Terug in Sivota Lefkada
Op 22 september varen we om de oostkant van Meganissi heen naar Sivota, waar we ook al eerder waren.
Het waait nauwelijks dus we varen het eerste stuk op de motor. Later zeilen we halve wind naar de baai van Sivota waar we weer aanleggen bij Trocolo Pontoon. Het is rustig, want het einde van het charterseizoen nadert.
We blijven 3 nachten hier. We maken een lange wandeling om de noordkant van de baai, waar schitterende villa’s zijn en nog worden gebouwd. Vanaf deze kant heb je mooi uitzicht op de baai en Ithaka in de verte.
Op 24 september huren we een auto en rijden bijna het hele eiland rond. We staan op de witte krijtrotsen aan de westkant (leukada) en lunchen in een klein dorpje, Agios Nikitas, bij een strand in een mooie baai. Weinig kilometers maar veel bochten en bergachtige weggetjes.
21 september tuffen en zwemmen
We varen weg uit Vliho Bay in windstil en warm zonnig weer.
We varen heel langzaam en leggen de boot een tijdje stil om te zwemmen, heerlijk verfrissend .
In de middag leggen we aan bij de steiger van Karnagio vlakbij het dorpje Vathi. Hier waren we in mei ook met Milou en Lennard en het is weer net zo leuk en lekker. Gratis liggen als je eet in de taverna.
18 en 19 september freewheelen in Vliho bay
De 18e varen we weer 8 mijl van Lefkas stad naar de zuidelijkste steiger in Vliho bay, een grote inham in het eiland Lefkas. We wachten to 15:00 voor we losgooien want dan stopt de regen eindelijk en is de onweersdreiging ook weg.
We leggen aan bij de Vliho Bay Yacht Club, een steiger bij een bar met veel Engelsen, die er vast liggen. Een goede CS maar verder een beetje saai plekje.
De volgende dag varen we 1,13 mijl terug naar de ingang van de baai. We leggen aan bij de steiger van Tranquil Bay, tegenover het dorp Nidri. Hier is het nog rustiger, geen huizen of strandje direct naast de haven. Het is intussen wel zonnig geworden dus we luieren en lezen wat. Geert en Thecla liggen weer naast ons dus het is weer gezellig.
17 september dobberen we naar Lefkas
We varen 8 mijl! Alleen op een half uitgerolde genua want anders gaan we te hard en moeten we lang wachten voor de pontbrug bij Lefkas.
We varen samen met Geert en Thecla op hun J122, die wat fanatieker zijn en rondjes om ons heen zeilen . We genieten van het mooie uitzicht dat dit oplevert en maken foto’s van hen en zij ook van ons.
Om 14 uur draait de brug en om 14:30 liggen we in de gemeentehaven,aan een prima steiger met mooring lijnen, waar Geert al eerder was geweest.
Het gaat hard regenen in de avond en nacht. Vandaag 18 september blijven we hier om het stadje te bekijken.
42 mijl zeilen naar Preveza
Op 16 september waait het lekker. Na een kleine malheur met een kapotte impeller van de motor, zeilen we voor de wind onder vol tuig met uitgeboomde genua naar Preveza.
We komen om 17 uur aan en na het tanken van diesel liggen we om 17:45 vast.
Geert en Thecla komen borrelen en ‘s avonds gaan we gezellig met hen uit eten in het stadje. We komen uit bij hetzelfde restaurant als waar we ook in juni aten met Lennard, Milou en de bemanning van de Goodwin. Geert had deze zaak ook al ontdekt. We genieten van een heel gezellige avond en gaan pas om 23:45 te kooi. Best moe…..
15 september: lekker zeilen naar Sivota
Met Jan Willem zeilen we 20 mijl naar Sivota, de haven ligt vol dus we gaan om de hoek aan een steiger van een prima restaurant liggen. We eten heerlijk met zicht op het strandje en onze boot.
6 dagen in Benitses
Het blijft vervelend weer met veel wind, onweer en regen. Niet elke dag maar het is geen optie om weg te gaan.
We maken een flinke wandeling de heuvels in naar een oud aquaduct dat water van een bron naar het dorp bracht. Nu is het wat vervallen en overwoekerd maar je kunt er over wandelen.
