27 juni: boot op de wal en vertrek
Op onze trouwdag gaat de boot om 09:00 uit het water. Wat een lean process, dat liften! De boot staat binnen 20 minuten op zijn plek, gestut en wel. Zelfs de boekhouding is automatisch gekoppeld zodra de boot in de slings hangt! De factuur staat al klaar als we komen betalen voor het hele volgende jaar en 2 keer liftout/liftin.
We ontbijten in het havenrestaurant en blijven daar de hele dag, want we gaan pas om 18:00 uur rijden. Het is een uurtje naar Igoumenitsa, waar we om 22:00 uur pas de veerboot op kunnen. We eten dus nog een laatste Griekse maaltijd in het beste restaurant aan de kustweg volgens tripadvisor. Het is niet echt trouwdagwaardig, maar oké.
De veerboot vertrekt om 0.100 uur. We slapen prima in onze hut en zelfs Charlie moeten we wakker maken om negen uur! Verder is het een saaie dag dus lezen we veel. Buiten is het heel warm en met de schijnbare wind van 22 knopen ook niet echt comfortabel zitten, dus het grootste deel van de tijd zijn we in onze hut.
24 juni: laatste tochtje op zeil van dit voorjaar
We vertrekken om 08:30 om op tijd langs de zuidpunt van Lefkas te varen, voordat de wind daar opsteekt vanuit de verkeerde richting (noordwest). Dat gebeurt meestal tegen 11 uur.
Na de punt hebben we een uurtje of twee inderdaad wind tegen maar het valt mee, maximaal 12 knopen.
Daarna draait de wind naar het westen en zelfs het zuidwesten zodat we voor de wind het laatste stuk kunnen zeilen.
We leggen na 35 mijl tevreden aan bij Cleopatra Marina. Daar staat de auto netjes op ons te wachten. Het is hier goed geregeld allemaal. We worden goed geholpen met aanleggen, de Marina en de werf hebben alles voor ons voorbereid.
‘s Avonds eten we bij Celest, het restaurant van de Marina. De CS is prima!
Nu hebben we nog 2 dagen om op te ruimen en gaat de Aurora voor 2 maanden uit het water. Wij gaan dan bij Igoumenitsa op de veerboot naar Ancona. Vandaar rijden we dan in 2 dagen naar huis.
Van Nidri naar Sivota (Lefkas)
22 juni blijven we in Nidri. Je ligt hier prima bij het hotel met zwembad, bar en restaurant. Herman vertrekt na een nachtje bij ons aan boord naar Sivota waar hij vandaag moet zijn om in te schepen voor zijn cursus yachtmaster.
Op 23 juni varen we 8 mijl op de motor naar Sivota waar we weer aanleggen bij Trocolo pontoon. We worden weer hartelijk ontvangen door Viola en Ron.
Het plan is om morgen buitenom Lefkas naar Preveza te varen. Hopelijk staat er dan wat wind om te zeilen.
19, 20 en 21 juni: via Karnagio en de mooie Varko baai naar Nidri
We zeilen zowaar met 2-3 knopen van Kalamos naar Karnagio, een restaurant met eigen steiger bij Vathi op Meganissi. We waren hier vorig jaar ook met Milou en Lennard. Het is weer heel gemoedelijk en prima eten, beter dan bij George….
Op de 20e tuffen we 6 mijl naar de ruime ankerbaai Valiavati/Varko, waar we in 2016 ook waren. Het is een stuk drukker geworden sindsdien, maar we vinden nog een goede ankerplek in zand op 11 meter diepte. Het is maar goed dat we hier liggen want het is 35 graden zelfs op het open water van de baai. In de avond vertrekken er nog flink wat boten en valt de wind vrijwel weg dus we hebben een rustige nacht.
Op 21 juni laten we Charlie eerst uit op het strand. Daarna ontbijten we met een eitje en vers fruit.
Om 11 uur starten we de motor en varen we 5 mijl naar Nidri, waar we 2 dagen blijven aan het pontoon van het Iris hotel, tip van Geert!
