Van Syvota naar Syvota is 74,3 mijl…..
Wat is hier aan de hand? Niets vreemds maar er zijn 2 verschillende plaatsjes/havens met deze naam!
Op 28 mei vertrekken we vanuit Syvota op Lefkas en varen naar Spartachori op het eiland Meganissi. We leggen aan in het kleine haventje dat gerund wordt door de taverna van Babis, waar je dan wel geacht wordt om te gaan eten. Dat doen we graag en we zitten ongeveer op het strand naast de haven te eten. Heerlijke dolmades, tzatziki en gegrilde visjes als alternatief havengeld. Toch komt er nog een ambtenaar E6,72 innen als officieel havengeld. De gemeente vindt namelijk dat de haven van hen is…omdat de veerboot er komt waarschijnlijk….
De volgende dag dobberen we heel langzaam naar de pontbrug over het Lefkas kanaal die op het hele uur draait. We zijn er alsnog 10 minuten te vroeg, maar ja. Na de brug koersen we naar Preveza marina waar we eerder waren. Goede plek om de was te doen en een nieuwe rubber veer voor een van de landvasten te kopen.
Op 30 mei motorzeilen we naar Lakka op het eiland Paxos. Sinds 2016 is hier niet veel veranderd. We ankeren op 5 meter diepte bijna aan de uitgang van de baai. Het is namelijk goed vol. Er liggen zeker 50 jachten voor anker. We gaan met de dinghy naar de wal, wat Charlie heel leuk vindt. We drinken een goede CS en Griekse rosé met een goed hapje op het terras van de taverna waar we met de dinghy aanleggen. Marleen scoort een nieuwe zomerjurk met 70% korting in de “concept store”!
De laatste dag van mei zeilen we de wereldafstand van 12,4 mijl naar Syvota op het vasteland tegenover de zuidpunt van Corfu. Een mooi haventje met dito plaatsje waar het erg rustig is. Kennelijk is het nog niet ontdekt ondanks goede reviews op Navily. We worden vriendelijk en professioneel ontvangen door Petros, die hier de havenmeester is. Hij hielp bij het aanleggen met zijwind op precies de goede manier!
Een dagje Syvota
We besluiten om 27 mei in de haven te blijven. Het is vrij rustig maar nog gezellig genoeg langs de kade. We doen wat boodschappen en maken een flinke wandeling naar de ingang van de baai. Overal worden villa’s gebouwd op flinke stukken grond die eerst geëgaliseerd moeten worden. De vrachtauto’s met graafpuin rijden af en aan over het smalle weggetje. Desondanks is het een mooie wandeling.
In de middag genieten we van een verdiende siësta, ook Charlie is flink moe.
In 3 stappen naar Syvota
We vertrekken op 24 mei om 08:15 uur vanuit Zakynthos stad na afscheid genomen te hebben van Pieter en Brigitte. We gaan vroeg weg ondanks de kleine afstand naar Agios Nikolaos in het noorden van Zakynthos. Het gaat later op de dag namelijk weer waaien en natuurlijk uit de voor ons verkeerde richting (NW). We zijn al om 12 uur in de haven waar Dimitri ons hartelijk verwelkomt. We eten bij zijn zus in het restaurant en dan betaal je geen havengeld. Marleen eet lamskoteletjes van eigen lammetjes van hun boerderij, heerlijk.
De 25e staan we om dezelfde reden weer vroeg op. Vandaag varen we 30 mijl naar Sami, een piepklein haventje op Kefalonia. We slapen er heerlijk rustig.
De volgende ochtend maken we in de ochtend nog een wandeling met Charlie. We staan trouwens pas om 08:30 uur op. Charlie slaapt nog langer uit!
Om 11:15 uur gooien we los om richting Syvota (Lefkas) te varen. In de straat tussen Ithaka en Kefalonia staat eerst nauwelijks wind maar hoe later het wordt en hoe noordelijker we komen, hoe sterker de wind wordt. Meer dan 15 knopen wordt het niet, zoals voorspeld.
Eenmaal buiten de beschutting van Kefalonia aan BB draait de wind 35 graden naar het westen zoals voorzien. Daardoor kunnen wij flink afvallen naar het puntje van Ithaka aan stuurboord. Met 2 reven en een half uitgerolde genua scheuren we er vandoor naar Lefkas met een maximum snelheid van 8,9 knopen.
Om 15:30 uur leggen we aan in Syvota bij het Trocolo pontoon waar we 2 weken geleden ook waren. Het was een mooi zeildagje!
