We gaan naar Vathi om water en stroom te laden en wat boodschappen te doen. Het is 6 mijl varen op de motor.

We blijven er weer 2 dagen want het blijft warm en windstil.

Nadat we een dagje in Sivota zijn gebleven varen we naar Filiatro bay aan de oostkant van Ithaka. Het blijkt een heel mooie idyllische baai te zijn met veel ruimte om te ankeren en een groot strand. Er is 1 taverna.

Herman en Bronia liggen er al en ze helpen ons met het uitbrengen van een lijn naar de wal nadat we het anker na veel gedoe er goed in hebben liggen. De bodem is van harde maar grove zandkorrels dus ingraven gaat niet vanzelf. We zien later veel anderen meermaals opnieuw ankeren, omdat het lastig blijkt.

We eten ‘s avonds in de taverna Kirki (Circe) waar we niet betoverd worden door de gastvrouw, niet in varkens veranderen maar juist ongrieks goed eten.

Het blijft de komende dagen tropisch warm met heel weinig wind dus we blijven tot vrijdag hier.

We zwemmen wat, houden siësta en barbecueën op het strand met Bronia en Herman. Een unieke plek!

Op 7 juni varen we met de Talia samen naar de brug bij Lefkas. We moeten 2 uur wachten omdat we even niet goed op het lijstje met openingstijden hebben gekeken….beetje dom.

Daarna varen we nog 11 mijl, deels op zeil, naar de baai bij Spartachori waar we weer aanleggen bij Babis en zijn restaurant. Het is erg warm als we aankomen dus we gaan zwemmen bij het strandje naast de haven. Zelfs Charlie loopt uit eigen beweging het water in!

De volgende dag doen we rustig aan. Marleen en Bronia lopen eerst naar het dorp, een hele klim. Bronia gaat nog suppen.

Om 12 uur starten we de motoren voor een reuze-afstand naar Sivota op Lefkas. We doen er drie uur over! We blijven zo lang mogelijk op het water want het is weer heel warm.

Onderweg zien we de Wingman, het jacht van Mark Zuckerberg. Deze boot is gebouwd door Damen maar niet helemaal onze smaak….

Een saai tochtje van 34 mijl bijna helemaal op de motor. We vertrekken om 09:00 omdat we vroeg willen aankomen. De was moet gedaan worden en we zien Bronia en Herman hier. Zij zijn met hun boot, de Talia, net van de werf Cleopatra naar de jachthaven gevaren, die bij de stad ligt.

Gezellig weerzien! We besluiten om de komende dagen samen op te varen.

We varen op 4 juni naar Syvota op het vasteland, waar we aanleggen bij Karvouno aan de steiger. Je mag er liggen als je in het restaurant eet, wat geen straf is. Heerlijke zwaardvis en garnalen saganaki.

5 juni komt er een beetje wind en we zeilen halve wind een wedstrijdje met de Jolly. Het waait Max 12 knopen en halve wind lopen we ca 8,5 allebei. Jolly is net iets sneller bij minder wind en in de vlagen scheelt het niets. Het grootzeil staat er mooi op.

In Lakka ankeren we als een van de laatste jachten net nog binnen de baai. Mooi helder water van 6,5 meter diep dus je kunt je anker goed zien liggen.

‘s avonds eten we bij Alexandros, een mooi authentiek restaurant 3 straten achter de haven.

We lopen op 31 mei nog langs de noordkant van Otranto. Er is nog teveel deining vandaag hoewel de wind al afneemt tot maximaal 20 knopen.

1 juni: De Tramontane is gestopt en de deining is bijna weg, dus we vertrekken vol goede moed naar Erikoussa, het ons inmiddels welbekende eilandje ten noorden van Corfu. Door gebrek aan wind is het een motordag (alweer).

Na 53 mijl leggen we om 17:00 uur Griekse tijd aan in het haventje van Erikoussa. Er liggen 6 jachten en de havenmeester laat zich niet zien. De haven is officieel nog niet open voor het seizoen, maar je mag er wel liggen. De bakker is wel open. Dus de volgende ochtend kopen we verse croissants en een brood.

2 juni zeilen we zowaar een flink stuk halve wind naar Corfu. 6-9 knopen wind dus we lopen wel lekker.

Na twee uurtjes zeilen valt de wind bijna helemaal weg en we motoren de laatste uurtjes naar Corfu stad, waar we hebben afgesproken met Geert en Thekla in de leuke haven Mandraki, onder de grote burcht.

Het is een gezellig weerzien en we eten samen in het uitstekende restaurant van de Corfu Sailing Club.

De dag erna, 3 juni, blijven we liggen. Het is stralend weer, vrijwel windstil. We ruimen de boot op en gaan de stad in voor een paar boodschappen en een lekkere latte macchiato.

Na 2 weken klussen en wachten tot de zuidoostenwind stopt, varen we op dinsdag dan eindelijk weg.

Er is heel weinig wind dus we kunnen het nieuwe grootzeil niet goed testen maar het staat er wel goed op.

We waren op de motor 43 mijl naar Otranto, eerst nog onder grijze wolken maar later in de stralende zon.

Fabrizio staat ons al op te wachten en we krijgen een mooie plek van hem bij de kade van de kustwacht/douane. Hier mag je 3 dagen liggen met gebruik van stroom en water tegen een schappelijk prijsje.

We gaan de stad in waar het flink druk is want er ligt een klein cruiseschip. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt hier! In de stralende zon drinken we een aperitivo op een terras bovenop de stadsmuur.

