Atlantisch zeilavontuur in lokale recepten

Archief voor september, 2024

Buitenom Lefkas

Op 28 september varen we buitenom Lefkas naar Preveza. De brug bij Lefkas stad is onverwacht voor onbepaalde tijd gesloten. Iedereen moet dus nu buitenom. Dat is langer en minder beschut, maar mooier. Wij vinden dat juist leuk, want het is heel rustig weer.

We gooien los om 08:30 uur en Ron, de havenmeester van onze pontoon, helpt ons met zijn dinghy om tussen de boten en een ondiepe betonplaat eruit te manoeuvreren.

Daarna motoren we eerst 10 mijl naar de zuidpunt van het eiland waar we een mooi uitzicht op de vuurtoren hebben.

De zuidpunt van Lefkas

Daarna is het 20 mijl tuffen langs het eiland en nog 7 mijl naar Preveza.

We komen aan om 14:30 uur, tanken diesel en worden naar onze plek geleid door de marineros. De steiger ligt vlakbij het gebouw met de wasmachines! Die hebben we nodig!

De kliffen om de zuidpunt heen
Klein venijnig rotsje halverwege het eiland voor de kust. Onbebakend en onverlicht natuurlijk

Marleen vult direct 3 wasmachines en om 18:00 uur is alles weer gewassen en droog. Tijd voor een borrel bij Celest, het havenrestaurant. Een 9,6 voor de CS met lekkere hapjes.

Dus!

We besluiten om er te blijven eten, geen straf!


Kastos, een klein juweel

Op aanraden van Geert en Thecla gaan we 2 dagen naar Kastos, een klein langgerekt eiland dicht voor het vasteland. Er is een kleine haven voor 10-15 jachten dus we willen er vroeg zijn.

Als we om 12:30 aankomen zijn er nog 2 plekjes vrij, dus we hebben geluk. Op eigen anker naar achteren naar de kade. De ankers liggen bijna op het strand aan de overkant, zo klein is het kommetje.

Het haventje direct na onze aankomst

Na ons komen toch nog 2 flottieljes met zo’n 20 boten waarvan sommigen ankeren met lange lijnen naar het strandje in de kom of aan de buitenkant van de kade. Met aflandige wind is dat ook zonder veel risico.

Later op de dag ligt ook de buitenkant vol

We drinken de eerste avond een borrel bij de oude windmolen die boven de haven staat, prachtig uitzicht.

De ochtend erop maken we een flinke wandeling. We volgen een pad dat met blauwe verfstippen is aangegeven dwars door oude olijfboomgaarden. Charlie raakt flink uitgeput van het snuffelen naar alle geitensporen, we zien er heel wat lopen.

We komen uit aan de andere kant van het eiland en er is gelukkig een weg die ons weer naar het dorp en de haven brengt.

Marleen gaat zwemmen na al deze warme inspanning, Charlie valt in een diepe slaap en Frans gaat gewoon onder een lauwe douche,

‘s Avonds eten we in een gemoedelijke taverna aan de haven, heel gezellig.


Terug in Sivota Lefkada

Op 22 september varen we om de oostkant van Meganissi heen naar Sivota, waar we ook al eerder waren.

Het waait nauwelijks dus we varen het eerste stuk op de motor. Later zeilen we halve wind naar de baai van Sivota waar we weer aanleggen bij Trocolo Pontoon. Het is rustig, want het einde van het charterseizoen nadert.

We blijven 3 nachten hier. We maken een lange wandeling om de noordkant van de baai, waar schitterende villa’s zijn en nog worden gebouwd. Vanaf deze kant heb je mooi uitzicht op de baai en Ithaka in de verte.

De baai van Sivota
Ithaka in de verte

Op 24 september huren we een auto en rijden bijna het hele eiland rond. We staan op de witte krijtrotsen aan de westkant (leukada) en lunchen in een klein dorpje, Agios Nikitas, bij een strand in een mooie baai. Weinig kilometers maar veel bochten en bergachtige weggetjes.

Uitkijkpunt met hond die Charlie wel leuk vond
Blik op Kefalonia vanaf een hoog punt

21 september tuffen en zwemmen

We varen weg uit Vliho Bay in windstil en warm zonnig weer.