3 dagen in Zakynthos stad
Het waait hard, eerst uit het zuiden, later uit het noordwesten. We besluiten met Pieter en Brigitte dat we beiden gewoon een paar dagen blijven liggen. We poetsen de boot en ruimen op. Maken een wandeling door de stad en zien bij het monument bij de haven een plechtigheid met kranslegging voor een lokale feestdag. Natuurlijk kunnen we het niet laten om nog keer met Pieter en Brigitte een avondje uiteten te gaan. Brigitte vindt het geweldig goede moderne restaurant Paradisiako waar we in de tuin eigentijds bereide Griekse gerechten voorgeschoteld krijgen met mooi opgemaakte borden en een stuk verfijnder dan de traditionele Griekse keuken. Genieten dus!
Op de 23e huren we een auto.
We rijden ongeveer het hele eiland rond. Langs de oostkust te noorden van de stad is het een soort Torremolinos, veel stranden, goedkope tavernas en veel mensen. In de bergen aan de noordpunt zijn wat kleine dorpjes maar die zijn duidelijk niet in de economische groei meegekomen. Het ziet er niet welvarend uit en er is weinig te zien. Verder naar het zuiden komen we langs een goede olijfpers in een dorpje dat er leuker uit ziet. We proeven en kopen olie voor thuis en voor aan boord. Vivi, die ons helpt, wijst ons de weg naar de beste strandtent voor de lunch, in Liminioki baai. Het weggetje erheen is 10 kilometer lang en supersteil naar beneden. We genieten van de mooie uitzichtpunten. We melden in de taverna bij Ioannis dat Vivi ons heeft gestuurd dus we krijgen een heel mooi tafeltje met zicht op de kliffen en de zee. En we eten inderdaad heerlijk.
Daarna rijden we terug naar de boot en doen onderweg nog boodschappen, o.a. kopen we flink wat waterflessen. Dat is wel handig als je toch een auto hebt. ‘s Avonds drinken we voorlopig een laatste drankje met Pieter en Brigitte. Morgen varen zij naar het zuiden om uiteindelijk de Peleponesos rond te zeilen en wij gaan juist weer naar het noorden om op tijd weer in Brindisi te zijn.
Het was heel gezellig om 2 weken met elkaar op te trekken. Dat zouden we vaker moeten doen!
19 en 20 mei: een rondje Zakynthos
We varen op 19 mei vanuit de haven, langs de blue caves, om de noordpunt van het eiland.
Om de hoek, langs de westkust, zien we de ene na de andere mooie baai tussen de hoge krijtrotsen.
Bij shipwreck bay varen we naar binnen om de indrukwekkende rotsen en natuurlijk het wrak van een smokkelaarsschip goed te bekijken. Erg leuk!
Helemaal aan de zuidkant passeren we de Keri caves, waar het jammer genoeg te onrustig is om te ankeren voor de nacht. Er staat nog een oude deining uit het zuiden
We ankeren daarom om de hoek in de beschutte baai van Keri zelf. We gaan niet naar het dorpje maar ankeren in ondiep water zeker 200 meter uit de kust. We zwemmen en genieten van de rust totdat het aan het einde van de middag plotseling gaat waaien. Het anker houdt goed in de vlagen van boven de 20 knopen.
In de avond neemt de wind af draait bijna 180 graden, maar dan komen er nieuwe vlagen opzetten en gelukkig houdt het anker nu weer goed. Als we gaan slapen is de wind alweer afgenomen naar 11 knopen en gedurende de nacht valt hij bijna weg.
De volgende ochtend, 20 mei, tuffen we in de windstilte de laatste 16 mijl naar Zakynthos stad, waar we om 13:30 uur aan de buitenpier aanleggen met ons eigen anker vooruit en de spiegel naar de kade, zoals bijna overal in Griekenland. We tanken diesel van de plaatselijke Shell dealer die met een kleine tankwagen de hele haven bedient, lekker handig.
Om half zes komt de taxi voorrijden om Milou en Lennard naar het vliegveld te brengen….. jammer dat het alweer voorbij is. Het was supergezellig om hen 10 dagen aan boord te hebben.
Wij blijven morgen hier liggen want er komt veel wind en we gaan de was doen, de boot poetsen van binnen en van buiten en boodschappen doen
Naar het eiland Zakynthos
Op 18 mei motoren we 26 mijl naar de noordpunt van Zakynthos. We leggen aan in Agios Nikolaos, waar Dimitri de kade, het tankstation, de winkel en het restaurant van zijn zus bestiert. Ook vaart hij met een toeristenboot langs de blue caves die net buiten de haven liggen. Hij doet het met veel vriendelijkheid en geniet van het leven.