We huren ook een auto en maken een tochtje door het arme en heuvelachtige zuiden van Corfu. We lunchen in Petriti, een kleine vissershaven.
Zaterdag komt Jan Willem aan voor een paar dagen meezeilen, heel gezellig. Patricia is helaas thuis gebleven, geveld door een vervelende griep die later een longontsteking bleek te zijn.
Van Erikoussa naar Corfu
Op 8 september staan we niet te vroeg op want we hebben alle tijd. Om 10 uur varen we weg; we gaan naar Benitses op Corfu.
Er is weer geen wind dus het diesel zeil moet het werk doen. We varen langzaam want het is erg warm en dan wil je ook niet te vroeg in de haven liggen.
We komen om 16:20 aan na 33 mijl tuffen. Na een bezoekje aan de havenmeester duiken we met Charlie de zee in. Het strand en het terras horen bij de marina, dat is wel prettig van deze plek.
We eten een cheeseburger in Jack’s bar op het haven terras en we zijn weer helemaal tevreden.
We blijven hier een aantal dagen liggen want de weersvoorspellingen zijn ronduit grimmig: dagen met onweer en soms harde wind gaan een einde maken aan een lange hittegolf, niet alleen hier maar op veel plaatsen in de middellandse zee.
Alle havens liggen vol, want iedereen vlucht voor het weer. Wij krijgen nergens anders een plek en dus blijven we in Benitses.
We krijgen inderdaad flinke buien over ons heen en lezen dus maar veel. Marleen doet de was en Frans repareert tussen de buien door de boordlichten voorop. We liggen hier in ieder geval goed beschut.
7 September : bestemming Griekenland
Na dagen van instabiel weer komen er nu een paar rustiger dagen aan. Nog wel vochtig en voor de verandering weer eens weinig wind.
We varen daarom vol goede moed om 06:30 weg uit San Foca, waar allerlei dag vissers ook net vertrekken. Het is nog bewolkt en alles op de boot is nat.
We varen op de motor de zon tegemoet en langzaam droogt alles op . Halverwege verzetten we de tijd een uur want in Griekenland hanteren ze CEST +3. Charlie merkt er allemaal niets van.
Om 17:00 komen we aan in de haven van Erikoussa, na 61 mijl tuffen. De havenmeester herkent ons nog van het voorjaar toen we hier op de terugreis ook een nachtje waren. Hij helpt ons aan een mooie plek aan de kade van de haven dijk.
Na een wandeling drinken we een biertje en goed glas rose.
Na een eenvoudige doch voedzame Italiaanse salade met fior di latte gaan we vroeg te kooi. O nee, toch niet zo vroeg want 22:00 is hier al 23:00 uur. We slapen direct.
Dagje varen naar San Foca
We varen op 2 september van Balsamo, de werf, eerst 2 mijl naar de buitenhaven. Daar is het iets minder warm door een windje. We vieren dit met een aperitivo en een kleine maaltijd op het terras van het leuke haven restaurant.
De volgende dag tuffen we 32 mijl naar San Foca, waar we 3 dagen moeten blijven vanwege zeer instabiel weer; veel onweer en drukkend warm. We lezen veel en bewegen (te) weinig.
Gelukkig is er hier een goede bakker, supermarkt en groentezaak. Ook de ijsjes zijn heerlijk.
Morgen willen we oversteken naar Griekenland wanneer het weer wat meer tot rust gekomen is.
Het najaar seizoen is begonnen!
Na een road trip van 4 dagen via de Alpen en een kasteel buiten Perugia zijn we weer aangekomen op de boot in Brindisi.
Het is snikheet, boven 35 graden overdag. Lange siësta’s dus en 2-3 uurtjes klussen per dag om de boot weer klaar te maken. Op deze manier kost dat 3 dagen!
We hebben de bedrading naar de windinstrumenten laten vernieuwen. 1 klein draadje van de 5 was al eerder door corrosie gebroken ( de mantel die het laatste stukje onbeschermd liep naar het instrument). Dat had ik zelf gerepareerd maar dus niet goed genoeg. Vandaag vakkundig corrosieproof door een nieuw stukje kabel vervangen en alles werkt weer.
