29 juni: we zijn nu 4 dagen in Santa Maria di Leuca, een havenplaatsje op de uiterste punt van Puglia (de hak van de laars van Italië). Een beetje teveel wind de laatste dagen, maar geen straf om hier te blijven. Het is een leuk, niet erg toeristisch plaatsje met mooie oude villa’s ,een paar kleine winkels en restaurants waar ze heerlijke verse visgerechten hebben van de vis van de lokale vissers.

wandelpad langs de haven

In een van de restaurants vieren we onze trouwdag met een heerlijke maaltijd. Er is een leuke kade/boulevard en een klein strand, waar je merkt dat het langzamerhand vakantie wordt: meer mensen op straat.

haven van Santa Maria di Leuca

Behalve tussen 12 en half 6, dan ligt echt alles stil vanwege de siësta, zelfs al is het nog niet echt warm nu (28 graden of zo).

Villa met wat achterstallig onderhoud…

Morgen is het plan om naar Griekenland over te steken, naar Othoni, een klein eiland ten N van Corfu.

(foto’s volgen….)

vertrek uit de baai van Taormina

23 juni: Een bewogen dag vandaag. Voor ons niet vanwege de Brexit, dat is ver van ons vandaan….

Wel omdat we van Taormina naar het vasteland van Italië (de straat van Messina dus) oversteken. We varen weg met nauwelijks wind en mooi weer, de voorspelling is 12-17 knopen NW, dus halve tot ruime wind. Zodra we los van de kust zijn, begint dat ook te komen en zeilen we heerlijk onder vol tuig, niet teveel golven. Na een tijdje wakkert de wind aan tot 20-22 knopen, dus we zetten een rif. Daarna nog 1 als we regelmatig 25 knopen zien. Middenop waait het tegen de 30 knopen en rollen we zelfs de G3 half in en lopen we nog 10 knopen. De wind ruimt (waaier-effect van de Straat van Messina) wanneer we dichter bij de overkant komen. Onder de wal wordt de wind steeds minder en de golven zijn weg. Na Capo Spartivento motoren we de laatste 28 mijl in volkomen windstilte en komen we om 18:00 aan in Marina della Grazie (Roccella Ionica), een prima jachthaven met een ondiepe ingang. We worden door een bootje buiten de haven opgehaald en hij leidt ons om de zandbank heen.

Vandaag, 24 juni, onweer en wind tegen, dus we blijven hier. Symbolisch voor de toekomst van de UK, Europa of allebei?

We komen om 20 uur in de avond aan, een uur voor het donker wordt. Lange tocht want de wind viel al snel weg en de motor koelde niet goed. De saildrive (aanvoer koelwater) zat verstopt. Langzaam varen dus. Vanochtend met hulp van de locale mecanico snel verholpen door de aanvoerslang van bovenaf door te blazen.

Syracuse is toch een schitterende plaats, al door de Grieken ontdekt als strategische natuurlijke haven. Naast alle klassieke overblijfselen ook de moderne weelde in het vizier: motorjachten van ongekende omvang, zelfs met helikopterdek. Maar ook een mooie wandelpromenade langs de baai, net opgeknapt. We kunnen het niet laten om er neer te strijken voor een flesje Grillo en een bordje lokale kaas en salumi. Heerlijk genieten!

Alle Engelsen zijn even naar huis; kennelijk een referendum op komst daar….

promenade met Olandesi op de voorgrond

hier liggen wij dus niet tussen

burcht bij de Capo Passero (de Zuid-Oostpunt van Sicilië

Na een paar dagen opruimen, optuigen en gezelligheid wordt het tijd om de zee weer op te gaan. We vertrekken uit Marina di Ragusa met een mooie ruime wind van 12 knopen die nog opbouwt tot 17. Lekkere start.

Marina di Ragusa vanaf de boot bij vertrek

We kwamen om 16:00 aan in Marina di Ragusa, de boot lag netjes bij de werf op ons te wachten. Alles prima in orde.

De dag erna poetsen we dek en kuip en binnen uitgebreid.

Aan het einde van de dag komen Maarten en Francoise bij ons aan boord; heerlijk op de boot gegeten en bijgepraat. Donderdag 16 juni gaan we samen op stap met hun huurauto naar Ragusa. ’s Avonds gaan we eten bij onze stamkroeg Il Delfino Vince, aan het strand. We genieten weer volop!

We blijven vanaf 1 tot en met 13 november in de haven van Marina di Ragusa en we vermaken ons uitstekend. Na een paar wisselvallige dagen met onweer wordt het rustig najaarsweer. Dat betekent hier “weinig wind, blauwe lucht en overdag 22-23 graden” overdag en  ’s-Nachts lekker koel. We willen niet meer weg….

de marina..

we fietsen naar een natuurgebied 4 km buiten de marina

alle crews hebben wel een stel fietsjes, de haven is namelijk nogal groot

BBQ van de boat-crews

BBQ door de mannen van de marina

We gaan een dagje met de bus naar Ragusa (30km in het binnenland) en huren ook een dag een auto, waarmee we het middeleeuwse kanteel van Donnafugata, dat sinds 1300 altijd familiebezit is geweest tot het in 1982 verkocht is aan de gemeente. De film “I Vicere” (The Viceroys) is hier opgenomen in 2007. Ook kopen we echte ambachtelijke kaas in het boerderijtje dat gewoon aan de ingang van het kasteel staat.

