De dag erna (15 juli) zeilen we met een heel mager windje 30 mijl naar Pylos, beroemde oude stad uit de Griekse historie. Koning Nestor, wijze raadsman in de Trojaanse oorlog, had hier zijn paleis (ruïnes uit de 12e eeuw voor Christus nog te bekijken, alwaar ontdekt is dat deze mensen toen al Grieks schreven en spraken, zoals op Kreta). We varen ook langs de oude “haven van Nestor” , nu een baaitje met een prachtig strand. Toen was het een goede plek om de triremes (oorlogsschepen) op het strand te kunnen trekken.

Om bij Pylos te komen, vaar je daar eerst langs en ook langs een groot langwerpig schiereiland, waar voor zover bekend de enige “overgave” van een Spartaans legeronderdeel ooit plaatsvond. Spartanen bleven immers vechten tot het einde, zo werd hen geleerd!

ingang van de baai bij Pylos. We zijn niet door de poort heen gevaren…

Om de hoek vaar je dan een nieuwe baai binnen, die wel 3 mijl lang is (achter het schiereiland). We ankerden helemaal aan het eind van deze baai (en dan ben je weer vlakbij de haven van Nestor, na 6 mijl omvaren). Volg je het nog? Kijk maar op Marine Traffic en je ziet onze koers of anders op Google Maps misschien? Heerlijk rustige ankerbaai met 5 boten. Lekker zwemmen ook.

ankerbaai

Na een nacht voor anker, waarin de wind tot 20 knopen toenam (eerder dan wij hadden gedacht), varen we de volgende ochtend terug naar het begin van de baai, waar het stadje Pylos ligt.

Hier geen enkele herinnering aan de oude Grieken meer, de stad is in 1825 opnieuw opgebouwd door de Franse architect met de toepasselijke naam “Maison”, nadat hier een historische zeeslag is uitgevochten tussen de Turken en de “geallieerden” (Duitsers, Fransen en Engelsen), waardoor Griekenland onafhankelijk kon worden na lange overheersing door de Turken. Op het stadsplein staat het standbeeld van de 3 bevelhebbers die dat voor elkaar kregen. De stad heeft witte huizen, bijna allemaal in dezelfde stijl, met rode daken. Het is heel anders dan de meer Venetiaanse stijl op de Ionische eilanden. Gezellig plaatsje met veel goede winkels.

zicht op het stadje Pylos

We blijven hier een paar dagen want het gaat hard waaien. De haven is ook weer een Euro Hafen, geen liggeld maar ook geen voorzieningen behalve stevige steigers en een mooi uitzicht.  Niemand weet wie de havenmeester is….Lijkt ons dus meer een “no-businessmodel”. We liggen zelfs 2-dik omdat er meer zeilers hier komen wachten op goede wind. Maar dat is wel weer zo gezellig. De Belgische Sly42, die we al een paar keer eerder ontmoetten, ligt nu ook achter ons.

de kustwacht van Pylos is paraat!

Frans marineschip vertrekt uit Pylos. Let op vlag halfstok vanwege de aanslag in Nice. Voor de kenners: wat doet de laserzeiler op de voorgrond fout?

de “Heintjes” van Pylos

We varen op 14 juni van Zakynthos 48 mijl naar Kiparissia. Eerst zonder wind, maar het grootste deel met heerlijke ruime wind, die opbouwde tot 18-20 knopen (en dat bij 30 graden en wolkenloze hemel). We maakten ons al wat zorgen over de aanloop aan lager wal bij Kiparissia, maar de wind viel 2 mijl voor het land bijna weg en de deining ook. Kiparissia ligt onder een behoorlijk hoge bergrug en de wind moet daar overheen, dus ontstaat er kennelijk minder druk op zeeniveau. Handig.

Kiparissia is een “Euro-Hafen” , hadden we al van Duitsers gehoord. Dat betekent niet dat je veel Euro’s moet betalen. Nee, juist het tegenovergestelde. De haven kost niets, heeft ook niets, maar is wel op kosten van de Europese Unie aangelegd. De gemiddelde Griek begrijpt waarschijnlijk niet waarom en dus gebeurt er ook niets mee. Betonnen kades die al weer in verval raken, elektriciteitskastjes die niet aangesloten zijn, een provisorische waterslang met 2 kranen op een kade van 200m lang. En bijna geen jachten. We liggen er wel mooi langszij voor nul Euro.

