uitzicht vanaf de boot in de baai van Cadaques:

We varen op 22 september van Rosas naar Cadaques, wel 8 mijl! In 2010 waren we hier ook met de Aurora maar toen hadden we te weinig tijd om dit prachtige plaatsje te bekijken. Daarom blijven we nu 2 dagen liggen.

Cadaques was tot een aantal jaren geleden alleen per boot te bereiken, nu ook over land met de auto. Het oude vissersdorp ligt in een mooie baai en is van alle kanten beschut, behalve vanuit zuidoost. Je kunt er een mooring krijgen zoals in de Carieb want er is geen haven. Je mag er niet ankeren en moorings zijn net zo duur als elders een keurige plek in de marina, maar de lokatie maakt het goed.

Aurora in de baai van Cadaques

We worden per watertaxi gratis vervoerd van en naar onze boot door Esther, die ons mui simpatico vindt (en wij haar ook). Wel handig want onze bb-motor is kapot, zo blijkt plotseling. Die laten we dus maar even repareren door de lokale Honda dealer die ook per rubberboot de motor komt halen en brengen. Verstopte filter en carburator blijken het probleem, wat ik al dacht maar niet makkelijk zelf aan boord kon oplossen.

Aan de wal genieten we van de laatste Spaanse lekkernijen (hierna komen we in Frankrijk) van goede slager, bakker en groenteman. Ook lopen we naar de kerk bovenop de heuvel waartegen het dorp is gebouwd. Leuke kleine straatjes met oude kleine leistenen en oude huisjes vol bloemen (bougainvillea).

smalle straatjes met oude huizen

Op de tweede dag bezoeken we het huis van Salvador Dali n Port Lligat; een kwartier lopen over een landtong naar de volgende baai. Bijzonder huis met veel gekke details.

atelier van Dali waar hij op latere leeftijd zittend schilderde en het werk op en neer kon bewegen

zwembad van Dali in zijn tuin

19 september:  Vanaf Badalona varen we langs de kust naar Blanes, waar de Costa Brava begint. Direct weer hoge rotsen tot aan de kust. Blanes is gelukkig helemaal rustig in het naseizoen, want het is en blijft een stad voor  “kermistoerisme” met Wiener Schnitzels en Nederlandse menukaarten op de terrassen. De marina is in de revisie en wordt heel mooi met vaste steigers en zijsteigers voor alle boten.

De dag erna, de 20^e, varen we om 9 uur weg, ontbijt in de kuip na het hijsen van het grootzeil. Er komt een beetje oostenwind dus we zeilen de helft van de dag aan de wind, de rest moet op de motor.

Mooie kusten met veel  kleine baaitjes tussen de rotsen. Ankeren is er alleen niet bij want er staat een vervelende deining recht op de kust (bij Mallorca waait het hard). We varen tussen de Islas de Medes en de kust door de baai van Rosas in. We leggen om 17 uur aan in de grote haven van Rosas, een mooi beschutte haven sinds de tijd van de Grieken al. Vanuit de kuip uitzicht op de zonsondergang en de hele baai.

21 september is het weer een landdag en we bezoeken de oude vesting (Griekse, Romeinse, Middeleeuwse resten) die in de 17^e eeuw als een echte vestingstad met bastions en slotgracht  is herbouwd; het lijkt op Naarden, maar is alleen volledig verwoest door de vele oorlogen die deze vesting heeft moeten doorstaan. Nu zie je alleen nog de vestingwallen en wat ruïnes in wat eens een trotse stad was.

uitzicht op de baai van Rosas

Het voelt hier al bijna als in Frankrijk: veel mensen spreken Frans in de winkels, baguettes en croissants zijn echt goed enz.

Er zijn hier de Laser Masters op dit moment dus we hebben ook nog uitzicht op de bovenboei. Alleen Spanjaarden en een enkele Fransoos

Laser masters

de lokale variant van de sloepjes in NL

ruïnes in de oude vesting van Rosas

We liggen in Port Olimpic, de haven waar de olympische zeilers waren gehuisvest. Net als Schilksee nu omgebouwd tot full service marina, maar wel gezelliger en dichtbij de stad. Port Vell (aan het einde van de Ramblas), waar we in 2010 lagen, is opgekocht door een zekere Abramovich die de zaak ombouwt voor superjachten. Geen plek meer voor ons.

Gisterenavond trakteerden we onszelf al op een dinertje aan het strand. Daarna veel regen en onweer in de nacht.

We bezochten vandaag het Picasso museum (op de vouwfiets erheen) en lunchten in Barcelonetta, de hippe wijk net ten N van de haven Port Vell. Mooi opgeknapte oude huizen en smalle straatjes die direct op het strand uitkomen. Heerlijk genieten dus van deze mooie bruisende stad die we nu voor de 5e keer bezoeken.

zicht vanaf de boot op de kade met groot beeld van een vis

diner aan het strand van Barcelonetta

over het strand met de vouwfiets naar de boot

wijn met onuitspreekbare naam uit de Penedes (ten Z van Barcelona) is heerlijk

we liggen naast deze polysester klassieker uit de zestiger jaren van meer dan 50 voet. Bekende lijnen, zeker voor oom Maarten. Maar dit type hebben wij nog nooit gezien! Wie het weet mag het zeggen. De winnaar ( de eerste goed reactie op de site) mag een keertje meevaren met ons.

We hebben een van de bemanningsleden gesproken, dus wij weten het inmiddels. Hij vertelde dat zij het schip in de Carieb hebben gekocht en hierheen hebben gezeild. Daarna een vrijwel volledige refit met gebruik van vrijwel de gehele indeling en deck layout (let op de grootschootvoering) en een deel van het beslag. Petje af!

