeren de eerste 10 mijl door de Bodden tussen Rügen en het vasteland, een soort wadden zonder stroom waarin je wel heel precies de geultjes moet volgen. Daarna de “zee” op en langs het natuurgebied “der Darss”. Daar mag je niet te dicht langsvaren en er liggen 2 politieboten te kijken of je wel buiten de gele betonning blijft die daarvoor is uitgelegd. Er is ook een vluchthaven, Darsser Ort, die de enige beschutting kan geven bij harde westenwind op het hele stuk van 60 mijl. Maar deze slibt steeds dicht en vogel- en natuurliefhebbers weten steeds tegen te houden dat de haven wordt uitgebaggerd. De reddingboot kan er ook niet meer in of uit en is nu nooodgedwongen in Barhöft gestationeerd, 25 mijl naar het Oosten. Een permanente strijd tussen land- en zeenatuurliefhebbers, zo lijkt het.

Vanavond heerlijk buiten gegeten in het licht van de ondergaande zon.

Na een nacht in Wieck zijn we op 5 september naar Stralsund gevaren, de hoofdstad van dit gebied. Lijkt meer op Riga of Tallinn dan op een stad in Duitsland. Overal mooie oude huizen uit de Hanze tijd. En mooi gerestaureerd alles. We aten gisteren in het restaurant van hotel Scheele, dat 5 oude huizen uit de 14 e eeuw omvat. Prima gegeten in leuke omgeving en alleen duitse wijnen gedronken, een verrassende rose uit het Saargebied en een mooie rode blend uit Baden Wurttemberg.

Vandaag de boot van binnen en buiten gepoetst en boodschappen doen. Even een dag niet varen is ook wel lekker.

We hebben vandaag 7 september toch Wifi! We blijven hier een paar dagen vanwege harde westenwind maar dat is prima. Vandaag onszelf verwend, Marleen met nieuwe laarzen en Frans met een e-reader (de boeken raken namelijk uitgelezen…).

Vandaag ook de Gorch Fock bezocht, een oude bark van de Duitsers, die in 1945 moedwillig tot zinken is gebracht, later door de Russen is gelicht en sinds 1993 weer in Duits bezit is en langzaam maar zeker weer wordt opgeknapt. Een monnikenwerk!

Trouwens veel in deze stad is opgeknapt maar er is ook nog heel veel te doen. Als je bijvoorbeeld de St. Nicolaskerk bekijkt dan zijn er heel mooie delen bij, o.a. het middenschip met heel rijke schilderingen en een heel bijzonder orgel (dat we eigenlijk niet mooi vonden) maar ook zijn er grote delen nog een enorme bende en het lijkt onbegonnen werk. Lekkende daken, losliggende stenen en zerken bijvoorbeeld. Toch zit er dan iemand in een hoekje met kleine gereedschappen onderzoek of restauratiewerk aan een muur te doen. Wat een doorzetters, deze mensen!

We liggen nu in Lohme, een klein dorp aan de noordkust van Rügen. Vanuit zee zie je de 60 meter hoge heuvels en krijtrotsen oost van de haven al van verre, maar het haventje zelf zie je pas op 2 mijl afstand. Het is klein maar ligt ook onderaan de steile heuvel, waar het dorp 60m hoger bovenop ligt. Klimmen dus langs een trap naar boven.

Het haventje ligt erg mooi, met uitzicht op Kap Arkona en tussen de bomen. Wel moet je hier alleen heen als er geen kans op noordenwind is, denk ik. Dan kom je de haven niet meer uit namelijk…

Grappig om weer een heel nieuw deel van de Oostzeekust te bevaren.

Het is hier ook weer druk met passanten, alleen Duitsers.

2 september: Van Simrishamn naar Ystad gevaren. Het weer is precies hetzelfde als op de heenreis, die we met Jan Willem en Patricia voeren in dit stuk: strakblauwe lucht, ZW wind 16-22 kn. Alleen gingen we toen met de wind mee en nu ertegenin…grote golven bij Sandhammaren, de Kaap Hoorn van het Noorden (volgens de Zweden dan). Dus motor bij om wat sneller op te schieten.

Om acht uur weg zodat we om 13 uur in de haven waren. Lekkere tapas voor de lunch gegeten bij het havenrestaurant aan het strandje (welbekend bij vele van onze volgers).

Veel boten die nog vakantie vieren, vooral Duitsers. We zijn bijna bang dat weer iemand naast ons komt… maar dat gebeurt toch nog net niet want de haven is groot genoeg.

1 september. De start van onze laatste maand. Dat gaat goed, want vandaag is het heerlijk zonnig en varen we zo’n 30 mijl met halve wind van 12 -15 knopen. Kan niet mooier als je lekker rustig onder de hoger wal kunt scheuren.

We varen vandaag naar het Zuiden, van Sölvesborg naar Simrisshamn; beide zijn kleine  zweedse stadjes met mooie oude huizen.

Gisteren voeren we ook al een lekker halvewinds rak (toen de wind Noord was) van Sandhamn naar Sölvesborg, 55 mijl. In Sölvesborg lagen we zo’n beetje in het stadsparkje aan de haven/rivier en waren we met een Zweed de enige bewoonde boot. Heerlijk uit eten geweest bij de Trattoria, een echte Italiaan met veel aanloop; duidelijk de beste tent van het stadje. Hun lijfspreuk: Een dag zonder wijn is als een dag zonder zon. Klopt wel met ons, de Grand Soleil en onze nog steeds toereikende wijnvoorraad! Ze vroegen wat wij nu als buitenlanders daar deden want kennelijk is het geen toeristenbestemming.

Vandaag in Simrishamn veel leven in de haven. Er is een viswedstrijd aan de gang tussen Denen en Zweden met snelle speed/vissersbootjes met enorme hengels erop. Om zes uur wordt er gewogen wie de meeste kilo’s heeft binnengehaald. We gaan wel even kijken want misschien is er wel wat verse vis over?

In de haven liggen ook weer meer schepen die onderweg zijn, waaronder ook een Nederlander.

Maar wel van de zon in de drup…

Vandaag 30 augustus met blauwe lucht en mooi ZO windje om 10 uur vertrokken vanuit Kalmar. Maar we wisten het al: later op de dag zou de regen komen. We hielden het droog tot een uur voor we in Sandhamn (Blekinge) aankwamen. Eerst was dit alleen een vissershaven maar er is dit jaar flink gebouwd aan een leuke jachtensteiger met leuke rode huisjes en goede faciliteiten. De haven ligt in een klein baaitje met wat bos eromheen; het dorpje Torhamn is 800 meter verder aan de andere kant van het schiereilandje waar beide havens op liggen. Dit is het meest zuidwestelijke puntje van het Zweedse vasteland.

Morgen op de gratis fietsen van de haven naar de bakker.

28 augustus van Visby naar Byxelkrok gevaren, bijna geen wind dus motoren met de genua bij.

Byxelkrok heeft een leuke haven, weinig actie nu. We liepen er wel vast in de haven. Buiten ligt voor het strandje een sauna op een vlot die je kan afhuren inclusief roeiboot om erheen te komen.

29 augustus hetzelfde verhaal, nu naar Kalmar. Wel zonnig en warm!

Puur toevallig liggen we naast de Stag van Geleyn! Hij was niet aan boord maar laat de boot hier overwinteren, begrepen we al. De mast is er al af en kennelijk gaat hij binnenkort de loods in.