Euro Hafen Kiparissia

Ook het onderhoud aan de NW- havendam, waar de wind en de golven bijna altijd loodrecht op staan, laat te wensen over. Na een verlenging is deze half ingestort precies op de plaats waar het oude en het nieuwe deel in elkaar overgaan. Dat schijnt al een paar jaar zo te zijn, maar het is niemand’s probleem kennelijk.

Breuk in de havendam

We varen op 12 juli van Kefalonia naar Zakynthos, het zuidelijkste van de Ionische eilanden. Het is een stuk vlakker dan waar we tot nu toe waren. We leggen aan in de haven van Zakynthos stad, waar het flink druk is langs de kade met auto’s en flanerende voetgangers. Leuk stadje, dat in 1953 na een grote aardbeving opnieuw is opgebouwd met uitzondering van de kerk uit 1925, die overeind bleef staan. We bezochten deze kerk, die heel rijk versierd is.

Verder liepen we het centrum rond, leuke sfeer: De huizen zijn in een soort semi-Venetiaanse stijl herbouwd. We kochten een “mifi” routertje en sim-kaartje van Vodafone zodat we nu Grieks mobiel internet hebben voor een maand (of langer als je een top-up doet). Wel handig!

interieur van de Grieks orthodoxe kerk (uit 1925, wat een rijkdom)

toren naast de oude kerk

Marleen met de stadshaven van Zakynthos op de achtergrond

lokale visser is zijn vangst aan het schoonmaken

een heus voetgangersgebied in het centrum!

Van Ithaka varen we (alweer op de motor, vanwege een een hardnekkig stakende Aeolos, god van de wind), naar het plaatsje Efemia op hete eiland Kafalonia, ten westen van Ithaka en destijds ook onderdeel van het koninkrijk van Odysseus, net zoals  Zakynthos trouwens.

Efemia op het eiland Kefalonia, van zee gezien

Hier liggen we midden in het dorp aan een levendige wandelboulevard, waar we tijdens de borrel een politie-auto zien verschijnen met blauw zwaailicht. Alles blijft nog rustig. Maar na een tijdje is er muziek in de verte te horen, die ons nadert. Dan komt er een optocht langs met vaandels en verklede kinderen en priesters, inclusief religieus gezang. De havenmeester vertelt ons dat dit ter ere van de naamdag van de heilige van het dorp is. Vanavond is er dan ook (na de optocht) live muziek op de havendam, waar een heus vloertje voor de band is neergezet en waar je hapjes, drankjes kan krijgen en zelfs gedanst kan worden. Weer helemaal ander sfeertje, maar wel weer grappig. We genieten mee vanuit onze eigen kuip.

zicht op Kioni vanaf de heuvel tijdens onze ochtenwandeling

We varen op zondag naar van Sivota (Lefkas) naar Kioni, een klein dorpje verstopt in een baaitje op Ithaka. De huizen zijn als een soort amfitheater tegen de rotsen gebouwd met allemaal uitzicht op de baai, die als toneel en decor fungeert. Daar liggen wij dan, aan de kade achter ons eigen anker en 2 lijnen naar de wal. Het wordt goed vol met jachten, hoewel het vandaag wisseldag voor flottieljes en huurboten is, dus die liggen allemaal stil in hun thuishavens.

We lopen wat rond, eten een ijsje en borrelen aan boord bij onze buren, gezellige Engelsen Angela en Chris, die hier al jaren komen. WE bezwijken voor hun vraag of we met hen samen in hun lievelingstaverna een hapje wille eten. Dat is uiteindelijk prima en gezellig. We eten salade en gegrillde sardientjes voor 28 euro met zijn 2-en. Gecombineerd met het feit dat je hier nergens havengeld hoeft te betalen, voelen we onszelf virtueel steeds rijker worden….

