17 augustus. We tuffen 12 mijl naar Sivota Mourtos, een plaats met 4 baaien ervoor die allemaal wisselende beschutting bieden aan allerlei ankerplekjes. Wij liggen in de Middle Bay, aan de oostkant van het eilandje Nisos Ay Nikolaos.

Inmiddels hebben we de nieuwe plotter, die Frans voor zijn zestigste verjaardag cadeau kreeg van iedereen, weer een stukje beter door. Je kunt er screenshots mee maken die je op de Ipad als foto bewaart en daarmee kunnen we eindelijk gewoon laten zien waar we varen. Zie bijgaande eerste poging van een plaatje van vandaag. Het zwarte bootje is de Aurora, wij voeren toen 6 knopen op een koers van 330 graden true. Links zie je Kerkira (het eiland Corfu) en rechts het vasteland van Griekenland. De verzameling rode kruisjes bovenin zijn waypoints vlakbij onze bestemming Mourtos.

screenshot van de plotter

de Aurora in de baai bij Sivota – Mourtos

We staan om 7 uur op en halen de brug van 9 uur in het Lefkas kanaal. Deze brug is inmiddels hersteld, maar nog steeds een voorbeeld van improvisatie-engineering op zijn Grieks. Hij tilt zijn 2 kleppen op en draait als een schip opzij om de doorvaart mogelijk te maken op elk heel uur van de dag.

vertrek van onze ankerbaai om 07:30

kanaal van Lefkas

wonder der techniek: de nieuwe brug bij Lefkas die opzij vaart

Daarna varen we naar Parga (30 mijl naar het NNW) en kunnen de helft van dit tochtje zeilen, hoog aan de wind. Bij 13 knopen wind zeilen we eindelijk weer eens op 1 oor en met een mooie boatspeed van 7,45 kn.

Parga is een mooie oude plaats met een Citadel (fort/vestingstad) in een mooi beschutte baai. Jammer genoeg heeft aan de wal het massatoerisme toegeslagen. Het dorpje is helemaal niks meer! Maar wij liggen met ca 30 andere jachten in de baai ernaast, waar wel veel strandtenten zijn, die overdag vol zijn en waterscooters op ons loslaten. Maar in de avond is het heel kalm en wij liggen mooi vrij met alweer uitzicht op zee en vollen maan!

de Aurora voor anker in de baai van Parga voor de citadel

Na Kalamos varen we tussen de eilanden door naar onze oude ankerbaai vlak ten oosten van de ingang van het kanaal van Lefkas. We ankeren op 100m afstand van de plek waar we 5 weken geleden ook ankerden. En weer waait het 20 knopen en weer liggen we zo vast als een huis achter ons anker dat je gewoon in het zand kunt zien liggen op 11 meter diepte. We hebben mooi uitzicht op de bergen en de volle maan.

zonsondergang vanuit de kuip; uitzicht op het vasteland

(bijna) volle maan over de “inland sea” tussen Lefkas en het vasteland. Op de achtergrond ligt Meganisi

De dag erna zeilen we met de Sam Sing van Rene samen op naar Kalamos. Een tochtje van 12 mijl, maar wel heel mooi! In de haven van Kalamos stelt George, alweer een plaatselijke taverna-eigenaar, er een eer in om de haven zo vol mogelijk te krijgen. Voor iedereen is plek! Hij sleept je gewoon naar de plek die hij voor je bedacht heeft; ook al had je je anker al laten zakken! De volgende ochtend blijkt de helft van alle jachten verstrikt in elkaars anker. Maar ook dat lossen we allemaal wel weer op. Ons anker lag gelukkig vrij.

de haven van Kalamos van boven gezien

We  eten natuurlijk bij George en hij vertelt vol trots dat hij die avond 2 terrassen vol heeft met 150 man elk. En dat met een heel klein keukentje. En het was echt goed!

eten bij de taverna van George met de Sam Sing bemanning

eindelijk weer eens naast een clublid in de haven, maar wat is er met zijn vlag?

We spraken met René en zijn bemannig af elkaar te ontmoeten op Meganisi. De taverna in de Vathi baai (ja, deze heet alweer zo; overal kom je deze naam tegen. Het betekent gewoon “diep”) heeft een eigen aanlegsteiger en daar lig je gratis als je maar bij hen wat consumeert. We hebben stroom en water, we doen de was en eten op het terras met Rene, Juliaan en zijn 2 vrienden. Gezellig!

terras van de taverna op Meganisi

de taverna met aanlegsteiger: het lijkt wel de Carieb hier!

We weten dat er nog meer wind gaat komen. En dan lig je hier niet lekker rustig. We varen naar Eufimia, waar we al op de heenweg waren. De eerste haven die we een tweede keer aandoen. Super beschut en gezellig. We blijven er 2 dagen. Nu is het rustiger dan de vorige keer, toen ze hier hun jaarlijkse feestdag vierden. Desondanks veel lawaai door de wind en de taverna’s.

zandverschuiving buiten Vathi op Ithaka

de havenkom van Eufimia aan de overkant van de jachtensteiger

harde wind in de kuip, dus voor het eerst een vestje aan bij de borrel!