We varen heel langzaam en leggen de boot een tijdje stil om te zwemmen, heerlijk verfrissend .

Dag Vliho Bay

In de middag leggen we aan bij de steiger van Karnagio vlakbij het dorpje Vathi. Hier waren we in mei ook met Milou en Lennard en het is weer net zo leuk en lekker. Gratis liggen als je eet in de taverna.

Karnagio in mei
Karnagio in september, wat minder groen

18 en 19 september freewheelen in Vliho bay

De 18e varen we weer 8 mijl van Lefkas stad naar de zuidelijkste steiger in Vliho bay, een grote inham in het eiland Lefkas. We wachten to 15:00 voor we losgooien want dan stopt de regen eindelijk en is de onweersdreiging ook weg.

Zeilpakken aan! Alles is nog nat in de kuip maar de regen is gestopt

We leggen aan bij de Vliho Bay Yacht Club, een steiger bij een bar met veel Engelsen, die er vast liggen. Een goede CS maar verder een beetje saai plekje.

De volgende dag varen we 1,13 mijl terug naar de ingang van de baai. We leggen aan bij de steiger van Tranquil Bay, tegenover het dorp Nidri. Hier is het nog rustiger, geen huizen of strandje direct naast de haven. Het is intussen wel zonnig geworden dus we luieren en lezen wat. Geert en Thecla liggen weer naast ons dus het is weer gezellig.


17 september dobberen we naar Lefkas

We varen 8 mijl! Alleen op een half uitgerolde genua want anders gaan we te hard en moeten we lang wachten voor de pontbrug bij Lefkas.

Dobberen….

We varen samen met Geert en Thecla op hun J122, die wat fanatieker zijn en rondjes om ons heen zeilen . We genieten van het mooie uitzicht dat dit oplevert en maken foto’s van hen en zij ook van ons.

De Jolly
Door ons op de foto gezet

Om 14 uur draait de brug en om 14:30 liggen we in de gemeentehaven,aan een prima steiger met mooring lijnen, waar Geert al eerder was geweest.

Het gaat hard regenen in de avond en nacht. Vandaag 18 september blijven we hier om het stadje te bekijken.

Straatje in Lefkas stad
Improvisorische kerktoren….

42 mijl zeilen naar Preveza

Op 16 september waait het lekker. Na een kleine malheur met een kapotte impeller van de motor, zeilen we voor de wind onder vol tuig met uitgeboomde genua naar Preveza.

We komen om 17 uur aan en na het tanken van diesel liggen we om 17:45 vast.

Geert en Thecla komen borrelen en ‘s avonds gaan we gezellig met hen uit eten in het stadje. We komen uit bij hetzelfde restaurant als waar we ook in juni aten met Lennard, Milou en de bemanning van de Goodwin. Geert had deze zaak ook al ontdekt. We genieten van een heel gezellige avond en gaan pas om 23:45 te kooi. Best moe…..

Vertrek uit Sivota

15 september: lekker zeilen naar Sivota

Met Jan Willem zeilen we 20 mijl naar Sivota, de haven ligt vol dus we gaan om de hoek aan een steiger van een prima restaurant liggen. We eten heerlijk met zicht op het strandje en onze boot.

Het restaurant bij Sivota
Wandelen naar het dorp Sivota

6 dagen in Benitses

Het blijft vervelend weer met veel wind, onweer en regen. Niet elke dag maar het is geen optie om weg te gaan.

We maken een flinke wandeling de heuvels in naar een oud aquaduct dat water van een bron naar het dorp bracht. Nu is het wat vervallen en overwoekerd maar je kunt er over wandelen.

We huren ook een auto en maken een tochtje door het arme en heuvelachtige zuiden van Corfu. We lunchen in Petriti, een kleine vissershaven.

Zaterdag komt Jan Willem aan voor een paar dagen meezeilen, heel gezellig. Patricia is helaas thuis gebleven, geveld door een vervelende griep die later een longontsteking bleek te zijn.