kasteel Donnafugata

kaasboertje bij de kasteel-oprit

Daarna rijden we naar de baroksteden Modica en Scicli, die beide helemaal opnieuw zijn opgebouwd na een aardbeving in 1693, net zoals Ragusa en Noto. Veel cultuur dus. In Modica ontdekken we naast veel kerken ook de originele manier van chocolade-productie, die hier door de Spanjaarden is geïntroduceerd toen zij Sicilië beheersten: De cacaoboter wordt niet gesmolten maar lauw verwarmd en vaak gemengd met natuurlijke verse ingrediënten als vanille, gember, kaneel, zeezout e.d. De smaak is geweldig en de chocola is veel “korreliger” dan wij kennen omdat de suiker door de lagere temperatuur niet helemaal gesmolten is bij de bereiding. Weer iets geleerd….

1 van de kathedralen van Modica

daar komt het woord “chocolade” dus vandaan

oude chocolaterie in Modica

Zicht op Modica vanaf de bovenstad

We maken afspraken voor het voorjaar om de boot op het droge te zetten, zo nodig te antifoulen en de seal van de saildrive te vervangen. Ook bestellen we bij de lokale zeilmaker een nieuwe zeilhuik. Ook hier een goede professionele aanpak dus we hebben er wel vertrouwen in.

Na 2 weken zijn we terug in onze winterplek. Afgelopen zaterdag voeren we met tegenwind, dus op de motor, de 35 mijl van Licata naar Marina di Ragusa. De onweersbuien bleven gelukkig op zee maar het voelde niet helemaal prettig om daar dicht langs te moeten varen.

onweerslucht

Na aankomst in onze haven tankten we direct de dieseltank vol voor de winter (om condens in de tank te voorkomen) en werden we weer prima geholpen bij het aanleggen met flinke zijwind in onze box. We liggen mooi vrij van onze buren en we merken dat dit wel zo prettig is, als het zaterdag en zondag hard waait (wind nog steeds dwars) en flinke onweersbuien met veel regen overkomen. We vertrouwen het wel om de Aurora zo achter te laten straks. Zondag kunnen ook eindelijk weer eens de was doen, want er zijn hier in Italië ( en ook Sicilië) bijna nergens wasmachines in de havens.  Tussen 2 onweersbuien gaan we terug naar de boot en blijven daar ook de rest van de dag

Inmiddels worden we al aardig opgenomen in de live-aboard gemeenschap hier. Er liggen 150 boten van allerlei nationaliteiten. Op 45 boten blijven de mensen overwinteren aan boord. Daarom wordt er ook veel georganiseerd, zoals een dagelijks VHF-roll-call, tweemaal per week happy hour in een bar enzovoorts. Het doet een beetje denken aan de sfeer in Las Palmas voor de start van de ARC, maar dan zonder de collectieve spanning van het naderende avontuur. Op maandagavond hebben we een gezellige borrel we met een aantal Nederlanders bij ons aan boord. Vandaag op de fiets naar de markt, die helaas tegenviel. De rest van de dag klusjes aan boord gedaan en zo meteen gaan we naar de eerste”havenborrel”.

We ontdekken nog een voordeel van deze haven: er zijn 2 zoetwaterbronnen in het havenbekken en dat scheelt enorm in de aangroei tijdens de wintermaanden!

Uitzicht vanaf het dorpsplein van Marina di Ragusa

We voeren weg met mooi weer, windstil helaas. De buien, die in de avond en nacht vielen, zijn helemaal weg! We konden halverwege de motor uitzetten en dobberden met 3-5 knopen naar Licata, waar we al vroeg in de middag aankwamen. Tijd om het plaatsje te verkennen wat eigenlijk leuker bleek te zijn dan we dachten. Naast de grotere, maar wat vervallen palazzi liepen we door de kleine straatjes bij de vissershaven. We gingen ook maar direct langs de grote Conad supermarkt vlakbij de haven en sloegen goed in.

Licata: het gemeentehuis

straatje in het centrum van Licata

Vandaag 28 mijl op de motorgevaren, want de wind liet het weer eens afweten. We vertrokken in de miezer-regen, na veel onweer en harde regen in de nacht. Maar al snel klaarde het weer op en we hebben lekker in de zon kunnen genieten. Vanavond voor 3 euro met zijn tweetjes pizza gehaald! 3 soorten, vers bereid en heerlijk. De veerboot uit Lampedusa (zonder vluchtelingen) kwam zojuist aan. In de kleine havenkom moet hij 180 graden draaien en dan netjes achteruit voor de wal komen, tussen een andere veerboot en de hoek van de haven. Toch lastig voor een boot van 400 voet! Bij het laatste deel van deze manoeuvre gooide hij zijn anker aan loef overboord ondanks de duidelijk goede werking van zijn boegschroef. Misschien uit veiligheid of voorzichtigheid?

de veerboot legt aan