We eten in de avond bij een concurrerend restaurant waar je tafel en stoelen bijna in het water staan op een terrasje. Heerlijke zeebaars van de grill en lam kleftiko.
Toen we aankwamen schommelde het behoorlijk maar in de avond en nacht werd dat veel minder. Het kwam duidelijk voor het grootste deel van alle tripperbootjes die toeristen langs de grotten varen met azuurblauw water.
We gaan daar morgen op eigen kiel wel langs.
17 mei varen we naar Ormos Antisamos
De wind is minder geworden. Er staat nog wel deining maar we gaan zeilen! Om de zuidpunt van Ithaka heen zeilen we naar Keffalonia om te ankeren in de baai Ormos Antisamos.
In het begin gaat het lekker, kruisend langs de kust. Bij de zuidpunt van Ithaka valt de wind helemaal weg om daarna heel lichtjes terug te komen vanuit het oosten, recht van achteren dus. Op de motor varen we verder naar de baai.
Daar liggen we prachtig en beschut in het zuidelijke hoekje van de baai in 8-10 meter diep water vlak bij het kiezelstrand. We controleren voor de zekerheid het anker met de snorkel (Lennard offert zich op om in het water van 17 graden te springen). Het is prima ingegraven dus we gaan met de bemanning van de Goodwin een borrel halen bij de enige strandtent die al open is zo vroeg in het seizoen. Een goede CS met een score van 9,25 ondanks dat de lekkere hapjes niet gratis waren….
In de avond vallen wind en deining helemaal weg dus we slapen heerlijk rustig.
14 en 15 mei: bezoek aan Vathi en het eiland van Odysseus
We varen een paar mijl van onze ankerbaai naar Vathi, de hoofdstad van Ithaca. Hier blijven we een paar dagen in verband met de voorspelling van harde wind. Geen straf want we gaan uit eten (Lennard en Milou trakteren) en de Goodwin ligt hier ook dus het is gezellig.
We gaan op 15 mei nog verleggen om de wind van achteren te krijgen in plaats van dwars in. Je ligt hier namelijk op je eigen anker voor en dat zou kunnen krabben bij harde zijwind.
We liggen nu net voor het standbeeld van Odysseus.
We maken een wandeling naar een baai aan de oostkant van Ithaca. Flink stijgen en dalen!
Halve wind naar Ithaka
Het is 13 mei en de wind is west, toenemend tot 18 knopen. We beginnen met weinig wind en nog uit zuid west, dus hoog aan de wind, maar zetten wel direct zeil.
Eenmaal onder de luwte van het eiland uit, neemt de wind toe en ruimt zodat we halve wind onder vol tuig naar Ithaka zeilen met een boot snelheid van 7,5-8,9 knopen. Heerlijk tochtje in de volle zon.
We ankeren in de mooiste baai van Ithaka bij Gidaki beach.
Dit strand is alleen te voet bereikbaar over land en er zijn dus, naast de wilde geiten, maar een paar mensen. De baai is open naar het noordwesten maar we verwachten dat de wind zal wegvallen en in de nacht naar het zuidoosten zal draaien en dan lig je net achter een landtong mooi beschut.
Milou en Lennard maken een mooie wandeling naar de volgende baai en komen onderweg een citroenboomgaard tegen.
Als ze terugkomen zijn wij anker op gegaan want we kwamen door de draaiende wind in de knoop met een vissersboeitje. Pieter brengt Milou en Lennard met zijn dinghy bij ons aan boord en daarna ankeren we opnieuw op een betere plek en bovendien heeft Pieter de vissersboei nog even 100 meter versleept.
We barbecuen op het achterdek en eten in de kuip hoewel het flink afgekoeld is. Daarna lekker naar bed.
Op 12 mei zeilen we een mooi kruisrak naar Sivota op Lefkas.
Na een ochtendwandeling en een goede koffie in het dorpje Vathy, dat op 10 minuten van de taverna ligt, maken we om 12 uur los.
We zeilen om de zuid van Meganissi, wat een mooi kruisrak oplevert tegen de meest zuidelijke wind. Eerst is er 7-8 knopen wind dus met vol tuig gaat het heerlijk. Later gaat het harder waaien en op het laatst is er 16-18 knopen wind, wat eigenlijk net teveel is. Maar goed, voor de laatste paar mijl gaat het nog met de traveller naar beneden.
We leggen aan in Sivota dat helemaal veranderd is. Veel steigers en ook 3 chartervloten die nu hun basis hier hebben. De ligging is nog steeds erg leuk.
We liggen weer naast de Goodwin, die de vorige nacht op een andere plek geankerd heeft. Gezellig en we borrelen samen op de wal.