Naar Kalamos op 18 juni
Na 3 dagen op Kastos hebben we behoefte aan een verandering van ons uitzicht. We tuffen 6 mijl naar Kalamos, het buureiland waar dezelfde veerboot ook komt.
Het dorpje Kalamos is wat groter en minder schilderachtig dan Kastos. Sinds 2016 is er weinig veranderd en George speelt nog steeds havenmeester. Hij propt de haven goed vol want hij exploiteert ook het enige restaurant aan de haven….
We eten er prima maar niet bijzonder. Het gaat vooral om de sfeer, die heel goed is door zijn gastheerschap en goed personeel.
Voor we er gaan eten is het te warm om veel te doen dus we lezen in de kuip en praten wat met onze buren die 2 jaar geleden een nieuw Hanse 460 hebben gekocht. Hij lijkt wel 1,5 keer zo groot als de Aurora door de enorme breedte en het hoge vrijboord
15 juni varen we naar Kastos
Het wordt een motordag dus we gaan maar een kort stukje varen. Het is ca 17 mijl naar Kastos. We willen er om 12 uur zijn dus we vertrekken om 9 uur.
Om 12 uur zien we dat er nog 2 plekken vrij zijn in het kleine haventje, waarvan er eentje diep bij de kade genoeg is voor ons roer. Tevreden leggen we aan op eigen anker met achterlijnen op de kade.
Naast ons komt de veerboot om 6 uur de volgende ochtend maar dat weerhoudt 2 boten niet om er toch te gaan liggen en om kwart voor zes te vertrekken. Wij zijn blij dat we wat langer kunnen slapen!
We blijven 3 dagen op Kastos. We wandelen de andere kant op dan we vorig jaar deden. We gaan om 8 uur op stap om de hitte voor te blijven. Na anderhalf uur zijn we flink warm en terug bij het haventje waar we een koude latte macchiato drinken, heerlijk!
‘s Avonds borrelen we of drinken we een koffietje bij de Windmill bar, waar je een prachtig uitzicht hebt richting het vasteland. De CS test van vorig jaar wordt geëvenaard (9,3). De relatief eenvoudige hapjes waren de enige puntjes van kritiek hoewel de CS zelf iets sterker had gemoeten. Een avond gaan we eten bij restaurant Porto, een echt Grieks familie restaurant.
We zwemmen elke dag om de hitte ( tot 35 graden) weg te spoelen, maar het is snel weer te warm voor ons en Charlie. Middagdutjes binnen of in de schaduw in de kuip zijn elke dag nodig.
‘s Nachts koelt het gelukkig nog af to ca 20 graden.
Naar Vathi op Ithaca
We gaan naar Vathi om water en stroom te laden en wat boodschappen te doen. Het is 6 mijl varen op de motor.
We blijven er weer 2 dagen want het blijft warm en windstil.
3 dagen in een baai op Ithaka
Nadat we een dagje in Sivota zijn gebleven varen we naar Filiatro bay aan de oostkant van Ithaka. Het blijkt een heel mooie idyllische baai te zijn met veel ruimte om te ankeren en een groot strand. Er is 1 taverna.
Herman en Bronia liggen er al en ze helpen ons met het uitbrengen van een lijn naar de wal nadat we het anker na veel gedoe er goed in hebben liggen. De bodem is van harde maar grove zandkorrels dus ingraven gaat niet vanzelf. We zien later veel anderen meermaals opnieuw ankeren, omdat het lastig blijkt.
We eten ‘s avonds in de taverna Kirki (Circe) waar we niet betoverd worden door de gastvrouw, niet in varkens veranderen maar juist ongrieks goed eten.
Het blijft de komende dagen tropisch warm met heel weinig wind dus we blijven tot vrijdag hier.
We zwemmen wat, houden siësta en barbecueën op het strand met Bronia en Herman. Een unieke plek!
7 en 8 juni: varen tussen de eilanden
Op 7 juni varen we met de Talia samen naar de brug bij Lefkas. We moeten 2 uur wachten omdat we even niet goed op het lijstje met openingstijden hebben gekeken….beetje dom.