Van Odysseus intussen geen spoor, maar dat mag de pret niet drukken.

We varen wel 10 mijl op de motor (geen wind) naar Syvota, op de ZO-punt van Lefkas.

onderweg naar Syvota

Tip van Mariëtte die hier vorig jaar als landrot was. Inderdaad een mooie natuurlijke haven in een baai met een klein dorpje, dat drijft op het bootjesvolk. De kade, die rondom het baaitje loopt, is voorzien van de nodige taverna’s en winkeltjes. Er zijn 2 kleinere huurvloten die hier hun thuisbasis hebben, maar als je vroeg bent is er plaats genoeg. We liggen in de hoek van de haven voor een leuke loungebar, die in een oude olijfperserij zit. En ons ook van Wifi voorziet!

“bootzicht” vanaf de loungebar

Syvota

Vertrek uit Syvota

Dan kon hij blijven liggen, zei mij laatst een econoom.

Maar dat was dan weer lastig voor het rivierverkeer,

Zodoende is de boot dus kort en vaart hij heen en weer!

Op deze onbetwistbare wijsheid van drs. P. hebben de Grieken toch een variant gevonden. Bij Lefkas stad is namelijk een oude pont in gebruik als brug. Hij past precies tussen de 2 op- en afritten aan beide kanten van het smalle vaarwater dat het eiland Lefkas met het vasteland verbindt. Het verkeer (inclusief grote bussen en vrachtauto’s) rijdt er heel langzaam overheen. Dit is overigens wel een noodoplossing, want de echte brug (ook een “pontjesbrug” die drijft en deels of geheel kan draaien) is in de reparatie.

Elk uur op het hele uur vaart de pont 90 graden opzij om de scheepvaart (alleen jachten in de praktijk) door te laten. Mooie noodoplossing.

de pont die draait als een brug

Na de brug varen we het kanaal uit en komen we op de “binnenzee” tussen Lefkas en het vasteland. Een soort Ijsselmeer, maar dan met mooie groene en heuvelachtige eilanden erin en met mooi helder water van 23 graden. We ankeren in de baai met het meest heldere water, Ormos Marathias, de BB kant van Ormos Varko, onder het vasteland. Als we ankeren waait het 20 knopen en bij de tweede poging houdt het, diep in het zand getrokken. Dat kun je met je snorkel nog even checken op meer dan 10m diepte. Rustgevend, maar niet echt nodig om ons zorgen te maken, want na 20:00 uur valt de wind bijna weg en lig je gewoon alleen op je ketting al op dezelfde plek.

de ankerbaai als we weer wegvaren

Van Paxos zeilen we rustig ruime wind (12-14 knopen wind) naar Preveza. Als we daar aankomen bij de aanloop waait het harder en lijkt het zowaar op het aanlopen van een zeegat, met een heuse vaargeul tussen zandbanken door.

Preveza is een leukere stad dan de meeste beschrijvingen je doen geloven. We liggen achter ons eigen anker met de spiegel naar de kade, voor de meest populaire bar. Er loopt een wandelboulevard van wel 2 kilometer voor de kade, waar iedereen flaneert, elkaar groet en een drankje doet. Vanaf 18:30 gaan de winkels weer open en we winkelen bij een grote supermarkt. In de stad ’s avonds nog wat gedronken en 2 paar schoenen gekocht voor 30 Euro samen.

de kerktoren van Preveza by night

De nacht was kort door het enorme lawaai van de bar achter onze boot, tot 05:30 ging het door!

De volgende ochtend vers brood en croissants van de bakker op de boulevard. Hoe Grieks is dat?

Op de achtergrond de landtong van Aktion, waar nu 3 jachtwerven zijn gevestigd, die vooral winterberging aanbieden (een soort Port Napoleon in het kwadraat). We horen goede verhalen hierover, maar zijn toch vastbesloten om weer terug naar Sicilië te gaan voor de winter.

Bij Aktion versloeg Octavius in de beroemde zeeslag zijn grote rivaal Antonius, die Cleopatra achterna vluchtte naar Egypte. Zo ontstond het keizerrijk en werd Octavius tot keizer Augustus.