Via de pontbrug over het Lefkas kanaal naar Meganissi
11 mei varen we met de prima werkende keerkoppeling de haven uit. Een uurtje motoren later zijn we bij de brug tussen het vasteland en Lefkas, die er iets moderner uitziet dan in 2016,maar in wezen is het nog steeds een veerpont, die met beide zijden uitgeklapt precies de breedte van de stroom overbrugt. Drs. P zou er stil van worden.
De pont draait op elk uur 90 graden zijwaarts zodat er scheepvaart doorheen kan. We zijn mooi een kwartier te vroeg daar dus hoeven niet lang te wachten.
Daarna varen wij door naar Meganissi, waar we weer aanleggen bij Karnagio, een leuke taverna met steiger waar je mag liggen als je bij ze gaat eten. We eten beter dan de avond ervoor, met betere wijn. De kosten vielen erg mee, 30 euro pp inclusief de wijn.
10 mei: klusdag met enige regen maar ook plezier
We staan niet te vroeg op. De motorbediening is snel gerepareerd en de boodschappen zijn ook snel gedaan.
We kopen twee nieuwe landvasten en Pieter splitst er mooie ogen in. Daarvoor houdt hij nog een koud biertje tegoed.
In de middag klaart het op. De rubberboot wordt nog even gebruikt….
Op de Goodwin zijn ook opstappers gearriveerd, de zus van Pieter met haar vriend.
‘s avonds gaan we met zijn achten uit eten in een leuk restaurant in het stadje. We maken het niet te laat want morgen gaan we varen.
Naar Preveza waar Lennard en Milou aan boord komen
8 mei: we tuffen op de motor naar Preveza tegen een lichte zuidoostenwind in. De Goodwin probeert nog te zeilen maar het blijkt niet veel zin te hebben.
We leggen aan met enige moeite vanwege ons motorbedienings probleem. Gelukkig krijgen we een mooie plek aan de kop van de steiger. De marinero, die ons helpt, is erg professioneel. Hij weet precies wat hij moet doen.
Pieter en Brigitte komen iets later aan en krijgen een plek aan dezelfde steiger, gezellig. ‘s Avonds eten we gezellig bij Pieter en Brigitte aan boord
De volgende dag, 9 mei, doen we boodschappen, maken we de boot schoon en doet Marleen de was. Alles is weer spic en span als Milou en Lennard om 21:15 uur arriveren.
Marleen heeft een heerlijke “Griekse” salade gemaakt als welkomstmaal en we drinken er een lekker glaasje bij.
De set onderdelen voor de motor is precies goed. Morgen klussen!
Op Paxos samen met de Goodwin
7 mei varen we op de motor naar Paxos. Pieter en Brigitte komen er ook naar toe. Zij varen 2 mijl vanuit Mougonissi en zijn er dus een stuk eerder. Wel handig want ze helpen ons met aanleggen wat nog steeds niet handig gaat met de kapotte motorbediening.
Gaios is een leuk plaatsje aan een rondlopende doorvaart (eigenlijk net een brede sloot) waar je aan de stadskade ligt achter je eigen anker. Er is wel elektriciteit maar geen havenmeester te bekennen.
Gezellig om weer samen op te trekken!
We beginnen maar eens met een goede borrel en daarna gaan we eten bij de taverna die er het beste uit ziet. Goede tzatziki en dolmathakia en daarna lamsspiesjes. Prima!
We slapen heerlijk rustig na al deze gezelligheid.
Van Erikoussa naar Corfu stad
6 mei: we varen rond 10 uur weg uit Erikoussa.
Er valt eerst nog te zeilen richting de noordpunt van Corfu maar al snel valt de wind bijna weg. Motor bij dus. Als we rond de punt zijn krijgen we een iets in de schroef dat er niet uit wil met achteruit slaan en met een poging de schroef op te laten klappen als we gaan zeilen in het beetje wind dat er staat. Frans gaat dus overboord in zijn shortie (het water is pas 17 graden) gewapend met een zakmes aan een touw. Het blijkt een dikke plastic zak te zijn die er gelukkig gemakkelijk uit te halen valt.
We starten de motor. Maar wat nu? In zijn vooruit blijken we plotseling achteruit te varen! En in zijn achteruit ook! Gelukkig blijkt het niet de keerkoppeling te zijn maar alleen de kabelverbinding bij de bedieningshandle die losgebroken is door het vele schakelen waarschijnlijk. Alles moet uit de achterste bakskist om erbij te kunnen. Staand in die bakskist is de motor met de losse kabel wel te schakelen maar dat is wel lastig als je moet manoeuvreren want je kunt niet vanuit de bakskist sturen en zien wat er gebeurt.
