We voeren op 7 juni van St. Tropez naar Antibes, eerst de boot gepoetst (romp in de was gezet vanuit de rubberboot). Om 13:30 het anker pas gelicht in de hoop op een zeewindje. Die kwam even, viel weg en op het laatst kwam hij toch weer terug. Zelfs nog even 7,97 knots gehaald! Ook nog een grote plastic zak vol tape in de schroef gekregen en die later gelukkig goed weten te verwijderen met een kleine duik onder de boot.
Bij Antibes weer voor anker, de haven ligt helemaal vol. We zijn al in het drukke seizoen hier! We lagen in de baai voor Hapimag met zicht op de oude burcht, heerlijk rustig en mooi.
Toys for boys: superyacht met helikopter, 30 voets zeiljacht en (aan de andere kant) 30 voets snelle motorboot in de davits. Verder nog een paar snelle RIB’s er om heen . Je zou je nog eens kunnen vervelen. Dit is het jacht van Abramovic, zo horen we later….
8 juni weer lekker wakker geworden met een rondje boot (zwemmen) en daarna weer een stukje verder naar Beaulieu sur Mer vlak ten W van Monaco. Hoge steile bergen die bijna loodrecht in het water uitkomen. Tegen die bergen aan ligt het stadje, met leuke oude huizen en ook veel appartementen. Geen hoogbouw gelukkig. Hier weer even verse proviand ingeslagen en eindelijk weer eens wifi.
8 juni 2015 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
Na Porquerolles voeren we naar St. Tropez. Buiten de haveningang voor anker gegaan, want in de haven liggen voornamelijk “gin palaces” met een vrijboord ter hoogte van onze eerste zalingen. Deze moeten ook op hun beurt wachten om de haven in te mogen varen, wat een vermakelijk schouwspel opleverde: heb je vakantie, heb je nog file….
Wij gingen weer even passagieren met de bijboot ( l’annexxe) en slenterden door de leuke maar dure winkelstraatjes.
Op de rede was het ook een drukte van belang met alle superyachts die niet meer in de haven konden liggen. Tot diep in de nacht raceten de crews met bijboten heen en weer om de gasten naar en van de vaste wal te brengen. 
8 juni 2015 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
Na een dag stilliggen in La Ciotat voeren we (weer op de motor, later ook zeilen gelukkig) naar de eilanden voor Hyeres. We ankerden in een leuke baai voor het dorpje van Ile Porquerolle. Met de bijboot naar de wal (kraantje voor de Bub werkt fantastisch) en daar even in het toerisme gedoken. Het lijkt wel wat op een waddeneiland qua sfeer, alleen lekker warm….
8 juni 2015 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
Na Marseille voeren we naar de Calanques de Cassis en overnachtten we aan een mooring in Port Miou, de mooiste Calanque, als enige visiteur. De bijboot en buitenboordmotor weer tevoorschijn gehaald, alles doet het weer prima.
4 juni 2015 | Categories: Reisverhalen | 4 reacties
We voeren op zondag 31 mei naar de bekende vieux port van Marseille, waar we weer een plekje bij de SNM kregen. We kregen Maarten Schreuder met zijn hele huis op de borrel (waren op huisweekend in Marseille en toevallig kwamen we elkaar tegen bij het instappen op onze vlucht vanuit Nederland!
4 juni 2015 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
29 mei vlogen we naar Marseille. Zaterdag 30 mei ging de boot weer het water in nadat we nog een paar klusjes hadden gedaan in de ochtend
4 juni 2015 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
Op 11 januari 2015 kregen we tijdens de nieuwjaarsreceptie van de KNZ&RV de oceaanprijs uitgereikt door Pieter Keijzer, onze voorzitter. De wisselprijs voor leden die in een jaar een oceaanreis van meer dan 3000 mijl hebben gemaakt. Een hele eer om tussen namen als Conny van Rietschoten en Roy Heiner te staan!
Daarna hielden we op 23 januari op de sociëteitsavond een lezing tijdens een Caribische avond. Lennard en Ernest waren er ook bij als bemanning van de oversteek en natuurlijke als sprekers. Het was heel geslaagd!
De oceaanprijs!
de oceaanprijs!
6 februari 2015 | Categories: Reisverhalen | 7 reacties
Maak van een bijzaak je core business!