We varen vandaag terug naar Ithaca en kruisen onze koers van 30 dagen geleden. We zijn de Peleponnesos dus rondgevaren. 562 mijl om precies te zijn.

Vanmiddag komen we na een kalm zeildagje (max. 12 knopen wind) aan in Vathi, de “hoofdstad” van Ithaka met misschien 8000 inwoners of zo. Niets herinnert hier aan Odysseus. Vathi is een leuk plaatsje, na de aardbeving van 1953 tegen de heuvels om de baai in een smaakvolle stijl herbouwd.

de haven van Vathi zonder wind….

Het is een echt tochtgat hier. Na onze aankomst met weinig wind steekt de middagbries uit het westen op en deze wakkert aan tot een goede 25 knopen (windkracht 6) die flinke golfslag in de grote baai veroorzaakt tot diep in de nacht. Jachten die aan lagerwal liggen zijn niet gelukkig en hebben problemen met krabbende ankers. Gelukkig konden we nog een beschutte plek vinden toen wij aankwamen en ligt ons anker er goed in want zelfs bij ons trekt en giert het behoorlijk in de vlagen.

We moeten zelfs havengeld betalen: 12 euro per nacht! Maar het is hier leuk dus we klagen niet.

Na ons bezoek aan Delphi zeilen we verder van Galaxidi naar het eiland Trizonia in de golf van Korinthe.

laatste avond in Galaxidi

Trizonia: de Eurohaven met half gezonken tweemaster

Het eiland heeft weer een Euro haven: oorspronkelijk ambitieus aangelegd, niet afgemaakt en nu verslonsd. Geen havengeld, wel beschut en langszij aanleggen. Het bijbehorende dorpje ligt aan de andere baai, maar de doorsteek daarheen is maar 30 meter lopen. Grappig, maar wel een beetje kermis. Het ligt dichtbij de vaste wal en er varen allerlei veerbootjes heen en weer, alleen voor voetgangers. Vuilnis wordt per boot afgevoerd, merken we in de avond, als alle kliko’s van het eiland op een soort dekschuit met hulpmotor worden getakeld en in de vroege ochtend weggevaren worden naar de wal.

Van Trizonia varen we 36 mijl op zeil en passeren de grote brug bij Patras.

zeilend naar het einde van de golf van Korinthe

de “Rio” brug bij Patras

We ankeren in het baaitje van Mesologgi, dat 3 mijl landinwaarts ligt. Veel boten doen hetzelfde, op de wal is weinig te beleven verder. In de avond wordt het helemaal bewolkt en vlaagt de wind uit verschillende richtingen, maar het blijft droog en ons anker ligt er goed in.

in het kanaal naar Mesologgi: de vissershutten zijn omgebouwd tot zomerhuisjes

De volgende ochtend varen we verder richting Ithaka

5 augustus: We huren vandaag een auto en gaan naar Delphi. Het orakel heeft ons niets verteld maar we vroegen ook niets. We keken wel onze ogen uit!

Delphi, de tempel van de stad Athene aan de heilige weg, het theater en de renbaan

in het museum van Delphi: de tweeling van Argos en de wagenmenner

Na Delphi reden we voor de lunch naar Arechova, 10 km verder. Dat is een ski-oord in de winter!

We voeren op 2 agustus van Sounion naar Korfos, een kleine, niet toeristische baai vlak buiten Athene op de Peloponnesos. Gratis ligplaats met water en elektra voor de plaatselijke taverna “Papa George”, maar dan verwacht hij wel klandizie. We eten simpel maar lekker aan een tafeltje 2 meter voor de boot!

De dag erna varen we door het kanaal van Korinthe, 3,5 mijl lang en 58 meter hoog! Indrukwekkend om te doen, ook al ben je er natuurlijk zo doorheen. Aan de andere kant, in de golf van Korinthe, zeilen we zowaar nog een uurtje of twee en dan is de wind weer eens op.

kanaal van Korinthe

We overnachten in een “Euro-haven” in Limeniscos Irodoris en zijn de enige bezoeker. We leggen aan aan de buitensteiger We zwemmen naast de boot. Midden in de nacht een regenbui! Dat was natuurlijk schrikken, want vanwege de warmte staan alle luiken open.

De dag erna varen we naar de volgende baai (18 mijl) met wind tot 25 knopen bij de punt van het land. Daarna zakt de wind er weer uit. We leggen om 12 uur aan in Galaxidhi, volgens velen het leukste oord aan de golf van Korinthe en van hieruit is Delphi ook goed te bezoeken.

aankomst in Galaxidhi