De 18e varen we weer 8 mijl van Lefkas stad naar de zuidelijkste steiger in Vliho bay, een grote inham in het eiland Lefkas. We wachten to 15:00 voor we losgooien want dan stopt de regen eindelijk en is de onweersdreiging ook weg.

We leggen aan bij de Vliho Bay Yacht Club, een steiger bij een bar met veel Engelsen, die er vast liggen. Een goede CS maar verder een beetje saai plekje.

De volgende dag varen we 1,13 mijl terug naar de ingang van de baai. We leggen aan bij de steiger van Tranquil Bay, tegenover het dorp Nidri. Hier is het nog rustiger, geen huizen of strandje direct naast de haven. Het is intussen wel zonnig geworden dus we luieren en lezen wat. Geert en Thecla liggen weer naast ons dus het is weer gezellig.

We varen 8 mijl! Alleen op een half uitgerolde genua want anders gaan we te hard en moeten we lang wachten voor de pontbrug bij Lefkas.

We varen samen met Geert en Thecla op hun J122, die wat fanatieker zijn en rondjes om ons heen zeilen . We genieten van het mooie uitzicht dat dit oplevert en maken foto’s van hen en zij ook van ons.

Om 14 uur draait de brug en om 14:30 liggen we in de gemeentehaven,aan een prima steiger met mooring lijnen, waar Geert al eerder was geweest.

Het gaat hard regenen in de avond en nacht. Vandaag 18 september blijven we hier om het stadje te bekijken.

Op 16 september waait het lekker. Na een kleine malheur met een kapotte impeller van de motor, zeilen we voor de wind onder vol tuig met uitgeboomde genua naar Preveza.

We komen om 17 uur aan en na het tanken van diesel liggen we om 17:45 vast.

Geert en Thecla komen borrelen en ‘s avonds gaan we gezellig met hen uit eten in het stadje. We komen uit bij hetzelfde restaurant als waar we ook in juni aten met Lennard, Milou en de bemanning van de Goodwin. Geert had deze zaak ook al ontdekt. We genieten van een heel gezellige avond en gaan pas om 23:45 te kooi. Best moe…..

Met Jan Willem zeilen we 20 mijl naar Sivota, de haven ligt vol dus we gaan om de hoek aan een steiger van een prima restaurant liggen. We eten heerlijk met zicht op het strandje en onze boot.

Het blijft vervelend weer met veel wind, onweer en regen. Niet elke dag maar het is geen optie om weg te gaan.

We maken een flinke wandeling de heuvels in naar een oud aquaduct dat water van een bron naar het dorp bracht. Nu is het wat vervallen en overwoekerd maar je kunt er over wandelen.

We huren ook een auto en maken een tochtje door het arme en heuvelachtige zuiden van Corfu. We lunchen in Petriti, een kleine vissershaven.

Zaterdag komt Jan Willem aan voor een paar dagen meezeilen, heel gezellig. Patricia is helaas thuis gebleven, geveld door een vervelende griep die later een longontsteking bleek te zijn.

Op 8 september staan we niet te vroeg op want we hebben alle tijd. Om 10 uur varen we weg; we gaan naar Benitses op Corfu.

Er is weer geen wind dus het diesel zeil moet het werk doen. We varen langzaam want het is erg warm en dan wil je ook niet te vroeg in de haven liggen.

We komen om 16:20 aan na 33 mijl tuffen. Na een bezoekje aan de havenmeester duiken we met Charlie de zee in. Het strand en het terras horen bij de marina, dat is wel prettig van deze plek.

We eten een cheeseburger in Jack’s bar op het haven terras en we zijn weer helemaal tevreden.

We blijven hier een aantal dagen liggen want de weersvoorspellingen zijn ronduit grimmig: dagen met onweer en soms harde wind gaan een einde maken aan een lange hittegolf, niet alleen hier maar op veel plaatsen in de middellandse zee.

Alle havens liggen vol, want iedereen vlucht voor het weer. Wij krijgen nergens anders een plek en dus blijven we in Benitses.

We krijgen inderdaad flinke buien over ons heen en lezen dus maar veel. Marleen doet de was en Frans repareert tussen de buien door de boordlichten voorop. We liggen hier in ieder geval goed beschut.

