bij de haven van Royan

Na Port Medoc zijn we de Gironde overgestoken naar Royan (4  mijl…). Daar kwamen Marjan en Tara, onze overburen uit Naarden, bij ons lunchen met een Fruits de mer. We zijn met hen naar La Préze gegaan waar we 2 dagen in hun fraaie vakantiehuis mochten logeren. Even lekker genieten van het Franse landleven, zwemmen en lekker eten en drinken natuurlijk. Nog geweldig bedankt voor jullie gastvrijheid! We aten in een pas geopend restaurant “le moulin de la Tardoire) in een oude watermolen. Echt heel goed. De volgende dag bezochten we een lokale wijnboer die een prachtige chardonnay maakt die we de avond ervoor in la Tardoire dronken. Toch maar een flesje meegenomen…

Daarna met de trein terug naar Royan, wat prompt 3 uur duurde i.p.v. de beloofde 1 uur en 38 minuten. De SNCF is niet veel beter dan de NS kennelijk…

Terug in Royan nog even de laatste Franse boodschappen gedaan, stokbrood en heerlijke macarons. Morgen vroeg op weg naar Spanje!

le moulin de la Tardoire, pas geopend restaurant

Fruits de mer in Royan; Marjan en Tara waren er heus ook, hoor…

la Préze: genieten!

15 juli voeren we 12 mijl van Ile de Re naar La Rochelle waar we vanwege het tij niet in de binnenhaven meer terecht konden. We kwamen onderweg Benno en zijn familie tegen met de Belle Mare, we hebben hard gezwaaid en geroepen naar elkaar!

In La Rochelle lagen we in de grootste jachthaven van Europa (4000 ligplaatsen en je doet er meer dan 10 minuten over om eromheen te fietsen). De stad bekeken en lekker gelunched op een terrasje met een salade en een echte Tartare Boeuf die Frans zelf op smaak kon maken.

In de late middag kwam Sjoerd en zijn zeilvriend Thijs met de Sylfide naast ons liggen dus de club is weer goed aanwezig in dit gebied!

Vandaag de 16e naar de Gironde gevaren, jammer genoeg geen wind tot 15 mijl voor de haven. De monding van de Gironde is een milde versie van de Elbe: Lekkerder weer, iets minder harde stroom maar toch goed het tij uitrekenen en veel minder scheepvaart natuurlijk. Je vaart wel een uur of 3 vanaf de uiterton naar de echte riviermonding.

We liggen nu in Port Medoc, beter kan het eigenlijk niet. De mooiste boot en de mooiste wijn op 1 plek!

Morgen gaan we maar weer eens een rondje fietsen en misschien varen we later nog naar Pauillac, waar ook een jachthaven is.

La Rochelle: de 2 torens waarmee de haven et een ketting kon worden afgesloten

La Rochelle: l’Horloge

14 Juillet: voorbereidingen voor het vuurwerk

We blijven 3 dagen op Ile de Re; het eiland is een soort frans Vlieland met veel stranden, fietspaden en ook campings. Je merkt dat de vakantie begonnen is in Frankrijk en dat het 14 Juillet wordt , want het is goed druk overal.

In St. Martin kopen we van allerlei lekkernijen op de overdekte versmarkt, waar je je ogen uitkijkt: Verse schaaldieren en vis , prachtige slager , heerlijke patissier en natuurlijk verkopen ze ook wijn van het eiland.

In Denemarken kreeg elke haven vroeger van Frans een cijfer voor zijn hindbaersnit, hier geven we cijfers voor de oesters en de macarons. Ile de Re spant de kroon voor beiden voorlopig.

Marleen kiest oesters: nr. 2 en plattes  (pleine mer natuurlijk) van het eiland

uitzicht vanaf de kerktoren

straatje op Ile de Re

de vestingstad St. Martin de Ré; kennen we dit concept niet ergens van?

12 juli: vandaag maar een kort dagje. 32 mijl van les Sables naar St. Martin de Re. Kruisen met een wind die varieert tussen 12 en 19 knopen, heerlijk in de zon. We gingen om half 10 weg vanwege het tij en  kwamen geheel volgens schema veel te vroeg bij St. Martin aan, dus lagen we een uurtje of twee aan een wachtboei voor het diep genoeg was om binnen te varen en het sluisje open ging naar het bassin a flot. Dat ligt prachtig binnen de vestingwallen (Vauban was here…) en het stadje is echt een plaatje. De haven ligt om een eilandje heen en bestaat voornamelijk uit terrassen van restaurants en creperies met hier en daar een verdwaalde winkel. Morgen gaan we op de fiets het eiland verder

zo had de schipper het bedoeld….