De boot is weer schoon en glimt als nieuw. De poetsbeurt door de werf in het voorjaar heeft nog steeds effect.
12 juni: de laatste zeildag van dit voorjaar
We zeilen voor de wind van San Foca naar Brindisi. Dat wil zeggen: we kruisen af en gijpen halverwege. De wind is ca 14-17 knopen dus dat gaat prima.
We komen een aantal jachten tegen die terugzeilen vanaf Corfu, deelnemers aan de race Brindisi-Corfu van een paar dagen geleden.
Na de gijp is de wind eerst nog ok maar zo’n 5 mijl voor de pieren zakt hij eruit dus moet toch de motor een beetje helpen.
Tussen de pieren komt de kustwacht met een snelle boot op ons af om te vragen waar we heen gaan. Vanwege de G7 conferentie is de binnenhaven namelijk afgesloten voor alle scheepvaart. Dat wisten we dus we kunnen hen vertellen dat we op weg zijn naar de Marina in de buitenhaven. Alles ok dus.
Na 35 mijl leggen we aan in de marina waar we een paar dagen blijven tot de G7 voorbij is en we weer naar de werf kunnen die helemaal achterin de binnenhaven ligt.
Geen straf met het warme weer want hier is nog wat wind, een strandje en een goede bar met verse croissants in de ochtend.
Op 15 juni gaan we eten in het restaurant van de haven dat we al kennen van eerdere goede ervaringen. We delen een antipasti, een primo en een secundo en drinken er een mooie verdeca bij.
Voordat we het restaurant in lopen worden we nog verrast door een optreden van een soort gospelband, die later ook gewone muziek speelt, wat een prima sfeer oplevert op het volle terras.
We liggen op een mooie vrije plek aan het eind van een steiger. Op zaterdagochtend zien we de zeilschool langskomen in voor ons onbekende bootjes.
11 juni: lekker zeilen naar San Foca
Na een dagje passagieren en uit eten bij het beste restaurant tot dusver van deze vakantie, varen we op 11 juni om 09:15 weg.
Het waait 12 knopen recht van achteren dus we besluiten eerst de zee op te gaan en dan te gijpen richting San Foca. Zo verlengen we de zeildag een beetje want in rechte lijn is het maar 11 mijl….
De wind steekt weer flink op en bij aankomst waait het tot 23 knopen. Lekker handig als je achteruit met dwarswind tussen 2 boten moet aanleggen. Het lukt prima, mede dankzij deskundige hulp van 2 marineros
We doen wat boodschappen, lezen en dommelen wat in de warmte en halen een ijsje. San Foca is niet echt een leuk plaatsje maar de haven is prima.
9 juni: 52 mijl tuffen naar Otranto
Verder valt er niet veel te vertellen over dit dagje oversteken. Het was even wat nevelig onderweg maar niets ernstigs.
We doen er 8 uurtjes over en leggen in de late middag weer aan bij Fabrizio voor het douanekantoor.
We lopen nog even het stadje in om weer de sfeer van Italië te proeven
10 juni blijven we hier want dan gaat het hard waaien.
We krijgen de douane nog op bezoek. Zij willen onze papieren checken en vertellen ook nog dat we op de derde dag weg moeten zijn. Dat gaat lukken
8 juni: op de terugreis naar Italië
We varen om 07:45 uur weg bij Mandraki om ervoor te zorgen dat we de tegenwind, die in de middag verwacht wordt, zoveel mogelijk vermijden. Dat lukt want om 12:30 uur varen we het haventje van het eiland Ereikousa binnen na 29 mijl, helaas alles wel op de motor.
Ereikousa ontwaakt langzaam uit haar winterslaap. Op de heenweg waren we hier ook een nachtje maar toen was alles dicht vanwege het Griekse paasfeest. De havenmeester, die er nu wel is, vertelde ons dat hij en veel anderen dat weekend niet op het eiland waren.
Inmiddels kunnen we zelfs een drankje doen bij 1 van de drie bars/strandtentjes waar het nog steeds erg rustig is. Ook in de haven liggen maar 10 boten terwijl er plek is voor zeker 50, schatten we.
De wind neemt in de avond weer af. Morgen zal er wat wind uit zuidelijke richting komen volgens de voorspelling en willen we oversteken naar Italië (52 of 60 mijl afhankelijk van de bestemming die we kiezen).
