Vandaag op tijd naar de citadel (hoog boven de haven) anders wordt het te warm.

de citadel “hangt” deels boven het water, bovenop de overstekende krijtrotsen

Schitterend uitzicht vanaf de “Vauban style” vestingwal “Etandard”, waar je ook 1 verdieping kon afdalen . Daaronder nog 2 verdiepingen waarvan de onderste een cisterne met watervoorraad van 180.000 liter!

uitzicht op de haven vanaf de citadel

uitzicht naar de ingang (de ellebooghoek is bovenaan net niet te zien)

uitzicht naar het oosten (de andere kant) vanaf de citadel

Rondgelopen in de citadel, de kerk bekeken die schitterend gerestaureerd is. Daarna de beroemde trappen van Aragon afgelopen. 189 treden naar beneden en, na even rust, ook weer naar boven. Daar doe je bij Monne toch minstens 12 minuten over, alleen omhoog!

189 treden af en weer op…

Deze trappen waren door de Genua-getrouwe inwoners van Bonifacio aangelegd (de legende zegt in 1 nacht…) om een geheime toegangsweg vanaf het water te creëren toen de Spanjaarden (onder aanvoering van Aragon) met hun vloot voor de haven lagen en Bonifacio langzaam uitrookten (aan de andere kant van de rotsen, dus zonder zicht op de kant van de trap). De Spanjaarden verloren tot ieders verbazing uiteindelijk deze slag, dankzij de hulp van Genuese schepen die de inwoners via de trappen konden helpen en nieuwe voorraden aanvoerden. Wat een gedoe toch allemaal…

Op de kade verse vis gekocht van een visser, die zijn vangst direct uit zijn bootje op de kade uitstalde en verkocht.

vis direct vanaf de boot

Vanavond heerlijk gegeten dus…eerst vissoep daarna gebakken vis met venkel en schijfjes aardappel. Corsicaanse lichte rosé erbij en we waren weer helemaal gelukkig.

Dat hadden we wel verdiend want we hebben de boot vanmiddag grondig ontzilt. Romp schoon, teak gereinigd en polyester opbouw en kuip weer helemaal in de glans gekregen. En dat bij meer dan 30 graden onder de stralende zon.

We voeren van La Girolata naar Sagone, een wat rommelig dorpje aan de noordkant van een grote baai/inham. Aan een mooring gelegen zonder dat er een havenmeester te vinden was…

Daarna op 26 juni naar Porto Pollo maar onderweg even geankerd voor de lunch en even zwemmen in de Anse de Cacalu. Mooi rotsig baaitje aan hoger wal.

27 juni: Porto Pollo is heel leuk, klein haventje voor vissers en kleine motorboten, de zeilers liggen aan boeien buiten. We bleven er 2 dagen en vierden onze trouwdag. Cultureel met een uitstapje naar de Menhirs en prehistorische vondsten van Filiatu.

Obelix was here

Frans was here too! en Marleen natuurlijk ook

Maar ook lekker gegeten in een restaurant waar we met de bijboot naar toe voeren, op het strand uitstapten en direct aan tafel konden met zicht op de Aurora in de baai. Kon niet mooier!

strand waar we landen, gezien vanaf onze tafel

menu bestuderen

even naar de boot kijken

en genieten….

28 juni: Vanaf Port Pollo de baai overgestoken naar Campomoro, waar we ankerden onder de mooiste Genuese toren van Corsica.

Genuese toren boven de baai van Campomoro

Vandaag, 29 juni voeren we naar Bonifacio, dat is echt de openbaring van Corsica. Odysseus was hier al en Homerus beschrijft dezelfde verrassende beleving die wij hadden toen we hier binnenvoeren: Krijtrotsen plotseling op de zuidelijkste punt van Corsica, een kleine opening in de rotsen verbergt een elleboog in het water waarachter de baai van Bonifacio zich opent. Heel smal, met hoge rotsen waarlangs een rij oude huizen en een kade aan 2 zijden. Bovenop de rotsen aan de oostkant de machtige citadel.

om de hoek verscholen… Bonifacio!

Na 10 dagen achter het anker of aan moorings liggen we weer aan een steiger! Dus geen water van de watermaker en gewoon walstroom….

Morgen gaan we passagieren.

hard zeilen

zicht op de Port Girolata

zicht op Port Girolata

Vannacht draaide de wind van ZW-25 knopen naar NO-12 knopen. Toen we wakker werden lagen we andersom dus ook niet meer beschut. Dat was allemaal voorspeld dus geen paniek. We tanken diesel in de haven (25 cent per liter goedkoper dan in Italië!) en varen om 09:00 uur weg. 2 reven in het grootzeil want er wordt 25-30 knopen NO voorspeld. Dat is er nu nog niet maar om de punt met hoge rotsen heen kan dat zomaar wel komen. En ja hoor, de wind wordt alleen maar meer, zelfs als we om de punt heen zijn en in principe wat luwte moeten krijgen. Maar ook hier lijkt weer een soort acceleratiezone op te treden: de wind draait parallel mee aan de kust en neemt toe. Op het laatst zag Marleen 37 knopen op de meter. Scheuren dus, max speed 10,7 knopen zonder surfgolven.