Dat is wat Port Napoleon doet mijns inziens. Waar andere jachthavens of dealers veelal een hoekje hebben waar zij schepen op de wal kunnen zetten voor de winterberging en blij zijn als dat break-even draait, heeft Port Napoleon 10 keer zoveel plekken op de wal als in het water ten Westen van Marseille. En zij hebben daarvan hét centrum gemaakt voor mensen die hun boot veilig in Zuid Frankrijk willen achterlaten. 1300 jachten op de wal, alle services op het terrein beschikbaar (van officiële dealers van Volvo tot een goede chandlery tot ZZP-ers die je boot in de gaten houden of schoonmaken). En zij zelf bieden leuk betaalbare extra services voor de booteigenaren: prima appartementen om te logeren als je boot op de wal staat en jij eraan wil werken, een echt goed restaurant, elke ochtend vers brood etc. Ik denk dat dit een heel wat beter businessmodel is dan de meeste (dure) marina’s.
Inspiratie voor ons: hoe kan je je eigen businessmodel omdraaien en de concurrentie verrassen?
de wijken waarin de meer dan 1000 jachten in Port Napoleon staan
12 november 2014 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
Verbaasd? Lees maar verder.
10 oktober ging de boot uit het water in Port Napoleon (ten westen van Marseille).
de Aurora gaat het water uit; mooi schoon na 6 maanden zout water..
De professionele crew van deze werf bracht de Aurora vervolgens naar de plaats waar zij de winter zal doorbrengen. Daar staat ze er goed bij.
Aurora klaar voor de winter
Port Napoleon is zo groot (13 hectare, meer dan 1000 jachten op het droge) dat ze er “wijken” in hebben gemaakt met elk een eigen naam. Aurora staat in de wijk “Monaco” , vandaar.
Monaco in Port Napoleon
In de avond kwamen Lennard en Martijn met de auto, die ze voor Frans intussen hadden gekocht, naar Port Napoleon. Zaterdag klusten we met zijn allen nog wat aan de boot (aftappen en doorspoelen met antivries, de ankerketting uit de ankerkluis op de grond laten zakken etc.).Daarna nog even naar het strand en lekker eten in restaurant Josephine.
op plage de Napoleon met de boys
Op zondag 12 oktober stapten we om half zeven in de auto en waren we om zes uur in de avond in Delft, waar Frédérique, Jeroen en Milou ook naar toe waren gekomen. Na een goede Hollandse hap in de Beijerd waren we om half elf thuis. Donker, regen, koud. Het zal wel lastig worden om te wennen, hoewel het heerlijk is in ons eigen huis en met alle familie en vrienden weer dicht om ons heen.
Volgend jaar weer verder……
zo willen we wel doorgaan
14 oktober 2014 | Categories: Reisverhalen | 4 reacties
4 oktober varen we van Iles de Frioul naar Port Napoleon, ten westen van Marseille en passeren Chateau d’Yff.
we varen langs het Chateu d’Yff waar de graaf van Monte Christo gevangen zat in het verhaal
mosselkwekerijen (?) bij de ingang van het kanaal naar Port Napoleon
We varen vanuit de Golfe de Fos het kanaal in tussen de visstokken en de mannen in lieslaarzen die vlak naast de boot kunnen staan terwijl wij 4 meter diepte meten.
10 meter naast de vaargeul is het knap ondiep, zo te zien
Port Napoleon is een grappig weerzien sinds 2010 toen we vanuit hier de pas gekochte Aurora naar Nederland lieten vervoeren over de weg.
We doen er een week over om de boot op te ruimen, wat niet gek is als je er meer dan een jaar op geleefd hebt natuurlijk. Tegelijk ook alles schoonmaken en de boot winterklaar maken, de zeilen naar de zeilmaker voor een check, afspraken maken voor de motor, opnieuw galvaniseren van de ankerketting, keuren van het reddingsvlot e.d.
kale boot na een week opruimen
10 oktober 2014 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
Van Cassis varen we via de Calangues, die we verkennen om te ankeren volgend jaar, naar Iles de Frioul, een drietal eilandjes vlak voor Marseille met veel mooie baaitjes. Dit alles is samen het Parc National des Calangues.
Mooie plek om te ankeren volgend jaar?
Calangue met mooie ankerplek
Vlak naast de rotsen is het 50 meter diep
uitzicht op Marseille vanaf Iles de Frioul
strandje bij Ile Ratonneau: komen we ook terug om te ankeren volgend jaar!
onze trouwe vriendjes, de meeuwen
kijkje op Chateau d’Yff
We wandelen de volgende ochtend over Ile Ratonneau waar een groot fort (helemaal ingestort) bovenop staat. Mooie uitzichten op Marseille, baaitjes en de zee.