Daarna varen we nog 11 mijl, deels op zeil, naar de baai bij Spartachori waar we weer aanleggen bij Babis en zijn restaurant. Het is erg warm als we aankomen dus we gaan zwemmen bij het strandje naast de haven. Zelfs Charlie loopt uit eigen beweging het water in!
De volgende dag doen we rustig aan. Marleen en Bronia lopen eerst naar het dorp, een hele klim. Bronia gaat nog suppen.
Om 12 uur starten we de motoren voor een reuze-afstand naar Sivota op Lefkas. We doen er drie uur over! We blijven zo lang mogelijk op het water want het is weer heel warm.
Onderweg zien we de Wingman, het jacht van Mark Zuckerberg. Deze boot is gebouwd door Damen maar niet helemaal onze smaak….
Van Paxos naar Preveza
Een saai tochtje van 34 mijl bijna helemaal op de motor. We vertrekken om 09:00 omdat we vroeg willen aankomen. De was moet gedaan worden en we zien Bronia en Herman hier. Zij zijn met hun boot, de Talia, net van de werf Cleopatra naar de jachthaven gevaren, die bij de stad ligt.
Gezellig weerzien! We besluiten om de komende dagen samen op te varen.
4 en 5 juni: met Jolly via Sivota naar Paxos
We varen op 4 juni naar Syvota op het vasteland, waar we aanleggen bij Karvouno aan de steiger. Je mag er liggen als je in het restaurant eet, wat geen straf is. Heerlijke zwaardvis en garnalen saganaki.
5 juni komt er een beetje wind en we zeilen halve wind een wedstrijdje met de Jolly. Het waait Max 12 knopen en halve wind lopen we ca 8,5 allebei. Jolly is net iets sneller bij minder wind en in de vlagen scheelt het niets. Het grootzeil staat er mooi op.
In Lakka ankeren we als een van de laatste jachten net nog binnen de baai. Mooi helder water van 6,5 meter diep dus je kunt je anker goed zien liggen.
‘s avonds eten we bij Alexandros, een mooi authentiek restaurant 3 straten achter de haven.
1 juni steken we over naar Griekenland
We lopen op 31 mei nog langs de noordkant van Otranto. Er is nog teveel deining vandaag hoewel de wind al afneemt tot maximaal 20 knopen.
1 juni: De Tramontane is gestopt en de deining is bijna weg, dus we vertrekken vol goede moed naar Erikoussa, het ons inmiddels welbekende eilandje ten noorden van Corfu. Door gebrek aan wind is het een motordag (alweer).
Na 53 mijl leggen we om 17:00 uur Griekse tijd aan in het haventje van Erikoussa. Er liggen 6 jachten en de havenmeester laat zich niet zien. De haven is officieel nog niet open voor het seizoen, maar je mag er wel liggen. De bakker is wel open. Dus de volgende ochtend kopen we verse croissants en een brood.
2 juni zeilen we zowaar een flink stuk halve wind naar Corfu. 6-9 knopen wind dus we lopen wel lekker.
Na twee uurtjes zeilen valt de wind bijna helemaal weg en we motoren de laatste uurtjes naar Corfu stad, waar we hebben afgesproken met Geert en Thekla in de leuke haven Mandraki, onder de grote burcht.
Het is een gezellig weerzien en we eten samen in het uitstekende restaurant van de Corfu Sailing Club.
De dag erna, 3 juni, blijven we liggen. Het is stralend weer, vrijwel windstil. We ruimen de boot op en gaan de stad in voor een paar boodschappen en een lekkere latte macchiato.
27 mei: we varen!
Na 2 weken klussen en wachten tot de zuidoostenwind stopt, varen we op dinsdag dan eindelijk weg.
Er is heel weinig wind dus we kunnen het nieuwe grootzeil niet goed testen maar het staat er wel goed op.
We waren op de motor 43 mijl naar Otranto, eerst nog onder grijze wolken maar later in de stralende zon.
