12 juni: de laatste zeildag van dit voorjaar
We zeilen voor de wind van San Foca naar Brindisi. Dat wil zeggen: we kruisen af en gijpen halverwege. De wind is ca 14-17 knopen dus dat gaat prima.
We komen een aantal jachten tegen die terugzeilen vanaf Corfu, deelnemers aan de race Brindisi-Corfu van een paar dagen geleden.
Na de gijp is de wind eerst nog ok maar zo’n 5 mijl voor de pieren zakt hij eruit dus moet toch de motor een beetje helpen.
Tussen de pieren komt de kustwacht met een snelle boot op ons af om te vragen waar we heen gaan. Vanwege de G7 conferentie is de binnenhaven namelijk afgesloten voor alle scheepvaart. Dat wisten we dus we kunnen hen vertellen dat we op weg zijn naar de Marina in de buitenhaven. Alles ok dus.
Na 35 mijl leggen we aan in de marina waar we een paar dagen blijven tot de G7 voorbij is en we weer naar de werf kunnen die helemaal achterin de binnenhaven ligt.
Geen straf met het warme weer want hier is nog wat wind, een strandje en een goede bar met verse croissants in de ochtend.
Op 15 juni gaan we eten in het restaurant van de haven dat we al kennen van eerdere goede ervaringen. We delen een antipasti, een primo en een secundo en drinken er een mooie verdeca bij.
Voordat we het restaurant in lopen worden we nog verrast door een optreden van een soort gospelband, die later ook gewone muziek speelt, wat een prima sfeer oplevert op het volle terras.


We liggen op een mooie vrije plek aan het eind van een steiger. Op zaterdagochtend zien we de zeilschool langskomen in voor ons onbekende bootjes.

11 juni: lekker zeilen naar San Foca
Na een dagje passagieren en uit eten bij het beste restaurant tot dusver van deze vakantie, varen we op 11 juni om 09:15 weg.
Het waait 12 knopen recht van achteren dus we besluiten eerst de zee op te gaan en dan te gijpen richting San Foca. Zo verlengen we de zeildag een beetje want in rechte lijn is het maar 11 mijl….

De wind steekt weer flink op en bij aankomst waait het tot 23 knopen. Lekker handig als je achteruit met dwarswind tussen 2 boten moet aanleggen. Het lukt prima, mede dankzij deskundige hulp van 2 marineros
We doen wat boodschappen, lezen en dommelen wat in de warmte en halen een ijsje. San Foca is niet echt een leuk plaatsje maar de haven is prima.
9 juni: 52 mijl tuffen naar Otranto
Verder valt er niet veel te vertellen over dit dagje oversteken. Het was even wat nevelig onderweg maar niets ernstigs.
We doen er 8 uurtjes over en leggen in de late middag weer aan bij Fabrizio voor het douanekantoor.
We lopen nog even het stadje in om weer de sfeer van Italië te proeven
10 juni blijven we hier want dan gaat het hard waaien.
We krijgen de douane nog op bezoek. Zij willen onze papieren checken en vertellen ook nog dat we op de derde dag weg moeten zijn. Dat gaat lukken
8 juni: op de terugreis naar Italië
We varen om 07:45 uur weg bij Mandraki om ervoor te zorgen dat we de tegenwind, die in de middag verwacht wordt, zoveel mogelijk vermijden. Dat lukt want om 12:30 uur varen we het haventje van het eiland Ereikousa binnen na 29 mijl, helaas alles wel op de motor.
Ereikousa ontwaakt langzaam uit haar winterslaap. Op de heenweg waren we hier ook een nachtje maar toen was alles dicht vanwege het Griekse paasfeest. De havenmeester, die er nu wel is, vertelde ons dat hij en veel anderen dat weekend niet op het eiland waren.
Inmiddels kunnen we zelfs een drankje doen bij 1 van de drie bars/strandtentjes waar het nog steeds erg rustig is. Ook in de haven liggen maar 10 boten terwijl er plek is voor zeker 50, schatten we.
De wind neemt in de avond weer af. Morgen zal er wat wind uit zuidelijke richting komen volgens de voorspelling en willen we oversteken naar Italië (52 of 60 mijl afhankelijk van de bestemming die we kiezen).


Corfu verkennen
We houden een paar dagen rust in Mandraki, waar we naast Geert en zijn J122 liggen, erg gezellig. We wisselen veel mooie zeilverhalen uit en testen de door Geert bereide Aperol Spritz aan boord van de Aurora. Dat kan natuurlijk alleen maar boven de 9 komen, zelfs zonder campari….
We eten 1 avond in het restaurant van de Corfu Yacht Club (die de haven runt). Ongrieks goed! We komen hier zeker terug, ook al vanwege de professionele en opgewekte havenmeester Andreas.
We huren we op 7 juni een auto met airco om te ontsnappen aan de hitte. Het is 35 graden in de haven en vrijwel windstil.


We maken een tour over de noordkant van het eiland. Naast een paar mooie baaien bezoeken we ook een verlaten Venetiaans bergdorp wat nu naast ruïnes vooral uit tavernas blijkt te bestaan. Wel mooi toch.


We lunchen met de grootste pita gyros ooit, die ook nog eens erg lekker is.

Een paar dagen Corfu
We varen na 2 dagen Syvota 18 mijl naar de overkant (het eiland Corfu); de bestemming is Benitses.

Een klein plaatsje met een kleine maar zeer verzorgde Marina (wel duur); we doen er goed inkopen en drinken een aperitiefje bij de leuke havenbar.

Op 3 juni varen we 6 mijl op de motor naar Corfu stad waar we weer aanleggen bij Mandraki, de leukste haven hier, onder de oude stadsburcht. Vroeger schijnt dit al een haven geweest te zijn voor de triremes van de oude Grieken.
We blijven een paar dagen hier om de stad te bekijken en goede wind af te wachten om over te steken naar Italië. Dat wordt waarschijnlijk 10 of 11 juni.