6 oktober 2014 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
We zeilden op 1 oktober in stralend weer met ruime wind naar Cassis. Nog even boven de 9 knopen gehaald. Wat een verademing na al die windstille dagen en de regen in Marseille.
langs Ile de Friou
In Cassis zijn we de grootste boot, we passen er net in en worden vakkundig geholpen met aanleggen door 2 man in de rubberboot. Het lijkt Spanje wel!
invaren van Cassis; het rubberbootje ligt al op ons te wachten
We vermaken ons uitstekend hier, leuk stadje met mooie huizen, veel restaurants (maar we houden ons in en gaan maar 1 keer vis eten bij la poissonerie).
straatje in Cassis
zeilles als onderdeel van school…
2 oktober ontgelen we de boot (teveel commentaar van Lennard gekregen op onze foto’s) en maken we een tochtje met de dinghy naar de Calangue van Port Miou (1,3 mijl varen). Daarna leggen we het bootje aan een boei voor het strand van Cassis en gaan we lekker even zwemmen. Het water is hier maar 21,5 graden, koud!
Calangue van Port Miou
Calangue nogmaals
vanuit de rubberboot aan de boei kijken we op de rode rotsen voorbij Cassis
strand van Cassis
burcht boven Cassis vanuit de kuip gezien
2 oktober 2014 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
We lopen 3 uur door de verschillende wijken van de stad en merken dat Marseille eigenlijk een verzameling dorpen is met een heel druk centrum er middenin. Het blijft een leuke stad, een beetje ruw en ongepolijst maar wel heerlijk Frans.
Aurora op de mooiste plek van de Vieux Port bij “La Nautique” (koosnaam voor de oudste zeilvereniging hier, de SNM)
pleintje in de oude stad op de westoever
We kopen van alles, van nieuwe Nespresso cups tot olijven, macarons, rillettes de thon en een nieuwe stadsbermuda voor Frans.
Oude stad, oude stadsbermuda
oranje boven? Nee, een demonstratie voor la Mairie de Marseille
29 september 2014 | Categories: Reisverhalen | 4 reacties
28 september: we staan op met stralende zon en een lichte oostenwind. De voorspelling is bewolkt weer en zuidoostenwind 4-5 Beaufort, hoog aan de wind dus. Toch gaan we maar snel op weg.
vertrek uit les Saintes Maries de la mer
Na een uurtje zeilen draait de wind inderdaad naar zuidoost en moeten we eerst een stuk er recht tegenin met de motor bij. Na een mijl of zeven kunnen we overstag maar nog kunnen we niet zeilen: het is te hoog aan de wind en de golven lijken wel van het IJsselmeer te komen, zo kort en remmend zijn ze. Alleen zijn ze een stuk hoger hier. Pas na vier uur motorzeilen kunnen we het laatste stukje van 10 mijl nog lekker zeilen met 1 rif en een paar rollen in de G-1. Dat oude zeil blijft het maar doen ondanks 2 oceaanoversteken en heel wat harde wind waarvoor het eigenlijk niet gemaakt is.
Marseille in zicht
We hebben intussen een slipperverzamelplaats ingericht onder de buiskap (wal-en bootslippers) want bootschoenen dragen we eigenlijk alleen als het waait zoals vandaag.
slipperverzamelplaats, vooral van Frans
28 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
27 september: Frédérique is jarig!
Wij varen vandaag naar de Camargue en leggen om kwart voor vijf aan in St. Marie de la Mer, het zigeunerstadje met de kerk gewijd aan 2 Maria’s tegelijk. Het is er een stuk rustiger dan in 2010 maar nog steeds gezellig druk in het weekend.
Mooie zonsondergang gezien vanuit de kuip:
27 september 2014 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
Port Vendres: Waar wachten deze mannen op?
op de druiven natuurlijk…
Vandaag 55 mijl gevaren door het water, 49 mijl over de grond. Twee uurtjes heerlijk gezeild, daarna 6 uur motoren want de wind viel weer eens weg. Cap d’Agde is leuk in de buitenhaven waar wij liggen, buiten de grote vakantiefabriek.
ziehier een korte impressie van 8 knopen boatspeed halve wind bij 11 knopen ware wind:
de haven van Cap d’Agde
Met alweer een fort ervoor
26 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
24 september de Cabo Creus gerond. Tot 27 knopen max. Wind op de kop daar, dus motor bij en 2 reven om tussen het eiland en de kaap door te komen. Daarna 2 knopen stroom tegen, dus eerst maar 5 mijl de zee op en toen overstag. Later draaide de wind en zeilden we nog een stuk halve wind naar Port Vendres.
