Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten

Laatste

Sevilla en Jerez, een dagje uit

in het Alcazar

in het Alcazar

tuin van het Alcazsrmet de kathedraal op de achtergrond

tuin van het Alcazar met de kathedraal op de achtergrond

in het Alcazar

Moors deel in het Alcazar

We reden per huurauto naar Sevilla. We bezochten de kathedraal met het zojuist gerestaureerde altaar met gouden beeltenissen van de belangrijkste bijbelse gebeurtenissen (indrukwekkend grote gothische kathedraal) en daarvoor het Alcazar, waar volgens ons zelfs de gidsen de weg kunnen kwijtraken. Ook alle plekken bezocht waar Martijn in 2013 de stad onveilig maakte en tapas gegeten vlakbij zijn eerste kamer.

Terug via Jerez de la Frontera. Als waardig Aleph lid niet gestopt, niets geproefd of gekocht. Het is wel een mooi stadje.

Morgen nog harde Oostenwind conform voorspelling. Experimenteren met inktvisrecepten wordt dan het devies. Je leest er wel meer van….

Intussen maken Lennard en Martijn ons warm om allerlei auto’s te kopen voor als we weer in NL zijn. Lijkt ver weg….maar toch maar even over nadenken.

Naar Spanje…, anders maar ook leuk

visvangst zoals de Romeinen het al deden

visvangst zoals de Romeinen het al deden

playa de Chipiona

playa de Chipiona

wie begrijpt het?

de hoogste vuurtoren van Spanje

de hoogste vuurtoren van Spanje

13 augustus: we varen om 07:00 uur de haven van Vila Reael uit (om 1 uur na HW met afgaand tij nog over de “bar” in de havenmonding te komen, die met LW maar 1,5 a 2 meter diep is. We motoren 2 uur en daarna kunnen we zeilen met ruime wind en stralende zon.

Aan het einde van de middag leggen we aan in Chipiona, een moderne en wat onpersoonlijke jachthaven aan de monding van de volgende rivier (de Guadiaquivir, die naar Sevilla voert). Ook weer met HW aankomen want later in de avond liggen we met LW in de modder….

Chipiona is een stadje met 2  gezichten: een rustig deel met een leuk strand en heel oude (Romeinse) viskoralen, een soort rondlopende dijkjes waar nog steeds vis en schelpdieren in gevangen wordt omdat deze er bij HW in zwemt en bij LW niet meer uitkomt; om de hoek bij de vuurtoren (de hoogste van Spanje) begint het drukke deel, dat wel een soort Scheveningen of  Zandvoort lijkt. Een boulevard waarover je kan flaneren en fietsen en bomvolle stranden.

We kopen in op de lokale markt met veel verse vis, vlees en groente/fruitwinkeltjes en bij een heuse bakker.

We blijven hier wel een paar dagen liggen want er komt harde oostenwind (de Levanter) tot en met maandag. Dus gaan we wel een dag naar Sevilla en verder maar eens de boot goed poetsen.

La Guadiana: rivier van de Saudade…

Na Albufeira voeren we op 10 augustus naar Vila Real de San Antoinio, een dromerig plaatsje aan de monding van de rivier La Guadiana met een hele relaxte strandsfeer a la Domburg in de zestiger jaren, maar ook met mooie huizen, een enorme burcht en een leuke haven.

Aan de overkant ligt Spanje.

Gisteren namen we de bus langs de rivier naar het stadje Alcoutim, helemaal ingeslapen aan de rivier. We bezoeken het kasteel, drinken koffie en nemen het veerbootje naar San Lucar aan de overkant (Spanje). We eten daar een paar tapas in de beachbar voor we weer terug naar Portugal varen voor 1 euro p.p.

Vandaar weer terug met de bus langs allerlei kleine dorpjes.

Saudade, het gevoel van melancholie van de Portugezen, is hier duidelijk in de sfeer merkbaar. Heel relaxed leven, lijkt ons.

Alcoutim bekeken vanaf de spaanse oever

uitzicht vanaf Alcoutim op Spanje

Ankeren voor Hapimag; it’s a beautiful day

Deze link verwijst naar filmpje: we lagen een middag met de boys voor anker voor het strandje van Hapimag.

de baai van Hapimag

de baai van Hapimag

6 augustus: We zeilen weer!

Aurora op weg naar het water....

Aurora op weg naar het water….

zo moet het gaan! Schipper en boot weer in hun element

zo moet het gaan! Schipper en boot weer in hun element

Martijn geniet mee

Martijn geniet mee

"zeilfie" van Lennard

“zeilfie” van Lennard

het Hapimag strandje van zee gezien

het Hapimag strandje en het Hapimag resort vanaf zee gezien

Vandaag ging de Aurora weer te water na een gedwongen rustpauze op de wal bij de werf Sopromar in Lagos. Een werf met heel goede service en vaklui.

We zeilden van Lagos naar Albufeira en kwamen vlak langs het strandje van Hapimag waar we gisteren nog op het terras een visje of spareribs aten.

Marleen kon jammer genoeg niet mee, want zij moest de auto van Lagos terugbrengen naar Albufeira. Maar daarna nog samen geborreld op de boot en morgen gaan we met zijn allen een rondje varen en misschien ankeren voor Hapimag.

5 augustus: Sentimental journey

de helling bij de zeilclub van Tavira

de helling bij de zeilclub van Tavira

zeezicht vanaf het strandje bij Hapimag

zeezicht vanaf het strandje bij Hapimag

strand bij Hapimag

strand bij Hapimag

moeder en dochter op het bootje bij Faro op de Ria Formosa

moeder en dochter op het bootje bij Faro op de Ria Formosa

de Romeinse brug in Tavira

de Romeinse brug in Tavira met het plein op de westoever

wie is hier nu de baas?

wie is hier nu de baas?

