We staan om 7 uur op, want om 8 uur verschijnt de taxi die ons de Vesuvius op brengt. Laatste stuk lopen we en gelukkig is het dan nog heel rustig en niet zo warm. Alleen Fiat Panda 4×4 autootjes kunnen het pad omhoog, maar wij lopen dus. Schitterend uitzicht en een indrukwekkende krater is onze beloning voor deze klim.

Daarna brengt de taxi ons weer naar beneden en bezoeken we de prachtige Romeinse stad Herculaneum. We dwalen er door de straatjes en bekijken de vele villa’s en badhuizen. En er moet nog zoveel gerestaureerd worden!

klimmen!

de krater van de Vesuvius

Herculaneum

Herculaneum

We spinnakeren vandaag weer. We steken de baai van Napels over(ca 17 mijl) naar “Torre del Greco”, een voorstad van Napels die niet bijzonder is maar wel recht onder de Vesuvius ligt.

Bij het havenhoofd staat een groot beeld, misschien van een Griekse grootheid? We lopen er heen maar het blijkt een Christusbeeld met bovenstaande welbekende spreuk gegraveerd in de sokkel. Niemand weet wat de Griek hier vroeger deed….

El Greco? Nee, Christus

Aanleggen is hier een hele wetenschap: je kiest een steiger met een plek die je past, je wordt geholpen door allerlei mannen die er verder niets mee te maken hebben; daarna blijkt dat elke steiger een eigen exploitant heeft die een eigen prijs kan vragen. Tevoren hadden wij met ene Julio een prijs afgesproken over de telefoon, maar we bleken nu bij Luigi te liggen en die vroeg 10 euro minder. We hebben dus maar niet verder onderhandeld.

spi erop naar Ischia; de kapitein is tevreden

We staan redelijk op tijd op en varen uit op weg naar het eiland Ischia, wat de baai van Napels aan de noordkant afbakent. Het is bijna windstil en het kleine briesje wat er staat komt van achter. Later steekt de westenwind op en spinnakeren we tot voorbij Ischia. We overnachten in een haventje op het buureilandje Procida, ankeren is namelijk niet toegestaan zonder permit en die hebben we nog niet. Heerlijk en echt Italiaans gegeten in een Lido (op het strand).

dolfijnen onderweg

We vertrekken om 09:15 onder een bewolkte lucht maar wel met een noordenwindje. We zeilen tot 17:00 uur en de hemel wordt weer helemaal helder. We worden meerdere keren bezocht door groepjes dolfijnen. Aan het eind van de middag worden we nog opgeschrikt door het laatste wat je midden op zee verwacht. Op een paar honderd meter achter de boot, op maar ongeveer honderd meter hoogte passeert een privéjet op volle snelheid. Binnen een paar seconden is hij weer uit het zicht verdwenen, we kijken hem verbaasd na. We proberen te vissen, maar nadat een mooie bonito (kleine tonijn) helaas de haak weet los te krijgen voordat hij aan boord tot sushi verwerkt kon worden vangen we niets meer.

Om 17:00 uur valt de wind helemaal weg en we varen dus op de motor de nacht in. Wind komt er niet meer ’s nachts, evenals wolken of maan: een prachtige sterrenhemel dus! Ook ’s nachts blijven de dolfijnen langskomen, samen met een mooie sterrenhemel met zichtbare melkweg en een aantal vallende sterren is zo’n nachtje doorvaren zeker geen straf. Het is in totaal 156 mijl tot Ponza, een eiland voor de golf van Napels. We ankeren om 11 uur in de ochtend als derde boot in de baai buiten het stadje en rollen alle kanten op door continue passerende veer- vissersbootjes. Lang kunnen we niet genieten van de ruimte die er verder in de baai is: de hele middag en avond komen er binnen no time na elkaar andere boten aan. In de avond liggen er meer dan honderd boten (schatting) om ons heen en is de zee gelukkig rustig geworden. We halen pizza’s in het dorp (15 minuten varen met de “annexe”). Heerlijk vers voor je neus klaargemaakt. We maken een boerennacht.

de pizzakoerier

Pizza in Ponza (na de oversteek)

</ was here!