Na dagen van instabiel weer komen er nu een paar rustiger dagen aan. Nog wel vochtig en voor de verandering weer eens weinig wind.

We varen daarom vol goede moed om 06:30 weg uit San Foca, waar allerlei dag vissers ook net vertrekken. Het is nog bewolkt en alles op de boot is nat.

We varen op de motor de zon tegemoet en langzaam droogt alles op . Halverwege verzetten we de tijd een uur want in Griekenland hanteren ze CEST +3. Charlie merkt er allemaal niets van.

Om 17:00 komen we aan in de haven van Erikoussa, na 61 mijl tuffen. De havenmeester herkent ons nog van het voorjaar toen we hier op de terugreis ook een nachtje waren. Hij helpt ons aan een mooie plek aan de kade van de haven dijk.

Na een wandeling drinken we een biertje en goed glas rose.

Na een eenvoudige doch voedzame Italiaanse salade met fior di latte gaan we vroeg te kooi. O nee, toch niet zo vroeg want 22:00 is hier al 23:00 uur. We slapen direct.

We varen op 2 september van Balsamo, de werf, eerst 2 mijl naar de buitenhaven. Daar is het iets minder warm door een windje. We vieren dit met een aperitivo en een kleine maaltijd op het terras van het leuke haven restaurant.

De volgende dag tuffen we 32 mijl naar San Foca, waar we 3 dagen moeten blijven vanwege zeer instabiel weer; veel onweer en drukkend warm. We lezen veel en bewegen (te) weinig.

Gelukkig is er hier een goede bakker, supermarkt en groentezaak. Ook de ijsjes zijn heerlijk.

Morgen willen we oversteken naar Griekenland wanneer het weer wat meer tot rust gekomen is.

Na een road trip van 4 dagen via de Alpen en een kasteel buiten Perugia zijn we weer aangekomen op de boot in Brindisi.

Het is snikheet, boven 35 graden overdag. Lange siësta’s dus en 2-3 uurtjes klussen per dag om de boot weer klaar te maken. Op deze manier kost dat 3 dagen!

We hebben de bedrading naar de windinstrumenten laten vernieuwen. 1 klein draadje van de 5 was al eerder door corrosie gebroken ( de mantel die het laatste stukje onbeschermd liep naar het instrument). Dat had ik zelf gerepareerd maar dus niet goed genoeg. Vandaag vakkundig corrosieproof door een nieuw stukje kabel vervangen en alles werkt weer.

De boot is weer schoon en glimt als nieuw. De poetsbeurt door de werf in het voorjaar heeft nog steeds effect.

We zeilen voor de wind van San Foca naar Brindisi. Dat wil zeggen: we kruisen af en gijpen halverwege. De wind is ca 14-17 knopen dus dat gaat prima.

We komen een aantal jachten tegen die terugzeilen vanaf Corfu, deelnemers aan de race Brindisi-Corfu van een paar dagen geleden.

Na de gijp is de wind eerst nog ok maar zo’n 5 mijl voor de pieren zakt hij eruit dus moet toch de motor een beetje helpen.

Tussen de pieren komt de kustwacht met een snelle boot op ons af om te vragen waar we heen gaan. Vanwege de G7 conferentie is de binnenhaven namelijk afgesloten voor alle scheepvaart. Dat wisten we dus we kunnen hen vertellen dat we op weg zijn naar de Marina in de buitenhaven. Alles ok dus.

Na 35 mijl leggen we aan in de marina waar we een paar dagen blijven tot de G7 voorbij is en we weer naar de werf kunnen die helemaal achterin de binnenhaven ligt.

Geen straf met het warme weer want hier is nog wat wind, een strandje en een goede bar met verse croissants in de ochtend.

Op 15 juni gaan we eten in het restaurant van de haven dat we al kennen van eerdere goede ervaringen. We delen een antipasti, een primo en een secundo en drinken er een mooie verdeca bij.

Voordat we het restaurant in lopen worden we nog verrast door een optreden van een soort gospelband, die later ook gewone muziek speelt, wat een prima sfeer oplevert op het volle terras.

We liggen op een mooie vrije plek aan het eind van een steiger. Op zaterdagochtend zien we de zeilschool langskomen in voor ons onbekende bootjes.