25 september bereiken we dan Dubrovnik, het oude Ragusa

De laatste 13 mijl vanaf Slano gaan op de motor (alweer….). Er is geen wind als we vertrekken maar bij het invaren van de baai van Dubrovnik waait het meer dan 20 knopen. Dat is gelukkig bij de haven minder maar we zijn wel blij met goede mooringmen, die eerst de mooring lijn aan loef aangeven en direct de achterlijn aan loef beleggen.

Later helpen ze nog als de wind ook in de haven ook aantrekt tot meer dan 20 knopen. Met hun dinghy trekken ze onze boeg nog verder naar voren zodat we beter vrij komen van de steiger achter, die hoog en van beton is. Ervaren mannen.

Later gaat het ook nog regenen en ook in de nacht blijft het vlagerig.

De volgende ochtend worden we, zoals voorspeld overigens, wakker in een andere wereld. Stralende zon en bijna windstil.

We lopen 40 minuten naar het oude centrum want Charlie mocht niet mee in de bus.

Schitterende stad met veel Venetiaanse invloed in bouwstijl, je voelt je een beetje in Italië. Vroeger heette de stad ook Ragusa trouwens. Veel toeristen zijn ook op dit idee gekomen maar we zijn nog prima in staat om veel te zien. We ploffen wel even neer op een terrasje voor een cappuccino en om even uit te rusten.

We wandelen door de stad en daarna weer terug naar de haven. Voordat we naar de boot gaan hebben we wel even een snack verdiend, dachten we. Dat bleek een copieuze lunch te zijn, zodat we, eenmaal terug op de boot, een lange siesta wel konden gebruiken. Charlie niet in het minst.

Vanavond is het drukker dan gisteren aan de steiger, gezellig wel.