Fabrizio staat ons al op te wachten en we krijgen een mooie plek van hem bij de kade van de kustwacht/douane. Hier mag je 3 dagen liggen met gebruik van stroom en water tegen een schappelijk prijsje.
We gaan de stad in waar het flink druk is want er ligt een klein cruiseschip. Dat hebben we nog niet eerder meegemaakt hier! In de stralende zon drinken we een aperitivo op een terras bovenop de stadsmuur.
Woensdag en donderdag waait het weer hard uit het noorden en lopen de golven recht de baai in, maar wij liggen beschut. 2 boten die voor anker lagen te deinen komen ook naar onze kade, waaronder een catamaran van 60 voet. Die heeft wel wat te stellen met het aanleggen met wind schuin van voren maar het lukt de professionele bemanning mede dankzij een boeg- en een hekschroef. Fabrizio helpt ze ook goed met extra zware lazy lines.
Woensdag maken we een mooie wandeling over het Puglia pad naar de baai van Orte, waar een leuk restaurantje op de rotsen boven het water is. We lunchen licht maar heerlijk en lopen via andere paden weer terug. 10.000 stappen (voor het eerst dat ik dat tel).
We hebben maximaal 28 knopen wind tot nu toe, maar vandaag ( vrijdag) wordt later op de dag nog meer voorspeld.
Na zaterdag wordt het rustiger. Ons plan is om zondag over te steken naar Griekenland.
24 mei: we zijn nog in Brindisi!
Nadat de werf onze spiegel heeft voorzien van nieuwe letters voor de naam en thuishaven, is dan alles klaar wat hen betreft op vrijdag 16 mei.
Maar nu draait de wind natuurlijk naar het zuidoosten, precies waar wij heen willen….en dat blijft de hele week zo, soms zelfs met regenbuien en harde wind maar ook wel met mooie zonnige dagen.
We gaan een dagje met de auto naar Taranto, weer een mooie stad op een schiereiland die al in de Griekse tijd ontwikkeld is. Het heeft wel wat weg van Syracusa (beide steden waren vestingen van Sparta).
De dag erna brengt Frans per veerboot de auto alvast naar Griekenland. Hij staat nu in Preveza bij de werf waar de boot eind juni weer uit het water gaat. Geert en Thecla zijn zo aardig om Frans terug te brengen naar de veerboot wat toch weer een dik uur rijden is. Na 24 uur is Frans weer terug in Brindisi.
We gaan nog een avond uit eten met Machiel bij numero Primo, de enoteca van het wijnhuis Tenute Rubino in de binnenstad. Heerlijke gerechten en natuurlijk dito wijnen. We kopen wat wijn om mee te nemen.
Op zaterdag 23 mei draait de wind naar het noorden, maar het zal de komende dagen te hard waaien om te zeilen. Vandaag, zondag de 24e, meten we meer dan 30 knopen in de haven die heel beschut ligt.
Dinsdag gaan we dan eindelijk zeilen wanneer de voorspelling zo blijft. Dan zijn zowel de wind als de golven afgenomen maar nog steeds vanuit de goede hoek.
Seizoen 2025 gaat van start
We rijden weer in 4 dagen naar Brindisi met een auto vol spullen voor de boot, naast Charlie en onze bagage. Als we op zondag 11 mei aankomen, ligt de boot in het water zoals beloofd. We worden voor de borrel op de Shipley onthaald door Machiel, die hier aan boord is terwijl het teakdek wordt gerenoveerd. Een langdurige klus maar het wordt erg mooi. We halen samen pizza en het wordt een gezellige avond.
De boot ligt rustig op ons te wachten
Maandag is het direct poetsdag. Binnen is het vooral stoffig maar ook een grote bende omdat de werf de watertank heeft vernieuwd en ze daarom alle spullen, inclusief matrassen, in de kajuit hebben gelegd. Buiten is het ook veel te doen. Met name het dek is erg smerig en dat moet schoon zijn als dinsdag het nieuwe grootzeil wordt gebracht door Onesails uit Lecce. Het zeil is van hetzelfde materiaal als de genua, die we door de loft in Marina di Ragusa een paar jaar geleden lieten maken. Het staat er mooi op!