Corfu verkennen
We houden een paar dagen rust in Mandraki, waar we naast Geert en zijn J122 liggen, erg gezellig. We wisselen veel mooie zeilverhalen uit en testen de door Geert bereide Aperol Spritz aan boord van de Aurora. Dat kan natuurlijk alleen maar boven de 9 komen, zelfs zonder campari….
We eten 1 avond in het restaurant van de Corfu Yacht Club (die de haven runt). Ongrieks goed! We komen hier zeker terug, ook al vanwege de professionele en opgewekte havenmeester Andreas.
We huren we op 7 juni een auto met airco om te ontsnappen aan de hitte. Het is 35 graden in de haven en vrijwel windstil.
We maken een tour over de noordkant van het eiland. Naast een paar mooie baaien bezoeken we ook een verlaten Venetiaans bergdorp wat nu naast ruïnes vooral uit tavernas blijkt te bestaan. Wel mooi toch.
We lunchen met de grootste pita gyros ooit, die ook nog eens erg lekker is.
Een paar dagen Corfu
We varen na 2 dagen Syvota 18 mijl naar de overkant (het eiland Corfu); de bestemming is Benitses.
Een klein plaatsje met een kleine maar zeer verzorgde Marina (wel duur); we doen er goed inkopen en drinken een aperitiefje bij de leuke havenbar.
Op 3 juni varen we 6 mijl op de motor naar Corfu stad waar we weer aanleggen bij Mandraki, de leukste haven hier, onder de oude stadsburcht. Vroeger schijnt dit al een haven geweest te zijn voor de triremes van de oude Grieken.
We blijven een paar dagen hier om de stad te bekijken en goede wind af te wachten om over te steken naar Italië. Dat wordt waarschijnlijk 10 of 11 juni.
Van Syvota naar Syvota is 74,3 mijl…..
Wat is hier aan de hand? Niets vreemds maar er zijn 2 verschillende plaatsjes/havens met deze naam!
Op 28 mei vertrekken we vanuit Syvota op Lefkas en varen naar Spartachori op het eiland Meganissi. We leggen aan in het kleine haventje dat gerund wordt door de taverna van Babis, waar je dan wel geacht wordt om te gaan eten. Dat doen we graag en we zitten ongeveer op het strand naast de haven te eten. Heerlijke dolmades, tzatziki en gegrilde visjes als alternatief havengeld. Toch komt er nog een ambtenaar E6,72 innen als officieel havengeld. De gemeente vindt namelijk dat de haven van hen is…omdat de veerboot er komt waarschijnlijk….
De volgende dag dobberen we heel langzaam naar de pontbrug over het Lefkas kanaal die op het hele uur draait. We zijn er alsnog 10 minuten te vroeg, maar ja. Na de brug koersen we naar Preveza marina waar we eerder waren. Goede plek om de was te doen en een nieuwe rubber veer voor een van de landvasten te kopen.
Op 30 mei motorzeilen we naar Lakka op het eiland Paxos. Sinds 2016 is hier niet veel veranderd. We ankeren op 5 meter diepte bijna aan de uitgang van de baai. Het is namelijk goed vol. Er liggen zeker 50 jachten voor anker. We gaan met de dinghy naar de wal, wat Charlie heel leuk vindt. We drinken een goede CS en Griekse rosé met een goed hapje op het terras van de taverna waar we met de dinghy aanleggen. Marleen scoort een nieuwe zomerjurk met 70% korting in de “concept store”!
De laatste dag van mei zeilen we de wereldafstand van 12,4 mijl naar Syvota op het vasteland tegenover de zuidpunt van Corfu. Een mooi haventje met dito plaatsje waar het erg rustig is. Kennelijk is het nog niet ontdekt ondanks goede reviews op Navily. We worden vriendelijk en professioneel ontvangen door Petros, die hier de havenmeester is. Hij hielp bij het aanleggen met zijwind op precies de goede manier!
