19 juli zeilen we van Siracusa naar Marzamemi, 24 mijl. Eerst halve wind met 4-6 knopen wind, later hoog aan de wind die langzaam toeneemt tot 10 knopen. Helemaal vlak water en we halen op 31-32 graden aan de schijnbare wind de target “boatspeed = windspeed” tot de wind boven de 7 knopen komt. Dan kunnen we 1-3 graden hoger sturen en de maximale boatspeed wordt 7,3. Ook mooi, veel beter wordt het niet.

20 juli motoren we om Capo Passero met windstil weer. Na 2 uur komt er 6-10 knopen wind uit ZO, ruime wind halen we lagere snelheden dan gisteren. Halverwege de dag valt de wind weg en komt langzaam uit west terug. Tegen dus. We varen nog een mijl of 8 hoog aan de wind, weliswaar te laag om de haven te bezeilen maar wat geeft dat….

De laatste 3 mijl op de motor. In de haven diesel voltanken, de motor nog checken met de monteur bij de werf en dan naar onze vaste ligplaats op E22. Het voelt als thuiskomen langzamerhand. Ushi en Dietmar, ARC vrienden uit Oostenrijk die hun boot hier ook hebben liggen, komen direct aanlopen. We borrelen later bij ons aan boord en eten een pasta en een visje bij Calamanca, het restaurant aan het strand bij de haven. Het leven is weer goed!

We zeilen weg bij George op 16 juli om 07:45. De wind lijkt NO te blijven tot het middaguur, daarna zou hij wegvallen en uit ZO moeten terugkomen wanneer we bij Siracusa in de buurt komen. Dat komt ook uit. Om 15:00 strijken we het zeil bij de ingang van de baai, waar we van plan zijn bij de wat gammele jachthaven van Marina Yachting aan te leggen. We worden gepraaid door een RIB van de haven aan de andere kant, waarvan we altijd dachten dat er geen bezoekersplaatsen waren. Hij overtuigt ons dat die er wel zijn en dat we dat een keer moeten ontdekken. We keren om, varen achter hem aan en komen terecht in een gezellig haventje met veel Italianen die het weekend op hun boot doorbrengen. Leuk!

Wij blijven ook het hele weekend omdat er ten zuiden van ons harde wind wordt voorspeld tot en met zondag, zelfs een bui is niet onmogelijk….

Siracusa is altijd leuk, dus dat is geen straf. We drinken een spritz en een wijntje bij de Sunset bar, gaan de volgende dag naar de markt om verse zwaardvis te halen en veel andere proviand in te slaan. Ook naar de watersportwinkel om een gasfles te wisselen. In de middag poetsen we de boot met veeeel water om de asresten van de Etna weg te spoelen. Bijna gelukt, er komt nog steeds af en toe wat tevoorschijn maar dat spoelt wel een keer weg.

18 Juli bezoeken we de archeologische site buiten de stad, waar we nooit waren geweest maar dit bleek niet terecht! We gaan op de fiets, lekker makkelijk. Een groot en mooi Grieks amphitheater, grote grotten waar salpeter werd gewonnen, het oor van Dyonisios, het grootste altaar uit de Griekse oudheid, een Romeins amphitheater, alles op een uitgestrekt terrein met mooie wandelpaden die je overal langs leiden. Daarna lunch met zeezicht bij il Jonico e Zen, een restaurant waar we vorig jaar ook waren. Nog net zo lekker! We zaten binnen en het begon prompt te regenen. Gelukkig maar een buitje. Daarna siësta gehouden, zoals alle Italianen op de boten om ons heen….

13 juli varen we 29 mijl naar Milazzo. Grotendeels zeilend met een zwak windje , dobberen dus. Stromboli blaast nog wat na. in Milazzo komen we pas laat aan, dat is expres omdat het aan wal erg warm is. We eten een ijsje in het stadje en gaan vroeg slapen.