Om 13 uur leggen bereiken we Port Girolata, een beschutte baai achter een van de vele Genuese torens, waar maar een paar huizen staan en voor de yachties moorings zijn neergelegd en een paar restaurants zijn. Je kunt hier namelijk alleen per boot (of helikopter) komen… We maken een mooie wandeling achter het dorp, deels door de maquis (struikgewas) omdat er niet meer echt een weggetje was.

de Citadel

avondrood: toch morgen geen water in de sloot

Marleen op de trap naar de Citadel

straatje aan de haven van Calvi

We worden vaak wakker en zijn vannacht wel 2 keer om ons anker gedraaid door alle windshifts. Anker houdt prima trouwens. We varen naar Calvi tegen de wind in, terwijl er oostenwind (voor de wind dus) was voorspeld. Alleen de laatste mijlen kunnen we zeilen als we wat kunnen afvallen. Calvi is echt heel leuk: mooie Citadel boven een St. Tropez-achtig dorpje. We liggen aan een mooring buiten de haven, wat wel zo leuk is: veel te zien en lekker rustig. We blijven 2 dagen vanwege de Libeccio die doorzet tot 30 knopen en ons hard aan onze mooring laat rukken. Veel van het plaatsje gezien dus. Vooral de Citadel is erg mooi.

zon gaat onder in de Anse d’Aliso

wegvaren in de ochtend

We beslissen in de ochtend pas. Na een buitje en een donderklap klaart het weer op en de voorspellingen zijn dat er eerst weinig wind zal zijn en een paar dagen later harde zuidwestenwind (de Libeccio). Daarom maar direct naar Corsica, waar we in de avond overnachten in een helemaal verlaten baai net om Cap Corse heen, de Anse d’Aliso. Mooi beschut tegen het oostenwindje wat conform de voorspelling opsteekt voor de Libeccio arriveert. Wel swell uit het westen, dus onrustig slapen. Met een heel klein maantje is er een schitterende sterrenhemel. Jammer dat Orion niet te zien is nu. De Grote Beer is deze reis dus ons gezelschap.

We staan vroeg op want we willen vandaag een flink stuk varen, naar Isola Capraia. Jammer genoeg alles op de motor. Een wat onbekend klein eiland tussen Elba en Corsica. Het blijkt een leuke bestemming: echt grappige kleine haven die snel volloopt (weekend!). We liggen eerste rang, maar dat mag ook wel. Het blijkt de duurste haven tot nu toe. We wandelen naar het dorp en de vesting erboven en weer terug. In de haven is een kleine winkel met alles wat we nodig hebben.

17 juni: we besluiten niet met de trein te gaan en te gaan wandelen want het is mooi rustig weer. Dus we varen deels zeilend langs de 5 dorpen van Cinque Terre.

De dorpen waren vroeger alleen per wandelpad of boot te bereiken, later ook per trein en nu ook per auto, zo  blijkt.

We ankeren niet voor de nacht hier want er is nog teveel deining. We varen naar Lerici aan de overkant van de baai van La Spezia. Je ziet vanaf zee over het schiereiland van Lerici heen, op de achtergrond, de marmergroeves van Carrara liggen in de bergen.

Lerici is ook een schilderachtige plaats met mooie oude huizen, soms al duidelijk in Toscaanse stijl gebouwd. We liggen aan de enige steiger van de lokale Club Velico en zijn de enige buitenlanders. De leden van de club gebruiken hun goed onderhouden jachten vooral als zwem- en borrelplaats, zo lijkt het. Maar er wordt ook wel goed gezeild hier, dat zie je aan de type schepen wel. Naast GS-en ook X-en en J’s. In de bar een mooie nostalgische foto van oude FJ’s in een wedstrijdje. Italië was na Nederland immers het grootste FJ-land van Europa.

burcht van Lerici boven de Club Velico

zicht op Lerici

boom met grote bloemen op het plein. Wie weet wat dit voor een boom is?

Vanaf Genua varen we kleine stukjes, want het is hier zo mooi…

de vuurtoren van Genua (uit de 16e eeuw!)

Op 15 juni langs Portofino naar Santa Marguerita, een heel mooi en tamelijk chique oord. Leuke haven, heerlijke verse vis, groente e.d. gekocht. En natuurlijk een lekker stuk Italiaanse taart. We kozen Torta di Saracena, typisch voor Noord-Italië.

Vandaar naar Lavagna, een minder mooie plaats maar geschikt als vertrekpunt met de trein naar Cinque Terre. Onzeker of we daar met de boot terecht kunnen in 1 van de havenplaatsjes. Enerzijds vanwege de deining die er nog steeds is, anderzijds omdat nergens duidelijk wordt of je kan/mag ankeren of dat er moorings zijn. We zien morgen we en laten het weer bepalen wat we doen.

Portofino

Santa Marguerita

Op het voordek in de haven van Santa Marguerita

Naast één van de vele kerkjes in Santa Marguerita

We besluiten hier even te blijven. Je ligt hier namelijk prachtig midden in de stad in de Porto Antico. 5 minuten lopen naar de Via Garibaldi en de Via Balbi met hun mooie paleizen, maar ook leuke kleine straatjes en het mooi opgeknapte havenfront met o.a. het scheepvaartmuseum.

We bezochten o.a. het Palazzo Royal en het Palaccio Spinola di Pelliceria.

Daar vonden we uit dat Aurora getrouwd is, een gebrek in onze kennis van de antieke mythologie! Zij verleidde en trouwde met Cephalus en daaraan is een hele kamer gewijd met een plafondfresco!

de bruiloft van Aurora en Cephalus

uitzicht vanaf het dak van Palazzo de Spinola

Ook bezochten we het scheepvaartmuseum, dat qua opzet heel anders is dan ons eigen scheepvaartmuseum in Amsterdam, maar wel erg mooi gedaan, deels in het oude Arsenaal van Genua. Mooi historisch overzicht van de ontwikkeling van de stad, de zeevaart en natuurlijk de hele geschiedenis van Columbus die hier geboren moet zijn. Ook veel aandacht voor navigatietechnieken en kaarten. De atlassen van Blaue en De Wit ontbreken hier niet!

Via Garibaldi in Genua