Wandelen over het aquaduct
Uitzicht vanaf de boot in Benitses


Van Erikoussa naar Corfu

Op 8 september staan we niet te vroeg op want we hebben alle tijd. Om 10 uur varen we weg; we gaan naar Benitses op Corfu.

Er is weer geen wind dus het diesel zeil moet het werk doen. We varen langzaam want het is erg warm en dan wil je ook niet te vroeg in de haven liggen.

We komen om 16:20 aan na 33 mijl tuffen. Na een bezoekje aan de havenmeester duiken we met Charlie de zee in. Het strand en het terras horen bij de marina, dat is wel prettig van deze plek.

We eten een cheeseburger in Jack’s bar op het haven terras en we zijn weer helemaal tevreden.

We blijven hier een aantal dagen liggen want de weersvoorspellingen zijn ronduit grimmig: dagen met onweer en soms harde wind gaan een einde maken aan een lange hittegolf, niet alleen hier maar op veel plaatsen in de middellandse zee.

Alle havens liggen vol, want iedereen vlucht voor het weer. Wij krijgen nergens anders een plek en dus blijven we in Benitses.

We krijgen inderdaad flinke buien over ons heen en lezen dus maar veel. Marleen doet de was en Frans repareert tussen de buien door de boordlichten voorop. We liggen hier in ieder geval goed beschut.

Veerboot met dreigende lucht boven het vasteland
Charlie blijft vrolijk

7 September : bestemming Griekenland

Na dagen van instabiel weer komen er nu een paar rustiger dagen aan. Nog wel vochtig en voor de verandering weer eens weinig wind.

We varen daarom vol goede moed om 06:30 weg uit San Foca, waar allerlei dag vissers ook net vertrekken. Het is nog bewolkt en alles op de boot is nat.

We varen op de motor de zon tegemoet en langzaam droogt alles op . Halverwege verzetten we de tijd een uur want in Griekenland hanteren ze CEST +3. Charlie merkt er allemaal niets van.

Om 17:00 komen we aan in de haven van Erikoussa, na 61 mijl tuffen. De havenmeester herkent ons nog van het voorjaar toen we hier op de terugreis ook een nachtje waren. Hij helpt ons aan een mooie plek aan de kade van de haven dijk.

Na een wandeling drinken we een biertje en goed glas rose.

Caribisch gevoel op Erikoussa

Na een eenvoudige doch voedzame Italiaanse salade met fior di latte gaan we vroeg te kooi. O nee, toch niet zo vroeg want 22:00 is hier al 23:00 uur. We slapen direct.


Dagje varen naar San Foca

We varen op 2 september van Balsamo, de werf, eerst 2 mijl naar de buitenhaven. Daar is het iets minder warm door een windje. We vieren dit met een aperitivo en een kleine maaltijd op het terras van het leuke haven restaurant.

De volgende dag tuffen we 32 mijl naar San Foca, waar we 3 dagen moeten blijven vanwege zeer instabiel weer; veel onweer en drukkend warm. We lezen veel en bewegen (te) weinig.

Bui in aantocht, meer dan 30 knopen wind

Gelukkig is er hier een goede bakker, supermarkt en groentezaak. Ook de ijsjes zijn heerlijk.

Marina San Foca op de achtergrond
Langzaam komt de atmosfeer tot rust

Morgen willen we oversteken naar Griekenland wanneer het weer wat meer tot rust gekomen is.


Het najaar seizoen is begonnen!

Na een road trip van 4 dagen via de Alpen en een kasteel buiten Perugia zijn we weer aangekomen op de boot in Brindisi.

Het is snikheet, boven 35 graden overdag. Lange siësta’s dus en 2-3 uurtjes klussen per dag om de boot weer klaar te maken. Op deze manier kost dat 3 dagen!

We hebben de bedrading naar de windinstrumenten laten vernieuwen. 1 klein draadje van de 5 was al eerder door corrosie gebroken ( de mantel die het laatste stukje onbeschermd liep naar het instrument). Dat had ik zelf gerepareerd maar dus niet goed genoeg. Vandaag vakkundig corrosieproof door een nieuw stukje kabel vervangen en alles werkt weer.

De boot is weer schoon en glimt als nieuw. De poetsbeurt door de werf in het voorjaar heeft nog steeds effect.