14 juli varen we om 07:20 weg. Eindelijk een goede wind, eerst halve wind naar de ingang van de straat van Messina onder vol tuig. De voorspellingen zeggen vlagen tot 30 knopen in de straat, dus 2 reven in het grootzeil en de genua alvast half ingerold. Zwemvesten aan en harnassen klaar. De voorspelling komt uit en we scheuren zeker 25 mijl op hoge snelheid naar Taormina. Topsneheid 10,3 Kn, zonder genua zelfs. We varen uiteindelijk 54 mijl in 8 uur.

In dit stuk zijn ook veel stroomrafelingen doordat het water van de Tyrrheense zee , ten noorden , het water van de Ionische zee , ten zuiden, hier ontmoet. Andere getijdentiming en watertemperatuur maken dit spannend.

Ook de Etna doet een duit in het zakje met een flinke asregen, die zeker 2 uur duurt en de boot in een zwarte laag bedekt. Fijne hagelsteentjes lijken het. Veel gedoe om dat weer allemaal weg te krijgen, liefst droog met een bezempje en afwasborstel. Als we in de baai van Taormina liggen is dat onze eerste klus. Daarna zwemmen en afdouchen. Het water is hier flink kouder! de Etna is inmiddels weer rustig

15 juli blijven we liggen aan de boei bij George, te veel wind vandaag. Lekker uitslapen en niks doen. De windmeter gerepareerd, het bleek een losgecorrodeerd draadje te zijn bij de aansluiting op het instrument.

11 juli vertrekken we uit Palermo. We zijn weer Met ons 2-en, weer ff wennen maar dat gaat snel. We zeilen en motorzeilen naar Cefalu, 35 mijl. Mooie ankerbaai waar het niet zo druk is dus we genieten van een heerlijke avond in de Kuip.

12 juli staan we vroeg op want we willen naar Saline, 1 van de Eolische eilanden waar we nog niet geweest zijn omdat het altijd te druk was. 51 mijl op de motor want de wind liet het helemaal afweten jammer genoeg. Nu konden we er terecht in de haven , wel tevoren gereserveerd en dat was wel nodig want de haven liep bijna helemaal vol. Om 16:30 waren we in de haven. Leuke plaatsje met toeristen en daarop ingestelde winkeltjes maar ook een goede viswinkel en een supermarktketen waar we de befaamde kappertjes van Salina kochten. In de haven ligt een Wally met een tender van ca 40 voet die in een eigen box moet worden gelegd. Mooie, goed geoutilleerde haven me5 heel goede service maar daar betaal je ook wel voor, 110 euro in het hoogseizoen. We vinden dat ze dit wel waarmaken vergeleken met andere havens die we kennen. Genieten op de boot in de avond.

2 juli . We vertrekken op de motor naar Trapani, waar Patricia en Jan Willem aan boord komen in de middag. We gaan de stad in en drinken onze eerste CS. Heerlijk weer!

3 juli zeilen we halve wind naar Marettimo, we eten gebakken gamba’s we zwemmen onderweg voor de haven nog even en leggen dan aan in de wat rommelige maar gezellige haven. In de avond heerlijk gegeten op het mooiste plekje van het dorp.

4 juli. Wind uit Zuid-Oost dus recht de havenmond in. We moeten weg, dat is duidelijk. Dus vroeg op en lekker zeilen. We varen om Favignana heen tegen de klok in en leggen aan in de haven. Flink drukker dan Marettimo, veel toeristen die met de veerboot een dagje op het eiland komen. We bezoeken natuurlijk de tonnara ( museum van de traditionele tonijnvisserij). We huren de volgende dag fietsen en maken een toertje over de oostkant. Lunchen en zwemmen in een mooie baai. Later gaat Jan Willem ook nog de berg op aan de westkant, deels op de fiets en deels te voet. 300 meter hoogteverschil tot de burcht bovenop, petje af!

5 juli. We zeilen maar motorzeilen ook het grootste deel naar SAN Vito lo Capo. Stik in de wind natuurlijk weer…. leuk plaatsje met veel badgasten vanwege het mooie zandstrand. We eten de lokale specialiteit cous cous in een van de beste restaurants van het plaatsje, met een mooie binnentuin. De volgende dag huren we een auto en bezoeken het natuurreservaat Zingaaro ten zuiden van het dorp. We moeten wel 35 kilometer omrijden om bij de entree te komen…. rotsachtig daar!