Woensdag en donderdag waait het weer hard uit het noorden en lopen de golven recht de baai in, maar wij liggen beschut. 2 boten die voor anker lagen te deinen komen ook naar onze kade, waaronder een catamaran van 60 voet. Die heeft wel wat te stellen met het aanleggen met wind schuin van voren maar het lukt de professionele bemanning mede dankzij een boeg- en een hekschroef. Fabrizio helpt ze ook goed met extra zware lazy lines.

Woensdag maken we een mooie wandeling over het Puglia pad naar de baai van Orte, waar een leuk restaurantje op de rotsen boven het water is. We lunchen licht maar heerlijk en lopen via andere paden weer terug. 10.000 stappen (voor het eerst dat ik dat tel).

We hebben maximaal 28 knopen wind tot nu toe, maar vandaag ( vrijdag) wordt later op de dag nog meer voorspeld.

Na zaterdag wordt het rustiger. Ons plan is om zondag over te steken naar Griekenland.

Nadat de werf onze spiegel heeft voorzien van nieuwe letters voor de naam en thuishaven, is dan alles klaar wat hen betreft op vrijdag 16 mei.

Maar nu draait de wind natuurlijk naar het zuidoosten, precies waar wij heen willen….en dat blijft de hele week zo, soms zelfs met regenbuien en harde wind maar ook wel met mooie zonnige dagen.

We gaan een dagje met de auto naar Taranto, weer een mooie stad op een schiereiland die al in de Griekse tijd ontwikkeld is. Het heeft wel wat weg van Syracusa (beide steden waren vestingen van Sparta).

De dag erna brengt Frans per veerboot de auto alvast naar Griekenland. Hij staat nu in Preveza bij de werf waar de boot eind juni weer uit het water gaat. Geert en Thecla zijn zo aardig om Frans terug te brengen naar de veerboot wat toch weer een dik uur rijden is. Na 24 uur is Frans weer terug in Brindisi.

We gaan nog een avond uit eten met Machiel bij numero Primo, de enoteca van het wijnhuis Tenute Rubino in de binnenstad. Heerlijke gerechten en natuurlijk dito wijnen. We kopen wat wijn om mee te nemen.

Op zaterdag 23 mei draait de wind naar het noorden, maar het zal de komende dagen te hard waaien om te zeilen. Vandaag, zondag de 24e, meten we meer dan 30 knopen in de haven die heel beschut ligt.

Dinsdag gaan we dan eindelijk zeilen wanneer de voorspelling zo blijft. Dan zijn zowel de wind als de golven afgenomen maar nog steeds vanuit de goede hoek.

We rijden weer in 4 dagen naar Brindisi met een auto vol spullen voor de boot, naast Charlie en onze bagage. Als we op zondag 11 mei aankomen, ligt de boot in het water zoals beloofd. We worden voor de borrel op de Shipley onthaald door Machiel, die hier aan boord is terwijl het teakdek wordt gerenoveerd. Een langdurige klus maar het wordt erg mooi. We halen samen pizza en het wordt een gezellige avond.

De boot ligt rustig op ons te wachten

Maandag is het direct poetsdag. Binnen is het vooral stoffig maar ook een grote bende omdat de werf de watertank heeft vernieuwd en ze daarom alle spullen, inclusief matrassen, in de kajuit hebben gelegd. Buiten is het ook veel te doen. Met name het dek is erg smerig en dat moet schoon zijn als dinsdag het nieuwe grootzeil wordt gebracht door Onesails uit Lecce. Het zeil is van hetzelfde materiaal als de genua, die we door de loft in Marina di Ragusa een paar jaar geleden lieten maken. Het staat er mooi op!

We maken ook een proefvaart met de monteur om de nieuwe impellerpomp te testen en de temperatuur te meten van zowel het ingaande als het uitgaande water en de interne circulatie. Het werkt duidelijk beter dan vorig jaar. We zijn dus tevreden als we na 10 mijl motoren weer terug zijn bij de werf.

Woensdag maken we het dek en het polyester van de kajuit en de kuip verder schoon en nu ziet de boot er weer echt mooi uit, al zeggen we het zelf. De romp glimt nog mooi na het professionele poetsen van vorig jaar. Verder gebeuren er nog wat kleine klusjes door de werf.

We krijgen Albert en zijn vrouw op bezoek. Zij zijn met vrienden op cabriotour en zitten in Gallipoli wat met de auto niet zo ver weg. Ook weer gezellig!

Donderdag 15 mei hebben we eindelijk wat meer rust. We ruimen de bakskisten op waar de werf ook bezig is geweest met nieuwe kunststof afsluiters. Ze hadden de zaak wel weer volgestopt met alles wat erin zat, maar niet op de manier zoals wij het hebben ingericht. We monteren ook de bimini en de zonnepanelen daarop.

Later in de middag begint het te regenen en de verwachting is dat dit ook morgen zo blijft.

We varen op de 17e de laatste 45 mijl naar Brindisi. Na aankomst strijken we direct de genua en halen alvast allerlei spullen naar binnen voor het geval het gaat regenen (dat is wel voorspeld), maar gelukkig blijft het droog.

18 Oktober komen de mannen van Onesails om het grootzeil eraf te halen en mee te nemen. We hebben een nieuw zeil besteld en de kogelgelagerde karren van het oude zeil willen we overzetten. Daarom nemen ze het hele zeil mee. Bovendien kunnen ze dan de maten nog eens checken.

Wij ruimen in 2 dagen alles op voor de winter en vertrekken op zondag met de auto naar huis. We stoppen op 3 plekken onderweg en komen woensdag de 23e thuis. Het was weer een mooi seizoen!