We maken ook een proefvaart met de monteur om de nieuwe impellerpomp te testen en de temperatuur te meten van zowel het ingaande als het uitgaande water en de interne circulatie. Het werkt duidelijk beter dan vorig jaar. We zijn dus tevreden als we na 10 mijl motoren weer terug zijn bij de werf.
Woensdag maken we het dek en het polyester van de kajuit en de kuip verder schoon en nu ziet de boot er weer echt mooi uit, al zeggen we het zelf. De romp glimt nog mooi na het professionele poetsen van vorig jaar. Verder gebeuren er nog wat kleine klusjes door de werf.
We krijgen Albert en zijn vrouw op bezoek. Zij zijn met vrienden op cabriotour en zitten in Gallipoli wat met de auto niet zo ver weg. Ook weer gezellig!
Donderdag 15 mei hebben we eindelijk wat meer rust. We ruimen de bakskisten op waar de werf ook bezig is geweest met nieuwe kunststof afsluiters. Ze hadden de zaak wel weer volgestopt met alles wat erin zat, maar niet op de manier zoals wij het hebben ingericht. We monteren ook de bimini en de zonnepanelen daarop.
Later in de middag begint het te regenen en de verwachting is dat dit ook morgen zo blijft.
17 oktober is de laatste zeildag, daarna 2 dagen opruimen en 4 dagen in de auto om weer thuis te komen
We varen op de 17e de laatste 45 mijl naar Brindisi. Na aankomst strijken we direct de genua en halen alvast allerlei spullen naar binnen voor het geval het gaat regenen (dat is wel voorspeld), maar gelukkig blijft het droog.
18 Oktober komen de mannen van Onesails om het grootzeil eraf te halen en mee te nemen. We hebben een nieuw zeil besteld en de kogelgelagerde karren van het oude zeil willen we overzetten. Daarom nemen ze het hele zeil mee. Bovendien kunnen ze dan de maten nog eens checken.
Wij ruimen in 2 dagen alles op voor de winter en vertrekken op zondag met de auto naar huis. We stoppen op 3 plekken onderweg en komen woensdag de 23e thuis. Het was weer een mooi seizoen!
16 oktober steken we over naar Italië, een mooie zeildag
Zoals voorspeld is er vroeg in de ochtend nauwelijks wind, maar de deining van de wind van gisteren is er nog wel. Er zijn golven van maximaal een halve meter.
We varen om 7:45 uur weg net voor de zon opkomt. Op zee zien we hem opkomen boven de bergen van Albanië. Eos rhododaktylos, ofwel Aurora.
We varen eerst 12 mijl iets te noordelijk op de motor en de golven zijn daardoor wel wat vervelend. Maar dat heeft een doel…
Daarna komt de wind namelijk uit het noorden en trekt in de loop van de dag langzaam aan tot 15 knopen. Met een koers van 285 graden hebben we nu een ideale ware windhoek van 70-80 graden en zeilen we heerlijk halve wind. Anders was het net 5 graden hoger geweest.
Om 15:30 uur Italiaanse tijd (een uur vroeger dan in Griekenland) leggen we aan bij Fabrizio in de haven van Otranto. Zoals altijd ontvangt hij ons hartelijk en professioneel.
We lopen de stad is, kopen wat lekkere dingen en drinken wat op een terras. Leuk om weer in Italië te zijn!
15 oktober: 2e vertrek uit Corfu
We varen om 8 uur weg bij Mandraki, omdat we vroeg op het eiland Erikoussa willen aankomen. Het is 30 mijl en we zijn er om 13 uur. We motoren, want er is geen wind.
Zoals voorspeld was gaat het vanaf 14 uur uit het noordwesten waaien. Eerst 10-15 knopen en later waait het boven de 20 knopen. Daarom wilden we hier vroeg zijn. De haven ligt mooi beschut met deze windrichting en we overnachten hier met 5 andere jachten. ‘s Nachts valt de wind langzaam weg.