In Port Vendres een dagje blijven liggen, lekkere dingetjes gekocht o.a. op de vismarkt natuurlijk. Ook met de bus naar Collioure geweest. Lekker om je weer goed verstaanbaar te kunnen maken na die 2 maanden Spanje.
Het kasteel van de koning in Collioure
De auto’s geparkeerd in de droge rivierbedding in Collioure
26 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
uitzicht vanaf de boot in de baai van Cadaques:
25 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
We varen op 22 september van Rosas naar Cadaques, wel 8 mijl! In 2010 waren we hier ook met de Aurora maar toen hadden we te weinig tijd om dit prachtige plaatsje te bekijken. Daarom blijven we nu 2 dagen liggen.
Cadaques was tot een aantal jaren geleden alleen per boot te bereiken, nu ook over land met de auto. Het oude vissersdorp ligt in een mooie baai en is van alle kanten beschut, behalve vanuit zuidoost. Je kunt er een mooring krijgen zoals in de Carieb want er is geen haven. Je mag er niet ankeren en moorings zijn net zo duur als elders een keurige plek in de marina, maar de lokatie maakt het goed.
Aurora in de baai van Cadaques
We worden per watertaxi gratis vervoerd van en naar onze boot door Esther, die ons mui simpatico vindt (en wij haar ook). Wel handig want onze bb-motor is kapot, zo blijkt plotseling. Die laten we dus maar even repareren door de lokale Honda dealer die ook per rubberboot de motor komt halen en brengen. Verstopte filter en carburator blijken het probleem, wat ik al dacht maar niet makkelijk zelf aan boord kon oplossen.
Aan de wal genieten we van de laatste Spaanse lekkernijen (hierna komen we in Frankrijk) van goede slager, bakker en groenteman. Ook lopen we naar de kerk bovenop de heuvel waartegen het dorp is gebouwd. Leuke kleine straatjes met oude kleine leistenen en oude huisjes vol bloemen (bougainvillea).
smalle straatjes met oude huizen
Op de tweede dag bezoeken we het huis van Salvador Dali n Port Lligat; een kwartier lopen over een landtong naar de volgende baai. Bijzonder huis met veel gekke details.
atelier van Dali waar hij op latere leeftijd zittend schilderde en het werk op en neer kon bewegen
zwembad van Dali in zijn tuin
24 september 2014 | Categories: Reisverhalen | 2 reacties
19 september: Vanaf Badalona varen we langs de kust naar Blanes, waar de Costa Brava begint. Direct weer hoge rotsen tot aan de kust. Blanes is gelukkig helemaal rustig in het naseizoen, want het is en blijft een stad voor “kermistoerisme” met Wiener Schnitzels en Nederlandse menukaarten op de terrassen. De marina is in de revisie en wordt heel mooi met vaste steigers en zijsteigers voor alle boten.
De dag erna, de 20e, varen we om 9 uur weg, ontbijt in de kuip na het hijsen van het grootzeil. Er komt een beetje oostenwind dus we zeilen de helft van de dag aan de wind, de rest moet op de motor.
Mooie kusten met veel kleine baaitjes tussen de rotsen. Ankeren is er alleen niet bij want er staat een vervelende deining recht op de kust (bij Mallorca waait het hard). We varen tussen de Islas de Medes en de kust door de baai van Rosas in. We leggen om 17 uur aan in de grote haven van Rosas, een mooi beschutte haven sinds de tijd van de Grieken al. Vanuit de kuip uitzicht op de zonsondergang en de hele baai.
21 september is het weer een landdag en we bezoeken de oude vesting (Griekse, Romeinse, Middeleeuwse resten) die in de 17e eeuw als een echte vestingstad met bastions en slotgracht is herbouwd; het lijkt op Naarden, maar is alleen volledig verwoest door de vele oorlogen die deze vesting heeft moeten doorstaan. Nu zie je alleen nog de vestingwallen en wat ruïnes in wat eens een trotse stad was.
uitzicht op de baai van Rosas
Het voelt hier al bijna als in Frankrijk: veel mensen spreken Frans in de winkels, baguettes en croissants zijn echt goed enz.
Er zijn hier de Laser Masters op dit moment dus we hebben ook nog uitzicht op de bovenboei. Alleen Spanjaarden en een enkele Fransoos
Laser masters
de lokale variant van de sloepjes in NL
ruïnes in de oude vesting van Rosas
21 september 2014 | Categories: Reisverhalen | 1 reactie
We liggen in Port Olimpic, de haven waar de olympische zeilers waren gehuisvest. Net als Schilksee nu omgebouwd tot full service marina, maar wel gezelliger en dichtbij de stad. Port Vell (aan het einde van de Ramblas), waar we in 2010 lagen, is opgekocht door een zekere Abramovich die de zaak ombouwt voor superjachten. Geen plek meer voor ons.