Nederlands ontwerp….dat is onmiskenbaar

kajuitingang is handtekening van de ontwerper

de spiegel is atypisch voor deze serie ontwerpen

vissersboot met “aanhang”in l’Ametill de Mar

Vanaf zondag 14 september varen we langs de Costa Dourada. Ten noorden van de monding van de Ebro begint deze. Je ziet direct verschillen met de Costa d’Azahar: groenere kust, rustige plaatsjes. Ook het weer verandert: ’s Nachts wordt het gewoon fris! Overdag nog heerlijk warm zodat we af en toe de boot even laten dobberen en in de zee springen.

De eerste stop was l’Ametill de Mar waar we in 2010 ook waren: kleine haven voor jachten, veel vissersboten en een grappige plaatsje op een heuvel/rots gebouwd. Mooie huizen aan kleine Cala’s (rotsbaaitjes met zandstrandjes) ernaast. Hard onweer en regen na aankomst dus we hebben er maar 1 keer een rondje gelopen.

de haven van l’Ametill de Mar

Marleen aan het roer, Fred heeft even rust

Vandaag naar Roda de Bara gevaren, weer geen wind dus tuffen. Mooie kustlijn maar ook een grote stad als Tarragona, waar we snel langs voeren (te druk en industrieel leek het ons). We zijn nu in Roda de Bara, een grote en gloednieuwe jachthaven die niet eens is afgebouwd (in 2008 in gebruik genomen, daarna was het geld op kennelijk..). De haven is meer dan half leeg. Het dorpje, tegen een rots gebouwd, is erg mooi en authentiek, met kleine rotsstrandjes erbij. Vlak naast het dorp mooie huizen tussen de bomen, ook weer met privestrandjes.

De Romeinse villa van Els Munts waar we langs voeren 

binnenpleintje in het oude dorp van Roda de Bara

strandje buiten de haven, mooie huizen erboven

We varen op 12 september van Valencia naar Burriana, een wat saai dorp met dito haven, die wel erg mooi is aangelegd, maar doodstil en half leeg. We kunnen de helft van de trip zeilen, de rest moet op de motor.

13 september is ook een rustige dag: we tuffen nu 80% van de 40 mijl, want de zeewind komt pas om 15 uur opzetten, We stoppen in Benicarlo, een vissersplaats die duidelijk meer last heeft van de crisis dan de plaatsen die we tot nu toe zagen. Veel minder luxe in de straat en niemand spreekt een woord Engels. Wel een prima gastvrije haven, alleen kan het daar allemaal wel een onderhoudsbeurt gebruiken. Wel dag en nacht bewaking en heel vriendelijke marinero die onze lijn aanneemt.

Iets bijzonders: De eerste regen (met onweer) sinds we hier weer aan boord stapten 5 weken geleden.

varend langs de kust

Met Frans en Nicolette varen we op 10 september naar Valencia. We fietsen door de oude rivierbedding waar nu spectaculaire nieuwe gebouwen en een mooi park in zijn aangelegd. Daarna een drankje in de oude stad en boodschappen doen. We waren net voor donker thuis.

gebouw of oog?

imposante nieuwbouw in de droge rivierbedding

11 september gingen Frans en Nicolette na een week alweer naar huis, het was erg gezellig!

’s Avonds met Hans en Elisabeth Wulff ( van Sparta III) geborreld bij ons aan boord en gegeten aan het strand. Heel leuk om hen weer tegen te komen na samen ARC Europe gevaren te hebben. Zij varen ook naar Port Napoleon om de boot daar voor de winter achter te laten, dus we komen ze wel weer tegen.

9 september: we ronden de Cabo de la Nao, de zuid-oostpunt van Spanje. Tijdens 1 dag varen we van westerlengte naar oosterlengte en weer terug naar westerlengte. Je merkt er weinig van want je bent gewoon aan het kruisen tegen een windje van 8-12 knopen.

We stoppen vandaag in Gandia en daarmee is er weer een rondje gemaakt. In 2010 waren we hier ook en kwamen toen vanuit Ibiza en Mallorca op de eerste vakantie met de Aurora! Vanaf hier volgen we de route van 2010 naar Marseille.

Vanavond eerst lekker gezwommen in het grote zwembad van de Real Club Nautico en daarna BBQ op de steiger (met de Cobb).

Frans en Nicolette komen een week meevaren. We varen eerst van Cartagena naar Isla Grosa waar we aan een mooring overnachten achter het eilandje. Een beetje Carieb in de Med.  Lekker zwemmen en geen andere boten die er de nacht doorbrengen.

De dag erna naar Alicante, waar de oude binnenstad een mooi decor is voor een bruiloft met veel circusachtig publiek naast een paar nette Spanjaarden met jacquets aan.

Ook de vloot van de Volvo Ocean Race even bekeken. Brunel staat op de wal met de mast eraf, de rest ligt stil of vaart om te trainen. De nieuwe VO65 is er niet mooier op geworden met een negatieve zeeg (kattenrug).

Vandaag verder naar Calpe, vlakbij de Cabo de la Nao. Daar eten we in een restaurant met een Zwitsers business”model” (waarover later meer…)

Brunel in Alicante op de wal

SCA komt even langs

2 naamgenoten

en hun 2 echtgenotes

Volvo vloot. Hoeveel VO70’s en hoveel VO65’s liggen hier?

Hast du dort droben….?
(de rots bij Calpe)

eten in Calpe oude stad