11 oktober: weer terug in Corfu!
Na 3 dagen Erikoussa met te harde wind en veel regen kwam er ook onweer aan. Terug naar de bewoonde wereld van Corfu dus. Het gaat ook nog eens flink uit het noordwesten waaien de komende dagen en dan is het op Erikoussa niet beschut liggen. En oversteken naar Italië is dan stik in de wind.
In Mandraki krijgen we weer een prima plek en we wachten hier tot dinsdag de 15e; dan draait de wind naar verwachting weer naar een betere richting draait. Intussen wordt het wel zonnig en warm.
Leuk is ook dat we Dalia, een vriendin van Marleen uit haar Canada jaren, hier treffen. Zij is met haar man en een bevriend echtpaar voor een vakantie.
We borrelen aan boord en eten samen in het restaurant van de zeilclub, waar het als vanouds goed en gezellig is.
Na 5 dagen Corfu nu 3 dagen op Erikoussa
Nadat de wind naar het zuidoosten draaide vertrokken we op 7 oktober naar het eiland Erikoussa . Zeilen was er niet echt bij want het windje was recht van achteren en zwak. Maar het weer was heerlijk zonnig.
Aangekomen op Erikoussa zien we dat de winterslaap hier al begonnen is. De havenmeester is er niet en alle water/elektrapalen zijn opgeruimd. We liggen langszij aan de buitenkade, die net genoeg beschutting biedt bij deze windrichting.
Henriette en Machiel komen met hun Shipley ook binnen en we drinken een mooi glas Griekse witte wijn bij hen aan boord, gezellig om hen te leren kennen!
9 en 10 oktober waait het weliswaar uit de goede hoek maar we vinden 20-25 knopen toch wat veel voor de oversteek naar Italië (55-60 mijl) dus we blijven liggen en maken 2 leuke wandelingen over het vrijwel verlaten eiland.
Op 9 oktober regent het bijna de hele dag dus wij gaan ook maar in een soort winterslaap: veel lezen en weinig doen. Charlie past zich makkelijk aan dit tempo aan en ligt bijna de hele dag in haar mand
3 oktober: het weer slaat om
Gisterenavond was de hemel nog onbewolkt en vol sterren, maar vanochtend is het helemaal bewolkt en waait er een flinke zuidoosten wind. Dat was voorspeld.
We varen om 08:15 uur weg, omdat we denken dat de wind pas later echt hard wordt. Dat hebben we toch niet goed ingeschat, want na een uurtje zeilen neemt de wind toe tot 27+ knopen. We kruisen af op een dubbelgereefd grootzeil en Fred, onze stuurautomaat, staat op windhoek 155 graden schijnbaar om gijpen te voorkomen.
Als we om ca. 11:30 uur aankomen bij het puntje van Corfu stad waar de burcht staat, waait het al een tijdje 25-28 knopen en zijn de golven 1 meter hoog. Na een laatste gijp komen we in de luwte van de burcht en strijken we het zeil en maken alles klaar om in de haven van Mandraki aan te leggen.
Dat gaat voorspoedig, want achter de burcht is het vrijwel windstil. Op 100 meter afstand waait het hard en zijn de golven wel flink.
Later op de dag zien we de familie Dammers nog voorbij scheuren op weg naar Gouvia, waar zij hun gehuurde boot weer moeten inleveren as. zaterdag.
Zij komen per taxibusje naar ons toe en we borrelen aan boot en eten heerlijk in het restaurant van de Corfu Sailing Club in de haven.
Hier blijven we zeker 4 dagen liggen, want de harde wind is een voorbode van een flinke storm met veel onweer die zeker tot maandag zal duren.
Op 4 oktober gaan we snel boodschappen doen, want in de middag is er regen en onweer voorspeld. Dat komt pas in de avond en is zo heftig dat we een alarm op onze mobieltjes krijgen van gr.gov met het advies om vooral binnen te blijven. Het stortregent uren achter elkaar en de hemel is lichtgeel, zelfs als het al donker is. De boot is gelukkig goed lekvrij….