We zeilen wat rond het Isola Tavolara, dat 500m hoog als een blok graniet voor de kust ligt. De eerste dag leggen we aan in de haven van Marina Puntaldia omdat er veel wind zou komen. Die komt niet echt maar blijft bij max 20 knopen. Wel prima rustig en nog even inkopen kunnen doen in een soort Hapimag vakantieoord waar deze haven bij hoort. De dag erna varen we weer richting Olbia, opnieuw om de ‘tafelberg’ van Isola Tavolara. Dit kleine eiland creëert door zijn hoge bergpiek van 500 meter zijn eigen weersysteem: een klein zeewindje van 12 knopen wordt aan de andere kant van het eiland omgezet in windstilte, om de tien minuten onderbroken door een paar minuten valwind tot 28 knopen. Hierdoor ligt je het ene moment nog stil, en moet je twee minuten later een stormrondje draaien omdat het te hard waait om te gijpen. We ankeren we in de baai van Punta Spalmatore in de zuidhoek van de” tafelberg”. Je ligt er achter een vlakke landtong met aan stuurboord de steile rotswand van de “tafelberg”. Uniek, één van de mooiste plekjes van het jaar! Het water is hier zo helder dat je snorkelend vanaf het anker de hele ankerketting kan volgen tot aan de boot: je kan zeker 20 meter onder water zien.

We barbecueën op het strand met onder andere lokale gamba’s van de “Hapimagwinkel”.

even naar het strand om de bbq plek te zoeken

hier gaan we bbq-en

we zijn heel tevreden met onze Cobb

droom komt weer uit!

de tafelberg op de achtergrond (borreltijd voor de BBQ)

Lennard en Martijn komen aan! Leuk weerzien met allemaal goede verhalen en goed nieuws van thuis en van henzelf. We liggen inmiddels in Olbia, waar ze aan boord stappen in de haven van de Cercolo Nautico di Olbia. We liggen er prima en bekijken het stadje met hen.

witte gezichten uit NL

6 juli: zeilend langs de Costa Smeralda

We maken de bedden voor Lennard en Martijn op en zeilen richting Olbia. Langs Porto Cervo en Porto Rotondo en alle mooie villa’s die daaromheen gebouwd zijn. Veel superjachten om ons heen. Leuk om even te zien maar wij voelen ons er niet bij thuis. We varen naar de Golfe di Marinella waar we weer ankeren in glashelder water en mooie zandbodem. Rustige nacht.

vissertjes in de avond leggen een net over de hele breedte van de baai. Inhalen duurt anderhalf uur en dan is het al donker!

Sundown in de Golfo di Marinella

We willen graag nog wat meer zien van deze eilanden dus varen we op de motor een rondje. We zoeken een andere mooie baai, maar er is weinig wat kan tippen aan de baai van Porto Garibaldi! Of het is te vol of het is er niet zo mooi. Uiteindelijk ankeren we in Cala Portese, aan de andere kant van hetzelfde Isola Caprera. Mooi baaitje, nu weer eens een Caraïbisch sfeertje met een mooi strand en een beach bar met muziek.

ook in Sardinië zijn boatboys, alleen wat rijker uitgerust dan in de Carieb…

We tuffen door het 13 foot channel, dat door bijna niemand wordt bevaren (hoewel betond). Daarna varen we op de motor om Caprera heen en passeren we de ankerbaai voor de rich and famous uit de Costa Smeralda (die een dagje uit Porto Cervo hierheen varen om te zwemmen). Vol met gin palaces (of palazza di limoncello?).

Wij varen om de noordpunt van het eiland en ankeren in de baai van Porto Garibaldi. Het hele eiland Caprera is namelijk bezit geweest van Giuseppe Garibaldi, die halverwege de 19^e eeuw als vrijheidsstrijder beroemd werd. Na allerlei omzwervingen kocht hij een stuk van het eiland waarvan hij had onthouden hoe mooi het was toen hij er eerder al een paar jaar verbannen had gezeten. Op de mooiste plek, met uitzicht op de zee, de andere eilanden en Corsica, bouwde hij een mooi maar eenvoudig huis. Later kreeg hij het hele eiland in bezit. Hij bleef er wonen tot zijn overlijden. Nu kun je zijn huis bezichtigen (leuk) en is het eiland vrij toegankelijk maar toch is het erg rustig.

De baai van Porto Garibaldi ligt prachtig en je ankert tussen de rotsen in doodstil maar kristalhelder water op een mooie zandgrond. Je ziet je anker liggen op 8 meter diepte. Volle maan maakt de sfeer compleet in de avond. We bleven er 2 nachten en genoten. Ook nog even al het chroom gepoetst in de koele ochtenduren.

Er is wind! 8-12 knopen voor het oversteekje van ca 20 mijl langs allerlei eilanden, eerst Frans (de Iles Lavezzi), daarna Italiaans (de Arcipelago di la Maddalena). Laatste 5 mijl kruisen tussen de eilanden en dat doet wel wat denken aan de eilanden voor Fyn (Denemarken), alleen dan met echt lekkere temperaturen! We leggen aan in de haven van Cala Gavetta op het hoofdeiland La Maddalena. Direct aan de kade met veel mensen en verkeer, even omschakelen. Leuk plaatsje, heel vriendelijke en toegankelijke mensen. We doen boodschappen en kopen een permit voor 3 dagen om in de baaien van deze archipel te mogen varen en ankeren. Het is namelijk beschermd natuurgebied.