Maandag 4 juli varen we naar Paxos, een klein eiland ten zuiden van Corfu. We ankeren de eerste nacht in Lakka, dat helemaal vol loopt met jachten. Goed opletten met ankeren dus, maar alles gaat goed (mooie zandgrond, 3-4 m diep dus ziet ankers en ketting gewoon liggen).

Lakka ligt vol…

We eten aan de wal op advies van onze pilot (Rod Heikell) in een echt Griekse taverna, waar drie generaties (Alexandros, zijn dochter en 2 kleinkinderen) de zaak runnen. Je kiest niet alleen van de menukaart, maar in de keuken, waar alles klaar staat. Heerlijke lamsgerechten enzovoorts.

in de keuken van Alexandros

De volgende dag tuffen we 5 mijl verder naar een ander baaitje op de zuidpunt van Paxo (Mongonisi), kleiner maar bijna net zo druk. Hier alleen een strandje met 2 bars. En internet voor de verandering! wifi van de bar haalt het tot de boot met de externe antenne.

Aurora in de baai van Mongonisi

30 juni: We varen van Italië naar Griekenland. Het eerste eiland dat we aandoen is Othoni, ten NW van Corfu. We zeilen de helft van de overtocht (50 mijl) met mooie halve wind, die op het laatst natuurlijk weer inzakt.

Othoni van zee gezien

Othoni heeft 1 dorp met een haventje en daarnaast een ankerbaai, waarin wij gaan liggen. Als we komen is er niemand, na ons komen tot onze verrassing Roy en Jessica, die we kennen uit Ragusa, ook aan. Zij hebben hun boot wit geschilderd (was blauw) dus we herkenden ze eerst niet. Leuk weerzien!

ankerbaai van Othoni

De volgende dag besluiten we te blijven, het blijft namelijk windstil. Op de wal kreeft gegeten bij een restaurant dat hiervoor beroemd is (rechts in de hoek, met de blauwe kleedjes zoals ons was geadviseerd door Rob en Marion, Nederlandse zeilers die we ontmoetten in Leuca!). Het geheel doet meer Italiaans dan Grieks aan, we spreken Italiaans, Spaans en 2 woorden Grieks met de kok (uit Zuid Amerika) en de serveerster (Griekse). We genieten van speciaal voor ons gemaakte kreeft met spaghetti in mooie saus.

kreeft a la Othoni

Roy en Frans houden de Nederlandse eer hoog (maar drinken een Mythos…)

2 juli: bootje op het dek, we varen baar Corfu. Grootste deel zeilend, ook nog door de mist, maar achter de bergen op de N-punt van Corfu valt de wind weer weg. Gouvia is een enorme jachthaven met veel flottieljes die vandaag wisseldag hebben. Dus snel de supermarkt en de chandlery bezocht voor de grote drukte. We gaan hier eigenlijk vooral heen om bij de kustwacht een DEKPA te kopen (document dat je officieel toestemming geeft om in Griekse wateren te varen met je eigen jacht). Zo sponsoren we het arme land met 45 euro! Het lijkt wel de Carieb…

3 juli: we tuffen 3 mijl verder naar de haven van de plaatselijke afdeling van de offshore racing club van Griekenland, die onderdak heeft gevonden bij de Corfu Sailing Club. Direct onder het oude fort op het schiereiland, een klein haventje met eigen bar en een mooi strandje ernaast.

Port Mandraki, onder het oude fort van Corfu stad

Corfu stad bekeken en dat ziet er in het oude deel wel echt Venetiaans uit, ook de sfeer op straat is nog niet echt Grieks.

sloot tussen het oude fort en de oude stad van Corfu

Zoals ze hier zeggen: Una facia, una racia (een gezicht, hetzelfde ras). De Grieken, Romeinen en alle andere volkeren hebben zich hier in de Middelandse zee door de eeuwen heen zo onderling vermengd. Ze verstaan en spreken in dit deel van Griekenland nog steeds het Italiaans , maar ook hun Engels is vaak uitstekend, beter dan in Italië. Het toerisme levert kennelijk goed op.