Terug naar Brindisi, onze thuishaven voor deze winter
In 2 etappes varen we van Bisceglie naar Brindisi. Op 11 oktober is het 36 mijl naar Polignano en op 12 oktober 43 mijl naar de werf in de binnenhaven van Brindisi.
Er is weinig te melden over deze 2 nogal saaie dagen. Het is nog steeds schitterend weer maar er is te weinig wind om echt te zeilen, dus moet de motor steeds een beetje bijstaan.
Bij de werf van Balsamo worden we weer hartelijk en professioneel ontvangen. We zijn al bekende klanten geworden nadat we hier 2 zomers (2022 en 2023) de boot hebben achtergelaten.
Nu zal de Aurora ook de winter hier blijven. In tegenstelling tot de afgelopen jaren in Sicilië gaat de boot deze winter uit het water. We bespreken met Antonio wat voor klussen er aan de boot gebeuren moeten.
We hebben nog een aantal dagen nodig om af te tuigen en alles schoon en netjes op te bergen voordat we naar Nederland vertrekken en de boot zal dan daarna uit het water gaan.
We zeilen naar Bisceglie
Na 2 dagen in Vieste gebleven te zijn i.v.m. wind boven 25 knopen varen we op 9 oktober weer verder. Het was in Vieste nu veel rustiger en mooier. Je kan merken dat het toeristen seizoen is afgelopen.
Er is weinig wind en die draait halverwege van noordwest naar zuidoost. Dat is dus allebei halve wind.
Onze bestemming is Bisceglie, een oud stadje met een mooie haven en weinig toeristen. We horen alleen Italiaans om ons heen. In de reisgidsen staat er niets over. Dat is dus eigenlijk wel prima.
De haven geeft je de tweede nacht gratis en de eerste is ook al de goedkoopste van de hele reis!
We genieten van de typisch Italiaanse sfeer en doen goede verse inkopen, onder andere de plaatselijke zoete lekkernij Sospiro.
We eten de tweede avond heel lekker in een klein familierestaurant met leuke authentieke gerechten.
Zeilen met een grote Z!
De oversteek van Kroatië terug naar Italië is 66 mijl. We willen dit bij daglicht doen en daarom vertrekken we om 06:50 uur, bij zonsopkomst, al uit Skrivena Luka op Lastovo.
Eerst is er nog heel weinig wind zodat de motor op 1200 toeren bij moet blijven. Maar al snel neemt de wind toe tot ongeveer 9 knopen. Met een windhoek van 120 graden kunnen we dan mooi boven de 6 knopen snelheid blijven.
Halverwege, ten zuiden van Palagruzzo (een onbewoond eiland), komt er wat meer wind en draait hij ook iets zodat we perfect halve wind kunnen varen. Wel 10 graden boven de BTW omdat we anders onder de kust weer moeten opsturen door stroom en waarschijnlijk verder krimpende wind aldaar. Dit scenario komt perfect uit zodat we de laatste 15 mijl met iets afsturen nog steeds 90 graden windhoek hebben. De wind is inmiddels aangetrokken tot 12knopen en vlagen tot 16-17 knopen. We “vliegen” er vandoor. We varen om 15.45 uur de pieren van Vieste binnen. We hebben 66 mijl in 9 uur gevaren.
We krijgen weer prima hulp bij het aanleggen van Alessandro en zijn vader wat prettig is bij de flinke halve wind t.o.v. de steiger.
Na even uitrusten en opruimen gaan we het stadje in en genieten we weer van de echt Italiaanse sfeer en gastvrijheid.
4 en 5 oktober: de cirkel van Kroatië is rond
We varen 4 oktober 37 mijl naar Skrivena Luka, de baai op Lastovo waar we op onze eerste avond in Kroatië ook lagen, een maand geleden. Een leuk weerzien met deze prachtige baai met gastvrije steiger en restaurant Porto Rosso.
We blijven een dagje liggen om te wachten op een goede NW wind voor de oversteek naar Italië. Geen straf. We poetsen de boot, maken een mooie wandeling langs de baai over een pad door de maquis en we eten heerlijke seafood risotto in het restaurant als afsluiter van onze maand in Kroatië. Deze plek was toch eigenlijk wel 1 van de mooiste!
Morgen op naar Vieste, 66 mijl.
Op 3 oktober varen we weer met ons 2-en naar Mljet
Na het vertrek van “ het gezin” tuffen we dus naar Mljet, waar we aanleggen in de baai van het dorpje Sobra, aan de kade voor het restaurant/ de pizzeria Riva.
Op Navily hadden we gezien dat je hier voor Italiaanse prijzen en goed kan eten en we besparen weer liggeld want dat is bij het bezoek aan Riva gratis. We eten op 3 meter afstand van onze boot, heerlijke tuna steak met frieten en een salade. Het dorpje is niet bijzonder maar ligt wel heel mooi en beschut.
27 september tot en met 3 oktober: Frederique, Jeroen en Julie komen aan boord
Op 27 september, de verjaardag van Frederique, komen zij en Julie aan boord. Na een lange reis zijn ze beiden goed moe dus we gaan lekker eten bij Pepper’s eatery tegenover de haven en daarna vroeg naar bed.
De 28e is rustdag o.a. Aan het zwembad van de haven.
Op de 29e varen we op de motor naar het eiland Lopud, waar we aan een boei van het restaurant Kobola gaan liggen en daarna ook aan de wal in het restaurant heerlijk eten. We worden opgehaald en thuisgebracht door de rib van het restaurant, hoewel we onze eigen rubberboot ook klaar hebben liggen omdat we al naar het strand waren gegaan om te zwemmen en in het zand te spelen.
De 30e tuffen we weer terug en leggen we weer aan bij Marina Frappa. Jeroen komt aan boord en het wordt dus gezellig vol aan boord. Julie went al aan het slapen in een kooi in plaats van haar kinderbed maar wordt toch elke nacht wel een paar keer wakker door geluiden van de wind en golven. Elke nacht waait het hier flink namelijk.
1 en 2 oktober varen we via een omweggetje naar Slano, waar we in de beschutte baai de harde Bora afwachten. Die komt wel maar is toch in de ochtend weer een stuk afgezwakt zodat we met 10-20 knopen schuin van voren terug kunnen varen. De genuaroller zit vast dus echt zeilen wordt het niet maar op alleen het grootzeil doen we alsof. Julie ziet hoe we aan lieren draaien en wil dat ook. Net als sturen, dat vindt ze ook wel mooi.
Met een heerlijk etentje in het restaurant van de jachtclub naast de marina sluiten we deze mooie en gezellige dagen met elkaar af. Op3 oktober vertrekt “het gezin” per huurauto naar Montenegro en wij plannen weer een stukje terug te varen naar het noorden.
De Aurora op reis 