Gelukkig kunnen we bij Mandraki, de haven van de jachtclub van Corfu, aanleggen in een heel ruime plek en zonder wind. We proberen het kapotte deel te lijmen en te hergebruiken maar dat lukt niet. We bestellen een nieuw onderdeel in NL in de hoop dat Lennard en Milou het kunnen meenemen als ze donderdag naar ons komen in Preveza.
Na al dit gedoe nemen we maar een drankje aan de bar. CS kennen ze niet maar blijken ze toch goed te kunnen maken. Daarna vroeg te kooi.
Oversteek naar Griekenland op 5 mei
In Otranto blijven we een dag hangen vanwege harde wind. Zelfs helemaal in het meest beschutte hoekje van de haven liggen we nog te rukken en te trekken aan de lijnen.
Fabrizio, de havenmeester, heeft het prima voor elkaar hier. Hij huurt een stukje kade van de douane en verhuurt plekken aan bezoekende jachten. Deels heeft hij daardoor een gegarandeerde omzet want er komen veel jachten inklaren vanuit Kroatië en Albanië hier. Maar nu is het heel rustig in het voorseizoen De rubber veren doen hun werk.
We vermaken ons prima in het wel redelijk drukke en toeristische stadje met o.a. een goede CS test en een Negroni test. En we kopen heerlijke verse garnalen en lekker vlees bij een ambachtelijke slager.
Op 5 mei wordt de wind wat minder maar nog steeds wel uit het noordwesten wat we graag willen. Helemaal volgens de voorspelling. We gooien los om 07:45 en hijsen direct het grootzeil met 2 reven. Het waait nog steeds 18 knopen namelijk. Met zeilbroek varen we aan de haven uit tegen de golven in en daarna kunnen we direct afvallen. Next waypoin: 53 mijl.
We zeilen heerlijk met een TWA van 120 dus optimaal hoewel de golven eerst nog vervelend zijn door een kruisdeining. Regelmatig lopen we boven de 8 knopen ondanks de conservatieve zeilvoering.
Halverwege kan het rif eruit. De Genua is dan al lang helemaal uitgerold. De snelheid blijft goed tot ca 9 mijl voor ons waypoint. De wind zakt eruit dus de motor moet zachtjes bij.
We leggen om 15:30 aan in Erikoussa. Dat is dus 16:30 Griekse tijd. Er liggen 5 boten in de haven en 3 voor anker, wij leggen ook aan in de haven.
Die is vrij nieuw maar water en elektra zijn niet aangesloten. De Europese subsidie was op kennelijk….
We slapen heerlijk want het is doodstil hier en er zijn ook geen lampen op de steiger. Het hele dorp is namelijk uitgestorven; het seizoen is kennelijk nog niet geopend!
Eindelijk zeilen! Op 3 mei varen we naar Otranto
Na veel opruimen en poetsen en het oplossen van een klein diesellek varen we eerst maar eens op de motor naar de marina. Daar blijven we een nacht en varen we de volgende dag de zee op. Maar na 2 uurtjes begeeft de dynamo het en moeten we op zeil terug, kruisend en daarna halve wind de hele haven van Brindisi in. Alleen het allerlaatste stukje zetten we de motor nog even bij.
De dynamo blijkt overleden te zijn maar gelukkig heeft de werf een nieuwe op voorraad. Montage kost alleen 2 dagen wachten omdat 1 mei een vrije dag is. Na montage blijkt het zaakje wel weer te werken maar blijken de slechte accu’s eigenlijk de boosdoeners waardoor de oude dynamo kapot is gegaan. Dus ook nog 4 nieuwe accu’s gemonteerd, die de monteur nog even snel voor ons ging halen en daarna was hij tot 20:30 bezig om ze te monteren. Alles OK!
Op 3 mei begint dus onze eerste echte zeildag en die wordt heerlijk. Ruime wind, eerst net te weinig maar later 12-14 knopen. We zeilen tot een paar mijl voor de baai, want de wind was al weer op.
We leggen aan bij Fabrizio, die in de meest beschutte hoek van de haven 6 plekken verhuurt aan passanten. Hij is erg vriendelijk en behulpzaam.
Rond borreltijd lopen we de oude stad in om brood te kopen, rond te kijken en natuurlijk een terrasje te pikken. Een 9 voor de Campari Spritz met, zo bleek bij het betalen, gratis hapjes.
4 mei blijven we in Otranto. Het gaat hard waaien over het gehele stuk tussen Otranto en Erikoussa, het eerste Griekse eiland dat we willen aanlopen. We hopen op mooier zeilweer voor morgen.
De Aurora op reis 