Op 18 mei motoren we 26 mijl naar de noordpunt van Zakynthos. We leggen aan in Agios Nikolaos, waar Dimitri de kade, het tankstation, de winkel en het restaurant van zijn zus bestiert. Ook vaart hij met een toeristenboot langs de blue caves die net buiten de haven liggen. Hij doet het met veel vriendelijkheid en geniet van het leven.

We eten in de avond bij een concurrerend restaurant waar je tafel en stoelen bijna in het water staan op een terrasje. Heerlijke zeebaars van de grill en lam kleftiko.

Toen we aankwamen schommelde het behoorlijk maar in de avond en nacht werd dat veel minder. Het kwam duidelijk voor het grootste deel van alle tripperbootjes die toeristen langs de grotten varen met azuurblauw water.

We gaan daar morgen op eigen kiel wel langs.

De wind is minder geworden. Er staat nog wel deining maar we gaan zeilen! Om de zuidpunt van Ithaka heen zeilen we naar Keffalonia om te ankeren in de baai Ormos Antisamos.

In het begin gaat het lekker, kruisend langs de kust. Bij de zuidpunt van Ithaka valt de wind helemaal weg om daarna heel lichtjes terug te komen vanuit het oosten, recht van achteren dus. Op de motor varen we verder naar de baai.

Daar liggen we prachtig en beschut in het zuidelijke hoekje van de baai in 8-10 meter diep water vlak bij het kiezelstrand. We controleren voor de zekerheid het anker met de snorkel (Lennard offert zich op om in het water van 17 graden te springen). Het is prima ingegraven dus we gaan met de bemanning van de Goodwin een borrel halen bij de enige strandtent die al open is zo vroeg in het seizoen. Een goede CS met een score van 9,25 ondanks dat de lekkere hapjes niet gratis waren….

In de avond vallen wind en deining helemaal weg dus we slapen heerlijk rustig.

We varen een paar mijl van onze ankerbaai naar Vathi, de hoofdstad van Ithaca. Hier blijven we een paar dagen in verband met de voorspelling van harde wind. Geen straf want we gaan uit eten (Lennard en Milou trakteren) en de Goodwin ligt hier ook dus het is gezellig.

We gaan op 15 mei nog verleggen om de wind van achteren te krijgen in plaats van dwars in. Je ligt hier namelijk op je eigen anker voor en dat zou kunnen krabben bij harde zijwind.

We liggen nu net voor het standbeeld van Odysseus.

We maken een wandeling naar een baai aan de oostkant van Ithaca. Flink stijgen en dalen!

Het is 13 mei en de wind is west, toenemend tot 18 knopen. We beginnen met weinig wind en nog uit zuid west, dus hoog aan de wind, maar zetten wel direct zeil.

Eenmaal onder de luwte van het eiland uit, neemt de wind toe en ruimt zodat we halve wind onder vol tuig naar Ithaka zeilen met een boot snelheid van 7,5-8,9 knopen. Heerlijk tochtje in de volle zon.

We ankeren in de mooiste baai van Ithaka bij Gidaki beach.

Dit strand is alleen te voet bereikbaar over land en er zijn dus, naast de wilde geiten, maar een paar mensen. De baai is open naar het noordwesten maar we verwachten dat de wind zal wegvallen en in de nacht naar het zuidoosten zal draaien en dan lig je net achter een landtong mooi beschut.

Milou en Lennard maken een mooie wandeling naar de volgende baai en komen onderweg een citroenboomgaard tegen.

Als ze terugkomen zijn wij anker op gegaan want we kwamen door de draaiende wind in de knoop met een vissersboeitje. Pieter brengt Milou en Lennard met zijn dinghy bij ons aan boord en daarna ankeren we opnieuw op een betere plek en bovendien heeft Pieter de vissersboei nog even 100 meter versleept.

We barbecuen op het achterdek en eten in de kuip hoewel het flink afgekoeld is. Daarna lekker naar bed.

Na een ochtendwandeling en een goede koffie in het dorpje Vathy, dat op 10 minuten van de taverna ligt, maken we om 12 uur los.

We zeilen om de zuid van Meganissi, wat een mooi kruisrak oplevert tegen de meest zuidelijke wind. Eerst is er 7-8 knopen wind dus met vol tuig gaat het heerlijk. Later gaat het harder waaien en op het laatst is er 16-18 knopen wind, wat eigenlijk net teveel is. Maar goed, voor de laatste paar mijl gaat het nog met de traveller naar beneden.

We leggen aan in Sivota dat helemaal veranderd is. Veel steigers en ook 3 chartervloten die nu hun basis hier hebben. De ligging is nog steeds erg leuk.

We liggen weer naast de Goodwin, die de vorige nacht op een andere plek geankerd heeft. Gezellig en we borrelen samen op de wal.