Deze week zitten we, na 2 dagen in Faro, in ons Hapimag appartement in Albufeira. We zijn 4 dagen met ons eigen gezin, dat komt niet vaak meer voor! We genieten van strand, tennisbaan en lekkere hapjes. Jammer genoeg ging Frédérique al weer eerder terug (het werk roept). Wij gingen vandaag daarom met zijn viertjes maar eens kijken hoe Tavira er nu uitziet. In 2008 waren we daar voor de WK Splash waar Lennard toen deelnemer was. De zeilclub was er nog en had net de ISAF Youth kampioenschappen achter de rug. En… het stadje was ook nauwelijks veranderd. Het blijft voor ons toch wel het leukste plaatsje aan de Algarve.

Ook hebben we Villa Real de San Antonio nog bezocht, een plaatsje 35 km ten oosten van Tavira aan de grensrivier met Spanje, rustig en niet te toeristisch.

Terug in Portugal

31 juli: we zijn vanmiddag naar Faro gevlogen, vanavond in Lemon tree house overnachten. Leuk appartement van particulieren gehuurd voor 2 nachten. De boot staat nog op de wal en gaan we zaterdag inspecteren. Daarna weer te water.

Het rondje Atlantic: Kaart van onze trip

Leuk om op terug te kijken. Toen we op 13  juni in Lagos – Portugal aankwamen hadden we:

– 8,5 maanden geen voet meer op “vasteland” gezet en intussen meer dan 30 eilanden bezocht

– meer dan 11.000 zeemijl afgelegd sinds ons vertrek uit Nederland op 16 juni 2013

– 10 verschillende groepen opstappers aan boord gehad, variërend tot een weekje meevaren tot Atlantische oversteken.

het Atlantisch rondje van Aurora (2013-2014)

het Atlantisch rondje van Aurora (2013-2014)

Doyleguides: businessmodel van de uitgever nieuwe stijl; de “agregator”

index.8index.7Doyleguides site lobby.

Chris Doyle heeft van zijn hobby een prachtig businessmodel gemaakt!

Hij vaart met zijn catamaran jaar in jaar uit de Carieb rond en bekijkt en spreekt alle lokale haventjes, mooring eigenaren en beach bars en winkeltjes. Hij publiceert 4 gidsen (voor de 4 verschillende Caribische zeilgebieden: Leeward Islands, Windward Islands, Trinidad-Tobago en The Virgin Islands), die je online en in alle watersportwinkels in de Carieb kunt kopen.

Hij is dus zijn eigen uitgever (vergelijk met het boek “Business Model Generation” waaraan The Bridge ook nog heeft bijgedragen)

De gidsen zijn echt heel goed en op een entertaining manier geschreven, inclusief tips over veilig navigeren, goede ankerplaatsen, wel of niet te vertrouwen boatboys. Maar ook over waar je lekker eten, goede bakkertjes en mooie strandjes vindt.

Maar: Het businessmodel is meer dan dat van de uitgever. Hij plaatst advertenties van allerlei kleine ondernemertjes (dezelfde boatboys, vissers, beach-bars die in het boek een goede recensie krijgen natuurlijk) en van watersportketens in de Carieb. Hij is dus geliefd bij de meeste mensen die jou helpen en ze kennen hem allemaal. Handig gedaan!

Tegelijk zorgt hij voor up to date informatie in zijn gidsen door user generated content. In de gids staan namelijk ook beschrijvingen en recensies van andere zeilers, die recenter ergens geweest zijn dan Doyle zelf. Veel mensen doen dat van harte omdat ze het gevoel hebben bij te dragen aan informatie die belangrijk en nuttig is voor medezeilers. Community management!

Tenslotte heeft hij ook een mooie website, waar allerlei updates van zijn gidsen te vinden zijn, ook weer met user generated content. Als je de gids zelf niet hebt, heb je er weinig aan want de updates verwijzen steeds naar pagina’s in zijn gidsen. Zo koop je de gids dus wel….

Een mooi voorbeeld dus van wat Disney het “agregator business model” noemt. Een van de toekomstscenarios die Disney in 2009 schetste voor de mediawereld. Een uitgever wordt daarin niet de eigenaar en verspreider van zijn eigen content, maar een community-content manager. Je bent de plek waar een high-interest community samenkomt, offline en online. De content komt deels van jezelf, maar ook voor een groot deel van anderen in de community. Jij treedt op als filter en distributeur van informatie en je wordt daarin beschouwd als trusted party door je community.

Je verdienmodel bestaat uit een mix van gebruikersfees (lees: de prijs van de gidsen in dit geval) en targeted advertising. Omdat je heel gericht en intensief een high interest doelgroep bereikt, die misschien wel wereldwijd verspreid zit, biedt je een podium aan adverteerders die anders deze doelgroep niet goed kunnen bereiken. Precies wat Doyle doet dus.

Grappig om te zien dat Doyleguides dit al meer dan 15 jaar doet en Disney het in 2009 nog als scenario zag….

29 juni: afwachten in Nederland

Daar zijn we dan: weer in ons eigen huis. Ook wel weer gezellig om familie en vrienden te zien, hoewel we natuurlijk hadden gedacht dat dit pas in september zou gebeuren.

We wachten op de operatie van Frans, daarna kan herstel snel gaan als het goed is. En dan ligt de boot weer in Lagos op ons te wachten….

Geen foto’s deze keer dus.