Van Preveza naar Sivota Mourtos: 42 mijl halve wind
We blijven 4 dagen in Preveza, want de wind is noordwest en dus precies tegen. Dat schiet niet op als je een flink stuk wilt varen en er geen goede havens of beschutte baaien onderweg zijn.
Op woensdag 30 september draait de wind naar noordoost en kunnen we zeilen direct na de geul van Preveza naar zee. We hebben een heerlijk lopend windje en zonnig weer, hoewel we de eerste uren tot ca 11 uur wel een trui aan hebben.
De wind valt zoals verwacht weg en draait daarna naar zuidwest. Dus na een uurtje of twee motoren zeilen we nu over stuurboord weer lekker.
Om 14:30 uur praaien we de familie Dammers, die voor anker liggen met hun gehuurde Bav51 in het baaitje voor Sivota. Wij varen alvast door naar de steiger van restaurant Karnouvo waar we met hen hebben afgesproken. Na 17 jaar zien we elkaar weer en we praten door alsof het gisteren was, dat we elkaar voor het laatst zagen. Het werd gezellig maar niet te laat in het restaurant, want de kleinkinderen moesten natuurlijk wel een beetje op tijd te kooi.
De steiger ligt weer bomvol want er is deze avond een flottielje.
Buitenom Lefkas
Op 28 september varen we buitenom Lefkas naar Preveza. De brug bij Lefkas stad is onverwacht voor onbepaalde tijd gesloten. Iedereen moet dus nu buitenom. Dat is langer en minder beschut, maar mooier. Wij vinden dat juist leuk, want het is heel rustig weer.
We gooien los om 08:30 uur en Ron, de havenmeester van onze pontoon, helpt ons met zijn dinghy om tussen de boten en een ondiepe betonplaat eruit te manoeuvreren.
Daarna motoren we eerst 10 mijl naar de zuidpunt van het eiland waar we een mooi uitzicht op de vuurtoren hebben.
Daarna is het 20 mijl tuffen langs het eiland en nog 7 mijl naar Preveza.
We komen aan om 14:30 uur, tanken diesel en worden naar onze plek geleid door de marineros. De steiger ligt vlakbij het gebouw met de wasmachines! Die hebben we nodig!
Marleen vult direct 3 wasmachines en om 18:00 uur is alles weer gewassen en droog. Tijd voor een borrel bij Celest, het havenrestaurant. Een 9,6 voor de CS met lekkere hapjes.
We besluiten om er te blijven eten, geen straf!
Kastos, een klein juweel
Op aanraden van Geert en Thecla gaan we 2 dagen naar Kastos, een klein langgerekt eiland dicht voor het vasteland. Er is een kleine haven voor 10-15 jachten dus we willen er vroeg zijn.
Als we om 12:30 aankomen zijn er nog 2 plekjes vrij, dus we hebben geluk. Op eigen anker naar achteren naar de kade. De ankers liggen bijna op het strand aan de overkant, zo klein is het kommetje.
Na ons komen toch nog 2 flottieljes met zo’n 20 boten waarvan sommigen ankeren met lange lijnen naar het strandje in de kom of aan de buitenkant van de kade. Met aflandige wind is dat ook zonder veel risico.
We drinken de eerste avond een borrel bij de oude windmolen die boven de haven staat, prachtig uitzicht.
De ochtend erop maken we een flinke wandeling. We volgen een pad dat met blauwe verfstippen is aangegeven dwars door oude olijfboomgaarden. Charlie raakt flink uitgeput van het snuffelen naar alle geitensporen, we zien er heel wat lopen.
We komen uit aan de andere kant van het eiland en er is gelukkig een weg die ons weer naar het dorp en de haven brengt.
Marleen gaat zwemmen na al deze warme inspanning, Charlie valt in een diepe slaap en Frans gaat gewoon onder een lauwe douche,
‘s Avonds eten we in een gemoedelijke taverna aan de haven, heel gezellig.
De Aurora op reis 