St. Martin de Re vanaf onze wachtboei

haven van St. Martin de Re

de Aurora op Ile de Re

verkennen

11 juli: Van Belle Ile naar les Sables d’Olonnes gezeild. We moesten vroeg op (07:00 uur!) want anders kwamen we de haven niet meer uit vanwege het tij. Het woei 22-25 knopen en we gingen zo hard dat we besloten naar Les Sables te varen, waar we om half zeven aankwamen. Gemiddeld 8 knopen inclusief haven uit/in en op/aftuigen.

Les Sables is niet echt interessant: een mega grote jachthaven met daarin wel de thuisbasis van de Vendee Globe en dus lagen er ook een aantal open 50’s naast ons, maar geen bereomdheden dus geen foto’s gemaakt.

Grappig contrast: ertegenover liggen leuke oude bootjes van een zeilschool.

zeilschool in les Sables

Gebarbecued met de Cobb op de steiger.

de Cobb doet zijn werk

We zijn vandaag van Lorient naar Belle Ile gezeild: 25 mijl halve wind met 14-17 knopen. Jammer dat het zo kort was, maar dit eiland is wel heel mooi. De haven van le Palais valt droog maar achter de sluisdeur kun je prima liggen. Een drukte van belang als deze 2 uur voor HW opengaat en iedereen naar binnen wil.

We liggen ongeveer zoals in Honfleur aan de kade met live muziek voor de deur en de bakker ernaast (voor morgenochtend).

Bijzonder is wel dat er ook 2 kleine coasters in deze binnenhaven liggen waarvan er 1 na ons binnenkwam, achteruitvarend op de millimeter door de brug en aanleggen.

De dag erna (1o juli) de zaak maar eens verkend op de fiets. Warm! En veel heuvel-op-heuvel-af. Monne kan tevreden zijn over onze conditie! We fietsten naar le grand phare en de vreemde naaldvormige rotsformaties aan de westkust, die Monet inspireerden. Via het dorpje Bangor terug naar de haven waar we de oude Vauban-vesting nog bekeken (na een korte siësta).

aan de westkust van Belle Ile

overbuurman Banque Populaire

7 juli: Druk op het water, want het is zondag en mooi weer en mooie wind. We zeilen met 10-13 knopen tussen halve wind en aan de wind naar Lorient. Geen “Houle” (oceaandeining) maar net zulk vlak water als in Loosdrecht dankzij de hoger wal. We leggen aan in Port Kernevel, een mega-jachthaven buiten Lorient.

8 juli: We kunnen aan de overkant,  in  de Base des Sousmarins, terecht, waar de grote Franse teams zoals Groupama, Banque Populaire en Gitana hun basis hebben. Ook de Pen Duicks van Tabarly liggen hier allemaal, nu alleen de originele en de “2” waarmee hij Chichester versloeg in de solo-transat, tot grote woede van de Engelsen. We bekijken het museum/attractiepark met Tabarly verhalen en boten, de onderzeebootbasis en een oude onderzeeër waar je in kunt. En intussen liggen de mega trimarans gewoon voor en achter ons in de haven.

De grimmige onderzeebootbasis die de Duitsers in de oorlog hebben gebouwd is nog prominent aanwezig, maar het wordt duidelijk een eigentijds sportief en recreatief centrum. De Fransen hebben er ter ere van Tabarly ca 40 miljoen euro in geïnvesteerd!

Franse zeezeilers zoals Cammas maar ook Tabarly (senior en nu ook een neef van hem) hebben hier duidelijk meer een sterrenstatus dan bij ons…. Het schijnt dat er bij grote evenementen wel tienduizenden toeschouwers hier heenkomen.

LET OP: Zoek het mannetje op de laatste foto van de boeg van de trimaran Banqe Populaire en je begrijpt pas hoe groot die boot is!

Groupama Trimaran

6 juli in Loctudy gebleven. Er was nul wind en 100% zon. We hebben dus een bezoekje per veerbootje aan Ile Tudy gebracht. Het ligt voor Loctudy en was vroeger een eenvoudig vissersdorpje terwijl de notabelen in Loctudy grote (zomer)huizen lieten bouwen. Nu is Ile Tudy mooi opgeknapt en duidelijk een vakantie- en weekendoord met veel leuke huisjes

De zonnetent over de kuip uitgeprobeerd en de heerlijke verse krabben van Laurent opgegeten.

Ile Tudy: oude vissersplaats op een eilandje voor Loctudy