11 mei varen we met de prima werkende keerkoppeling de haven uit. Een uurtje motoren later zijn we bij de brug tussen het vasteland en Lefkas, die er iets moderner uitziet dan in 2016,maar in wezen is het nog steeds een veerpont, die met beide zijden uitgeklapt precies de breedte van de stroom overbrugt. Drs. P zou er stil van worden.

De pont draait op elk uur 90 graden zijwaarts zodat er scheepvaart doorheen kan. We zijn mooi een kwartier te vroeg daar dus hoeven niet lang te wachten.

Daarna varen wij door naar Meganissi, waar we weer aanleggen bij Karnagio, een leuke taverna met steiger waar je mag liggen als je bij ze gaat eten. We eten beter dan de avond ervoor, met betere wijn. De kosten vielen erg mee, 30 euro pp inclusief de wijn.

We staan niet te vroeg op. De motorbediening is snel gerepareerd en de boodschappen zijn ook snel gedaan.

We kopen twee nieuwe landvasten en Pieter splitst er mooie ogen in. Daarvoor houdt hij nog een koud biertje tegoed.

In de middag klaart het op. De rubberboot wordt nog even gebruikt….

Op de Goodwin zijn ook opstappers gearriveerd, de zus van Pieter met haar vriend.

‘s avonds gaan we met zijn achten uit eten in een leuk restaurant in het stadje. We maken het niet te laat want morgen gaan we varen.

8 mei: we tuffen op de motor naar Preveza tegen een lichte zuidoostenwind in. De Goodwin probeert nog te zeilen maar het blijkt niet veel zin te hebben.

We leggen aan met enige moeite vanwege ons motorbedienings probleem. Gelukkig krijgen we een mooie plek aan de kop van de steiger. De marinero, die ons helpt, is erg professioneel. Hij weet precies wat hij moet doen.

Pieter en Brigitte komen iets later aan en krijgen een plek aan dezelfde steiger, gezellig. ‘s Avonds eten we gezellig bij Pieter en Brigitte aan boord

De volgende dag, 9 mei, doen we boodschappen, maken we de boot schoon en doet Marleen de was. Alles is weer spic en span als Milou en Lennard om 21:15 uur arriveren.

Marleen heeft een heerlijke “Griekse” salade gemaakt als welkomstmaal en we drinken er een lekker glaasje bij.

De set onderdelen voor de motor is precies goed. Morgen klussen!

7 mei varen we op de motor naar Paxos. Pieter en Brigitte komen er ook naar toe. Zij varen 2 mijl vanuit Mougonissi en zijn er dus een stuk eerder. Wel handig want ze helpen ons met aanleggen wat nog steeds niet handig gaat met de kapotte motorbediening.

Gaios is een leuk plaatsje aan een rondlopende doorvaart (eigenlijk net een brede sloot) waar je aan de stadskade ligt achter je eigen anker. Er is wel elektriciteit maar geen havenmeester te bekennen.

Gezellig om weer samen op te trekken!

We beginnen maar eens met een goede borrel en daarna gaan we eten bij de taverna die er het beste uit ziet. Goede tzatziki en dolmathakia en daarna lamsspiesjes. Prima!

We slapen heerlijk rustig na al deze gezelligheid.

6 mei: we varen rond 10 uur weg uit Erikoussa.

Er valt eerst nog te zeilen richting de noordpunt van Corfu maar al snel valt de wind bijna weg. Motor bij dus. Als we rond de punt zijn krijgen we een iets in de schroef dat er niet uit wil met achteruit slaan en met een poging de schroef op te laten klappen als we gaan zeilen in het beetje wind dat er staat. Frans gaat dus overboord in zijn shortie (het water is pas 17 graden) gewapend met een zakmes aan een touw. Het blijkt een dikke plastic zak te zijn die er gelukkig gemakkelijk uit te halen valt.

We starten de motor. Maar wat nu? In zijn vooruit blijken we plotseling achteruit te varen! En in zijn achteruit ook! Gelukkig blijkt het niet de keerkoppeling te zijn maar alleen de kabelverbinding bij de bedieningshandle die losgebroken is door het vele schakelen waarschijnlijk. Alles moet uit de achterste bakskist om erbij te kunnen. Staand in die bakskist is de motor met de losse kabel wel te schakelen maar dat is wel lastig als je moet manoeuvreren want je kunt niet vanuit de bakskist sturen en zien wat er gebeurt.

Gelukkig kunnen we bij Mandraki, de haven van de jachtclub van Corfu, aanleggen in een heel ruime plek en zonder wind. We proberen het kapotte deel te lijmen en te hergebruiken maar dat lukt niet. We bestellen een nieuw onderdeel in NL in de hoop dat Lennard en Milou het kunnen meenemen als ze donderdag naar ons komen in Preveza.

Na al dit gedoe nemen we maar een drankje aan de bar. CS kennen ze niet maar blijken ze toch goed te kunnen maken. Daarna vroeg te kooi.