Eindelijk zeilen! Op 3 mei varen we naar Otranto

Na veel opruimen en poetsen en het oplossen van een klein diesellek varen we eerst maar eens op de motor naar de marina. Daar blijven we een nacht en varen we de volgende dag de zee op. Maar na 2 uurtjes begeeft de dynamo het en moeten we op zeil terug, kruisend en daarna halve wind de hele haven van Brindisi in. Alleen het allerlaatste stukje zetten we de motor nog even bij.

De dynamo blijkt overleden te zijn maar gelukkig heeft de werf een nieuwe op voorraad. Montage kost alleen 2 dagen wachten omdat 1 mei een vrije dag is. Na montage blijkt het zaakje wel weer te werken maar blijken de slechte accu’s eigenlijk de boosdoeners waardoor de oude dynamo kapot is gegaan. Dus ook nog 4 nieuwe accu’s gemonteerd, die de monteur nog even snel voor ons ging halen en daarna was hij tot 20:30 bezig om ze te monteren. Alles OK!

Op 3 mei begint dus onze eerste echte zeildag en die wordt heerlijk. Ruime wind, eerst net te weinig maar later 12-14 knopen. We zeilen tot een paar mijl voor de baai, want de wind was al weer op.

We leggen aan bij Fabrizio, die in de meest beschutte hoek van de haven 6 plekken verhuurt aan passanten. Hij is erg vriendelijk en behulpzaam.

Rond borreltijd lopen we de oude stad in om brood te kopen, rond te kijken en natuurlijk een terrasje te pikken. Een 9 voor de Campari Spritz met, zo bleek bij het betalen, gratis hapjes.

4 mei blijven we in Otranto. Het gaat hard waaien over het gehele stuk tussen Otranto en Erikoussa, het eerste Griekse eiland dat we willen aanlopen. We hopen op mooier zeilweer voor morgen.