Een dagje Syvota
We besluiten om 27 mei in de haven te blijven. Het is vrij rustig maar nog gezellig genoeg langs de kade. We doen wat boodschappen en maken een flinke wandeling naar de ingang van de baai. Overal worden villa’s gebouwd op flinke stukken grond die eerst geëgaliseerd moeten worden. De vrachtauto’s met graafpuin rijden af en aan over het smalle weggetje. Desondanks is het een mooie wandeling.
In de middag genieten we van een verdiende siësta, ook Charlie is flink moe.
In 3 stappen naar Syvota
We vertrekken op 24 mei om 08:15 uur vanuit Zakynthos stad na afscheid genomen te hebben van Pieter en Brigitte. We gaan vroeg weg ondanks de kleine afstand naar Agios Nikolaos in het noorden van Zakynthos. Het gaat later op de dag namelijk weer waaien en natuurlijk uit de voor ons verkeerde richting (NW). We zijn al om 12 uur in de haven waar Dimitri ons hartelijk verwelkomt. We eten bij zijn zus in het restaurant en dan betaal je geen havengeld. Marleen eet lamskoteletjes van eigen lammetjes van hun boerderij, heerlijk.
De 25e staan we om dezelfde reden weer vroeg op. Vandaag varen we 30 mijl naar Sami, een piepklein haventje op Kefalonia. We slapen er heerlijk rustig.
De volgende ochtend maken we in de ochtend nog een wandeling met Charlie. We staan trouwens pas om 08:30 uur op. Charlie slaapt nog langer uit!
Om 11:15 uur gooien we los om richting Syvota (Lefkas) te varen. In de straat tussen Ithaka en Kefalonia staat eerst nauwelijks wind maar hoe later het wordt en hoe noordelijker we komen, hoe sterker de wind wordt. Meer dan 15 knopen wordt het niet, zoals voorspeld.
Eenmaal buiten de beschutting van Kefalonia aan BB draait de wind 35 graden naar het westen zoals voorzien. Daardoor kunnen wij flink afvallen naar het puntje van Ithaka aan stuurboord. Met 2 reven en een half uitgerolde genua scheuren we er vandoor naar Lefkas met een maximum snelheid van 8,9 knopen.
Om 15:30 uur leggen we aan in Syvota bij het Trocolo pontoon waar we 2 weken geleden ook waren. Het was een mooi zeildagje!
3 dagen in Zakynthos stad
Het waait hard, eerst uit het zuiden, later uit het noordwesten. We besluiten met Pieter en Brigitte dat we beiden gewoon een paar dagen blijven liggen. We poetsen de boot en ruimen op. Maken een wandeling door de stad en zien bij het monument bij de haven een plechtigheid met kranslegging voor een lokale feestdag. Natuurlijk kunnen we het niet laten om nog keer met Pieter en Brigitte een avondje uiteten te gaan. Brigitte vindt het geweldig goede moderne restaurant Paradisiako waar we in de tuin eigentijds bereide Griekse gerechten voorgeschoteld krijgen met mooi opgemaakte borden en een stuk verfijnder dan de traditionele Griekse keuken. Genieten dus!
Op de 23e huren we een auto.
We rijden ongeveer het hele eiland rond. Langs de oostkust te noorden van de stad is het een soort Torremolinos, veel stranden, goedkope tavernas en veel mensen. In de bergen aan de noordpunt zijn wat kleine dorpjes maar die zijn duidelijk niet in de economische groei meegekomen. Het ziet er niet welvarend uit en er is weinig te zien. Verder naar het zuiden komen we langs een goede olijfpers in een dorpje dat er leuker uit ziet. We proeven en kopen olie voor thuis en voor aan boord. Vivi, die ons helpt, wijst ons de weg naar de beste strandtent voor de lunch, in Liminioki baai. Het weggetje erheen is 10 kilometer lang en supersteil naar beneden. We genieten van de mooie uitzichtpunten. We melden in de taverna bij Ioannis dat Vivi ons heeft gestuurd dus we krijgen een heel mooi tafeltje met zicht op de kliffen en de zee. En we eten inderdaad heerlijk.
Daarna rijden we terug naar de boot en doen onderweg nog boodschappen, o.a. kopen we flink wat waterflessen. Dat is wel handig als je toch een auto hebt. ‘s Avonds drinken we voorlopig een laatste drankje met Pieter en Brigitte. Morgen varen zij naar het zuiden om uiteindelijk de Peleponesos rond te zeilen en wij gaan juist weer naar het noorden om op tijd weer in Brindisi te zijn.