Gisterenavond trakteerden we onszelf al op een dinertje aan het strand. Daarna veel regen en onweer in de nacht.
We bezochten vandaag het Picasso museum (op de vouwfiets erheen) en lunchten in Barcelonetta, de hippe wijk net ten N van de haven Port Vell. Mooi opgeknapte oude huizen en smalle straatjes die direct op het strand uitkomen. Heerlijk genieten dus van deze mooie bruisende stad die we nu voor de 5e keer bezoeken.
zicht vanaf de boot op de kade met groot beeld van een vis
diner aan het strand van Barcelonetta
over het strand met de vouwfiets naar de boot
wijn met onuitspreekbare naam uit de Penedes (ten Z van Barcelona) is heerlijk
17 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
we liggen naast deze polysester klassieker uit de zestiger jaren van meer dan 50 voet. Bekende lijnen, zeker voor oom Maarten. Maar dit type hebben wij nog nooit gezien! Wie het weet mag het zeggen. De winnaar ( de eerste goed reactie op de site) mag een keertje meevaren met ons.
We hebben een van de bemanningsleden gesproken, dus wij weten het inmiddels. Hij vertelde dat zij het schip in de Carieb hebben gekocht en hierheen hebben gezeild. Daarna een vrijwel volledige refit met gebruik van vrijwel de gehele indeling en deck layout (let op de grootschootvoering) en een deel van het beslag. Petje af!
Nederlands ontwerp….dat is onmiskenbaar
kajuitingang is handtekening van de ontwerper
de spiegel is atypisch voor deze serie ontwerpen
17 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
vissersboot met “aanhang”in l’Ametill de Mar
Vanaf zondag 14 september varen we langs de Costa Dourada. Ten noorden van de monding van de Ebro begint deze. Je ziet direct verschillen met de Costa d’Azahar: groenere kust, rustige plaatsjes. Ook het weer verandert: ’s Nachts wordt het gewoon fris! Overdag nog heerlijk warm zodat we af en toe de boot even laten dobberen en in de zee springen.
De eerste stop was l’Ametill de Mar waar we in 2010 ook waren: kleine haven voor jachten, veel vissersboten en een grappige plaatsje op een heuvel/rots gebouwd. Mooie huizen aan kleine Cala’s (rotsbaaitjes met zandstrandjes) ernaast. Hard onweer en regen na aankomst dus we hebben er maar 1 keer een rondje gelopen.
de haven van l’Ametill de Mar
Marleen aan het roer, Fred heeft even rust
Vandaag naar Roda de Bara gevaren, weer geen wind dus tuffen. Mooie kustlijn maar ook een grote stad als Tarragona, waar we snel langs voeren (te druk en industrieel leek het ons). We zijn nu in Roda de Bara, een grote en gloednieuwe jachthaven die niet eens is afgebouwd (in 2008 in gebruik genomen, daarna was het geld op kennelijk..). De haven is meer dan half leeg. Het dorpje, tegen een rots gebouwd, is erg mooi en authentiek, met kleine rotsstrandjes erbij. Vlak naast het dorp mooie huizen tussen de bomen, ook weer met privestrandjes.
De Romeinse villa van Els Munts waar we langs voeren
binnenpleintje in het oude dorp van Roda de Bara
strandje buiten de haven, mooie huizen erboven
15 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
We varen op 12 september van Valencia naar Burriana, een wat saai dorp met dito haven, die wel erg mooi is aangelegd, maar doodstil en half leeg. We kunnen de helft van de trip zeilen, de rest moet op de motor.
13 september is ook een rustige dag: we tuffen nu 80% van de 40 mijl, want de zeewind komt pas om 15 uur opzetten, We stoppen in Benicarlo, een vissersplaats die duidelijk meer last heeft van de crisis dan de plaatsen die we tot nu toe zagen. Veel minder luxe in de straat en niemand spreekt een woord Engels. Wel een prima gastvrije haven, alleen kan het daar allemaal wel een onderhoudsbeurt gebruiken. Wel dag en nacht bewaking en heel vriendelijke marinero die onze lijn aanneemt.
Iets bijzonders: De eerste regen (met onweer) sinds we hier weer aan boord stapten 5 weken geleden.
13 september 2014 | Categories: Reisverhalen | Een reactie plaatsen
De Aurora op reis 