7 juli. Vertrek uit SAN Vito na het voltanken van de dieseltank. We waren naar Palermo. Alweer grotendeels op de motor want de wind blijft tegen. We leggen aan bij Salpancore, aan de buitenste plek van de steiger met vrij uitzicht op de stad. Wel flink lawaaierig natuurlijk.

8 juli. Patricia en Jan Willem gaan van boord en wij gaan boodschappen doen, boot wat opruimen en siesta houden. Het is erg warm. We worden getrakteerd door Patricia en Jan Willem op een heerlijk diner in restaurant Locanda del Gusto, aanrader! Echt Siciliaanse ingrediënten met een eigen, verfijnde touch in bijzondere gerechten vertaald.

Op maandag de 28e is de reparatie gedaan want de onderdelen komen die dag aan. Eindelijk tempo in de zaak. We komen laat in de middag terug en bespreken met de werkmannen wat er mis was. Nu is alles echt OK en kunnen we varen!

Op de 29e naar Licata, de 30e naar Sciacca, weinig te melden want hoofdzakelijk op de motor gevaren. Geen wind en warm.

1 juli varen we heel vroeg in de ochtend weg want dan is het nog rustig met de wind. Op weg naar Marsala vinden we de voorspelde wind: 20-25 knopen recht van voren. Kan de motor ook getest worden met een steunzeil erbij. Alles gaat prima hoewel we onder het zout zitten van het buiswater. Douchen en de boot grondig afspoelen dus.

Leuk plan: we gaan onze trouwdag op zondag niet in 40 graden op de boot vieren, maar rijden naar Savoca, waar we 2 dagen logeren in een mooi hotel, Rocco del Borgo. Tip van Maarten en Francoise. We genieten van de enorme gastvrijheid van Vittorio, de eigenaar, en zijn crew. Mooie locatie en heerlijk eten. Savoca ligt in de heuvels ten noordem van de Etna, een stukje koeler dan op de boot. Onderweg zien we 44 graden op een thermometer! Bij het hotel is ook een fijn zwembad met ligstoelen in de schaduw. Genieten dus!

De week van wachten op de onderdelen kruipt voorbij. We monteren het nieuwe anker, de nieuwe buiskap, een nieuwe gasveer voor de ijskastklep en reviseren de WC pompen, die na een winter altijd uitgedroogde rubbers hebben. Paolo, de zeilmaker klimt de mast in om een rigcheck te doen (alles OK) en de nieuwe windmeter in de top te monteren. Die geeft ook geen signaal door, dus dan moet de kabel wel kapot zijn in de mast, grrr!

Op 17 juni laat in de middag kwamen we aan na een autorit van 3 dagen via Piacenza, Bocca di Magra, Livorno, de veerboot naar Palermo en de pasweg dwars over Sicilië. De boot lag er goed bij. De volgende dag direct flink aam het poetsen, klussen en de lierdrum naar de lasser gebracht die Silvio voor ons vond. Ook het stuurwiel kwam terug van de zeilmaker met een prachtige nieuwe bekleding van grijs suède, zoals het was!

De buiskap komt de maandag erop en dan hebben we inmiddels door dat de motor weliswaar een mooie nieuwe saildrive seal heeft en prima loopt, maar een slechte ratel in de achteruit laat horen. Dat moet opnieuw. Diagnose van de werf en mij: de demperplaat zit niet goed. Voor de zekerheid een nieuwe demperplaat en motorsteunen besteld en dat duurt weer een week….

Na nog een week met heerlijk weer, veel gezelligheid en ook veel opruimklusjes besluiten we onze terugreis met 2 dagen te vervroegen. Het virus besmet steeds meer mensen overal in Europa en de reismogelikheden worden al beperkt. Met de auto terug naar huis is gelukkig nog geen probleem.

We leveren het stuurwiel in bij de zeilmaker, er komt een nieuwe bekleding van de rand omheen. Daar hebben ze de hele winter de tijd voor…..

We borrelen gezellig met Petra en Michiel van de Pippin, die hier ook hun HR43 voor de winter laten liggen.