Het was heel gezellig om 2 weken met elkaar op te trekken. Dat zouden we vaker moeten doen!
19 en 20 mei: een rondje Zakynthos
We varen op 19 mei vanuit de haven, langs de blue caves, om de noordpunt van het eiland.
Om de hoek, langs de westkust, zien we de ene na de andere mooie baai tussen de hoge krijtrotsen.
Bij shipwreck bay varen we naar binnen om de indrukwekkende rotsen en natuurlijk het wrak van een smokkelaarsschip goed te bekijken. Erg leuk!
Helemaal aan de zuidkant passeren we de Keri caves, waar het jammer genoeg te onrustig is om te ankeren voor de nacht. Er staat nog een oude deining uit het zuiden
We ankeren daarom om de hoek in de beschutte baai van Keri zelf. We gaan niet naar het dorpje maar ankeren in ondiep water zeker 200 meter uit de kust. We zwemmen en genieten van de rust totdat het aan het einde van de middag plotseling gaat waaien. Het anker houdt goed in de vlagen van boven de 20 knopen.
In de avond neemt de wind af draait bijna 180 graden, maar dan komen er nieuwe vlagen opzetten en gelukkig houdt het anker nu weer goed. Als we gaan slapen is de wind alweer afgenomen naar 11 knopen en gedurende de nacht valt hij bijna weg.
De volgende ochtend, 20 mei, tuffen we in de windstilte de laatste 16 mijl naar Zakynthos stad, waar we om 13:30 uur aan de buitenpier aanleggen met ons eigen anker vooruit en de spiegel naar de kade, zoals bijna overal in Griekenland. We tanken diesel van de plaatselijke Shell dealer die met een kleine tankwagen de hele haven bedient, lekker handig.
Om half zes komt de taxi voorrijden om Milou en Lennard naar het vliegveld te brengen….. jammer dat het alweer voorbij is. Het was supergezellig om hen 10 dagen aan boord te hebben.
Wij blijven morgen hier liggen want er komt veel wind en we gaan de was doen, de boot poetsen van binnen en van buiten en boodschappen doen
Naar het eiland Zakynthos
Op 18 mei motoren we 26 mijl naar de noordpunt van Zakynthos. We leggen aan in Agios Nikolaos, waar Dimitri de kade, het tankstation, de winkel en het restaurant van zijn zus bestiert. Ook vaart hij met een toeristenboot langs de blue caves die net buiten de haven liggen. Hij doet het met veel vriendelijkheid en geniet van het leven.
We eten in de avond bij een concurrerend restaurant waar je tafel en stoelen bijna in het water staan op een terrasje. Heerlijke zeebaars van de grill en lam kleftiko.
Toen we aankwamen schommelde het behoorlijk maar in de avond en nacht werd dat veel minder. Het kwam duidelijk voor het grootste deel van alle tripperbootjes die toeristen langs de grotten varen met azuurblauw water.
We gaan daar morgen op eigen kiel wel langs.
17 mei varen we naar Ormos Antisamos
De wind is minder geworden. Er staat nog wel deining maar we gaan zeilen! Om de zuidpunt van Ithaka heen zeilen we naar Keffalonia om te ankeren in de baai Ormos Antisamos.
In het begin gaat het lekker, kruisend langs de kust. Bij de zuidpunt van Ithaka valt de wind helemaal weg om daarna heel lichtjes terug te komen vanuit het oosten, recht van achteren dus. Op de motor varen we verder naar de baai.
Daar liggen we prachtig en beschut in het zuidelijke hoekje van de baai in 8-10 meter diep water vlak bij het kiezelstrand. We controleren voor de zekerheid het anker met de snorkel (Lennard offert zich op om in het water van 17 graden te springen). Het is prima ingegraven dus we gaan met de bemanning van de Goodwin een borrel halen bij de enige strandtent die al open is zo vroeg in het seizoen. Een goede CS met een score van 9,25 ondanks dat de lekkere hapjes niet gratis waren….
In de avond vallen wind en deining helemaal weg dus we slapen heerlijk rustig.
De Aurora op reis 